บทที่ 5 เดี๋ยวจะทำให้แกยอมสยบเอง!

【ระดับ: ทองแดงหนึ่งดาว; ค่าความสามารถ: ????】

เหล่าอาจารย์และนักเรียนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันสบถในใจกับผลลัพธ์ที่เห็น นี่มันจะเกินไปหน่อยไหม?

ระดับทองแดงหนึ่งดาว แต่ค่าความสามารถกลับตรวจวัดไม่ได้เนี่ยนะ?

หลี่เจ๋อห้าวฝืนยิ้มแห้งๆ พลางเอ่ยว่า "เอ่อ... หรือว่าเป็นเพราะค่าความสามารถมันต่ำเกินไปจนเครื่องตรวจวัดไม่ได้กันแน่?"

เพื่อนนักเรียนที่อยู่ข้างๆ ต่างพากันชายตาหาเรื่องมองเขาเหมือนมองคนโง่

มาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้ายังแสร้งโง่อีกก็คงจะเป็นคนโง่จริงๆ แล้วล่ะ

เครื่องทดสอบพังยับเยินขนาดนี้ จะบอกว่าค่าความสามารถต่ำได้ยังไง?

เห็นชัดๆ ว่ามันสูงลิบจนทะลุเพดานไปแล้ว ตัวเลขสี่หลักอาจจะยังไม่พอให้เครื่องแสดงผลเลยด้วยซ้ำ!

สีหน้าของครูจางเชียนเองก็น่าสนใจไม่แพ้กัน ตอนแรกเขาตกใจจนหน้าถอดสี แต่ครู่ต่อมากลับตื่นเต้นจนหุบยิ้มไม่ได้

ปีนี้เป็นปีชงของเขาแท้ๆ แต่ทำไมโชคดีถึงวิ่งเข้าหาขนาดนี้กันนะ

ตอนแรกก็มีเฉินต้าลี่ ตอนนี้ยังมีเย่ฟานเพิ่มมาอีกคน พรสวรรค์ของทั้งคู่มีลุ้นเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้สบายๆ เลย

โบนัสการส่งนักเรียนเข้ามหาวิทยาลัยได้เป็นสองเท่า ความสุขก็ทวีคูณเป็นสองเท่าตามไปด้วยสิ!

ในจังหวะนั้นเอง หลี่เจ๋อห้าวที่พยายามหาเรื่องมาสักพัก ก็จ้องไปที่ไม้เสียบเหล็กในมือของเย่ฟาน

"ครูจางครับ ผมไม่ยอม! ไอ้หมอนี่ต้องโกงแน่ๆ ของในมือนั่นต้องเป็นอาวุธวิญญาณที่เพิ่มพลังโจมตีชัวร์!"

คำพูดของหลี่เจ๋อห้าวทำให้ทุกคนที่ยังตกตะลึงหันมาสนใจไม้เสียบเหล็กในมือของเย่ฟานทันที

ครูจางเชียนขมวดคิ้ว พลางครุ่นคิดว่าสิ่งที่หลี่เจ๋อห้าวพูดก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกัน

เขาพอจะรู้เรื่องราวของเย่ฟานอยู่บ้าง ถ้าเขามีพรสวรรค์ระดับนี้จริงๆ ราชันสวรรค์ม่อที่อุตส่าห์ไปรับตัวถึงเมืองหนานเจียงจนเป็นข่าวดังไปทั่วเมือง จะไล่เขากลับมาได้ยังไง

ครูจางเดินเข้าไปหาเย่ฟาน แต่ไม่ได้แย่งไม้เสียบเหล็กมาในทันที เขาเลือกที่จะให้โอกาสเย่ฟานได้อธิบายก่อน

"เย่ฟาน สิ่งที่เธอถืออยู่นั่นคืออะไรเหรอ?"

เย่ฟานกะพริบตาพลางนึกในใจว่า คนพวกนี้ช่างจินตนาการสูงส่งกันเสียจริง

แค่ไม่เชื่อในฝีมือของเขา ถึงขนาดคิดว่าไม้เสียบเหล็กเป็นอาวุธวิญญาณเลยงั้นเหรอ?

ถ้ามันเป็นอาวุธวิญญาณจริงๆ เขาจะมานั่งเสียบเนื้อขายปิ้งย่างทำไมให้เหนื่อยล่ะ?

ไปรับซื้อไม้เสียบเหล็กมาตุนไว้เยอะๆ ต้นทุนแค่ไม่กี่ตังค์ แล้วเอามาหลอกขายเป็นอาวุธวิญญาณราคาสามสี่หมื่นไม่ดีกว่าเหรอ

ถึงแม้ในใจของเย่ฟานจะนึกกวนประสาทไปไกล แต่เขาก็ยังอดทนอธิบายออกไปอย่างใจเย็น

"นี่มันก็แค่ไม้เสียบปิ้งย่างธรรมดาๆ ทั่วไปเองครับ บ้านผมจนจะตาย จะเอาเงินที่ไหนไปซื้ออาวุธวิญญาณล่ะ"

"ฉันไม่เชื่อ! พลังพิเศษขยะๆ ของแกจะแทงโล่จนทะลุได้ยังไง ถ้าไม่ใช่เพราะอาวุธวิญญาณช่วยเพิ่มพลังโจมตีให้"

หลี่เจ๋อห้าวยังคงไม่ยอมแพ้ เขาพยายามปลุกปั่นคนอื่นๆ ที่ยังยอมรับความจริงไม่ได้ให้คล้อยตาม

เย่ฟานแค่นเสียงหยาบๆ ในลำคอ ก่อนจะโยนไม้เสียบเหล็กไปให้หลี่เจ๋อห้าว

"ขี้เกียจอธิบายแล้ว ในเมื่อนายอยากรู้มากนัก ก็ลองเอาไปแทงดูเองเลยสิ"

"ลองก็ลองสิ คิดว่าฉันจะกลัวนายหรือไง?"

หลี่เจ๋อห้าวถือไม้เสียบเหล็กเดินตรงไปยังโล่กลมด้วยความมั่นใจ พลางเริ่มจัดท่าทางร่ายรำแบบเดิมที่ดูเยอะเกินความจำเป็นอีกครั้ง

ไม้เสียบเหล็กเพียงอันเดียว กลับถูกเขาแกว่งไกวไปมาราวกับกำลังถือกระบี่ล้ำค่าในตำนานอย่างไรอย่างนั้น

จากนั้น หลี่เจ๋อห้าวก็ระเบิดพลังวิญญาณออกมา แล้วอัดพลังเข้าไปในไม้เสียบเหล็กอย่างรุนแรง

แต่ยังไม่ทันที่จะได้แทงออกไป ไม้เสียบเหล็กธรรมดาๆ ก็ถูกพลังวิญญาณอัดจนหักงอเสียก่อน

ไม้เสียบเหล็ก: "โอ๊ย... เจ็บนะโว้ย!"

บัดซบเอ๊ย ฉันไปทำอะไรให้แกนักหนา ฉันก็แค่ไม้เสียบเหล็กธรรมดาที่มีจรรยาบรรณนะ แกจะมาอัดพลังบ้าบออะไรใส่ฉันกัน?

คนทั้งสนามเงียบกริบ บรรยากาศตกอยู่ในความกระอักกระอ่วนอย่างถึงที่สุด

【ได้รับแต้มความแค้นจาก หลี่เจ๋อห้าว +777】

"อะ... อ้าว ทำไมมันหักล่ะเนี่ย?" (⊙﹏⊙)

หลี่เจ๋อห้าวมองไม้ที่หักครึ่งในมือด้วยความไม่อยากจะเชื่อ สมองของเขาพยายามประมวลผลหาเหตุผลอย่างรวดเร็วจนเหมือนความจำจะเต็มจนมีไอความร้อนลอยออกมาจากหัว

คนอื่นๆ ที่มองอยู่ต่างก็พากันคิดว่าหลี่เจ๋อห้าวจะน็อคไปเลยหรือเปล่านะ?

เย่ฟานยิ้มเยาะพลางถามว่า "เป็นไงล่ะ ยังมีอะไรจะสงสัยอีกไหม? ฉันไม่ได้เจาะจงใครนะ แต่บอกเลยว่าฉันน่ะเหนือกว่าพวกนายเยอะ!"

พอถูกเย่ฟานยั่วโมโห หลี่เจ๋อห้าวก็ยิ่งยอมความไม่ได้เข้าไปใหญ่

"ฉันรู้แล้ว! ต้องเป็นเพราะพลังวิญญาณของฉันมันสูงส่งกว่าแกมาก อาวุธวิญญาณของแกเลยรับไม่ไหวจนพังยังไงล่ะ! มันต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ"

เย่ฟานเม้มปาก พลางนึกในใจว่าหมอนี่ช่างสรรหาข้ออ้างเก่งเสียจริง แถจนสีข้างถลอกยังกลบเกลื่อนได้อีกนะเนี่ย?

แต่การแก้ตัวแบบข้างๆ คูๆ ครั้งนี้ เย่ฟานขอมอบคะแนนเต็มสิบให้เลย

"โอ้ ไม่นึกเลยว่านายจะมองออก ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันก็จะไม่ปิดบังอีกต่อไปแล้วล่ะ ฉันขอประกาศให้รู้โดยทั่วกันเลยว่า ของที่นายถืออยู่นั่นน่ะทำมาจากอุกกาบาตหมื่นปี มีชื่อเรียกว่า เข็มดาราเยือกแข็งสะท้านพิภพ ท่านม่อเป็นคนมอบให้ฉันเป็นการส่วนตัว มูลค่ามันตั้งยี่สิบล้านเชียวนะ นายทำมันพังไปแล้ว จ่ายค่าเสียหายมาซะดีๆ"

หลี่เจ๋อห้าวถึงกับใจหายวาบ เขาได้แต่กลืนน้ำลายลงคอด้วยความลำบาก

"บ้าจริง ดันหาเรื่องใส่ตัวจนได้"

เฉินต้าลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ต้องพยายามกลั้นหัวเราะจนตัวสั่น เพื่อนเย่ของเขานี่มันไร้ยางอายขั้นสุดจริงๆ

เข็มดาราเยือกแข็งสะท้านพิภพบ้าบออะไรกัน มูลค่าตั้งยี่สิบล้าน เย่ฟานแกกล้าเรียกราคาขนาดนี้ได้ยังไง ทั้งที่มันราคาไม่ถึงสลึงเดียวด้วยซ้ำ

แต่ประเด็นคือหลี่เจ๋อห้าวกลับเถียงไม่ออก เพราะเขาเป็นคนเริ่มอ้างเองว่ามันคืออาวุธวิญญาณ

คราวนี้ล่ะซวยของจริง พยายามจะโชว์เหนือแต่ดันกลายเป็นตกหลุมที่ตัวเองขุดไว้ ช่างเป็นการโชว์พาวที่เข้าเนื้อตัวเองจริงๆ

"ฉัน... ฉันไม่มีเงินเยอะขนาดนั้นหรอก จ่ายไม่ไหว..."

"แล้วนายมีเท่าไหร่ล่ะ? เห็นแก่ความเป็นเพื่อนเก่า ฉันจะลดให้หน่อยก็ได้"

หลี่เจ๋อห้าวรีบเช็กยอดเงินในบัญชี ช่วงก่อนหน้านี้เขาซื้อลูกแก้ววิญญาณมาอัปเลเวลเยอะไปหน่อย เลยทำให้เขาสามารถเลื่อนระดับมาจนถึงเก้าดาวได้ แต่ตอนนี้ในบัญชีเหลืออยู่แค่สองพันหยวนเท่านั้น

เย่ฟานไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย เขาเปิดคิวอาร์โค้ดรับเงินทันที พลางส่งสัญญาณบอกหลี่เจ๋อห้าวว่ามีเท่าไหร่ก็โอนมาให้หมด

ด้วยความจำใจ หลี่เจ๋อห้าวเลยต้องโอนเงินสองพันหยวนให้เย่ฟานไป

ไม้เสียบปิ้งย่างอันเดียวขายได้สองพันหยวน เย่ฟานยิ้มจนแก้มแทบปริในใจ

หลี่เจ๋อห้าวที่นึกอะไรขึ้นมาได้ พยายามจะดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อขอโอกาสแก้ตัวอีกสักนิด

"ฉันจ่ายเงินให้แกแล้วนะ งั้นก็พิสูจน์ได้แล้วสิว่าแกโกง คะแนนทดสอบของแกควรจะถูกยกเลิกไปซะ"

เย่ฟานเหลือบมองผลลัพธ์บนหน้าจอ พลางโบกมืออย่างไม่แยแส

【ระดับ: ทองแดงหนึ่งดาว; ค่าความสามารถ: ????】

คะแนนนี้จะใช้ได้หรือไม่มันต่างกันตรงไหนล่ะ? มันไม่ต่างกันเลยสักนิด!

"แล้วแต่นายเลย อ้อ... หลี่เจ๋อห้าวเพื่อนรัก ฉันยังมีเข็มดาราเยือกแข็งสะท้านพิภพอยู่อีกเพียบเลยนะ สภาพดีๆ ทั้งนั้นไม่มีหัก นายสนใจจะรับไปอีกสักสองสามอันไหมล่ะ?"

พูดพลาง เย่ฟานก็เปิดมิติส่วนตัวออกมา เผยให้เห็นถุงใบใหญ่ที่บรรจุไม้เสียบเหล็กวางอยู่ข้างเตาปิ้งย่าง

หางตาของหลี่เจ๋อห้าวถึงกับกระตุกแรง เขาแทบจะกระอักเลือดจนสลบลงไปกองกับพื้นเสียให้ได้

【ได้รับแต้มความแค้นจาก หลี่เจ๋อห้าว +777】

【ได้รับ...】

————————————

ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน เย่ฟานเดินออกจากประตูโรงเรียนด้วยความเบิกบานใจ

ไม่นึกเลยว่าวันแรกที่กลับมาเรียนมันจะดีงามขนาดนี้

นอกจากจะได้โชว์เทพข่มคนอื่นแล้ว ยังได้ลาภลอยมาอีกหนึ่งก้อน

รวมกับเงินค่าชดเชยที่ได้จากตู้จื่อเถิงเมื่อวาน ตอนนี้ในมือเย่ฟานมีเงินเก็บเกือบหมื่นหยวนแล้ว

เขาตั้งใจว่าวันนี้จะไปซื้อเนื้อสัตว์อสูรวิญญาณมาลองเปิดร้านดูสักหน่อย ถึงเวลาที่เขาจะต้องก้าวไปสู่ความยิ่งใหญ่ขั้นต่อไปแล้วล่ะ

————————————

เวลาสามทุ่ม ณ ถนนคนเดินเมืองหนานเจียง

เย่ฟานยังคงตะโกนเรียกแขกด้วยความกระตือรือร้นเหมือนเดิม

"สร้อยคอทองเส้นโต นาฬิกาข้อมือแบรนด์ดัง ไม่เท่ากินปิ้งย่างวันละสามมื้อ!

อยากให้ฤดูร้อนนี้ผ่านไปได้ด้วยดี ปิ้งย่างเสียบไม้ขาดไม่ได้เลยนะครับ!

โลกใบนี้ยังมีน้ำใจไมตรี กินปิ้งย่างกันหน่อยจะได้ไม่เสียเที่ยว!"

จะว่าไปพอเปลี่ยนมาใช้เนื้อสัตว์อสูรวิญญาณแล้ว ก็มีลูกค้าแวะเวียนมาจริงๆ ด้วยแฮะ

เห็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่งในชุดเสื้อฮู้ดสีม่วงอ่อน เดินตามกลิ่นหอมเข้ามาอย่างช้าๆ

หญิงสาวคนนั้นมีผมสีม่วงโดดเด่น เสื้อฮู้ดของเธอยาวและเข้ารูปจนมองไม่ออกว่าข้างใต้เสื้อนั้นเธอใส่กางเกงขาสั้นไว้หรือเปล่า

ถุงน่องสีดำยาวครึ่งขาช่วยขับเน้นความเซ็กซี่เย้ายวนใจเพิ่มขึ้นไปอีกหลายเท่า

เย่ฟานมองจนน้ำลายแทบไหล นึกในใจว่าทำไมถึงได้สวยขนาดนี้นะ! (๑ơ 灬 ơ)

แม้หญิงสาวจะเดินเข้ามาเพราะได้กลิ่นหอมของปิ้งย่าง แต่ทันทีที่เธอมองเห็นเย่ฟาน เธอกลับพูดประโยคหนึ่งออกมาที่ทำให้เย่ฟานแทบอยากจะหยิบไม้เสียบเหล็กขึ้นมาแทงขาตัวเองเพื่อเช็กว่าไม่ได้ฝันไป

(゜Д゜*)

(จบบท)