บทที่ 311 ความหวังยังดำเนินต่อ!

บทที่ 311 ความหวังยังดำเนินต่อ!

ลีดส์, สนามเอลแลนด์โร้ด ในคืนฤดูใบไม้ผลิของอังกฤษ ศึกเอฟเอคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศ นัดรีเพลย์ ลีดส์ ยูไนเต็ด เปิดบ้านรับการมาเยือนของมิดเดิลสโบรห์

กลิ่นอายของชัยชนะต่อเนื่องทั้งในลีกและแชมเปียนส์ลีก พร้อมตำแหน่งแชมป์ที่การันตีแล้ว ถูกบดบังชั่วคราวด้วยจิตวิญญาณนักสู้ในค่ำคืนนี้ ทุกคนรู้ดีว่านี่คือศึกหนักที่ต้องชนะให้ได้สถานเดียว

แฟนบอลกว่าห้าหมื่นคนอัดแน่นเต็มอัฒจันทร์ เวทีเอฟเอคัพไม่เพียงหมายถึงเกียรติยศ แต่ยังเป็นตั๋วใบสุดท้ายสู่เวมบลีย์ และลีดส์ ยูไนเต็ด...ที่กำลังไล่ล่า 4 แชมป์...ไม่อาจพลาดได้แม้แต่ก้าวเดียว

ผลเสมอ 0–0 ในนัดเยือนทิ้งรอยความไม่พอใจไว้จาง ๆ คืนนี้ เบนิเตซจัดทัพชุดโรเทชั่นลงสนาม แต่ไร้ซึ่งการออมมือ

รายชื่อ 11 ตัวจริงถูกประกาศโดยโฆษกสนาม เสียงปรบมือดังกึกก้อง:

“11 ตัวจริง ลีดส์ ยูไนเต็ด... ผู้รักษาประตู: หมายเลข 12 ปีเตอร์ เช็ก; กองหลัง: หมายเลข 2 แกรี่ เคลลี่, หมายเลข 15 แกรี่ เคฮิลล์, หมายเลข 4 เฉิน จื้อชวน, หมายเลข 23 แอชลีย์ ยัง; กองกลาง: หมายเลข 1 คาร์ริก, หมายเลข 18 โอเวน ฮาร์กรีฟส์, หมายเลข 31 โจนาธาน ฮาวสัน; กองหน้า: หมายเลข 17 อารอน เลนนอน, หมายเลข 21 เคาท์, หมายเลข 9 ดร็อกบา”

เฉิน จื้อชวนกลับมาประจำการ สวมปลอกแขนกัปตันทีมที่แขนซ้าย เขายืนอยู่หน้าสุดของอุโมงค์ โดยมีเพื่อนร่วมทีมลีดส์ที่กระหายศึกยืนเรียงแถวอยู่ด้านหลัง

แววตาของฮาวสันมุ่งมั่น นี่คือแมตช์สำคัญในเอฟเอคัพนัดที่สองของเขาที่เอลแลนด์โร้ด เคลลี่ยืนเงียบ ๆ อยู่ด้านหลัง ดั่งประภาคารที่มั่นคงตลอดกาล

ฝั่งตรงข้าม มิดเดิลสโบรห์จัดทัพชุดใหญ่ที่สุดลงสนาม โดยมีชวาร์เซอร์เฝ้าเสา และคู่กองหน้ายาคูบูและฮัสเซลแบงค์...พวกเขาไม่ได้มาเพื่อเป็นทางผ่าน

เสียงนกหวีดดังขึ้น...

การแข่งขันเริ่มต้นด้วยความดุเดือด

นาทีที่ 4 ฮาร์กรีฟส์เสียบสกัดยาคูบูได้อย่างแม่นยำกลางวงกลมสนาม เรียกเสียงปรบมือเกรียวกราว คาร์ริกเก็บบอลได้เร็วแล้วถ่ายออกซ้าย แอชลีย์ ยังเติมขึ้นมาช่วย บรรจงเปิดบอลโค้งเข้าเขตโทษ

ดร็อกบาโขกเน้น ๆ แต่ชวาร์เซอร์บินปัดได้อย่างเหลือเชื่อ! สนามระเบิดเสียงฮือฮาระลอกแรก!

นาทีที่ 9 โบโร่สวนกลับ ฮัสเซลแบงค์ถอยลงมารับบอลแล้วจ่ายตัดแนวทแยง ยาคูบูทะลุเข้าเขตโทษ ดวลเดี่ยวกับเช็กที่พุ่งออกมา...

เฉิน จื้อชวนวิ่งตามลงมาทัน ยื่นขายาวสกัดลูกยิงได้ทันท่วงที!

“เฉิน จื้อชวน! นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาลงมาซ้อนในจังหวะสำคัญ เขาคือ ‘เสาหลัก’ ในแนวรับจริง ๆ ครับ!” ผู้บรรยายอุทาน

นาทีที่ 17 เลนนอนโยกหลอกต่อเนื่องทางปีกขวา กระชากผ่านแบ็กคู่แข่งแล้วซัดมุมแคบ! ลูกเฉี่ยวเสาออกหลังไปนิดเดียว

เบนิเตซที่ข้างสนามสีหน้าเรียบเฉย เพียงแค่พึมพำเบา ๆ “บุกต่อ”

นาทีที่ 25 คาร์ริกและฮาวสันชิ่งหนึ่ง-สองเร็วตรงกลาง ฮาวสันแทงทะลุช่อง

เคาท์ลากจี้เข้าไปยิงติดบล็อก...ดร็อกบาตามซ้ำดาบสอง...

ปัง!

บอลชนเสากระดอนออกมา!

เสียงถอนหายใจด้วยความเสียดายดังระงมทั้งสนาม แต่ดร็อกบาคำรามลั่น กำหมัดแน่น “เอาใหม่!”

นาทีที่ 36 มิดเดิลสโบรห์เริ่มดันสูง ได้เตะมุมต่อเนื่อง

เช็กกระโดดชกบอลเคลียร์ออกไปได้ เฉิน จื้อชวนและเคฮิลล์ช่วยกันเก็บจังหวะสอง แล้วเลนนอนก็เปิดเกมสวนกลับเร็ว สปรินต์ยาว 60 เมตร!

เขาไม่เลือกยิงเอง แต่ปาดเข้ากลาง...

เคาท์วิ่งมาซัดเต็มข้อ!

ชวาร์เซอร์เซฟมหัศจรรย์อีกครั้ง!

เบนิเตซหันไปมองม้านั่งสำรอง โมดริชและเบ็คฟอร์ดกำลังวอร์มอัปอยู่แล้ว

ใกล้จบครึ่งแรก เฉิน จื้อชวนบล็อกลูกยิงของดาวนิงในจังหวะชุลมุนหน้าปากประตูได้อีกครั้ง ช่วยให้เช็กรับบอลเข้าซองได้อย่างปลอดภัย

เสียงนกหวีดหมดครึ่งแรกดังขึ้น... 0–0

ลีดส์ ยูไนเต็ดครองเกมบุกดุดัน ดร็อกบา, เคาท์ และเลนนอนดาหน้าถล่มระลอกแล้วระลอกเล่า คาร์ริกและฮาร์กรีฟส์คุมแดนกลางเบ็ดเสร็จ และเฉิน จื้อชวนบัญชาเกมรับไร้ที่ติ

แต่ประตูยังขาดจังหวะสุดท้ายไปนิดเดียว

ขณะเดินเข้าห้องแต่งตัว เฉิน จื้อชวนตบไหล่เลนนอน “อัดให้หนักกว่าเดิม พวกมันหอบแล้ว”

เลนนอนพยักหน้า แววตาลุกโชนดั่งไฟ

เบนิเตซยืนรออยู่ที่หน้ากระดานแทคติกแล้ว เตรียมพร้อมสำหรับการปรับแก้เกมในครึ่งหลัง

ในห้องแต่งตัวสนามเอลแลนด์โร้ด เสียงนกหวีดพักครึ่งเพิ่งจบลง อากาศยังอบอวลด้วยกลิ่นร้อนแรงของหญ้าและเหงื่อ

นักเตะลีดส์เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ไม่มีใครพูดจา แต่ฝีเท้าหนักแน่นมั่นคง

เฉิน จื้อชวนถอดเสื้อที่ชุ่มเหงื่อเหวี่ยงทิ้ง ราวกับปลดเปลื้องภาระ

“อย่างที่บอก อัดให้หนักกว่าเดิม พวกมันไม่ไหวแล้ว” เขาพูดกับเลนนอนที่เพิ่งนั่งลง เสียงไม่ดัง แต่เหมือนโยนระเบิดลงกลางห้อง

เลนนอนแสยะยิ้ม หอบหายใจ “พี่ครับ ขออีกสิบนาที ผมจะทำให้แบ็กซ้ายมันกลายเป็นตัวตลกเลย”

ทันใดนั้น เบนิเตซเดินเข้ามา ตามด้วยผู้ช่วยโค้ชราเดเบ้ และสองตัวสำรองที่วอร์มเสร็จแล้ว...โมดริชและเบ็คฟอร์ด

ประตูห้องแต่งตัวปิดลง ตัดขาดโลกภายนอก เหลือเพียงเสียงลมหายใจ เสียงหัวใจเต้น และจิตวิญญาณนักสู้ที่อัดแน่นในอากาศ

“ครึ่งแรก 0–0 เหรอ?” เสียงเบนิเตซทุ้มต่ำ “ชั้นรู้ว่าไม่มีใครพอใจ”

เขาจ้องมองทุกคน แววตาคมกริบ “ครึ่งแรกเล่นดีมาก...เพรสซิง, วิ่งไล่, กดดัน, สวนกลับ... ทำได้หมด แต่ขาดแค่ประตูเดียว”

“จะบอกให้นะ...วันนี้พวกมันไม่ได้กะจะชนะหรอก พวกมันแค่จะลากพวกนายลงเหว ฟังให้ดี...พวกมันมาเพื่อบั่นทอนกำลังใจพวกนาย!”

สิ้นคำพูด อากาศในห้องพลันแข็งเกร็ง ฮาร์กรีฟส์กำผ้าเย็นในมือแน่น ไฟลุกโชนในดวงตา “งั้นเราจะไม่ยอมให้มันลากเราไปแน่”

เบนิเตซพยักหน้า ตบกระดานแทคติก “ครึ่งหลัง เร่งจังหวะขึ้น คาร์ริกคุมเกมเหมือนเดิม ฮาร์กรีฟส์ตัดเกมเหมือนเดิม...”

“โมดริช” เขามองไปที่ดาวรุ่งโครแอต

“นายลง”

“ฮาวสันพักก่อน ไปที่ริมเส้น ฉีกพวกมันให้ขาด ปั่นหัวพวกมันให้เละ”

“รับทราบครับ!” โมดริชถอดเสื้อกั๊กซ้อม แววตาเป็นประกายไฟ

“แนวรุกไม่เปลี่ยน” เบนิเตซกวาดตามองดร็อกบาและเคาท์ “พวกนายบุกต่อไป ฉีกแนวรับต่อไป เลนนอน...” เขามองไปที่ปีกตัวจี๊ด

“เปลี่ยนกราบขวาของพวกมันให้เป็นซากปรักหักพังซะ”

เลนนอนพยักหน้าดุดัน “ผมจะทำให้มันยกขาไม่ขึ้นในครึ่งหลังครับ”

“เบ็คฟอร์ด เตรียมตัวไว้ หลังนาทีที่ 65 นายลงแน่” เบนิเตซหันไปสั่งผู้ช่วย “ถ้าดร็อกบาหมดแรง เราเปลี่ยนทันที เราจะไม่ให้พวกมันได้หายใจ”

พูดจบ เขาเดินไปที่ประตู หันกลับมาพูดเบา ๆ

“เราเป็นทีมแชมป์แล้ว เรามีพรีเมียร์ลีกและลีกคัพ วันนี้คือกุญแจดอกสำคัญที่จะไขประตูสู่เอฟเอคัพ”

“ตอนนี้ ไปฉีกพวกมันให้กระจุย”

ทุกคนขานรับพร้อมเพรียง “ครับบอส!”

เฉิน จื้อชวนรัดปลอกแขนให้แน่น เตะเก้าอี้ให้พ้นทางแล้วลุกขึ้น “ไปกันเถอะ ทำให้แมตช์นี้เป็นแค่การซ้อมของพวกเราซะ”

แอชลีย์ ยังแค่นหัวเราะ “มิดเดิลสโบรห์คิดว่าจะรอดออกไปจากเอลแลนด์โร้ดได้เหรอ? ประเมินพวกเราต่ำไปแล้ว”

เมื่อเสียงนกหวีดครึ่งหลังดังขึ้น บรรยากาศทั่วเอลแลนด์โร้ดเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นพล่าน

ลีดส์ ยูไนเต็ดเขี่ยบอล คาร์ริกแตะบอลสั้นให้ฮาร์กรีฟส์ ฮาร์กรีฟส์พลิกตัวครึ่งรอบ จ่ายบอลแนวทแยงออกปีกซ้าย

โมดริช... ที่เพิ่งลงสนามมาไม่ถึงสิบวินาที

เขาเปรียบเสมือนกระบี่ที่เพิ่งชักออกจากฝัก พลิ้วไหวไปบนผืนหญ้า เลี้ยงจี้เข้าใส่แดนกลางคู่แข่งอย่างมั่นใจ

“ไอ้เด็กนี่ลงมาก็มั่นใจขนาดนี้เลยเหรอ?!” ผู้บรรยายยังพูดไม่ทันจบ โมดริชก็โชว์สเต็ปล็อกหลบแล้วหมุนตัว...จังหวะสลัดตัวประกบเพียงเสี้ยววินาทีที่ทำให้กาวิน แม็คคานน์หลงทางไปเลย!

วินาทีถัดมา บอลถูกส่งไปที่ปีกขวา เลนนอนรับบอล วิ่งควบไปโดยไม่หยุด แล้วกระชากทันที!

แบ็กซ้ายมิดเดิลสโบรห์ชะงักไปชั่วขณะ เลนนอนก็บินผ่านไปทางเส้นข้างแล้ว!

“เร็วเกินไป! เลนนอน! เขามาอีกแล้ว!”

ในเขตโทษ ดร็อกบาวิ่งทำทาง การประกบติดของเคาท์ดึงเซ็นเตอร์แบ็กสองคนออกไป

เลนนอนไม่เปิดโด่ง แต่หยุดกะทันหัน ดึงบอลกลับด้วยเท้าขวา แล้วจ่ายยัดกลับมาให้ฮาร์กรีฟส์ที่วิ่งสอดขึ้นมาจากแถวสอง!

“โอกาสยิงไกล!”

ฮาร์กรีฟส์ไม่จับ ซัดตูมเดียว!

ปัง!

ลูกพุ่งเรียดเป็นจรวด ชวาร์เซอร์พุ่งปัดสุดตัว!

ได้ยินแค่เสียง ปึก หลังบอลกระทบพื้น...

บอลไม่เข้า!

ชนเสากระดอนออกมา!

เสียงถอนหายใจดังลั่นสนาม!

แต่!

คนแรกที่พุ่งเข้าเขตโทษคือดร็อกบา!

เขาไม่รอบอลตก แต่พุ่งเข้าชาร์จกวาดบอลซ้ำดาบสอง!

ไม่ใช่การยิงที่ประณีต แต่เป็นการกวาดด้วยความบ้าคลั่งตาแดงก่ำ!

“ดร็อก-บา!!!”

ตุงตาข่าย!

1–0!

เอลแลนด์โร้ดระเบิดแตก!

ดร็อกบาวิ่งไปที่มุมธง กางแขนคำรามพร้อมสไลด์เข่า!

เพื่อนร่วมทีมรุมทับเขาเป็นภูเขามนุษย์

และโมดริช...เพลย์เมกเกอร์ที่เพิ่งลงสนาม...ยกมือขึ้นเบา ๆ ราวกับเพิ่งตวัดพู่กันเติมเต็มบทละคร

“เขาคือกุญแจสำคัญในการเปลี่ยนจังหวะเกม เขาคืออัจฉริยะ” เบนิเตซกระซิบกับราเดเบ้

นาทีที่ 58 ลีดส์ ยูไนเต็ดบุกต่อเนื่อง

คาร์ริกเริ่มดันสูงขึ้น บัญชาเกมได้ง่ายขึ้นโดยใช้การแจกจ่ายบอลของโมดริช

เคาท์ฉีกหนีตัวประกบแล้วจ่ายตัดแนวทแยง เบ็คฟอร์ดถอดเสื้อวอร์มรอที่ข้างสนามแล้ว

นาทีที่ 62 เบนิเตซส่งสัญญาณ เปลี่ยนตัว:

เบ็คฟอร์ด ลงแทน ดร็อกบา

เสียงปรบมือดังกึกก้องสนาม

ดร็อกบาเดินออกไป พลางเหลียวมองสนาม ราวกับสัตว์ร้ายที่เพิ่งขย้ำเหยื่อเสร็จ พอใจที่จะกลับเข้ากรง

หลังเบ็คฟอร์ดลงมา จังหวะการเพรสซิงของลีดส์ ยูไนเต็ดไม่เพียงไม่ลดลง แต่กลับเร็วยิ่งขึ้น!

นี่คืออานุภาพของการโรเทชั่นของลีดส์ ยูไนเต็ด!

นาทีที่ 66 ฮาร์กรีฟส์และคาร์ริกเพรสสูงแย่งบอลได้!

วางบอลยาว!

เบ็คฟอร์ดหลุดกับดักล้ำหน้า!

ดวลเดี่ยว!

น่าเสียดาย... ลูกยิงเฉี่ยวเสาออกไป!

“โอ้ย...เกือบไป!”

เขาทุบพื้นด้วยความเจ็บใจ แต่วินาทีต่อมา เคาท์ก็ดึงเขาขึ้นมา “ไม่ต้องห่วง ครั้งหน้านายยิงเข้าแน่!”

นาทีที่ 71

โมดริชแทงบอลทะลุช่องสุดสวยอีกครั้ง!

คราวนี้ให้เลนนอน!

ปีกจรวดสปีดหนีตัวบล็อก ง้างเท้ายิง ชิพข้ามหัว!

ผู้รักษาประตูเซฟได้!

แต่หน้าปากประตู...เบ็คฟอร์ด!

ซ้ำจ่อ ๆ!

เรียบร้อย!

2–0!

คราวนี้เขาไม่พลาดโอกาส!

สนามเดือดพล่านถึงขีดสุด!

ม้านั่งสำรองลีดส์ลุกฮือ แม้แต่ดร็อกบาที่กำลังดื่มน้ำยังปาขวดทิ้งแล้วกระโดดโลดเต้น!

นาทีที่ 75 เบนิเตซเปลี่ยนตัว

คาร์ริก ออก ทอม คลาร์ก เข้า

ที่ข้างสนาม โรบินสันและวิดิชลุกขึ้นปรบมือให้เพื่อน

ฉินชวนนั่งหน้านิ่งในห้องวีไอพี พูดเพียงประโยคเดียว

“นี่คือศักยภาพของทีมชุดแชมป์ที่แท้จริง”

ช่วงทดเวลาบาดเจ็บ มิดเดิลสโบรห์พยายามบอมบ์ลูกโด่ง แต่เช็กกระโดดคว้าบอลลูกสุดท้ายไว้อย่างมั่นคง

เสียงนกหวีดดังขึ้น...

2–0!

ลีดส์ ยูไนเต็ดผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศเอฟเอคัพสำเร็จ!

และแมตช์นี้ไม่เพียงหมายถึงชัยชนะ แต่ยังเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า...

แม้จะโรเทชั่น ลีดส์ ยูไนเต็ดก็ยังครองความยิ่งใหญ่ในสนาม! ความหวังยังคงดำเนินต่อไป!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═