Chapter 186 (อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

"ไม่มีอะไร แค่ฝันร้าย."

ซอดส่ายหัวและเริ่มตรวจสอบร่างกาย.

จากนั้นเขาก็ตกใจกับเซลล์ที่แข็งแกร่งขึ้น.

ความจริงแล้วเขากลายเป็นดูมเดย์!

และซอดก็รู้ว่าทำไมเขาถึงฝันที่ได้ต่อสู้กับดูมเดย์ มันเป็นจิตสำนึกของเขาที่ต้องกดความเป็นดูมเดย์ของเขา ถ้าเขาไม่อาจเอาชนะ ซอดที่ตื่นขึ้นมาอาจจะไม่ใช่เขา แต่เป็นดูมเดย์แทน

ความเสี่ยงมันก็ดี แต่โชคดีที่เขาได้อ่านหนังสือ.

ซอดถอนหายใจอย่างโล่งอกและสามารถเอาชนะดูมเดย์ได้ แม้ว่าพลังพิเศษในการดูดซับพลังงานจะมีส่วนมือในการทำงานมากมาย แต่บทบาทของความสามารถอื่นๆก็ไม่ควรจะมองข้าม.

อย่างไรก็ตามในความฝันของเขา เขาไม่อาจใช้พลังมังกรและฟินิกซ์ซึ่งมันมากเกินไป.

มุมปากของซอดยกขึ้น แต่มันก็ยิ้มไม่สุด.

ท้ายที่สุดดูมเดย์นั้นแข็งแกร่งมากเสียจนเขาไม่จำเป็นต้องใช้สมองและสู้กับสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวนี้ด้วยร่างกายเพียวๆ

ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่พลังดั้งเดิมของเขาก็ไม่อาจฆ่าดูมเดย์ได้ และการโจมตีทางจิตใจ,วิญญาณก็สามารถปรับให้เข้ากับตัวของดูมเดย์ได้อย่างรวดเร็ว.

มันก็แค่ต้องใช้เวลาเท่านั้นกว่าที่เขาจะจัดการกับดูมเดย์ได้.

ซอดมีความสามารถในการวิวัฒนาการขั้นสุดยอดและความอมตะของดูมเดย์ เช่นเดียวกับดูมเดย์ตัวอื่นๆ.

"ดูเหมือนว่าแสงแดดในโลกมาเวลจะแตกต่างสำหรับชาวคริปโตเนียนจริงๆ เป็นไปได้ไหมว่าแสงแดดในแต่ละจักรวาลจะมีผลต่างกัน?"

ซอดคิด.

อย่างไรก็ตาม มันกลายเป็นดูมเดย์ ซึ่งทำให้ซอดไม่มีคู่ต่อสู้ต้องกลัวอีกต่อไป แม้ว่าจะเป็นOAA หากให้เวลาเขา เขาก็สามารถวิวัฒนาการให้ทัน OAA และแม้แต่จะฆ่าเขาก็ยังได้.

กลายเป็นไร้เทียมทาน...

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าซอดจะแข็งแกร่งกว่าดูมเดย์ต้นฉบับ และความสามารถพิเศษในการดูดซับพลังงานเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะไร้เทียมทาน.

"ตอนนี้เราสามารถฆ่าเอนเชี่ยนวันและเอาไทม์สโตนได้แล้วรึยังนะ?"

ซอดคิดกับตัวเอง.

แน่นอน เขาแค่คิด เขายังไม่กล้าขนาดนั้น.

อย่างไรก็ตามสิ่งที่สะดวกอย่างคอสมิกคิวบ์เขาก็สามารถรับได้.

ชิลด์ถูกไฮดร้าแทรกแซงและตอนนี้ทั้งหมดได้กลายเป็นคนของเบิร์นนิ่งลีเจี้ยน ดังนั้นซอดจึงสามารถได้คอสมิกคิวบ์อย่างไม่ยาก.

มันถูกส่งมาโดยอเล็กซานเดอร์ เพียสด้วยตัวเอง.

"ท่าน นี่คือคอสมิกคิวบ์!"

อเล็กซานเดอร์ เพียสวางกระเป๋าต่อหน้าซอด.

ซอดพยักหน้าให้กับอเล็กซานเดอร์ เพียสและจากนั้นเขาก็หันหน้ากระเป๋ามาทางซอดก่อนที่จะเปิดให้ดู.

ลูกบาศก์สีน้ำเงินเข้มที่เปล่งแสงพร่างพราวราวกับดวงดาว

ถ้าเป็นผู้หญิงที่เห็น พวกเธอคงจะกรี๊ดลั่น.

ซอดเริ่มจัดการทันที แม้ว่าคอสมิกคิวบ์จะส่งเขาไปหาผู้เฝ้าประตูของโซลสโตน แต่เขาก็ไม่กลัว เพราะดูมเดย์นั้นไม่ใช่ตัวตนที่เขาไม่อาจยับยั้งได้.

เมื่อก่อนเขากังวลเรื่องนี้ เลยไม่กล้าคิดถึงคอสมิกคิวบ์ แต่ใครจะรู้ว่าเขานั้นอยู่ในระดับต้นๆของพวกเรดสกัล.

คิวบ์อยู่ในมือของซอด จากนั้นซอดก็ทำลายเปลือกนอกของมันเผยให้เห็นสเปซสโตนที่อยู่ด้านใน

เขาถือสเปซสโตนโดยตรง.

ในเวลานั้น เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ปกติเกิดขึ้นและสเปซสโตนในมือของซอดก็สั่นสะเทือนก่อนที่จะกระจายไปทั่วทั้งห้อง เปลวไฟได้แผดเผาพื้นที่และมิติก็ปรากฏออกมาให้เห็นด้วยตาเปล่า.

พลังที่ยิ่งใหญ่นี้ได้แผ่นซ่านออกมาเกิดเปิดรูวงรีและแสงสีน้ำเงินก็เผยให้จักวาลด้วยเปล่า

จักรวาลนั้นเห็นได้ชัดกว่าแต่เมื่อก่อนและมันก็งดงามมาก ในเวลานี้ แต่ซอดสูดหายใจอย่างเย็นชา ความเร็วในการวิวัฒนาการขั้นสุดยอดจากดูมเดย์ทำให้ซอดปรับตัวเข้ากับแรงกดดันของสเปซไทม์ในชั่วพริบตา ด้วยการมีสเปซสโตนทำให้เขาไปยังที่ต่างๆได้ เขาสามารถเข้าไปยังพื้นที่ที่ทรงพลังได้.

"เชื่อฟังฉันหน่อย."

ซอดทุกสเปซสโตนในมือเพราะพลังจากสเปซสโตนกำลังกัดเซาะซอด

พลังคอสมิกสีน้ำเงินดำกำลังกัดเซาะแขนขวาของซอด เสื้อผ้าที่แขนขวาของเขากลายเป็นขี้เถ้าและหายไป.

อย่างไรก็ตามพลังการกัดเซาะที่รุนแรงนี้หยุดอยู่ที่ไหล่ของซอดอย่างรวดเร็วและซอดก็ได้รับการดัดแปลงและภูมิคุ้มกันต่อพลังงานคอสมิกน้อยกว่าหนึ่งลมหายใจและถึงขั้นกลืนกลังคอสมิกแทนด้วยซ้ำ.

สเปซสโตนไม่รู้ว่ามีปีศาจกำลังรอกินมันอยู่ มันส่งพลังคอสมิกออกไปเรื่อยๆ ทำให้ซอดไม่อาจปฏิเสธพลังนี้ได้และกลืนกินมันทั้งหมดแบบเซลล์ต่อเซลล์ กลายเป็นเขาแข็งแกร่งขึ้นและเต็มไปด้วยพลัง.

สิ่งนี้ทำให้สเปซสโตนสงบลงเรื่อยๆ.

ถือสเปซสโตนด้วยมือเปล่าโดยไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่ธานอสก็ไม่สามารถทำได้.

ซอดมองร่างกายของเขาอย่างพึงพอใจ ด้วยร่างกายที่เต็มไปด้วยพลังเช่นนั้น เขาก็สามารถเล่นกับหุ่นได้อีกหลายตัว.

แม้ว่าร่างเหล็กของเขาจะทำให้ซอดตอบสนองผู้หญิงได้หลายร้อยคน แต่ร่างดูมเดย์ของเขานั้นแข็งแกร่งกว่า.

ทุกสิ่งบนโลกนั้นดูจืดชืดไปบ้างสำหรับซอด ที่กลายเป็นดูมเดย์ โชคดีที่ฐานดาวอังคารกำลังเริ่มในครั้งนี้.

ซอดกำลังพัฒนายานอวกาศและขับเล่นบนจักรวาล.

ฐานดาวอังคาร เวทีต่อสู้ที่เกิดจากโลหะอะตอม.

ทีฟ่าต่อยซอดและป้องกันหมัดพร้อมๆกัน จากนั้นเอเธอร์ก็โจมตีจากด้านหลังและเธอก็เกือบจะทำได้สำเร็จ แต่ซอดก็เตะกลับหลัง.

ฉากการต่อสู้ระหว่างชาวคริปตอนสามคือถือได้ว่าเป็นการทำลายล้างโลก ถ้าไม่ใช่ห้องต่อสู้ของโลหะอะตอมแข็งแกร่งพอ เพียงลมพัดจากการต่อสู้ก็เพียงพอจะทำลายทั้งหมดได้.

ซอดยังพบว่าทีฟ่าและเอเธอร์ดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย แต่เนื่องจากขนาดของการเสริมความแข็งแกร่งนั้นมากเกินไปเมื่อเทียบกับซอดก็ยากจะตัดสินเช่นกัน

ถ้าแค่ทดสอบความสามารถการต่อสู้เพียงอย่างเดียว

ซอดก็คิดว่าเขาสามารถป้องกันการโจมตีทุกรูปแบบจากผู้หญิงทั้งสอง.

หลังจากกลายเป็นดูมเดย์ ซอดก็มีความมั่นใจมาก เขาสามารถปล่อยให้ทั้งสองต่อยเขาได้ตามใจ แม้ว่าพวกเธอจะแข็งแกร่งมากกว่าแต่ก่อน ซอดก็สามารถควบคุมแรงได้ เช่นเดียวกันซอดก็สามารถรับการโจมตีของทั้งสองด้วยร่างกายของเขาเพียวๆ.

นอกจากความรู้สึกดีใจแล้ว ตั้งแต่ที่เขาแข็งแกร่งขึ้นจนไม่มีใครนอกจากซอดจะรับมือเธอได้ แต่มันก็ไร้ความหมายที่จะสู้กับซอด เขามีหลายร้อยวิธีในการฆ่าเธอภายในไม่กี่วินาทีและนี่คือวิธีที่จะฆ่าเอเธอร์จริงๆถ้าเขาไม่ระวังตัวเอง.

วิธีการต่อยกระทบเนื้อนั้นรู้สึกดีมาก แม้ว่าซอดจะไม่ได้รับบาดเจ็บจนถึงตอนนี้ ต่อให้ยืนเฉยๆคริปโตเนียนทั้งสองก็ไม่อาจทำให้ซอดถอยหลังได้.

ซอดเอามือข้างหนึ่งไว้ด้านหลังและใช้มือข้างเดียวรับมือการโจมตีของคริปโตเนียนทั้งสอง.

เขายังคงสงบนิ่งราวกับยิปมัน.

ความจริง ซอดยังคงฟุ้งซ่าน เขากำลังจัดระเบียบร่างกายของเขาใหม่.

พลิ้วไหวราวกับสายลม สง่างามราวกับมังกร ส่องแสงสบายตาราวกับดวงจันทร์และนิ่มนวลราวกับหิมะ.