บทที่ 10 - หนุ่มหล่อบนเฟอร์รารี่คือที่สุด

บทที่ 10 - หนุ่มหล่อบนเฟอร์รารี่คือที่สุด

ไม่กี่นาทีต่อมาหลินเอินก็พาสาวใช้ตัวน้อยอย่างหลันหลันมาหยุดอยู่ที่หน้าร้านสินค้าแบรนด์หรูระดับไฮเอนด์แล้วกล่าวว่า "ได้เวลาซื้อเสื้อผ้าใหม่แล้วละ หลันหลัน ไปเถอะ เข้าไปช่วยฉันเลือกเสื้อผ้าหน่อย !"

หลันหลันตาเป็นประกายพลางพยักหน้าตอบว่า "ได้เลยค่ะคุณชาย !"

เมื่อมองแผ่นหลังที่ดูสง่างามและร่างกายที่กำยำแข็งแรงของหลินเอินหลันหลันก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงขึ้นมา ~

คุณชายจะซื้อเสื้อผ้าอย่างนั้นหรือ ?!

ว้าว ตื่นเต้นจังเลย ~ !

ในหัวของหลันหลันปรากฏภาพหลินเอินกำลังลองเสื้อผ้าชุดต่าง ๆ ขึ้นมาทันที

แค่คิดหัวใจเธอก็เต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอกแล้ว !

ฟึ่บ ~ !

รถเฟอร์รารี่เลี้ยวโค้งเข้าจอดเทียบฟุตบาทอย่างนุ่มนวล ~

ทันทีที่หลินเอินดับเครื่องยนต์เขาก็กลายเป็นเป้าสายตาของผู้คนรอบข้างทันที โดยเฉพาะเหล่าหญิงสาวที่เพิ่งเดินออกมาจากร้านแบรนด์เนม เมื่อเห็นหลินเอินก้าวออกมาจากรถเฟอร์รารี่ดวงตาของพวกเธอก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที

รถหรูคู่กับหนุ่มหล่อช่างเป็นอะไรที่เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบจริง ๆ !

หญิงสาวหลายคนถึงกับหยุดเดินแล้วยกมือขึ้นปิดปากพลางมองใบหน้าที่หล่อเหลาของหลินเอินด้วยความเคลิบเคลิ้ม

นี่ไม่ใช่ความตั้งใจของหลินเอินที่จะทำตัวเด่นเลยแม้แต่น้อย แต่มันเป็นเพราะเขาหล่อเกินไปจนช่วยไม่ได้จริง ๆ !

ทันทีที่เขาพาหลันหลันก้าวเข้าไปในร้านเหล่าพนักงานต้อนรับสาวสวยที่มีหน้าตาระดับเจ็ดคะแนนขึ้นไปก็ตาเป็นประกายทันที

"ว้าว ! พ่อหนุ่มคนนี้หล่อจังเลย !"

"คุณเป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลยค่ะ !"

หลินเอินส่งยิ้มให้พนักงานตามมารยาทแล้วจูงมือหลันหลันเดินเข้าไปในร้านอย่างมาดมั่น

วันนี้เขาตั้งใจจะมาใช้จ่ายให้เต็มที่

มันคือความรู้สึกที่ว่า : วันนี้ฉันอารมณ์ดีและฉันมีเงิน !

หลินเอินไม่ใช่คนจู้จี้จุกจิกเขาถูกใจชิ้นไหนก็สั่งห่อทันทีโดยไม่ลังเล

ผ่านไปไม่กี่นาทีด้วยคำแนะนำของหลันหลันหลินเอินก็เดินออกมาในชุดสูทที่ดูภูมิฐานอย่างยิ่ง

ในพริบตานั้นสายตาของทุกคนในร้านต่างจับจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียวและทุกคนก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

"หล่อ ... หล่อมากเลย !"

โดยเฉพาะหลันหลันที่ถึงกับต้องยกมือขึ้นปิดปากด้วยความทึ่ง ชุดสูทชุดนี้เธอเป็นคนเลือกให้หลินเอินเอง ในฐานะที่เป็นสาวใช้ส่วนตัวของเขารสนิยมและความสามารถในการเลือกของเธอย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

หลันหลันถูกชะตากับชุดสูทสีม่วงชุดนี้ตั้งแต่แรกเห็น มันเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดของปีนี้ซึ่งบนหน้าจอโฆษณาขนาดใหญ่ในร้านยังมีภาพของลู่เสี่ยวหานเป็นพรีเซนเตอร์อยู่เลย

แต่เมื่อชุดนี้มาอยู่บนตัวของหลินเอินหลันหลันกลับพบว่าคุณชายของเธอหล่อกว่าดาราคนนั้นหลายเท่าตัวนัก !

"เป็นยังไงบ้าง ?" หลินเอินขยับไหล่พลางถามว่า "พอดีไหม ?"

หลันหลันรีบพยักหน้าอย่างว่าง่ายดายด้วยดวงตาที่เป็นประกาย "คุณชายคะ ! คุณชายหล่อมากเลยค่ะ ! ชุดนี้เหมาะกับคุณชายที่สุดเลย !"

หลินเอินยื่นมือออกไปพลางพูดสั้น ๆ ว่า "จ่ายเงิน"

พนักงานต้อนรับสาวรีบเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอย่างสุภาพ "คุณชายคะ ชุดสูทชุดนี้ราคาทั้งหมดห้าแสนสองหมื่นห้าพันหยวนค่ะ ไม่ทราบว่าคุณจะจ่ายเป็นเงินสดหรือบัตรดีคะ ?"

หลินเอินหยิบบัตรออกมาส่งให้หน้าตาเฉย "รูดบัตร"

พนักงานสาวตาเป็นประกายความอิจฉาที่มีต่อหลินเอินแทบจะล้นออกมาจากดวงตา

พวกเศรษฐีใหม่ที่ชอบถามจุกจิกนั่นเทียบอะไรกับคนตรงหน้าไม่ได้เลย !

นี่สิถึงเรียกว่ามหาเศรษฐีตัวจริง !

ไม่เรื่องมากเรื่องราคา ! ถูกใจชิ้นไหนก็เอาชิ้นนั้น !

แถมท่าทางตอนหยิบบัตรออกมาจ่ายเงินมันช่างดูเท่ มั่นคง และมีเสน่ห์ดึงดูดใจเหลือเกิน !

แถมยังหล่อเหลาขนาดนี้อีก !

นี่มันเทพบุตรเดินดินชัด ๆ !

"เดี๋ยวก่อน"

พนักงานสาวเพิ่งจะรับบัตรไปก็ได้ยินเสียงของหลินเอินดังขึ้นมา

เธอรีบถามทันที "ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ฉันรับใช้เพิ่มเติมไหมคะ ?"

หลินเอินหันหลังเดินไปยังแผนกเสื้อผ้าสตรีที่อยู่ไม่ไกลแล้วใช้นิ้วชี้ไปยังชุดกระโปรงห้าชุดที่แต่ละชุดราคาไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนหยวนแล้วกล่าวว่า

"แล้วก็ชุดพวกนี้ด้วย คิดรวมไปเลย"

หลันหลันถึงกับยืนอึ้งไปเลยทีเดียว

เธอจำได้ทันทีว่าชุดกระโปรงพวกนั้นคือชุดที่เธอแอบมองด้วยความชอบตอนที่เดินผ่านเมื่อครู่

แต่เธอก็แค่แอบมองด้วยความอิจฉาเพียงชั่วครู่เท่านั้นเอง !

หรือว่าคุณชายจะสังเกตเห็นสายตาของเธอแล้วจดจำมันเอาไว้ในใจอย่างนั้นหรือ ?

หลินเอินขยับไหล่แล้วพูดอย่างสบาย ๆ ว่า "เมื่อกี้ตอนเดินเข้ามาเห็นเธอมองชุดพวกนี้อยู่หลายรอบ สงสัยคงจะชอบสินะ ~ "

หลินเอินยิ้มบาง ๆ

จากนั้นเขาก็หันไปบอกพนักงานที่ยืนอึ้งอยู่ว่า "มัวยืนบื้ออะไรอยู่ล่ะ ห่อของแล้วรูดบัตรสิ ~ !"

"ค่ะ ๆ ๆ รับทราบค่ะ"

เหล่าพนักงานต่างพากันดึงสติกลับมาจากความตกใจแล้วรีบจัดการห่อชุดกระโปรงที่คุณชายเลือกมาให้ทันที ~

"คุณชายคะ ชุดพวกนี้มันแพงมากเลยนะคะ"

"แต่ฉันไม่ขาดเงินนี่นา ~ "

" ... "

เมื่อเจอคำตอบแบบคนรวยที่ไม่เห็นหัวเงินของหลินเอินเข้าไปหลันหลันก็ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ดวงตาคู่สวยจ้องมองหลินเอินด้วยความเขินอายและลังเลเล็กน้อย

"แต่คุณชายคะ เงินเดือนของหลันหลันไม่พอซื้อชุดพวกนี้หรอกค่ะ ... "

"ใครบอกให้เธอซื้อกันล่ะ ?"

หลินเอินมองหลันหลันด้วยความงงเล็กน้อยก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้แล้วลูบหัวตัวน้อยของเธอพลางกล่าวว่า "วางใจเถอะ วันนี้ฉันอารมณ์ดี ชุดพวกนี้ถือเป็นของขวัญที่เธอมาเดินเล่นเป็นเพื่อนฉัน ฉันยกให้ ! ไม่หักเงินเดือนเธอหรอกน่า ~ !"

"เป็นแบบนั้นหรอกหรือคะ ... "

หลันหลันตอบกลับมาเสียงเบา

ในใจเธอก็ไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือเสียใจดี

ที่แท้นี่ก็เป็นเพียงของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คุณชายให้ในฐานะเพื่อนร่วมทางเท่านั้นเองสินะ ใช่สิเราก็เป็นแค่สาวใช้คนหนึ่งจะไปหวังให้คุณชายมาสนใจได้ยังไงกัน

หลันหลันก้มหน้าลงด้วยสายตาที่หม่นหมองลงเล็กน้อย

ทว่าภาพที่ปรากฏในสายตาของพนักงานคนอื่น ๆ มันกลับดูเหมือนสาวน้อยที่กำลังเขินอายสุด ๆ เพราะได้รับการปรนนิบัติอย่างดีจากเจ้านาย !

สวรรค์ !

เจ้านายมหาเศรษฐีแบบนี้ใครจะไม่รักบ้าง !

ทั้งหน้าตา ทั้งรูปร่าง ทั้งความใจป้ำขนาดนี้ !

ต่อให้ไม่ได้เงินเดือนพวกเธอก็ยอมไปเป็นสาวใช้ให้เขาฟรี ๆ เลย !

เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นอิจฉาของพนักงานและเห็นหลันหลันก้มหน้าเงียบเพราะ "เขิน" หลินเอินก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

เขาก็แค่ซื้อชุดให้สาวใช้ส่วนตัวไม่กี่ชุดเองไม่ใช่หรือไงกัน

ก็นะเขาเงินเยอะและอารมณ์ดีก็เท่านั้นเอง

ไม่นานนักทั้งคู่ก็เดินออกจากร้านท่ามกลางสายตาที่อิจฉาของเหล่าพนักงาน

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูร้านหลินเอินก็เห็นกลุ่มหญิงสาวรุมล้อมอยู่รอบรถหรูของเขาที่จอดอยู่ข้างทางพลางยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปกันอย่างตื่นเต้น

มีสาว ๆ บางคนถึงกับพิงรถเฟอร์รารี่ของเขาแล้วโพสท่าเย้ายวนเพื่อถ่ายเซลฟี่

เขาเดาได้เลยว่าอีกไม่กี่นาทีรูปภาพเหล่านี้คงจะไปปรากฏอยู่ในโซเชียลของพวกเธอพร้อมกับข้อความอวดรวยที่ว่า :

"เฮ้อ แฟนตื๊อจะซื้อรถใหม่ให้เนี่ย น่ารำคาญจังเลย"

หรืออาจจะเป็นแบบนี้ :

"วันนี้เหงาจัง ขับรถเล่นคนเดียวไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนเลย"

หลินเอินส่ายหน้าพลางจูงมือหลันหลันเดินเข้าไปที่รถเฟอร์รารี่ของเขาแล้วกล่าวอย่างสุภาพว่า

"ขอทางหน่อยครับ ผมจะไปแล้ว"

เหล่าหญิงสาวต่างพากันตกใจรีบถอยห่างออกมา แต่พอเห็นหน้าหลินเอินชัด ๆ พวกเธอก็ต้องตกตะลึงกับความหล่อของเขาในทันที

"หล่อจังเลย !" สาว ๆ กลุ่มนั้นยกมือปิดปากถอยออกมาหนึ่งก้าวพลางส่งสายตาหยาดเยิ้มให้หลินเอิน

"พ่อหนุ่มคะ ขอไอดีวีแชทหน่อยได้ไหม ?"

"พ่อหนุ่มคะ ฉันขอเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อได้ไหม ?"

"พ่อหนุ่มคะ ฉันขอถ่ายรูปคู่กับคุณหน่อยได้ไหม ?"

เมื่อเห็นสาว ๆ รุมล้อมเข้ามาหลินเอินก็ยังคงนิ่งสงบเขาหยิบกุญแจรถเฟอร์รารี่ออกมาแล้วเข้าไปนั่งในตำแหน่งคนขับพลางยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า

"ขอทางหน่อยนะครับ ผมจะออกรถแล้ว"

ท่ามกลางเสียงคำรามของเครื่องยนต์หลินเอินก็ขับรถพุ่งทะยานจากไป

เมื่อมองตามแผ่นหลังของรถเฟอร์รารี่หญิงสาวข้างหลังต่างก็ใจเต้นแรง

"ฮือ ๆ ! พ่อหนุ่มคนนั้นเย็นชาจังเลย !"

พ่อหนุ่มที่มีบุคลิกโดดเด่นแบบนี้หาดูได้ยากมากจริง ๆ !

"แถมยังเป็นพ่อหนุ่มเย็นชาที่ขับเฟอร์รารี่อีกต่างหาก !"

[จบแล้ว]