บทที่ 32 เล่นสกปรกอีกแล้ว!

เสือปีศาจสามหัวจ้องเขม็งพลางเอ่ยขึ้นว่า "พวกแกสองตัว ช่วยอธิบายที่ฉันพอใจมาหน่อย ไม่อย่างนั้นวันนี้พวกแกก็ต้องกลายเป็นอาหารของฉันเหมือนกัน"

ราชาหมาป่ารีบส่งเสียง "โฮก" อธิบาย ซึ่งความจริงก็คือการพูดซ้ำตามคำแก้ตัวที่เย่ฟานสอนไว้นั่นเอง

"ท่านเจ้าป่าครับ ช่วงนี้ในป่ามีพวกมนุษย์ผู้ใช้พลังวิญญาณเข้ามาเยอะมาก พวกมันไล่ล่าพวกเราอย่างบ้าคลั่ง และพยายามจะกวาดล้างเผ่าพันธุ์ของพวกเราทั้งสองกลุ่ม พวกเราต้องต่อสู้พัวพันกับพวกมันอยู่หลายวันกว่าจะหนีรอดมาได้ จึงทำให้มาเข้าพบท่านล่าช้าไปครับ"

ราชาลิงยักษ์ก็รีบช่วยเสริมทันที "ใช่แล้วครับท่านเจ้าป่า พวกเราสูญเสียพี่น้องไปไม่น้อย แต่สุดท้ายก็สามารถขับไล่มนุษย์กลุ่มนั้นไปได้ แถมยังแย่งชิงอาหารของพวกมันมาได้ด้วย พอเสร็จศึกพวกเราก็รีบนำอาหารที่แย่งมาได้มาถวายท่านทันทีเลยครับ"

หัวของเสือปีศาจสามหัวทั้งซ้ายและขวาเหลือบมองเนื้อย่างที่ฝูงหมาป่าและลิงยักษ์นำมาถวาย พอลองดมดูเล็กน้อยก็พบว่ามันมีกลิ่นหอมชวนกินกว่าเนื้อสดที่เคยกินเป็นปกติจริงๆ

"เหอะ พวกแกทำได้ไม่เลว ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยไปก่อน แต่คราวหน้าอย่าลืมพามนุษย์ผู้ใช้พลังวิญญาณมาให้ฉันกินเล่นสักสองสามคนล่ะ พวกแกออกไปได้แล้ว"

ราชาหมาป่าและราชาลิงยักษ์ทำท่าทางเหมือนได้รับอภัยโทษครั้งใหญ่ พวกมันก้มหัวลงแล้วค่อยๆ ถอยออกจากถ้ำไป

เมื่อออกมานอกถ้ำ สีหน้าของราชาหมาป่าและราชาลิงยักษ์ก็กลับมาเป็นปกติทันที

พวกมันเดินมาหาพวกเย่ฟาน ตัวหนึ่งส่ายหางไปมา อีกตัวหนึ่งก็ทุบอกเบาๆ ดูเหมือนเด็กน้อยที่กำลังรอคำชมไม่มีผิด

เย่ฟานลูบหัวพวกมัน และหยิบปิ้งย่างที่ทำไว้ก่อนหน้านี้ออกมาป้อนให้เพื่อเป็นการให้รางวัล

จากนั้น ทุกคนต่างก็จดจ้องไปที่ถ้ำ เพื่อรอคอยเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นข้างใน

............

ภายในถ้ำ เสือปีศาจสามหัวอ้าปากกว้างทั้งสามปากพร้อมกัน แรงดูดมหาศาลปะทุขึ้น

เนื้อย่างสูตรพิเศษบนพื้นถูกดูดหายเข้าไปในพริบตา

เสือปีศาจสามหัวใช้ลิ้นเลียริมฝีปาก ดูเหมือนมันจะยังกินไม่อิ่มหนำสำราญนัก

ต้องยอมรับเลยว่า ฝีมือการปรุงอาหารของมนุษย์นี่มันเด็ดจริงๆ

พอมันกินอิ่มแล้วกำลังจะหมอบลงกับพื้น มันก็เริ่มรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองกำลังมีความเปลี่ยนแปลงที่ประหลาดเกิดขึ้น

หัวเสือทั้งสามหัวเริ่มหันมามองสบตากัน และจู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกรักใคร่เอ็นดูต่อกันขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ทั้งที่อยู่ร่วมในร่างกายเดียวกันมาตั้งนาน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พวกมันเกิดความรู้สึกเสน่หาต่อกัน

หางที่หนากว่าสองเมตรด้านหลังของมันเริ่มสะบัดไปมาอย่างไม่หยุดหย่อน ยิ่งสะบัดก็ยิ่งควบคุมความเร่าร้อนในใจไม่อยู่

หัวเสือทั้งสามหัวตกลงกันไม่ได้เลยพากันจูบกันอย่างดูดดื่มเสียอย่างนั้น

ช่างน่าเสียดายที่พวกเย่ฟานไม่ได้เห็นภาพนี้

ไม่อย่างนั้น ฉากประวัติศาสตร์ที่ "ฉันจูบตัวเอง" แบบนี้ ต้องใช้โทรศัพท์บันทึกไว้ให้ได้เลยจริงๆ!

รับรองว่าต้องได้ขึ้นแท่นคำค้นหายอดนิยมในวันพรุ่งนี้แน่นอน!

ทว่าหลังจากที่หัวทั้งสามเริ่มคลอเคลียกันได้ไม่นาน เสือปีศาจสามหัวก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติในกระเพาะ

ในสมองทั้งสามต่างก็มีความคิดที่ต่างกันแวบขึ้นมา

หัวทางซ้ายสุดคิดว่าคงเป็นเพราะไม่ชินกับเนื้อสัตว์อสูรที่ผ่านการย่าง เลยเริ่มปวดท้อง

หัวกลางคิดว่าคงเป็นผลข้างเคียงจากปฏิกิริยาทางร่างกายที่พิเศษนี้ เพราะในป่าไป๋เจ๋อมีเสือปีศาจสามหัวอย่างมันแค่ตัวเดียว และมันก็ไม่เคยเกิดอาการอยากผสมพันธุ์มาก่อน

ส่วนหัวทางขวาสุดถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง มันเริ่มสงสัยว่าหรือจะเป็นเพราะอีกสองหัวที่มาจูบมันทำให้มันรู้สึกคลื่นไส้จนอยากอาเจียน?

ผ่านไปไม่นาน เสือปีศาจสามหัวก็อั้นไว้ไม่อยู่จริงๆ เริ่มจากอาการมวนท้องอย่างรุนแรง และตามมาด้วยการพุ่งปรี๊ดออกมาอย่างฉุดไม่อยู่

กฎที่ว่า "กินมากถ่ายมาก" นั้นใช้ได้กับสัตว์อสูรวิญญาณเหมือนกัน

เพิ่งจะพ่นออกมาได้ไม่กี่นาที รอบตัวของเสือปีศาจสามหัวก็เต็มไปด้วยสิ่งปฏิกิริยาสีทองกองมหึมา

เรื่องนี้ทำให้เสือปีศาจสามหัวรู้สึกอับอายมาก โดยเฉพาะหัวทางขวาสุดที่เริ่มสงสัยในคุณค่าของความเป็นเสือของตัวเอง

เฮ้ๆ ถึงฉันจะเป็นหัวที่ขี้เหร่ที่สุดในบรรดาสามหัว แต่พวกแกก็ไม่เห็นต้องมีปฏิกิริยาตอบโต้รุนแรงขนาดนี้เลยนี่นา?

ถ้าจูบแล้วจะอ้วกฉันก็จะไม่ว่าพวกแกหรอก เพราะปกติฉันชอบกินของที่มีรสชาติจัดจ้าน กลิ่นปากเลยค่อนข้างแรงไปนิด

แต่ไอ้การจูบจนท้องเสียพุ่งปรี๊ดแบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ?

ถ้าฉันมันน่าขยะแขยงขนาดนั้น เมื่อกี้พวกแกก็อย่ามาจูบฉันสิ แถมพวกแกยังเป็นฝ่ายรุกก่อนเองด้วยนะ!

ในขณะที่หัวเสือทางขวาสุดกำลังตกอยู่ในสภาวะสงสัยในตัวเอง อีกสองหัวที่เหลือก็เริ่มได้สติจากความลุ่มหลงเมื่อครู่

พวกมันมองดูสิ่งที่อยู่รอบตัว แล้วพยายามควบคุมร่างกายเพื่อจะวิ่งออกไปนอกถ้ำ ถ้าไม่ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ตอนนี้ มีหวังได้โดนกลิ่นตัวเองรมจนตายแน่ๆ!

ทว่าพอเสือปีศาจสามหัววิ่งมาถึงปากถ้ำ ก็มีร่างสามร่างยืนขวางอยู่

คนเหล่านั้นก็คือเฉินต้าลี่ เซี่ยเหยา และหลินตั้นต้า นั่นเอง

เมื่อครู่นี้เฉินต้าลี่เพิ่งจะลากเอาลิงยักษ์หลังเงินหลายตัวมาช่วยระดมชกเพื่อสะสมพลังให้เขา ตอนนี้ร่างกายของเขาจึงแดงฉานไปทั้งตัว พลังที่สะสมมาทั้งหมดถูกอัดแน่นไว้ที่หมัด เขาชกเข้าใส่หัวเสือทางซ้ายโดยตรงด้วยสกิล 【หมัดสะสมพลัง】

ส่วนเซี่ยเหยาจัดการรวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมดที่ดูดซับมาได้ตั้งแต่เข้าป่าไป๋เจ๋อ แล้วปลดปล่อยออกมาเป็นคลื่นพลังวิญญาณ ทำเอาหัวเสือตรงกลางถึงกับมึนงงไปเลย

ด้านหลินตั้นต้าก็เสร็จสิ้นการวิวัฒนาการขั้นสุดยอดเรียบร้อยแล้ว เขาประทับปืนใหญ่อิตาลีไว้บนบ่า แล้วระดมยิงสกิล 【ยิงต่อเนื่อง】 ใส่หัวเสือทางขวาสุดที่ขี้เหร่อยู่แล้วจนตอนนี้ดูแทบไม่ได้ยิ่งกว่าเดิม

เสือปีศาจสามหัวถูกกระหน่ำโจมตีจนต้องล่าถอยกลับเข้าไปในถ้ำอีกครั้ง

มันต้องเหยียบย่ำไปบนสิ่งปฏิกูลของตัวเองจนสภาพจิตใจพังทลายไปโดยสิ้นเชิง

พอมันคิดจะอาละวาดปลดปล่อยความโกรธ มันกลับพบว่าขาทั้งสี่ข้างส่งความรู้สึกชาอย่างรุนแรงกลับมาที่หัวทั้งสาม

นี่คืออานุภาพของพิษงูหลามหญ้าที่กำลังออกฤทธิ์

ด้วยเหตุนี้ เสือปีศาจสามหัวจึงแข้งขาอ่อนแรงและล้มพับลงไปกองกับพื้นสิ่งปฏิกูลสีทองเหล่านั้น

ทว่าส่วนก้นของมันในตอนนี้ก็ยังคงพ่นออกมาอย่างต่อเนื่อง กลิ่นที่ชวนแสบจมูกฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งถ้ำ และเริ่มมีควันสีเหลืองลอยออกมาจากปากถ้ำทีละน้อย

ในจังหวะนั้น เย่ฟานก็หยิบชุดป้องกันเชื้อโรคออกมาจากมิติส่วนตัว แล้วสวมใส่อย่างเต็มยศก่อนจะพุ่งเข้าไปในถ้ำ

เขาเปิดใช้งานอาณาเขต เย่ฟานเดินวนไปมาบนหัวเสือทั้งสามหัวเพื่อค้นหามุกวิญญาณ

น่าเสียดายไปนิด ที่เสือปีศาจสามหัวตัวนี้มีมุกวิญญาณเพียงลูกเดียว ไม่ใช่สามลูกตามจำนวนหัว

คนที่อยู่ด้านนอกถ้ำต่างพากันนับถือในสปิริตที่ไม่เกรงกลัวต่อสิ่งปฏิกูลของเย่ฟานจริงๆ

เพื่อมุกวิญญาณระดับทองคำขั้นสูงสุด นายจะทุ่มเทเกินไปแล้วนะ

เพียงครู่เดียว เย่ฟานก็วิ่งกลับออกมา

พอถึงปากถ้ำเขาก็รีบถอดชุดป้องกันทิ้งลงไปในถ้ำทันที

เขาชูมุกวิญญาณของเสือปีศาจสามหัวในมือส่งให้เซี่ยเหยา

"เอ้า ความสามารถของเสือปีศาจสามหัวตัวนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับการกลืนกิน ซึ่งมันเข้ากับพลังพิเศษของเธอมาก ไว้รอเธอขึ้นระดับเงินแล้วค่อยดูดซับสกิลนี้เข้าไปนะ"

เซี่ยเหยาในตอนนี้ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือจะอยากบ่นดี

แฟนหนุ่มมอบของขวัญให้เป็นครั้งแรก แต่ดันเป็นมุกวิญญาณที่ควักออกมาจากกองสิ่งปฏิกูล แถมยังจะให้เธอใช้มันอีก นี่มัน...

สุดท้าย เซี่ยเหยาก็ยอมรับมันไว้

จะยังไงก็ช่าง เย่ฟานทุ่มเทถึงขั้นยอมลุยกองสิ่งปฏิกูลเพื่อเอาของขวัญมาให้เธอ เธอจะเฉยเมยไม่ได้หรอก

แน่นอนว่าตอนสรุปผลการทดสอบภาคปฏิบัติ มุกวิญญาณระดับทองคำขั้นสูงสุดลูกนี้ย่อมถูกนับรวมเป็นคะแนนของทีมพวกเขาด้วย

และตามกฎที่แจ้งไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากจบการทดสอบ มุกวิญญาณทั้งหมดที่หามาได้จะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้เข้าสอบ

หลังจากจัดการเสือปีศาจสามหัวเสร็จ หลินตั้นต้าก็เอ่ยถามเย่ฟานด้วยความตื่นเต้น

"พี่เย่ครับ ว่ายังไงต่อดี ต่อไปเราจะทำอะไรกันครับ?"

เย่ฟานเหลือบมองท้องฟ้า เห็นว่าใกล้จะมืดแล้ว และวันพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันสุดท้ายของการทดสอบภาคปฏิบัติพอดี

"กลับไปพักผ่อนที่ค่ายก่อน พรุ่งนี้งานฉลองครบรอบครึ่งปีของร้านปิ้งย่าง 'หิวไม่ให้นั่ง' พวกเราจะมากอบโกยครั้งใหญ่กัน!"

(จบบท)