บทที่ 140: เข้าโรงพยาบาล (ฟรี)

คังเยจินถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลหลังจากเป็นลมหมดสติไป หลายคนร้องไห้ด้วยความกังวล แต่พวกเธอกำลังจะมีคิวแสดงต่อ จึงไม่สามารถตามไปส่งเธอที่โรงพยาบาลได้

กว่าพวกเธอจะจัดการงานเสร็จและตามไปถึงโรงพยาบาล คังเยจินก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว

"เยจินเป็นยังไงบ้างคะ?"

พวกเด็กสาววิ่งกระหืดกระหอบมาถึงหน้าประตูห้องพักผู้ป่วย

"อาการไม่สู้ดีนักหรอก แต่ไม่ต้องตื่นตระหนกไปนะ ร่างกายของเธอปกติดี; มันเป็นปัญหาทางสุขภาพจิตน่ะ"

คนที่พูดคือหลินไห่ตง หลังจากเกิดเหตุการณ์แบบนี้ เขาก็ตกใจจนแทบจะสติแตกเหมือนกัน

"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ?"

เมื่อมองดูพวกเด็กสาวที่กำลังตื่นตระหนกอยู่ตรงหน้า เขาพยายามพูดปลอบใจพวกเธออยู่พักหนึ่งก่อนจะยอมบอกความจริง

"หมอวินิจฉัยว่าเธอเป็นโรคซึมเศร้าในระดับอ่อนๆ และมีภาวะเบื่ออาหาร (Anorexia) ร่วมด้วย"

คำพูดของหลินไห่ตงเปรียบเสมือนหนามแหลมคมที่ทิ่มแทงหัวใจของพวกเธอจนเจ็บปวด

"จะเป็นไปได้ยังไง! เยจินมักจะเล่นสนุกกับพวกเราและดูมีความสุขมาตลอดเลยนะ เธอจะเป็นโรคซึมเศร้ากับโรคเบื่ออาหารได้ยังไง?"

อาซากาวะ คิโยฮะ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือปนสะอื้น เธอไม่อยากจะเชื่อเลย; เมื่อสองวันก่อน พวกเธอยังเพิ่งจะหยอกล้อกันเล่นอยู่เลย แต่เธอไม่รู้เลยว่าคังเยจินสู้แรงเธอไม่ไหวตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอรู้แค่ว่าตอนที่เธอกดคังเยจินลงกับพื้น ร่างกายที่ผอมบางของเยจินนั้นให้ความรู้สึกเหมือนพร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ

"หมอบอกว่ามันมีโรคซึมเศร้าประเภทหนึ่งที่เรียกว่า 'โรคซึมเศร้ารอยยิ้ม (Smiling Depression)' คนกลุ่มนี้จะดูร่าเริงและมองโลกในแง่ดีเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น แต่แท้จริงแล้วพวกเขากำลังซ่อนความเจ็บปวด ความหดหู่ และอารมณ์ซึมเศร้าอื่นๆ ไว้ข้างใน"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินไห่ตง ชเวจินาก็ร้องไห้โฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่แล้ว

ฉือจ้ายหว่านเคาะหัวตัวเองเบาๆ เธอควรจะสังเกตเห็นให้เร็วกว่านี้ เห็นได้ชัดว่าใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นกลับไปไม่ถึงดวงตา คนที่เคยรักการกินขนาดนั้นกลับรู้สึกเฉยเมยต่อของอร่อย แล้วไหนจะสภาพร่างกายที่ทรุดโทรมลงกับรอยคล้ำใต้ตาที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ อีกล่ะ... ทำไมเธอถึงไม่ช่างสังเกตให้มากกว่านี้นะ?

"จัดการอารมณ์ตัวเองให้เรียบร้อยแล้วเข้าไปเยี่ยมเธอเถอะ ฉันคิดว่าเธอต้องการให้พวกเธออยู่เป็นเพื่อนนะ"

ทั้งสี่คนพยายามกลั้นความเศร้าและเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยของคังเยจิน

"พวกเธอมาแล้ว!"

คังเยจินอ้าแขนออก; เธอต้องการอ้อมกอด

ทั้งสี่คนเดินเข้าไปสวมกอดเธอไว้แน่น

"ไม่ต้องห่วงนะ มันแค่โรคซึมเศร้าอ่อนๆ เอง ฉันจะให้ความร่วมมือในการรักษาเป็นอย่างดีเลยล่ะ แค่โรคเบื่ออาหารนี่สิที่รักษายากหน่อย คนที่รักการกินอย่างฉัน ทำไมจู่ๆ ถึงหมดความสนใจในของอร่อยไปได้นะ? ทำไมฉันถึงป่วยได้ล่ะเนี่ย..."

เสียงสะอื้นเบาๆ ดังเล็ดลอดออกมา

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ฉือจ้ายหว่านก็รู้สึกเจ็บปวดในใจ เมื่อสัมผัสได้ว่าไหล่ของตัวเองเริ่มเปียกชุ่ม เธอก็ตบหลังคังเยจินเบาๆ มันจะต้องดีขึ้นสิ; ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น!

ข่าวอาการป่วยของคังเยจินไม่สามารถปิดบังสาธารณชนได้ ชาวเน็ตจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มตั้งข้อสงสัย อยากรู้อยากเห็น หรือแค่เข้ามาหาเรื่องเมาท์มอย

ค่าย TL ทำได้เพียงออกประกาศเพื่อสร้างความสบายใจให้กับแฟนคลับ โดยระบุว่าคังเยจินจะระงับกิจกรรมทั้งหมดเพื่อโฟกัสกับการรักษาตัว ในขณะที่ IOV จะทำกิจกรรมโปรโมตชั่วคราวด้วยสมาชิกสี่คน

【ระบบ อาการซึมเศร้าของเยจินเกี่ยวข้องกับจินควอนไหม?】

【โฮสต์ มีความเกี่ยวข้องกันประมาณ 60% เลยครับ! จินควอนชอบใช้อำนาจกดขี่ข่มเหงจนเกินไป ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป อาการป่วยของคังเยจินก็คงจะดีขึ้นได้ยากครับ】

ฉือจ้ายหว่านไม่อยากให้จินควอนเป็นผู้จัดการของคังเยจินอีกต่อไป; ต่อให้ทักษะการทำงานของเธอจะเก่งกาจแค่ไหน แต่ก็ไม่มีใครทนรับพฤติกรรมที่ไม่เห็นศิลปินเป็นคนของเธอได้หรอก

【ระบบ ช่วยหาแชตหลุดที่ดูเกินเบอร์ของพวกเขามาหน่อยสิ ใช้กระแสสังคมตอนนี้มาช่วยฉันหน่อย!】

【อ้อ ระบบ ปล่อยแชตในมุมมองของจินควอนนะ เข้าใจไหม? เพื่อป้องกันไม่ให้เธอคิดว่าเป็นฝีมือของเยจิน】

【รับทราบครับ โฮสต์】

ในขณะที่แฟนคลับของคังเยจินกำลังเรียกร้องสิทธิให้เธอ จู่ๆ แฮชแท็กเกี่ยวกับ "ผู้จัดการจินควอนกลั่นแกล้งคังเยจิน" ก็พุ่งพรวดขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนเทรนด์ฮิต

【พระเจ้าช่วย! นี่คือสิ่งที่ผู้จัดการพูดกับศิลปินงั้นเหรอ?】

【โรคซึมเศร้าของเยจินถูกจินควอนบีบให้เป็นแบบนี้เหรอเนี่ย?!!!】

【เห็นแล้วอยากจะร้องไห้ เยจินของเราเป็นถึงศิลปินเกิร์ลกรุ๊ปชื่อดัง แต่กลับไม่ได้รับความเท่าเทียมและการเคารพเลยเหรอ?】

【วงในกระซิบมา: จินควอนเป็นน้องสาวของคิมจองโฮ มีแบ็กอัปเส้นใหญ่มาก!】

【น่ากลัวเกินไปแล้ว! ไล่จินควอนออกซะ! ค่าย TL จงเจริญลงฮวบๆ!】

【สภาพแวดล้อมการทำงานของศิลปินมันโหดร้ายเกินไปแล้ว—ฝั่งนึงก็พวกแชโบล (กลุ่มบริษัทนายทุนยักษ์ใหญ่) อีกฝั่งก็โดนทีมงานกลั่นแกล้ง...】

【ฉันทนดูไม่ไหวแล้ว เยจินของเราเป็นคนใจดีขนาดนั้น! เธอทนรับเรื่องแบบนี้ไปได้ยังไงเนี่ย!】

【TL รู้วิธีจัดการดูแลศิลปินบ้างไหม? ถ้าไม่รู้ ก็ปล่อยพวกเธอไปเถอะ! ค่ายขยะนี่ปิดๆ ไปซะก็ดี!】

【ใครจะรู้ว่า IOV ทำเงินให้ TL ไปตั้งเท่าไหร่ แต่กลับไม่มีใครได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นธรรมเลยสักคน】

【สงสารเยจินของเราจับใจเลย!】

...จินควอนหวาดกลัวสุดขีด ตอนแรกเธอคิดว่ามันเป็นแค่ลูกไม้ตื้นๆ ของแฟนคลับที่อยากระบายอารมณ์ แต่พอคลิกเข้าไปดู มันกลับเต็มไปด้วยประวัติการแชตของเธอกับคังเยจิน มีคนแฮ็กโทรศัพท์เธอเหรอ? หรือมีคนแอบมาสอดแนม? ไม่มีทางรู้ได้เลย ตอนนี้เรื่องมันบานปลายใหญ่โตขนาดนี้แล้ว เธอควรทำยังไงดี? เธอจะทำอะไรได้บ้าง?

เมื่อคิมจองโฮเห็นเทรนด์ฮิต เขาก็ปวดขมับอย่างรุนแรง แผนกมอนิเตอร์กระแสสังคมมัวทำอะไรอยู่? ทำไมหัวข้อนี้ถึงพุ่งกระฉูดขึ้นมาได้รวดเร็วขนาดนี้?

ก่อนหน้านี้ก็เป็นคิวแฟนคลับฉือจ้ายหว่านออกมาเรียกร้องสิทธิ มาตอนนี้ก็เป็นคิวแฟนคลับคังเยจินอีก ชื่อเสียงของ TL กำลังย่ำแย่ลงเรื่อยๆ

คิมจองโฮรู้ดีถึงนิสัยใจร้อนอารมณ์ร้ายของน้องสาว แต่เนื่องจากเธอปลุกปั้นศิลปินดังๆ มาแล้วหลายคน เขาจึงหลับตาข้างหนึ่งปล่อยผ่านพฤติกรรมแย่ๆ ของเธอไป

เดิมที จินควอนอยากจะดูแลฉือจ้ายหว่าน แต่คิมจองโฮไม่เห็นด้วย การจับคู่ศิลปินที่มีพรสวรรค์สูงปรี๊ดกับผู้จัดการที่เด็ดขาดและทะเยอทะยาน ย่อมส่งผลให้พวกเธอพุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่แน่ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงเหตุการณ์นั้น เขาจึงจงใจมอบหมายให้เกาซวี่เหยียน ซึ่งเป็นผู้จัดการมือใหม่ที่เพิ่งเข้าทำงานได้ไม่ถึงปี ไปดูแลฉือจ้ายหว่านแทน

เขาคิดว่าคังเยจินเป็นคนที่มีนิสัยรับมือได้ง่ายที่สุด ดังนั้นการจับคู่เธอกับจินควอนก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น!

"มาหาฉันที่ห้องทำงานเดี๋ยวนี้!"

เมื่อได้รับสายจากคิมจองโฮ จินควอนก็รู้ตัวทันทีว่าเธอคงต้องบอกลาคังเยจินแล้ว ก็ดี เธอเองก็ไม่อยากดูแลศิลปินน่าสมเพชที่เป็นโรคซึมเศร้าอยู่แล้วเหมือนกันแหละ!

บ้านเบสของคังเยจิน บ้านเบสหลักของวง IOV และบ้านเบสของสมาชิกคนอื่นๆ ได้รวมพลังกันเพื่อเริ่มแคมเปญเรียกร้องสิทธิแบบคู่ขนานทั้งในโลกออนไลน์และออฟไลน์ โดยเรียกร้องให้ไล่จินควอนออก และจัดหาผู้จัดการคนใหม่ที่อบอุ่นและใส่ใจดูแลมาให้คังเยจินแทน

เมื่อไม่สามารถต้านทานกระแสต่อต้านจากมวลชนอันมหาศาลได้ ในวันที่สามหลังจากประกาศเรื่องการพักรักษาตัว TL ก็ได้ออกประกาศอีกฉบับเพื่อแจ้งเรื่องการปลดจินควอนออกจากตำแหน่ง ตอนนี้พวกเขากำลังคัดเลือกผู้จัดการคนใหม่ให้กับคังเยจิน และจะแจ้งให้ทุกคนทราบหากมีความคืบหน้าใดๆ

เมื่อนั้นแหละ ความโกรธแค้นของแฟนคลับถึงได้เบาบางลงบ้าง

สำหรับงานเทศกาลมหาวิทยาลัยและสเตจต่างๆ ที่กำลังจะมาถึง IOV จะขึ้นแสดงด้วยสมาชิกสี่คน พวกเธอแบ่งท่อนร้องของคังเยจินกัน และการประสานงานก็ออกมาค่อนข้างดีทีเดียว

คังเยจินเริ่มมุ่งเน้นไปที่การรักษาตัว คนอื่นๆ แวะไปเยี่ยมเธออยู่บ่อยๆ และเธอก็ดูเหมือนจะมีอาการดีขึ้นมาก

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงกลางเดือนมิถุนายน เดิมทีคิมจองโฮวางแผนจะให้คังเยจินเดบิวต์โซโล่ แต่หลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ เขาก็เปลี่ยนใจมอบโอกาสโซโล่ให้กับอาซากาวะ คิโยฮะ ซึ่งก็ได้รับความนิยมสูงเช่นกันแทน

ฉือจ้ายหว่านไม่ได้ดันทุรังเรียกร้องขอโซโล่ครั้งที่สองอีกต่อไป เธอรู้ดีว่าไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน คิมจองโฮก็ไม่มีทางให้โอกาสเธออีกแล้ว เธอเห็นจุดนั้นได้อย่างชัดเจนจากการถูกสกัดดาวรุ่งในคอนเสิร์ตครั้งก่อน

ดังนั้น เธอจึงใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาที่ไม่ได้ยุ่งมากนักนี้ในการแต่งเพลงต่อไป ตอนนี้เธอยังโซโล่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่หลังจากหมดสัญญาเมื่อไหร่ โอกาสก็มีถมเถไป เธอจะตุนเพลงเอาไว้ตอนนี้แหละ แล้วค่อยปล่อยอัลบั้มเดือนละชุดไปเลย เอาให้คิมจองโฮกระอักเลือดตายไปเลย!

ตอนนี้ฉือจ้ายหว่านมีเพลงตุนไว้ในสต็อกเยอะมาก และคุณภาพส่วนใหญ่ก็ถือว่าดีเยี่ยม ท้ายที่สุดแล้ว ทักษะการทำเพลงของเธอในตอนนี้ก็อยู่ในระดับท็อป 1% ของโลก—ถือว่าอยู่ในระดับแนวหน้าเลยทีเดียว เมื่อไม่นานมานี้ คิมจองโฮถึงขั้นขอให้เธอแต่งเพลงให้กับวง Zenith ซึ่งเป็นวงที่เจียงฮวาย (Jiang Huai) สังกัดอยู่ แม้ว่าเธอควรจะหลีกเลี่ยงเพื่อไม่ให้เป็นที่ครหา แต่ข้อเสนอของคิมจองโฮมันล่อตาล่อใจเกินไปจริงๆ!

สองร้อยล้านวอนเกาหลี ซึ่งคิดเป็นเงินไทยก็ประมาณห้าล้านกว่าบาท เธอใช้เวลาแต่งเพลงอยู่สองวัน โละสต็อกเก่าๆ ออกมาบ้าง แล้วอัลบั้มก็เสร็จสมบูรณ์ ทั้งคิมจองโฮและวง Zenith ต่างก็พอใจเป็นอย่างมาก เมื่อได้รับเงินโอนเข้าบัญชี ฉือจ้ายหว่านก็อดรำพึงไม่ได้: ใครบอกว่าศิลปินเกาหลีหาเงินได้น้อย? เงินก้อนนี้มันหามาได้ง่ายเกินไปแล้ว!