บทที่ 321 ฉกของอสรพิษ

บทที่ 321 ฉกของอสรพิษ

ในวินาทีสุดท้ายก่อนเริ่มเกม นักเตะยืนเรียงแถวเงียบกริบในอุโมงค์ อากาศเหมือนถูกแช่แข็ง มีเพียงแสงไฟจ้าที่ส่องลงมาจากด้านบน

โรนัลดินโญยืนอยู่ระหว่างเฉิน จื้อชวนกับสมิธ เงยหน้ามองเพดาน ริมฝีปากเม้มแน่น รอยยิ้มเดิม ๆ หายไป เขารู้สึกได้ถึงสายตาอันเย็นชา เร่าร้อน และกัดฟันกรอด ที่จ้องเขม็งมาที่เขาจากฝั่งเสื้อสีน้ำเงินดำ...อุณหภูมิแห่งความเกลียดชัง และความมุ่งมั่นที่จะแก้แค้น

“พวกเขามาเพื่อเอาคืน เตรียมตัวให้ดี” สมิธพึมพำ

“รู้แล้ว” เฉิน จื้อชวนตอบโดยไม่หันไปมองนักเตะอินเตอร์ มิลาน สายตาจับจ้องไปข้างหน้าเหมือนภูเขาไฟที่สงบเงียบ

ที่ปลายอุโมงค์ เสียงคำรามของเมอัซซ่าดังหูดับตับไหม้ สนามทั้งสนามเหมือนสัตว์ร้ายที่ตื่นขึ้น หอน กัดฉีก แฟนบอล เนรัซซูรี่ สี่หมื่นคนตะโกนร้องเพลง Pazza Inter (อินเตอร์ผู้วิปลาส) เป็นเสียงเดียวกัน เพลงที่ห่อหุ้มด้วยความเย็นชา จิตสังหาร และคำสาปแช่ง

ทันทีที่ผู้ตัดสินนำทีมเดินลงสู่สนาม คลื่นเสียงของสนามก็ระเบิดออก

หางตาของโรบินสันกระตุกเมื่อชำเลืองมองอัฒจันทร์หลักที่เสียงดังสนั่น หัวใจกระตุกวูบ เขารีบสูดหายใจลึกแล้วหันกลับมา: กองเชียร์เสื้อขาวของลีดส์ ยูไนเต็ด ท่ามกลางทะเลสีน้ำเงินดำ ดูเหมือนธงผืนเดียวที่ยืนหยัดท้าทาย

อินเตอร์จัดทัพเต็มสูบ...ตอลโด้, กอร์โดบา, ซามูเอล, กัมบิอัสโซ่, สแตนโควิช, ฟิโก้, เรโคบา, เครสโป...ทุกสายตาเย็นเฉียบ กัปตันซาเน็ตตินำทัพด้วยเปลวเพลิงในดวงตา ไร้รอยยิ้ม แม้แต่ตอนจับมือ โดยเฉพาะฟิโก้: เขาจ้องโรนัลดินโญราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

ที่แถวหน้าของอัฒจันทร์ โมรัตตินั่งหน้าซีดเผือดอยู่ในห้องวีไอพี กำหมัดแน่น

ที่ข้างสนาม หลังจับมือกันเสร็จ มันชินี่ไม่หันไปมองม้านั่งสำรองลีดส์อีกเลย เขายืนตัวตรง ไหล่แทบจะดันเสื้อสูทสีเทาจนตึง ไม่แสดงความโกรธออกมา แถมยังยิ้มด้วยซ้ำ...แต่เบนิเตซรู้ดีว่าภายใต้รอยยิ้มนั้นคือความโกรธเกรี้ยวไร้ขีดจำกัด

เบนิเตซลุกจากม้านั่งสำรอง ปัดเสื้อโค้ท สายตามั่นคง มองไปที่สนามแล้วพูดเบา ๆ กับราเดเบ้

“วันนี้พวกเขาคือภูเขาไฟที่รอการระเบิด”

“เราอยู่ในอันตราย” ราเดเบ้ตอบเรียบ ๆ

เสียงนกหวีดดังขึ้น เกมเริ่ม

ภายในนาทีเดียว อินเตอร์ก็แยกเขี้ยวทันที

ฟิโก้! หลอกล่อแล้วกระชากที่แดนกลาง ทิ้งซุน สวีหยางไว้ข้างหลัง ลากจี้ลงริมเส้นถึงหน้ากรอบเขตโทษ จิ้มบอลด้วยปลายสตั๊ดส่งต่อให้เรโคบาอย่างแม่นยำ

“อันตราย!” ผู้บรรยายตะโกนลั่นห้องส่ง

เรโคบาแปะคืนหลัง สแตนโควิชวิ่งมาซัดตูมเดียวด้วยขวา...

ตู้ม!

ลูกบอลพุ่งเป็นลูกธนูเสียบมุมขวาล่าง โรบินสันดีดตัวเหมือนสปริง ปลายนิ้วสัมผัสโดนบอลเฉี่ยวเสาออกหลังไปเป็นลูกเตะมุม

“เวรเอ้ย...” เฉิน จื้อชวนสบถเบา ๆ เขาพุ่งบล็อกแล้ว แต่ด้วยความล้าจากโปรแกรมแข่งต่อเนื่อง ทำให้เขาหยุดมันไว้ไม่ได้

เตะมุม!

เสียงคำรามสีน้ำเงินดำเหมือนคลื่นสึนามิ ถาโถมใส่หูนักเตะลีดส์ ราวกับทั้งสนามกำลังขว้างก้อนหินใส่พวกเขา

นาทีที่ 3 ลูกเตะมุมเปิดเข้ามา เครสโปขึ้นโขกเต็มหัวที่เสาไกล...โรบินสันอีกแล้ว! ปฏิกิริยาไวปานสายฟ้า เขารับบอลไว้ได้ติดมือ

อัฒจันทร์แทบแตก ผู้บรรยายอิตาลีกรีดร้อง “เราไม่ได้มาเพื่อยอมแพ้! เรามาเพื่อปกป้องศักดิ์ศรี...ลีดส์ ระวังตัวไว้!”

นาทีที่ 5 โรนัลดินโญพยายามจะสวนกลับ แต่กัมบิอัสโซ่พุ่งชนจากด้านหลังจนกลิ้งไปสามตลบ

เสียงนกหวีด...ไม่ฟาวล์ โดนบอลก่อน!

“โรนัลดินโญกางแขนประท้วง แต่เกมดำเนินต่อ!” ผู้บรรยายอุทาน

“ระวัง...อย่าเจ็บนะ!” สมิธตะโกนลั่น

“ความเข้มข้นโหดร้ายมาก” ราเดเบ้พึมพำ อึ้งไปเลย

เบนิเตซไม่พูดอะไร เพียงแค่ตบที่หน้าอกตัวเอง “ระวังตัวด้วย”

นาทีที่ 7 ซุน สวีหยางเติมเกมรุกริมเส้น แต่โดนฟิโก้สับขาหลอกแล้วโยกไหล่จนเสียหลักล้มลง...อันตรายอีกแล้ว

ฟิโก้เปิดบอล เครสโปพุ่งเข้าชาร์จ...

เปรี้ยง!

วิดิช! กระโดดลอยตัวสูงสุด โหม่งสกัดทิ้งออกไปได้อย่างดุดัน

“ช้ากว่านี้นิดเดียวโดนแน่!” ผู้บรรยายตะโกน “การเพรสซิงและความดุดันของอินเตอร์คืนนี้ป่าเถื่อนมาก...ลีดส์ต้องยันให้อยู่!”

นาทีที่ 9 มิลเนอร์และสมิธพยายามเจาะตรงกลาง สมิธรับบอลโดยหันหลังให้ประตู หมุนตัวหลบตัวประกบ และทันทีที่หันหน้ากลับมา ซามูเอลก็พุ่งชนจนทั้งคนทั้งบอลกระเด็น

ปรี๊ด...ในที่สุดผู้ตัดสินก็เป่า

แค่ตักเตือนด้วยวาจา

เฉิน จื้อชวนเดินเข้าไป ก้มลงดึงสมิธขึ้นมา “ไหวไหม?”

สมิธเบ้หน้าแล้วถ่มน้ำลาย “พวกมันกะจะหักขาเราชัด ๆ”

เฉิน จื้อชวนพยักหน้า “คำพูดพวกเราไปกระตุกหนวดเสือเข้าแล้ว...ระวังตัวไว้ อย่าให้เจ็บ”

ในสนาม แนวรับลีดส์เริ่มรัดกุมขึ้น นาทีที่ 10 อินเตอร์ยังคงครองเกม แต่ลีดส์เริ่มตั้งจังหวะได้บ้าง

วินาทีนั้น ทั้งทีมเข้าใจตรงกัน:

นี่ไม่ใช่แมตช์แชมเปียนส์ลีกธรรมดา

มันคือการปะทะกันซึ่งหน้าของแชมป์และผู้ล้างแค้น สมรภูมิที่มีเพียงผู้ชนะเท่านั้นที่จะรอดชีวิต

นาทีที่ 11 ลีดส์พยายามประคองสถานการณ์ อลอนโซดึงจังหวะช้าลงในแดนกลาง แปะคืนให้รามอส รามอสส่งต่อให้วิดิช หวังใช้การต่อบอลลดความร้อนแรงของอินเตอร์

แต่คราวนี้อินเตอร์ มิลานไม่ให้เวลาหายใจ พวกเขาดันไลน์สูงกว่าเลกแรกมาก

มาเตรัซซีและซามูเอลขยับขึ้นมาถึงวงกลมกลางสนาม โดยมีซาเน็ตติและกัมบิอัสโซ่ขนาบข้างเป็นกำแพงสองชั้น สานตาข่ายสีน้ำเงินดำขนาดมหึมาดักทุกจังหวะหมุนตัวของอลอนโซ

นาทีที่ 13 ทันทีที่อลอนโซหมุนตัว ฟิโก้ก็เข้าถึงตัว บอลกระฉอกออกมา มิลเนอร์สไลด์แย่ง แต่เครสโปยื่นขามาบล็อกไว้ได้!

บอลกระดอนกลับ ฟิโก้จิ้มขึ้นหน้า

ทางกราบขวา...

ซาเน็ตติ!!!

เขาพุ่งไปตามเส้นข้างเหมือนลูกธนู ก่อนที่ซุน สวีหยางจะทันตั้งตัว เขาแตะบอลสุดเส้นหลังแล้วตบกลับแนวทแยง

ฟิโก้ขยับมารอที่หัวกะโหลก

เฉิน จื้อชวนรีบวิ่งเข้าไปปิด มาเกเลเล่สปรินต์ลงมาซ้อน

แต่ฟิโก้เพียงแค่ชำเลืองมอง แล้วแตะเข้าในอย่างใจเย็น

จังหวะเดียว หลอกทั้งคู่หลงทาง!

แทนที่จะซัดเต็มข้อ เขาไหลบอลนิ่ม ๆ ผ่านหน้าปากประตู...

เครสโปฉีกตัวออก อาเดรียโน่ดึงตัวประกบ!

ฟิโก้ยังคงเคลื่อนที่ต่อไป!

รามอสเข้ามาช้าไปจังหวะหัวใจเต้น!

ฟิโก้แปเน้น ๆ!

ลูกบอลเลียดพื้น เสียบมุมเสาไกล

1–0!

เมอัซซ่าทั้งสนามสั่นสะเทือน!

ฟิโก้ไม่ดีใจเวอร์วัง เขาเพียงแค่ยกมือขึ้น ชี้ไปที่ลูกบอลในตาข่าย...ยังไม่พอ!

“มีบางอย่างผิดปกติ... การลงมาช่วยเกมรับช้าเกินไป” เบนิเตซพึมพำที่ข้างสนาม

เฉิน จื้อชวนตะโกนใส่เพื่อนร่วมทีมแล้ว “รออะไรกันอยู่...รอกลับบ้านเหรอ?”

จนกระทั่งนาทีที่ 17 ลีดส์ถึงต่อบอลเป็นรูปเป็นร่างได้ครั้งแรก

สมิธถอยลงต่ำทางขวา บังบอลแล้วจ่ายยัดเข้าใน โรนัลดินโญวิ่งมารับ ตอกส้นอย่างเหนือชั้น มิลเนอร์สอดขึ้นมา!

เอาล่ะ!

มิลเนอร์กระชากเข้าใน ดึงกองหลัง แล้วแทงทะลุช่องแนวทแยง...

โอเวนหลุด!

ตอลโด้ออกมา!

ทั้งคู่พุ่งเข้าหาบอลพร้อมกัน!

ปัง!

โอเวนล้มกลิ้ง ลูกบอลไหลออกหลังไป!

แฟนลีดส์ตะโกนประท้วงลั่น

ผู้ตัดสินกางแขน...ลูกตั้งเตะจากประตู!

“เวรเอ้ย...” เบนิเตซสบถเบา ๆ “ตัดสินถูกเป๊ะเลยแฮะ”

ราเดเบ้กระซิบข้าง ๆ “กรรมการปล่อยเกมไหล...ระวังลูกหนักของอินเตอร์ให้ดี”

นาทีที่ 21 ซาเน็ตติเปิดจากขวา เฉิน จื้อชวนโหม่งสกัดไม่ขาด!

กัมบิอัสโซ่พักอกที่หน้าเขตโทษ แต่งหนึ่งจังหวะ...แล้วซัดตูม!

โรบินสันบินปัดปลายมือ!

เกือบไป...

โรบินสันยังไม่ทันลุกขึ้นยืน...

อาเดรียโน่มาถึงหน้าเขตโทษ!

พักอก หมุนตัว ซัดเปรี้ยง!!!

ตู้ม!!!...

ลูกไฟบรรลัยกัลป์!

โรบินสันขาตาย!

บอลพุ่งชนคานล่างกระเด้งเข้าประตู!

2–0!!!

อาเดรียโน่วิ่งไปที่มุมธง ทุบอกตัวเองด้วยสองกำปั้น!

เบนิเตซพุ่งไปที่ขอบเขตเทคนิค ตะโกนลั่น “ประกบตัวให้ดีสิวะ!”

กล้องจับภาพซุน สวีหยางขมวดคิ้ว เฉิน จื้อชวนยืนเท้าสะเอว ตะโกน “หลับกันอยู่รึไง?”

นาทีที่ 25 ทุกครั้งที่ลีดส์จ่ายบอล จะโดนรุมสามคนตลอด; ทุกการจ่ายออกข้างเหมือนเสี่ยงดวง; ทุกความพยายามจะดันเกมขึ้นหน้าเหมือนเดินเข้าหาปากปล่องภูเขาไฟ

“วันชำระบาปมาถึงแล้ว...” ราเดเบ้พึมพำ

นาทีที่ 32 ในที่สุดอลอนโซก็วางบอลยาวได้ โรนัลดินโญตัดเข้าในจากซ้าย สลัดหนีซามูเอลสองครั้ง แล้วลุยเข้าเขตโทษ!

เอาล่ะ...

โรนัลดินโญง้างเท้ารอเปิด...

เพี๊ยะ!

ซาเน็ตติสไลด์จากด้านหลัง จิ้มบอลออกไปได้!

โรนัลดินโญล้มคว่ำ!

แต่ไม่มีเสียงนกหวีด!

ผู้ตัดสินโบกมือให้ลุกขึ้น!

อัฒจันทร์ทีมเยือนระเบิดเสียงคำรามด้วยความโกรธ

นาทีที่ 38 ฟิโก้อีกแล้วทางขวา เฉิน จื้อชวนประกบติด!

ฟิโก้บังบอล แล้วหมุนตัวกระชากหนี!

พระเจ้าช่วย...

ฟิโก้เปิดพื้นที่ได้หนึ่งหลา แล้วชิพเข้ามา!

อาเดรียโน่เข้าฮอสเสาแรก โรบินสันบินปัด!

ทดเวลาบาดเจ็บครึ่งแรกสามนาที เบนิเตซออกท่าทางสั่งการแล้ว “ยันไว้! ห้ามโดนอีก!”

เฉิน จื้อชวน, อลอนโซ, สมิธ ถอยลงมาต่ำหมด...ถ้าพลาดอีกนิดเดียว เละแน่

เสียงนกหวีดหมดครึ่งแรก!

ลีดส์เดินคอตกเข้าอุโมงค์ สำหรับพวกเขา เมอัซซ่าตอนนี้คือนรกชัด ๆ

จบครึ่งแรก: อินเตอร์ มิลาน 2–0 ลีดส์ ยูไนเต็ด

สกอร์รวม: 3–3; ลีดส์ตอนนี้ยืนอยู่บนปากเหวแห่งการตกรอบ

บนสมรภูมิของราชาและผู้ล้างแค้น ลีดส์กำลังชดใช้ราคาแห่งความเย่อหยิ่งของตัวเอง

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═