บทที่ 80: เก้าสิบเส้นทางเดินเรือ ตอนที่สอง

——เมืองดาราหมายเลขสิบเอ็ด

เวลาที่ซิวหลัวมาถึงนั้นช้ากว่าเหลาจางเล็กน้อย

เมืองดาราหมายเลขสิบเอ็ดเป็นศูนย์กลางการค้าขนาดใหญ่ มีขนาดพอๆ กับเมืองดาราหมายเลขเก้า สาขาของสมาคมการค้าใหญ่ทั้งสามล้วนตั้งอยู่ที่นี่

ซิวหลัวไม่ได้เลือกหอหมื่นสมบัติ

เขาเดินเข้าไปในสมาคมการค้าระดับแนวหน้าอีกแห่งที่อยู่ตรงข้ามหอความลับสวรรค์——“สมาคมการค้าเฉียนคุน”

นี่คือสมาคมการค้าที่เป็นรองสมาคมการค้าใหญ่ทั้งสามเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

สไตล์ของสมาคมการค้าเฉียนคุนนั้นแตกต่างจากหอหมื่นสมบัติ หอหมื่นสมบัติเน้นขายปลีก แต่สมาคมการค้าเฉียนคุนเน้นขายส่ง

ลูกค้าหลักของพวกเขาไม่ใช่ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจร แต่เป็นตัวแทนจัดซื้อจากกองกำลังใหญ่ต่างๆ

ตอนที่ซิวหลัวเดินเข้าไปในประตูใหญ่ คนที่มาต้อนรับเขาคือชายวัยกลางคนใบหน้าเย็นชา มหาจักรพรรดิยุทธ์สามทัณฑ์ที่เก็บซ่อนกลิ่นอายไว้ลึกมาก

ซิวหลัวไม่ได้ทักทายอะไร

เขาถอดแหวนมิติออกแล้ววางลงบนเคาน์เตอร์

“ข้างในมีอาวุธมหาจักรพรรดิสี่ทัณฑ์สิบเอ็ดชิ้น โอสถมหาจักรพรรดิสี่ทัณฑ์ห้าสิบเม็ด แผ่นค่ายกลระดับมหาจักรพรรดิสี่ทัณฑ์สิบชุด เคล็ดวิชาระดับมหาจักรพรรดิสี่ทัณฑ์สิบเล่ม”

“ขายทั้งหมด”

“ราคาเดียว คิดตามราคากลางของตลาด รับเป็นหินต้นกำเนิดมหาวัฏจักรทั้งหมด”

ใบหน้าเย็นชาของชายวัยกลางคนเกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินตัวเลข “อาวุธมหาจักรพรรดิสี่ทัณฑ์สิบเอ็ดชิ้น”

เปลือกตาขวาของเขากระตุก

สัมผัสเทวะตรวจสอบเข้าไปในแหวนมิติ

สามวินาทีต่อมา มือของเขาก็ยกขึ้นจากเคาน์เตอร์

มือของเขากำลังสั่น สั่นเพียงเล็กน้อย แต่ซิวหลัวมองเห็นได้อย่างชัดเจน

“แขกผู้มีเกียรติโปรดรอสักครู่ครับ”

ชายวัยกลางคนหันหลังเดินไปที่ห้องด้านหลัง

จังหวะก้าวเดินของเขาเร็วกว่าตอนที่ต้อนรับซิวหลัวถึงหนึ่งเท่าตัว

ซิวหลัวยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์โดยไม่พูดอะไรสักคำ

หอกโกลาหลล้างโลกตั้งอยู่ข้างกาย จุดที่ปลายหอกสัมผัสพื้น แผ่นหินถูกกฎเกณฑ์วิถีมหาจักรพรรดิกัดกร่อนจนเป็นรอยบุ๋มตื้นๆ

สิบนาทีต่อมา เจ้าสำนักสาขาของสมาคมการค้าเฉียนคุนสาขาสิบเอ็ดก็ออกมาด้วยตัวเอง

ชายชราระดับสี่ทัณฑ์ขั้นสูงสุดคนหนึ่ง

การซื้อขายเสร็จสิ้นด้วยประสิทธิภาพที่สูงมาก

ซิวหลัวนำหินต้นกำเนิดมหาวัฏจักรกว่าสองหมื่นก้อนเดินออกจากประตูใหญ่ของสมาคมการค้าเฉียนคุน

เขาไม่ได้รั้งอยู่ที่สมาคมการค้าเฉียนคุนนานนัก

เขาหันหลังกลายเป็นเงาสีดำสายหนึ่ง หายวับไปในความว่างเปล่า เพื่อเดินทางไปยังสมาคมการค้าแห่งอื่นต่อไป

——วันที่สอง

——วันที่สาม

——รุ่งเช้าวันที่สี่

เมืองดาราหมายเลขเก้า เขตถ้ำพำนักทางเหนือของเมือง หมายเลขเทียนเจี่ยสาม

ประตูหินถูกผลักเปิดจากด้านนอก

ซิวหลัวกลับมาเป็นคนแรก

ซิวหลัวเดินเข้าไปในห้องฝึกฝน ถอดแหวนมิติออก แล้ววางลงตรงหน้าเยี่ยเทียน

“หินต้นกำเนิดมหาวัฏจักรสองแสนสามหมื่นก้อน”

“นอกจากนี้ ยังกว้านซื้ออุกกาบาตทัณฑ์สวรรค์มาลอตหนึ่งจากเหมืองแร่ใกล้กับเมืองดาราหมายเลขสิบเอ็ด มันคือวัตถุดิบวิญญาณระดับมหาจักรพรรดิสี่ทัณฑ์ อาวุธมหาจักรพรรดิประเภทป้องกันที่หลอมจากวัตถุดิบชนิดนี้สามารถลดทอนความเสียหายจากทัณฑ์สวรรค์ที่ต่ำกว่าสี่ทัณฑ์ลงได้อย่างมาก และยังสามารถใช้ต้านทานทัณฑ์สวรรค์ได้โดยตรง มีทั้งหมดสามร้อยชุด”

“ใช้หินต้นกำเนิดไปแปดพันก้อน”

เยี่ยเทียนรับแหวนมา สัมผัสเทวะกวาดผ่านรอบหนึ่ง

“ไม่เลว”

เขาวางแหวนไว้ข้างกาย

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เหลยต้งก็กลับมา

“หินต้นกำเนิดมหาวัฏจักรหนึ่งแสนเก้าหมื่นแปดพันก้อน”

เหลยต้งโยนแหวนลงมา พลางปาดฝุ่นบนใบหน้า

“หอหมื่นสมบัติของเมืองดาราหมายเลขห้ามีขนาดพอๆ กับหมายเลขเก้า รับซื้อของได้เยอะมาก ฉันแบ่งขายสามวัน ไม่ได้ทำให้ใครแตกตื่น”

เขาล้วงถุงมิติอีกใบออกมาจากแขนเสื้อของมืออีกข้าง

“จริงสิ ที่เมืองดาราหมายเลขห้ามีตาเฒ่าคนหนึ่งกำลังขายเศษเคล็ดวิชาท่าร่างระดับมหาจักรพรรดิหกทัณฑ์ เหลือแค่สามขั้นแรก เสนอราคามาหนึ่งหมื่นหินต้นกำเนิดมหาวัฏจักร”

“ฉันต่อราคาเหลือหกพันแล้วซื้อมา”

เยี่ยเทียนรับถุงมิติมา สัมผัสเทวะตรวจสอบเข้าไป

ท่าร่างมีชื่อว่า 《เคล็ดวิชาเคลื่อนย้ายมหาจักรวาล》 พื้นผิวของหยกจารึกเปล่งประกายเก่าแก่ ลวดลายกฎเกณฑ์วิถีมหาจักรพรรดิบนนั้นสว่างวาบสลับดับมอด

แม้จะมีแค่สามขั้นแรก แต่บนนั้นบันทึกไว้ว่าหากฝึกถึงขั้นที่สามจะมีความเร็วเทียบเท่ากับสองเท่าของท่าร่างสี่ทัณฑ์ ประมาณสามสิบล้านกิโลเมตรต่อวินาที หากพูดตามภาษาของดาวหลานซิง ก็เทียบเท่ากับความเร็วแสงร้อยเท่า

“ใช้ได้”

เยี่ยเทียนเก็บถุงมิติเข้าไปในแหวนของตัวเอง

เหลยต้งนั่งลงที่มุมห้อง ล้วงโอสถมหาจักรพรรดิสี่ทัณฑ์ออกมาโยนเข้าปาก

ผ่านไปอีกสี่ชั่วโมง

เหลาจางก็กลับมา

บนหัวโล้นของเขามีผงแร่สีเทาขาวเกาะอยู่ชั้นหนึ่ง บนชุดเกราะยังมีเศษใบไม้ของพืชที่ไม่รู้จักชื่อติดอยู่สองสามใบ

“หินต้นกำเนิดมหาวัฏจักรหนึ่งแสนเจ็ดหมื่นสองพันก้อน”

เหลาจางโยนแหวนไปตรงหน้าเยี่ยเทียน เสียงดังฟังชัด

คิ้วของเหลยต้งกระตุก

“แสนเจ็ดหมื่นสอง? ทำไมนายถึงได้น้อยกว่าฉันตั้งเยอะ?”

“ไร้สาระ”

เหลาจางทิ้งตัวนั่งลงบนพื้น แล้วเริ่มนับนิ้ว

“เมืองดาราหมายเลขสามขายไปได้หกหมื่นก้อน”

“จากนั้นฉันก็ไปเดินเล่นที่เหมืองหินทัณฑ์ทางตะวันตกของเมืองหมายเลขสาม ใช้หินต้นกำเนิดไปสี่หมื่นก้อนกว้านซื้อหินทัณฑ์มาแปดร้อยชุด”

“แล้วก็ไปที่เมืองดาราหมายเลขสองที่อยู่ข้างๆ ขายของทั้งหมด ได้มาแสนห้าหมื่นสามพันก้อน”

“ที่เมืองดาราหมายเลขสองมีพ่อค้าเร่ขายสมุนไพรวิญญาณระดับมหาจักรพรรดิสามทัณฑ์ที่เรียกว่าดอกวิญญาณมหาจักรพรรดิ มีความสามารถในการฟื้นฟูอาการบาดเจ็บทางวิญญาณของผู้ที่อยู่ต่ำกว่ามหาจักรพรรดิยุทธ์สามทัณฑ์ได้อย่างทรงพลัง และยังสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของวิญญาณได้ด้วย ต้นละสิบหินต้นกำเนิดมหาวัฏจักร ฉันเหมามาหมดเลย รวมร้อยต้น”

“ก็เลยเหลือแสนเจ็ดหมื่นสอง”

เขาล้วงถุงมิติออกมาจากอกเสื้อ แล้วโยนไปข้างกายเยี่ยเทียน

“ดอกวิญญาณมหาจักรพรรดิกับหินทัณฑ์อยู่ในนั้นทั้งหมด”

สัมผัสเทวะของเยี่ยเทียนกวาดผ่านภายในถุงมิติ

หินทัณฑ์แปดร้อยชุด ดอกวิญญาณมหาจักรพรรดิที่เปล่งแสงสีฟ้าครามหนึ่งร้อยต้น

ล้วนเป็นวัตถุดิบวิญญาณระดับมหาจักรพรรดิ

มุมปากของเยี่ยเทียนยกขึ้นเล็กน้อย

“ทำได้ไม่เลว”

ในช่วงหกชั่วโมงต่อมา เหล่ามหาจักรพรรดิยุทธ์ก็ทยอยกลับมาที่ถ้ำพำนัก

ทีละคนๆ

การกระทำแรกของทุกคนที่เดินเข้ามาในห้องฝึกฝน คือการถอดแหวนมิติออก แล้ววางลงตรงหน้าเยี่ยเทียน

แสนห้า

แสนแปด

สองแสนหนึ่ง

แสนสาม

สองแสนหก

……

ตัวเลขกองพะเนินอยู่ตรงหน้าเยี่ยเทียน

หินต้นกำเนิดมหาวัฏจักรเปล่งแสงแห่งกฎเกณฑ์อย่างเงียบงันอยู่ภายในแหวนมิติ

จนกระทั่งพลบค่ำของวันที่สี่ ทั้งเก้าสิบคนก็กลับมาครบ

ภายในห้องฝึกฝนกลับมาอัดแน่นไปด้วยร่างของระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์อีกครั้ง

เยี่ยเทียนนั่งอยู่ตรงกลาง เบื้องหน้ามีแหวนมิติวางอยู่เก้าสิบเอ็ดวง——หนึ่งในนั้นเป็นของเขาเอง

เขาหลับตาลง หน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้น

ยอดรวมของหินต้นกำเนิดภายในแหวนแต่ละวงแล่นผ่านเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว

ตัวเลขสุดท้ายหยุดอยู่ที่——

หินต้นกำเนิดมหาวัฏจักรสิบหกล้านสองแสนเจ็ดหมื่นสามพันก้อน

ต่ำกว่าที่เหลาจางประเมินไว้ในใจเล็กน้อย

แต่ตัวเลขนี้ หากนำไปวางไว้ในกองกำลังระดับแนวหน้าแห่งใดก็ตามบริเวณขอบสมรภูมิสุญตา ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาสั่นสะท้านได้แล้ว

เยี่ยเทียนไม่ได้รีบร้อนเพิ่มจำนวนหินต้นกำเนิด

เขาเบนสายตาไปมองวัตถุดิบวิญญาณที่ได้ติดไม้ติดมือกลับมาเหล่านั้นก่อน

อุกกาบาตทัณฑ์สวรรค์ หินทัณฑ์ ดอกวิญญาณมหาจักรพรรดิ หยกไขกระดูกนภา ทองคำจมแม่น้ำดวงดาว ลูกปัดอสนีทลายทัณฑ์……

มหาจักรพรรดิยุทธ์เก้าสิบคนแยกย้ายกันไปยังเมืองดาราต่างๆ ทุกคนล้วนทำตามคำสั่งของเยี่ยเทียน กว้านซื้อของนอกเหนือจากการซื้อขาย

วัตถุดิบวิญญาณระดับมหาจักรพรรดิขั้นสิบสองขึ้นไปที่กว้านซื้อกลับมา มีมากถึงสี่สิบเจ็ดชนิด

มีทั้งแร่แกนกลางสำหรับหลอมอาวุธมหาจักรพรรดิ สมุนไพรวิญญาณหายากสำหรับหลอมโอสถมหาจักรพรรดิ และวัตถุดิบพิเศษสำหรับจัดวางค่ายกลระดับมหาจักรพรรดิ

ความครบครันของประเภทและจำนวนที่มหาศาล เพียงพอที่จะทำให้นักหลอมอาวุธหรือนักหลอมโอสถระดับมหาจักรพรรดิคนใดก็ตามสูญเสียสติสัมปชัญญะได้เลย