Chapter 195 (อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

ฐานใต้ดินของอัลเบร่าคอมปานี.

ยานอวกาศจอดอยู่ที่นี่.

ด้วยความยาว 20 เมตรและสูงรวม 5 เมตร ปีกกว้าง 15 เมตร มีรูปลักษ์โดดเด่นและเกราะหนักแต่รูปทรงกลับผอมเพียว แม้จะปืนมันก็สามารถกับยอดนักสู้ระดับโลกได้ง่ายๆ โดยไม่มีความเสียหายใดๆ.

นี่คืนยานอวกาศที่ซอดสร้างขึ้นมา เทคโนโลยีหลักของอย่างยานอวกาศคริปตอนเสียหายมากเกินไป ทำให้ซอดต้องมาศึกษาด้วยตัวเองเพื่อสร้างยานอวกาศดังกล่าว.

ในแง่ของโลหะวัสดุ โลหะที่ซอดนำมาสร้างก็ไม่ได้แย่ มันเป็นการผสมผสานทั้ง 3 แบบคือ ไวรเบรเนียม+โลหะคริปตอน+โลหะเอ็ดแมน.

โลหะทั้งสามแบบอยู่รวมกันในสัดส่วนที่สมบูรณ์แบบทำให้พลังป้องกันของยานนี้บดขยี้โล่กัปตันอเมริกาได้อย่างง่ายดาย เขาคาดว่าแม้แต่ธานอสก็ใช้ดาบสงครามของเขาที่ทำจากโลหะUlu(อูลู)โดนราชาคนแคระ ก็ยังไม่อาจทำให้เกราะของยานเกิดความเสียหายได้.

ในเวลาเดียวกัน เนื่องจากโลหะคริปตอนแบบเดิมนั้นใช้การดูดซับพลังงานมาเพื่อซ่อมแซมตัวเองและขับเคลื่อน ตราบใดที่มีพลังเพียงพอ ยานอวกาศนี้สามารถซ่อมแซมตัวเองได้.

"... พลังงาน,อาวุธ,เรห์ด้า,การสื่อสารและระบบอื่นๆ พร้อมใช้งาน..."

ซอดมองไปที่ยานอวกาศที่อยู่ข้างหน้าของเขาอย่างพอใจและดูเหมือนว่าในที่สุดเขาจะสามารถไปยังอวกาศได้.

จักรวาล!

แค่เอ่ยออกมาก็ทำให้คนหลงใหล...

แม้ว่าซอดจะเคยติดตามกองทัพคริปตอนเพื่อพิชิตดาวเคราะห์มากมายในจักรวาล DC แต่จักรวาล DC และจักรวาลมาเวลจะเหมือนกันงั้นหรือ?

พูดอีกอย่าง จักรวาล DC นั้นอันตรายกว่าจักรวาลมาเวลและเขาอยู่ในช่วงเวลาที่น่ากลัวเหล่านั้น.

ขณะซอดกำลังจะทักทายหยานหลิงจีที่และทีฟ่าที่กำลังขึ้นไปนั่งบนที่นั่งนักบิน เขาได้หันไปมองรอบๆ และเขาก็เห็นปรมาจารย์เอนเชี่ยนวันที่อยู่ตรงนั้น.

หัวใจและปอดของเขาแทบจะหยุดเต้น!

"ปรมาจารย์เอนเชี่ยนวัน....คุณจะทำให้คนตกใจตายได้รู้ไหม!"

ซอดลูบหน้าอก และตบมันด้วยแรงที่เพียงพอจะฆ่าฮัลค์ให้ตายได้ หางตาของเขาเลยกระตุกไม่หยุด.

จากนั้นซอดก็พบว่าเขาแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ถ้าเป็นซอดก่อนหน้านี้เป็นเทียน ตอนนี้เขาก็เทียบเท่ากับดวงอาทิตย์.

เขากินอะไรถึงได้มีศักภาพที่เติบโตมากขนาดนี้ หลายๆครั้งที่มันเติบโตอย่างไม่ทันตั้งตัว.

"งั้นขอผมคิดดูก่อน คุณมาเพื่อกันไม่ให้ผมไปอวกาศ? ทำไม เพราะผมจะทำร้ายอวกาศ?"

เมื่อเห็นเอนเชี่ยนวันมีอะไรจะพูด ซอดก็ถามทันที.

"ไม่ ฉันมาเพื่อให้แผนที่ดวงดาว เพราะเกรงว่าคุณจะถูกหลุมดำหรืออะไรก็ตามดูดเอา."

เอนเชี่ยนวันพูดพร้อมรอยยิ้ม.

แผนที่ดวงดาวก็เหมือนกับแผนที่ธรรมดาที่คนใช้กัน.

อวกาศมีการขยายตัวและการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และจำเป็นต้องอัปเดตเป็นระยะ ไม่อย่างนั้นจะเกิดความผิดพลาด และเครื่องบินจะชนดวงดาวเมื่อพวกเขาบินออกไปนอกอวกาศ.

"กี่ครั้งในอนาคตที่ผมต้องเจอกับหลุมดำและอุกาบาต?"

ซอดหยุดและถาม.

"จาก 10 ล้านครั้งในอนาคต คุณจะปะทะกับหลุมดำ 5 ครั้ง มากกว่า 3 ล้านครั้งคุณจะชนกับอุกาบาตและที่เหลือก็ถูกทำลายจากซุปเปอร์โนวา."

เอนเชี่ยนวันคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดออกมา.

โชคร้ายขนาดนั้นเชียว?

ซอดพูดไม่ออก มันแย่มากๆ แต่ประสบการณ์ที่ผ่านมาก่อนที่จะกลายเป็นคริปโตเนียนไม่เคยมีเลย เขาไม่ใช่ชาวยุโรปนะ?(ที่จะได้มีประสบการณ์การท่องอวกาศ[ประชด])

แต่ภัยทั้งสามอย่างนี้ ซอดไม่ได้สนใจมันเลย อืม การเป็นดูมเดย์อาจจะแย่กว่าอีก.

แต่หยานหลิงจี,ทีฟ่าและเอเธอร์นั้นไม่ได้ พวกเขาเป็นแค่ชาวคริปโตเนียนธรรมดาและพวกเขาจะตาย.

ซอดอยากจะฮันนีมูนด้วยการไปผจญภัยในจักรวาลและไม่อยากเป็นพ่อหม้าย.

"ความจริงแล้ว คุณได้รับการยอมรับจากสเปซสโตนและคุณสามารถหลีกเลี่ยงสิ่งเหล่านี้ไม่ให้เกิดขึ้นได้."

เอนเชี่ยนวันพูด.

"แต่ผมไม่รู้ว่าจะใช้อย่างไง."

ซอดหงายฝ่ามือออก ตรงกลางฝ่ามือของเขาที่ถูกสเปซสโตนฝังอยู่ในนั้นให้กับเอนเชี่ยนวันดู.

เอนเชี่ยนวันถอนหายใจขณะมองไปที่มัน.

"เรื่องแบบนี้ก็มีด้วย มีเพียงคุณเท่านั้นที่สามารถฝังสโตนลงบนร่างกายของคุณได้โดยไม่ได้รับผลกระทบ..."

ร่างกายก็เป็นดั่งกรงขังสัตว์มันจำเป็นต้องทนต่อพลังของอินฟินิตี้สโตน เอนเชี่ยนวันรู้สึกว่า 99% ของรูปแบบชีวิตจะถูกกำจัดหากว่าสัมผัสกับสโตน.

"ไม่ ความจริงแล้วมันยังมีอีกเยอะ."

ซอดส่ายหัว เขาไม่พบปัญหากับอินฟินิตี้สโตน มันก็เหมือนกับการเล่นลูกแก้ว แต่เดิมซอดอยากจะกลืนสโตนด้วยซ้ำ.

เขาต้องการดูว่า ดูมเดย์จะทำลายสโตนได้ไหม.

ในเวลาเดียวกัน ดาว 120 ล้านดวงที่ทางช้างเผือก ซอดต้องการเห็นอิทธิพลของดวงดาวเหล่านั้น ในกรณีที่มีซุปเปอร์แมนเวทย์มนต์หรือสิ่งที่คล้ายๆกัน เขาจะทำเงินได้มากมาย

แม้ว่าเขาจะไม่มีจุดอ่อนหลังจากที่ได้เป็นซุปเปอร์แมนทำลายล้างแล้ว ซอดยังต้องการความสามารถมากกว่านี้.

"มันขึ้นอยู่กับว่าคุณจะหามันได้ไหม."

เอนเชี่ยนวันเงียบขณะมองไปที่สเปซสโตน ท้ายที่สุดแล้ว สโตนเม็ดนี้หากไม่ใช้ให้มันดีๆ มันจะเป็นภัยคุกคามอย่างมาก

หลายคนคิดว่า สเปซสโตนใช้ได้เฉพาะเคลื่อนย้ายมิติหรือทะลวงมิติ แต่สเปซสโตนสามารถสร้างหลุมดำ,ทำลายแรงโน้มถ่วงหรือแม้แต่สร้างเอกฐานของมิติ ทำลายทุกอย่างรอบๆตัวมันได้...

"ได้โปรดกลับมาให้เร็วที่สุด ซอด โลกนี้จะอยู่ไม่ได้หากไม่มีเธอ."

เอนเชี่ยนวันมอบแผนที่ดวงดาวที่ดูคล้ายกับโลหะให้กับซอด.

"ตอนนี้โลกยังต้องการผมอยู่อีกหรอ?"

ซอดถามอย่างแปลกใจ สำนักงานเอ็กซ์คาลิเบอร์ที่เขาสร้างขึ้นนั้นเพียงพอต่อการจัดการกับอันตรายต่างๆได้ ธานอสก็ยังสู้ไม่ได้.

"ยังมีศัตรูที่ทรงพลังมากมาย..."

เอนเชี่ยนวันพูดอย่างมีนัยยะ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอีก.

เขาเกลียดพวกนักเวทย์ที่มักจะพูดเกี่ยวกับพระเจ้าหรือปีศาจตลอดเวลา.

ซอดบ่นในใจ มีอะไรพูดตรงๆไม่ได้หรอ?

เมื่อเอนเชี่ยนวันหายไป ซอดก็ไม่สนใจเขาอีก.

เขาวางแผนที่ดวงดาวไว้ตรงที่นั่งคนขับยาน หลังจากเชื่อมต่อกับมันแล้ว ข้อมูลของแผนที่ดวงดาวก็ถูกทำเข้า ซอดเก็บโลหะนั้นและแบล็คควีนก็แจ้งกับเอเธอร์ ทีฟ่าและหยานลี่จิง.

สำหรับเอด้า ดีที่สุดแล้วที่เธอจะอยู่ช่วยโอลด์จัดการอัลเบร่าคอมปานี ท้ายที่สุดเป้าหมายที่ซอดสร้างเธอมานั้นเขาได้ทำให้เธอแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปเพียงสองเท่า.

"ฮันนีมูนบนอวกาศ? มันโรแมนติกสุดๆไปเลย."

ทีฟ่ารู้สึกแปลกใจมาก เพราะซอดไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเธอและไม่เคยบอกใครจนกว่ายานอวกาศจะออกตัว.

"เดินทางไปนอกอวกาศ นี่คือการก้าวเดินที่คนจีนของคุณต้องการที่สุด?"

ความจริง หยานหลิงจีไม่ได้สนใจสิ่งที่เรียกว่าจักรวาลนัก มันคือไท่ซู ถ้าไม่ใช่เพราะซอดอยากจะไป หยานหลิงจีก็อยากจะกลับไปที่ไป่เย่(เมืองของนาง)ในปีนั้น.

"แค่พวกเราไม่กี่คน เราไม่คิดจะใช้กองทัพเลยหรอ?"

หลังจากเอเธอร์เข้าใจเรื่องจักรวาลแล้ว เธอก็รู้สึกว่ามันเป็นสถานที่ๆสวยงามมากที่สุด มีโลกมามาย ศัตรูและสงครามก็มากมาย!

"เบิร์นนิ่งลีเจี้ยนเป็นเรื่องของอนาคต ตอนนี้เราต้องสำรวจก่อน."

ซอดรู้ว่าเอเธอร์กำลังคิดอะไรอยู่ แต่ตอนนี้เบิร์นนิ่งลีเจี้ยนยังมีน้อยเกินไป ธานอสมาที่โลกได้ทุกเวลาพร้อมกับทหารหลายแสนล้านคนเพื่อต่อสู้ แล้วจะสู้ยังไง?

เขาขับเครื่องบินและพุ่งออกจากชั้นบรรยากาศอย่างรวดเร็ว.

แผ่นดินที่อยู่ด้านหลังเล็กลง ทิวทัศน์ที่งดงามของเมฆ มหาสุมทรนั้นช่างเล็กจนพูดไม่ออก    .