Chapter 315(อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

ผู้เล่นไม่แน่ใจว่าเกมนี้มีระบบเกลียดชังหรือไม่เพราะพวกเขาเคยต่อสู้กับสัตว์ประหลาดบนดาวเคราะห์ของตน.

นี่เป็นครั้งแรกที่มีการเผชิญหน้าฉากต่อสู้ขนาดใหญ่นี้ ดังนั้นจึงไม่ชัดเจนนัก

หลังจากที่ผู้เล่นพูดคุยกันก็ตัดสินใจต่อสู้แบบนี้ไปก่อน ในไม่ช้าพวกเขาสร้าบปาร์ตี้หลายร้อยปาร์ตี้ด้วยกันจากกลุ่มคนที่สนใจทำเหมือนๆกัน บางคนลุยเดี่ยว และพวกเขาก็มีหน้าที่เดียวคือ ล่อความสนใจของแบล็คออเดอร์ พูดตรงๆก็คือไปตายนั่นแหละ.

แน่นอนว่าการทำให้แน่ใจว่าจะล่อแบล็คออเดอร์ได้หรือไม่ หากไม่เป็นอย่างนั้น พวกเขาสามารถรั้งแบล็คออเดอร์ไว้ด้วยความสิ้นหวังเท่านั้น.

ในความเป็นจริง แบล็คออเดอร์ได้เพิ่มความระมัดระวังตัว แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าทำไมสะพานไบฟรอสต์ถึงต้องส่งพวกโง่มาตายทีละคน แต่มันก็คือความจริงที่สะพานไบฟรอสต์ส่งพวกนี้มาตาย.

ถ้าธานอสไม่รู้ว่าแอสการ์ดไม่มีสะพานไบฟรอสต์แล้วและจักรวรรดิคริปตอนได้สร้างสะพานไบฟรอสต์เป็นของตัวเอง เขาคงจะแปลกใจอย่างมาก.

ซูเปอร์ไจแอนท์ที่ดูแลแกทหารมักจะรู้สึกว่าดูแลไม่ทั่วถึง แม้ว่าจักรวรรดิคริปตอนจะน่ากลัวและแข็งแกร่งแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ก็ไม่หมายความว่าจักรวรรดิคริปตอนจะดูแลทุกสิ่งได้.

ซูเปอร์ไจแอนท์จะถูกใช้ในการรบอวกาศ โดยมียานอวกาศหลายร้อยหรือหลายพันลำเพื่อดูแลและจัดการ ซูเปอร์ไจแอนท์เกือบจะลืมไปแล้วว่าการสั่งการภาคพื้นดินเป็นอย่างไร แต่ปัญหานี้ก็ไม่ใหญ่นัก มีเผ่าพันธุ์มากมายเกินกว่าจะกลบกองกำลังของธานอสได้.

การต่อสู้บนจอหนังเป็นการดูถูกไอคิวจริงๆ อาจเป็นเพราะเงินทั้งหมดที่ถูกจ่ายออกไปเพราะต้องการสร้างเอฟเฟคให้กับตัวเอกอย่างธานอสและศึกสุดท้ายก็ดูรีบเป็นอย่างมาก.

อย่างแรก กองทัพธานอสในช่วงเวลา รวมตัวครั้งแรกยังมีหน่อย คลีทารี่ชั้นสูงที่มีเทคโนโลยีขั้นสูง ทำให้ การรวมกันสักสามกองยานอวกาศกลายเป็นกองทัพภาคพื้นดิน ไม่ต้องพูดถึงว่าทหารราบมีปืนเลเซอร์ด้วยซ้ำ แต่เปล่าเลย ความเสียหายจริงๆอยู่ที่กรงเล็บและเขี้ยวที่ติดตัวมาแต่เกิดเท่านั้น

มันคงลำบากนะ ถ้าไม่ใช่พวกเอเลี่ยน!

นอกจากนี้ ถึงแม้จะเป็นเอเลี่ยน ผู้คนก็ยังมีวิธีการขั้นสูงในการระเบิดตัวเองด้วยการโจมตีที่เป็นของเหลวที่มีฤทธิ์กัดกร่อน!

ในการเปรียบเทียบนี้ เขาก็กลัวว่าจะไม่ใช่เอเลี่ยนตัวเดียวที่สามารถฆ่าทหารแนงหน้าได้ แบบะ 1-5.

เหล่ายอดทหารของอเมริกาที่เคยได้รับยศของการทำสงครามสมัยใหม่ ได้แต่ วินเทอร์โซลเยอร์,US Team,วอร์แมชชีนและฟลาคอน?

วินเทอร์โซลเยอร์ที่ถือปืนไรเฟิลกึ่งออโต้ฯ หลังจากเปลี่ยนแม็กกาซีนครั้งแล้วครั้งเล่า โดยเฉลี่ยแล้ว 1แม็กกาซีจะฆ่าเอเลี่ยนได้ 2.5 ตัว;

U.S. team ที่เข้าร่วมต่อสู้ จัดการศัตรูด้วยเกราะพลังงานทุกๆ 3.8 วินาที จากนั้นก็ถูกโถมด้วยจำนวนจนตาย;

Falcon เขาใช้อาวุธที่ติดมากับปีกของเขาเพื่อสังหารทหารแนวหน้า 9 คนและต้องบินกลับไปเช็คอะไหล่อีกครั้ง;

มีเพียงวอร์แมชชีนที่ปล่อยจรวดบนอากาศและสร้างความเสียหายดีที่สุด แต่ก็ต้องอยู่ในสภาพที่น่าอับอายเมื่อกระสุนของเขาหมดและเขาต้องต่อสู้ในระยะประชิด.

ปัญหาคืออะไร! เนื่องจากอาวุธปืนยังใช้ได้ ทำไมไม่ใช่ระเบิดลูกใหญ่ๆทำลายทั้งพื้นที่ไปซะทีเดียว!

ดังนั้นในสงครามจริง ไม่มีที่ว่างให้กับเหล่าฮีโร่ เว้นแต่จะมีอาวุธเทคโนโลยี เช่น ไอร่อนแมนและGears of War และพวกเขาต้องสร้างเป็นกองทัพ พวกเขาจะสร้างความเสียหายได้มากที่สุด แม้ว่าจะเป็นอาวุธรูปมนุษย์อย่างฮัลค์ในสงครามก็ตาม มันก็ยังไม่อาจจัดการฝูงชนมากมายขนาดนี้ได้ในเวลาสั้นๆ.

ดังนั้น ทีมฮีโร่อย่าง อเวนเจอร์ จึงเหมือนกับกองกำลังพิเศษและจัดการเด็ดหัวผู้นำ.

CG ที่ถูกระดมเงินนั่นมีมูลค่าๆพอๆกับสงครามระหว่างประเทศ พวกเขาไม่ต่างจากทหารทั่วไปมากนัก.

จากนั้นผู้เล่นก็เดินตามสะพานไบฟรอสต์และครั้งนี้ก็นำทหารของตัวเองไปด้วย.

"หวึ่งง!!!"

ผู้เล่นตะโกนและนำกองกำลังของตัวเองเพื่อต่อสู้กับแวนการ์ด(ทหารแนวหน้า)และซิทอรี่!

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!----

พลปืนกลยิงอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่เกราะกลก็ยังกระสุนพลังงานตรงๆ.

มีเสียงต่อสู้,เสียงกรีดร้อง,เสียงปืนนับไม่ถ้วน รวมไว้ที่เดียวกัน ทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นในค่ายของแบล็คออเดอร์.

ไฟไหม้ลุกโชน ควันดำลอยขึ้นและเสียงปืนก็ไม่เคยหยุด กองหน้ากลายเป็นเป้าหมายต่อหน้าอาวุธระยะไกลขั้นสูง และจำนวนผู้เสียชีวิตก็มากระดับ 1,000 คนต่อวินาที.

เหตุผลหลักคือคนอยู่กันแออัดเกินไป ซูเปอร์ไจแอนท์ไม่มีเทคนิคเลย หรือสมองของเธอไม่อยากจะคิดและจะเอาชนะด้วยปริมาณ.

ระดับของสงครามนี้ ผู้บัญชาการที่เก่งกาจจะไม่มีปล่อยให้ทหารของเขาเดินอยู่ในพื้นที่เป็นหลุมเป็นบ่อ แต่ซูเปอร์ไจแอนท์บอกว่ามันไม่สำคัญ ด้วยพลกล้าตาย เธอจึงสามารถได้รับดาวเคราะห์มาถึงสิบดวง และมีเพียงไม่กี่แสนคนที่ตายเท่านั้น!

นี่คือช่องว่างของทรัพยากร ธานอสได้พิชิตครึ่งจักรวาล จำนวนทหารภายใต้การนำของเขามีมากจนการเงินฝืดเคืองแม้ว่าจะมีทหารตายไปหลายร้อยล้าน.

มันไม่ง่ายเลยที่จะทำลายอุมดมการณ์ของครอบครัว เพราะมีคนรอให้เขาให้อาหาร ชีวิตของเขาค่อนข้างอุดอู้ เขาเป็นโสดมาหลายปีและรับลูกสาวมาคนหนึ่ง โชคดีที่จักรวรรดิชีอาบุและใช้ระดับแรงโน้มถ่วงเพื่อทำลายดวงดาว ทำให้เขากลับมาหายใจได้อีกครั้ง.

ผู้เล่นมีความสุขมากที่จะฆ่า แต่ค่อยๆพบว่าปัญหานี้มันไม่ถูกต้อง.

นอกแวนการ์ดและซิทอรี่ ยังมีเอเลี่ยนอีกมากมายหลายสายพันธุ์ พวกเขาไม่รู้ว่าคนพวกนี้มันเป็นหัวกระเทียมหรือหัวกระหล่ำกันแน่ แม้แต่คนที่ไม่สันทัดการทำสงคราม ก็สามารถเห็นได้ว่าอีกฝ่ายสนใจการสูญเสีย

"แม่ง การต่อสู้นี้มันยากจริงๆ!"

"เวร หน้าของฉันเต็มไปด้วยเลือดและก้อนเนื้อ แม้แต่เวลาเช็ดก็ยังไม่มี!"

"อ๊ากก อ๊ากก!"

"ว๊ากกก!"

"มีอะไรแปลกๆอีก? ไม่กี่วันมานี้ฉันต้องกระดาษมากกว่าที่ใช้มาทั้งชีวิตซะอีก!!!"

ไม่นาน กระสุนผู้เล่นก็หมดลง และอาวุธพลังงานก็หมดพลังงานเช่นกัน.

"หมดแล้ว!!!"

"อ๊ากก ย๊ากกก กระสุนของฉันหมดแล้ว เงินของฉันก็ด้วย!!!"

ทหารของแบล็คออเดอร์ก็โห้ร้องและพุ่งเข้าโจมตีเมื่อไม่มีการยิงจากระยะไกล พวกเขาเห็นกลุ่มสีดำแผ่กระจายออกมาทั่วสนามรบ พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับเสียงของมรณะ.

ผู้เล่นไม่กลัวเลย พวกเขาดึงอาวุธเย็นไฮเทคที่ติดมากับเกราะกลหรือเกราะที่พวกเขาพกพามาด้วย.

"พี่น้อง ฆ่ามัน!"

"เพื่อจักรพรรดิ!"

"เพื่ออุปกรณ์!"

"เพื่อครอบครัว!"

"ฆ่ามันให้หมด!!!"

ผู้เล่นที่ไม่กลัวตายทำให้ซูเปอร์ไจแอนท์แปลกใจเล็กน้อย เวลานี้ศัตรูต้องเลือกยอมจำนนเมื่อเห็นกองทัพของเธอ.

มันไม่ใช่แค่ว่าไม่กลัวตาย แต่พวกนี้ไม่มีความกลัวตายอย่างแท้จริง

ซูเปอร์ไจแอนท์เห็นคนถูกแวนการ์ดบุกเข้าหา พวกเขายังยิ้มและรั้งไว้ให้เพือนโจมตี.

พวกเขาไม่สนใจแม้แต่ความเจ็บปวก พวกเขาไม่ได้สู้แค่คนเดียว แต่ยังมีอีกหลายคนที่อยู่ฝั่งเดียวกับเขา!

"ชั่งเป็นลิงที่ไร้กาจอะไรอย่างนี้ นี่คือคนจากจักรวรรดิคริปตอน?"

ซูเปอร์ไจแอนท์ถอนหายใจ แต่น่าเสียดายที่พวกเขาต้องตายกันทั้งหมดที่นี่.

แต่สิ่งที่เซอร์ไพร์ซูเปอร์ไจแอนท์นั้น กลับเป็นแสงสว่างสีรุ้งที่พาผู้เล่นที่ไม่สวมเกราะและเกราะกลใดๆ วิ่งหน้าตั้งเข้าหาเธอ.