- หน้าแรก
- ฟุตบอล กอบกู้สโมสรเริ่มต้นที่ 300 ล้าน
- บทที่ 371 ข้อตกลงเมื่อฤดูหนาว
บทที่ 371 ข้อตกลงเมื่อฤดูหนาว
บทที่ 371 ข้อตกลงเมื่อฤดูหนาว
บทที่ 371 ข้อตกลงเมื่อฤดูหนาว
ไฮย์เกสพยักหน้า แม้ในใจจะยังเสียดายริเบรีอยู่บ้าง แต่เขารู้ว่านี่คือสัญญาใจเมื่อครึ่งปีที่แล้ว เพื่อภาพรวม
ทั้งคู่เพิ่งกลับมาที่ห้องทำงาน วิคตอเรียก็ผลักประตูเข้ามา ตามมาด้วยแขกรับเชิญระดับเฮฟวี่เวตสองคน...อูลี เฮอเนส ผู้จัดการทั่วไปของบาเยิร์น มิวนิก และ คาร์ล-ไฮนซ์ รุมเมนิกเก้ ประธานสโมสร
สีหน้าของชาวเยอรมันทั้งสองไร้ซึ่งความเจ็บปวดที่ต้องจ่ายค่าตัวมหาศาล แต่กลับยิ้มแก้มปริด้วยความดีใจอย่างแท้จริง จนไฮย์เกสเองยังรู้สึกแปลกใจ
“ฉิน! เพื่อนเก่า!” เฮอเนสโผเข้ากอดฉินชวนแบบหมีทันทีที่เดินเข้ามา แรงกอดแทบจะรีดลมหายใจออกไปจนหมด “ต้องบอกเลย ศูนย์การแพทย์ลีดส์ของคุณนี่มันฮอกวอตส์ชัด ๆ! วิหารแห่งเวทมนตร์!”
ฉินชวนเชิญพวกเขานั่งอย่างใจเย็น รินชาดำให้สองถ้วยด้วยตัวเอง ยิ้มถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว: “ดูเหมือน เซบาสเตียน (ไดส์เลอร์) จะฟื้นฟูได้ดีสินะครับ?”
“ยิ่งกว่าดี!” เฮอเนสโบกไม้โบกมือตื่นเต้น น้ำลายกระเด็น “ตั้งแต่ใช้ ‘แผนฟื้นฟูพิเศษ’ ที่คุณให้มา ครึ่งฤดูกาลหลังเซบาสเตียนเป็นสัตว์ประหลาดเลย! มากัธโทรมาบอกผมเมื่อวานว่าในเกมซ้อม เขาเกือบชนลาห์มกระเด็นตกสนาม สปีดต้นเร็วกว่าเดิมสองระดับ! เข่าเขาตอนนี้แข็งยิ่งกว่าเหล็ก และการเลี้ยงบอลก็หยุดไม่อยู่เหมือนรถเกลี่ยดิน!”
ถึงตรงนี้ เฮอเนสและรุมเมนิกเก้หันมามองหน้ากัน สีหน้ากระอักกระอ่วนเล็กน้อย แต่ส่วนใหญ่คือความเขี้ยวของนักธุรกิจ
“เอ่อ... ฉิน” เฮอเนสถูมือ น้ำเสียงเริ่มหยั่งเชิง “ในเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เกี่ยวกับ ‘ข้อตกลงฤดูหนาว’ อันนั้น บอร์ดบริหารเรามีความคิดใหม่”
ฉินชวนยกถ้วยชาขึ้นเป่าไอร้อนเบา ๆ สีหน้าไม่เปลี่ยน “หมายถึงดีล ฟรองค์ ริเบรี เหรอครับ?”
“ใช่” เฮอเนสหัวเราะแห้ง ๆ “คืออย่างงี้ เดิมทีเราจะซื้อริเบรีเพราะมาคายอายุเยอะแล้ว และไดส์เลอร์เจ็บตลอด แต่ตอนนี้... พระเจ้าช่วย ด้วย ‘ซูเปอร์ไดส์เลอร์’ ที่เรามี กราบขวาเรามันนิวเคลียร์ชัด ๆ ถ้าทุ่มอีก 45 ล้านซื้อริเบรีมา ก็ไม่มีที่ลงแล้ว”
“แล้ว?” ฉินชวนเลิกคิ้ว
“เราเลยอยากขอยกเลิกดีลริเบรี” เฮอเนสกัดฟันพูด “ผมรู้ว่ามันผิดสัญญาใจ และเรายินดีรับผิดชอบ เป็นค่าชดเชย มีเด็กในอคาเดมีเราคนไหนที่คุณเล็งไว้ไหม? หรือเงื่อนไขความร่วมมืออื่น ๆ? ตราบใดที่ไม่มากเกินไป เรายอมหมด”
ห้องทำงานเงียบไปหลายวินาที ไฮย์เกสใจเต้นแรงอยู่ข้าง ๆ: ริเบรีจะได้อยู่ต่อเหรอ?
ฉินชวนวางถ้วยชาลง เขาไม่แสดงความโกรธ แต่ทำหน้าจนใจเล็กน้อย ราวกับจะบอกว่า “ถ้าคุณยืนกรานแบบนี้ ผมก็ช่วยไม่ได้”
“อูลี แบบนี้ผมลำบากใจแย่ ฟรองค์เตรียมตัวไปมิวนิกแล้วนะ” ฉินชวนถอนหายใจ เคาะนิ้วบนโต๊ะเบา ๆ “แต่ในเมื่อคุณยืนยันว่าไดส์เลอร์ตอนนี้ดีกว่าริเบรี... ผมก็บังคับขายไม่ได้”
“ค่าชดเชยง่ายมาก” ฉินชวนดึงรายงานสเกาต์ที่เตรียมไว้ออกมาจากลิ้นชักแล้วเลื่อนไปให้ “ผมขอเด็กที่ชื่อ โทนี่ โครส อย่าบอกว่าไม่ขาย เขาเพิ่ง 16 สำหรับคุณ เขาคืออนาคต แต่สำหรับผม เขาคือค่าปรับที่คุณผิดสัญญา”
เฮอเนสมองชื่อแล้วถอนหายใจโล่งอกทันที แลกเด็กเยาวชนหนึ่งคนกับการยกเลิกภาระผูกพัน 45 ล้านยูโร คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม “ตกลง! โครสเป็นของคุณ!”
“ดี งั้นมาคุยเรื่องที่สอง” น้ำเสียงฉินชวนเปลี่ยนไป สายตาคมกริบ “กองหน้า”
“ใช่ กองหน้า!” เฮอเนสนั่งตัวตรงทันที นี่คือประเด็นหลักของวันนี้ “ตามข้อตกลงฤดูหนาว เราต้องซื้อ ตงฟางจั๋ว 35 ล้านยูโร...เราเตรียมเงินไว้แล้ว ฟอร์มยิง 42 ประตูในลีกเบลเยียมของเขาน่าทึ่งจริง ๆ ฉายา ‘คิงตง’ ดังมาก แต่...”
เสียงเฮอเนสแผ่วลง แต่สายตาเผลอมองไปที่กระดานแทคติกด้านหลังฉินชวนโดยไม่รู้ตัว
ที่ตำแหน่งตัวสำรอง มีชื่อหนึ่งที่ทำให้ยุโรปทั้งทวีปน้ำลายสอ:
...ไมเคิล โอเวน
“ฉิน เราเพื่อนกัน ผมขอพูดตรง ๆ” เฮอเนสโน้มตัวมาข้างหน้า ตาเป็นประกาย “ตงเป็นอนาคตที่ดี แต่เขาเพิ่งพิสูจน์ตัวเองแค่ในลีกเบลเยียม บาเยิร์นคือ ‘เอฟซี ฮอลลีวูด’ เราต้องการอิมแพ็กต์ทันที ต้องการดารา และต้องการการันตีประตูที่แน่นอน”
“ผมได้ยินมาว่า... เพราะมีดร็อกบา แถมตอนนี้คุณมีกาก้าแล้ว ไมเคิล โอเวน เลยมองหาโอกาสลงเล่นมากขึ้น?”
ฉินชวนหัวเราะในใจ พานมาวางถึงที่จริง ๆ
แต่เขายังคงทำหน้าลำบากใจ “อูลี เราปวดหัวเรื่องแย่งตัวจริงระหว่างดร็อกบากับโอเวนจริง ๆ แต่คุณก็เห็นร่างกายไมเคิลปีนี้แล้ว...ปาฏิหาริย์ชัด ๆ ฟอร์มเขาปีนี้น่าทึ่งมาก เร็วกว่าตอน 18 และแกร่งเหมือนวัว”
“นั่นแหละประเด็น!” เฮอเนสตบขาฉาด “เราเห็นรายงานสเกาต์แล้ว! โอเวนตอนนี้สมบูรณ์แบบ! ไม่เจ็บเลยทั้งฤดูกาล! เร็วปานสายฟ้า! เขาคือเพชฌฆาตที่เราฝันถึง!”
“เทียบกับตงฟางจั๋วที่ยังต้อง ‘เก็บเลเวล’ เราอยากได้โอเวนมากกว่า!”
รุมเมนิกเก้เสริม “ฉิน บอกราคามา เรายอมทิ้งตงฟางจั๋วให้ทีมอื่น เราอยากได้โอเวน เราอยากได้เจ้าของบัลลงดอร์ไปสืบทอดตำแหน่งมาคายที่มิวนิก!”
ฉินชวนเอนหลังพิงเก้าอี้ ดูลังเลสุดขีด
“อูลี นี่ไมเคิล โอเวน นะ เขาคือสมบัติของอังกฤษ เจ้าของบัลลงดอร์ที่กำลังพีคและไม่เจ็บ ถ้าไม่ใช่เพราะเราใช้หน้าเป้าเดี่ยวและดร็อกบาพักบอลได้ดีจนขาดไม่ได้ ผมไม่มีวันปล่อยเขาแน่”
“ตงฟางจั๋ว 35 ล้านเพราะเขาเป็นอนาคต แต่โอเวน...” ฉินชวนส่ายหน้า “เขาคือสินค้าสำเร็จรูป ซูเปอร์สตาร์ ราคาไม่เหมือนกัน”
“45 ล้านยูโร!” เฮอเนสเปิดราคา “เท่ากับงบริเบรี!”
ฉินชวนยิ้มแต่ไม่พูด จิบชาเงียบ ๆ
เฮอเนสกัดฟัน เขาอยากได้โอเวนเหลือเกิน โกลเด้นบอยที่คืนฟอร์มเก่งและไม่เจ็บง่าย จะสร้างมูลค่าการตลาดและยกระดับทีมให้บาเยิร์นได้มหาศาล
“46 ล้านยูโร! ฉิน นั่นราคาสูงเสียดฟ้าแล้วนะ! เท่ากับเชฟเชนโก้ไปเชลซีเลย!”
ฉินชวนวางถ้วยชาลงในที่สุด
เขารู้ว่าราคานี้สุดเพดานแล้ว ยิ่งกว่านั้น ดีลนี้จะแก้ปัญหาแย่งตัวจริงระหว่างโอเวนและดร็อกบาได้อย่างสมบูรณ์แบบ แทนที่จะปล่อยโอเวนเน่าตายบนม้านั่ง ส่งไปเป็นแกนหลักที่บาเยิร์นแลกกับเงินก้อนโตย่อมดีกว่า
“ดีล”
ฉินชวนยื่นมือออกไป สายตาจริงใจ
“อูลี คุณได้ของดีไปแล้ว คุณได้ไมเคิล โอเวน ร่างสมบูรณ์ไป เชื่อผม เขาจะฉีกบุนเดสลีกากระจุย แล้วคุณจะขอบคุณผม”
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
เฮอเนสและรุมเมนิกเก้จากไปอย่างพอใจ พวกเขาเชื่อว่าตัวเองเป็นผู้ชนะรายใหญ่ในวันนี้
กลับมาในห้องทำงาน ไฮย์เกสมองฉินชวน ตาโตด้วยความไม่อยากเชื่อ
“ฉิน...” โค้ชเฒ่าสูดหายใจลึก “เราโชคดีชะมัด”
“เรารักษาริเบรีไว้ได้”
“เราได้เด็กอัจฉริยะมาฟรี ๆ”
“เราขายปัญหาโลกแตกเรื่องโอเวนกับดร็อกบาได้เงินมาตั้ง 46 ล้าน”
“และ...”
ไฮย์เกสชี้ไปที่กองเอกสาร “เรายังถือกรรมสิทธิ์ตงฟางจั๋วอยู่ ในเมื่อบาเยิร์นไม่เอา เราจะเก็บไว้ใช้เองหรือขายต่อก็ได้?”
“แน่นอน” ฉินชวนเดินไปที่หน้าต่าง มองแฟนบอลที่พลุกพล่านด้านล่าง “ตงฟางจั๋วตอนนี้เนื้อหอมจะตาย อินเตอร์, มิลาน, แม้แต่มาดริดก็จ้องอยู่ บาเยิร์นตาถั่ว แต่ต้องมีคนตาถึงบ้างแหละ”
“ตอนนี้”
“วิคตอเรีย ไปบอกฟรองค์”
น้ำเสียงฉินชวนแฝงรอยยิ้มเย็นชา
“บอกเขาว่า เพื่อเห็นแก่โอเวน บาเยิร์นเลย ‘คืนสินค้า’ เขามา บอกเขาว่าเฮอเนสคิดว่าไดส์เลอร์เก่งกว่าเขาเป็นหมื่นเท่า”
“ผมว่าถ้าเราเจอบาเยิร์นในแชมเปียนส์ลีกฤดูกาลหน้า ฟรองค์คงฉีกปีกพวกเขาเป็นชิ้น ๆ แน่”
ไฮย์เกสอดหัวเราะไม่ได้ รู้สึกสงสารบาเยิร์นขึ้นมาตะหงิด ๆ
“ฉิน คุณกำลังฉีดยาบ้าให้ฟรองค์ชัด ๆ พอฝรั่งเศสคนนั้นได้ยิน เขาคงโกรธจนแทบจะกินหญ้าที่อัลลิอันซ์ อารีนา แน่”
“นั่นแหละผลลัพธ์ที่ผมต้องการ”
ฉินชวนผลักหน้าต่างออก ลมฤดูร้อนพัดเข้ามาในห้อง
“จุ๊ปป์ โอเวนเป็นนักเตะที่ยอดเยี่ยม แต่เขาต้องการตัวจริงมากเกินไป และสไตล์เขาไม่เข้ากับดร็อกบา ให้เขานั่งสำรองคือการดูถูกบัลลงดอร์และเป็นอาชญากรรมต่อห้องแต่งตัว ส่งเขาไปที่ที่เขาจะได้เป็นราชา คือความเคารพสูงสุดที่เรามอบให้เขาได้”
พูดจบ ฉินชวนกดปุ่มอินเตอร์คอมบนโต๊ะ
“แคลร์ รบกวนเชิญ ไมเคิล โอเวน มาที่ห้องผมหน่อย”
สิบนาทีต่อมา
ฉินชวนยืนที่หน้าต่าง มองดูนักเตะวิ่งเหยาะ ๆ กลางสายฝนเพื่อเรียกความฟิต ได้ยินเสียงเคาะประตู เขาหันกลับมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน
“เชิญนั่ง ไมเคิล กาแฟหรือน้ำเปล่า?”
“น้ำเปล่าครับ ขอบคุณ”
โอเวนนั่งลง แม้จะดูผิวแทนและสุขภาพดีขึ้น แต่แววตายังมีความเหนื่อยล้าและความกังวลที่ปิดไม่มิด
“ก่อนอื่น ยินดีต้อนรับกลับบ้าน” ฉินชวนยื่นขวดน้ำให้ น้ำเสียงจริงใจ “และเรื่องฟุตบอลโลก... ผมเสียใจด้วย คุณสมควรได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่านี้ นัดเจอโปรตุเกสนั่น ถ้าไม่ใช่เพราะใบแดงรูนีย์...”
“นั่นแหละฟุตบอล” โอเวนหมุนฝาขวด ยิ้มขื่น “อย่างน้อยคราวนี้ผมไม่ได้กลับมาบนเปลพยาบาล ขอบคุณพระเจ้า และขอบคุณทีมแพทย์ที่ดูแลผมตลอดปีที่ผ่านมา ร่างกายผมดีที่สุดในรอบหลายปีเลย”
“นั่นคือเหตุผลที่ผมเชิญคุณมา ไมเคิล”
ฉินชวนทิ้งบทสนทนาตามมารยาท เข้าเรื่องทันที เขาไม่อ้อมค้อม คนฉลาดไม่ต้องพูดเยอะ
“ร่างกายคุณสมบูรณ์แบบ ตอนนี้คุณคือทรัพยากรที่หายากที่สุดในตลาดยุโรป...บัลลงดอร์ร่างสมบูรณ์ในช่วงพีค”
ฉินชวนโน้มตัวไปข้างหน้า จ้องตาโอเวน
“แต่ผมต้องพูดตรง ๆ กับคุณ ฤดูกาลหน้า ในแผนของมิสเตอร์จุ๊ปป์ ไฮย์เกส ตำแหน่งหน้าเป้าเป็นของดิดิเยร์”
นิ้วของโอเวนบีบขวดน้ำแน่นขึ้นทันที เกิดเสียงพลาสติกกรอบแกรบ เขาหายใจเข้าลึก ไม่แปลกใจนัก แต่มีความรู้สึกหนักอึ้งเหมือนหินหล่นทับอกในที่สุด
“เพราะแทคติกพักบอลเหรอครับ?” โอเวนถามเสียงเบา
“ใช่” ฉินชวนพยักหน้า “จุ๊ปป์ต้องการเล่นเพรสซิ่งสูง ซึ่งต้องการเครื่องบดเนื้อในแดนหน้าที่ยันเซ็นเตอร์แบ็กสองคนได้ จุดเด่นของคุณคือความเร็วและการจบสกอร์ ถ้าส่งคุณลง เราต้องเปลี่ยนระบบกลางทั้งหมด และในพรีเมียร์ลีกที่เน้นปะทะ หน้าคู่มันฟุ่มเฟือยเกินไป”
“ไมเคิล คุณอายุ 26 คุณไม่ใช่คนที่จะพอใจกับการลงเล่นแค่ 20 นาทีช่วงเวลาขยะทุกนัด ให้คุณนั่งสำรอง ไม่ใช่แค่เสียของ แต่เป็นการทรมานห้องแต่งตัวด้วย”
โอเวนเงียบ
เขามองสายฝนนอกหน้าต่างด้วยความรู้สึกหลากหลาย ได้ 6 แชมป์ ร่างกายดี ถึงเวลาสร้างเกียรติยศ แต่กลับถูกบอกว่า “ที่นี่ไม่ต้องการคุณ”
“งั้น...” โอเวนเงยหน้า สายตาคมกริบ “คุณจะขายผม? ให้ใคร? นิวคาสเซิล? หรืออิตาลี?”
“ไม่”
ฉินชวนดึงเอกสารที่เตรียมไว้ออกมาจากลิ้นชัก เลื่อนไปตรงหน้าโอเวนเบา ๆ
“ผมจะขายคุณให้ทีมเกรดรองแบบนั้นได้ยังไง? คุณคือ ไมเคิล โอเวน ในเมื่อคุณได้สุขภาพคืนมาแล้ว ผมขอให้คุณเป็นตัวสำรองที่ลีดส์ไม่ได้อีกต่อไป คุณออกจากลีดส์ เพื่อไปเป็นราชาที่อื่น”
โอเวนก้มมอง เห็นตราสโมสรบนหน้าปก
เอฟซี บาเยิร์น มิวนิก
“บาเยิร์น มิวนิก?” รูม่านตาโอเวนหดตัว
“46 ล้านยูโร” ฉินชวนบอกตัวเลขเรียบ ๆ “คุณเฮอเนสทุบสถิติบุนเดสลีกาเพื่อคุณ”
“ทำไมต้องบาเยิร์น?” โอเวนงง
“เพราะที่นั่นมีบัลลังก์ว่างอยู่”
ฉินชวนลุกขึ้นเดินมาหาโอเวน เริ่มวาดภาพอนาคตที่ปฏิเสธไม่ได้
“มาคายแก่แล้ว บาเยิร์นต้องการซูเปอร์สตาร์กองหน้าคนใหม่ ต้องการผู้นำคนใหม่ ถ้าคุณอยู่ในพรีเมียร์ลีก ไปแมนยูหรืออาร์เซนอล คุณต้องเจอการแข่งขันดุเดือด แต่ถ้าไปมิวนิก...”
ฉินชวนวาดมือในอากาศ
“คุณจะเป็นตัวจริงหนึ่งเดียวที่อัลลิอันซ์ อารีนา ทรัพยากรทีมทั้งหมดจะเทไปที่คุณ คุณจะมีอิสระในการยิงประตู พื้นที่เกมรับในบุนเดสลีกากว้างกว่าพรีเมียร์ลีก ด้วยร่างกายและความเร็วของคุณตอนนี้ คุณจะฉีกพวกเขากระจุยเหมือนมีดร้อนตัดเนย”
“ที่ลีดส์ ยูไนเต็ด ไมเคิล คุณเป็นได้แค่ ‘หนึ่งในหลายคน’ แต่ที่บาเยิร์น คุณจะเป็น ‘หนึ่งเดียว’”
“คุณไปคว้าดาวซัลโวบุนเดสลีกา ลุ้นแชมป์ยุโรป และเผลอ ๆ... ถ้าสถิติคุณดีพอ คุณมีลุ้นบัลลงดอร์อีกรอบด้วยซ้ำ”
โอเวนมองเอกสาร หายใจเร็วขึ้น
ในฐานะนักเตะอาชีพ เขารู้ดีว่านี่หมายถึงอะไร
แม้จะน่าเสียดายที่ต้องทิ้งซูเปอร์ทีม 6 แชมป์ แต่อยู่ไปก็เป็นสำรอง เท่ากับฆ่าตัวตายช้า ๆ ไปเป็นแกนหลักที่บาเยิร์น รับค่าเหนื่อยท็อปสุดของลีก และได้รับการปฏิบัติเยี่ยงราชา... นี่คือเส้นทางทองคำสู่ความรุ่งโรจน์รอบสอง
“อีกอย่าง” ฉินชวนยิ้ม ทิ้งหมัดน็อก “เฮอเนสสัญญากับผมว่า นอกจากค่าเหนื่อยสูงสุดแล้ว พวกเขาจะจัดทีมแพทย์ส่วนตัวมาตรฐานเดียวกับลีดส์ไว้ดูแลคุณโดยเฉพาะ”
ความเงียบยาวนานตามมา
โอเวนลุกขึ้น ความอึดอัดที่สั่งสมมาดูเหมือนจะสลายไป เขามองฉินชวน แววตาใสกระจ่างและแน่วแน่
“บอส พูดตรง ๆ นะ ตอนเดินเข้ามา ผมนึกว่าเราจะต้องทะเลาะกัน” โอเวนหัวเราะเยาะตัวเอง “ผมนึกว่าคุณจะโยนผมไปให้ทีมไหนก็ได้ที่ให้เงินเยอะสุด”
“แต่ผมมองคนไม่ผิด” โอเวนยื่นมือไปจับมือฉินชวนแน่น “ขอบคุณที่คิดเผื่อผมขนาดนี้ บาเยิร์น... เป็นที่ที่ดี ผมจะไป”
“ไม่ใช่ ‘ไป’ แต่คือ ‘ไปพิชิต’”
ฉินชวนแก้คำ แววตาเป็นประกาย
“ไปแสดงให้พวกเยอรมันเห็นว่าโกลเด้นบอยของอังกฤษเจ๋งแค่ไหน อย่าให้ลีดส์ ยูไนเต็ด ขายหน้า”
“ไม่ต้องห่วง” โอเวนจัดคอเสื้อ ความมั่นใจแบบเพชฌฆาตกลับมาแล้ว “เจอกันในแชมเปียนส์ลีกเมื่อไหร่ ผมจะทำให้จุ๊ปป์เสียใจที่ปล่อยผมไป”
“ผมรอวันนั้นอยู่”
มองแผ่นหลังโอเวนเดินออกจากห้องพร้อมเอกสาร ฉินชวนผ่อนลมหายใจเบา ๆ
เขารู้ว่าเขาไม่ได้แค่ปิดดีล 46 ล้าน แต่เขาเพิ่งผลักดันตำนานอังกฤษไปสู่จุดพีคใหม่ แทนที่จะปล่อยให้เน่าตายเพราะอาการบาดเจ็บและม้านั่งสำรองเหมือนชาติที่แล้ว
ประตูปิดลงอีกครั้ง
ไฮย์เกสเดินออกมาจากห้องรับรองด้านใน มองไปทางที่โอเวนจากไป แล้วพูดอย่างตื้นตัน:
“ฉิน คุณมันปรมาจารย์จิตวิทยาชัด ๆ เปลี่ยน ‘เราไม่ต้องการเขา’ เป็น ‘เพื่ออนาคตที่ดีของเขา’ ไม่ได้แค่เงิน แต่ยังได้ใจเขาไปเต็ม ๆ”
“เพราะผมทำเพื่อเขาจริง ๆ นี่นา”
“เอาล่ะ ถึงเวลาบอกชาวโลกแล้ว”
“ไมเคิล โอเวน จะไปเป็นซูเปอร์สตาร์ฮอลลีวูดที่มิวนิก ส่วนพวกเรา...”
“เราต้องกลับมาเป็นทีมที่หิวกระหายอีกครั้ง”
โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═