Chapter 76(อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

ด้วยปัจจัยของ ฮีลลิ่งเฟ็คเตอร์+ร่างไวเบรเนี่ยม มันทำให้ลุคเคจดูกลายเป็นมนุษย์กล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นอย่างมาก.

แต่แค่นี้ยังไม่พอ เพราะกล้ามเนื้อเพียงอย่างเดียวไม่มีความหมาย จึงต้องมียีนมิวแทนที่พิเศษ.

ยีนกลายพันธุ์พิเศษนี้ แต่เดิมพบได้บ่อยมาก หลังจากการตื่นขึ้น คาดการว่ามิวแทนที่ทรงพลังนี้จะมีเพิ่มขึ้นอีก 10 ตัน.

แต่หลังจากการปรับแต่งโดยซอดแล้ว ยีนมิวแทนนี้ก็พิเศษมากและมีพลังมหาศาล แม้ว่ามันจะไม่มีการป้องกันใดๆก็ตาม.

หลังจากที่ลุคเคจปลูกถ่ายยีนมิวแทนพิเศษนี้แล้ว ประกอบการการกลายพันธุ์ของร่างกายของเขา พลังของเขาก็มากกว่า 100 ตัน และเขาสามารถต่อสู้ระยะประชิดได้กับเรดฮัคล์และสุดยอดอะบอมิเนชัน.

คีย์หลักอยู่ที่รูปร่างของเขาจะไม่เปลี่ยนแปลงมากเกินไป หลังจากที่กลายเป็นไวเบรเนี่ยมแล้ว มันจะไม่หนักเกินไปและส่งผลให้กับความยืดหยุ่นของเขา ไวเบรเนี่ยมนั้นเบากว่าโลหะอื่นๆที่มีน้ำหนักเท่ากัน.

"ซอด."

มอร์แกนแอบย่องเข้าหาซอดอย่างเงียบๆ.

"มีอะไรหรือเปล่า?"

ซอดพยักหน้าและมองไปที่เธอ.

"นั่น...ถ้าฉันไม่อาจใช้เวทย์วิญญาณได้อีกต่อไป?"

มอร์แกนรู้ว่าเธอรู้จักกับซอดได้เพราะเหตุบังเอิญและเวทย์วิญญาณ ไม่อย่างนั้นจะไม่มีสาวสวยและผู้หญิงคนไหนที่ไม่ต้องการมีความสัมพันธ์กับซอดและมันก็มีมากไม่ใช่น้อยๆเลย เธอจึงอารมณ์เสียมาก และเธอก็ไม่มีความคิดแบบกับเจสสิก้าเลย.

"เธอไม่อาจใช้เวทย์วิญญาณได้ แต่ยังเรียนรู้อย่างอื่นได้ เพื่อช่วยฉัน เช่น การวิจัยเซลล์ การรวบรวมยีน ฟิสิกส์พลังงานสูง ฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ฟิสิกส์อวกาศ ฟิสิกส์เชิงทฤษฎี ฟิสิกส์พลังงาน ฯลฯ ตอนนี้ฉันยังขาดความสามารถ พื้นที่เหล่านี้."

ซอดเห็นถึงความวิตกของมอร์แกน เมื่อเทียบกับความไร้หัวใจของเจสสิก้าและการตั้งใจทำหน้าที่ของแวนด้า มอร์แกนน่าจะมีความคิดที่จะใช้ทางลัด.

เจสสิกานั้นไม่คิดมาก เธอเป็นเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในครอบครัวของเธอ เมื่อเธอตกอยู่ในความเศร้าโศก เธอก็ถูกซอดช่วย ตอนนี้เธอกำลังเรียนอย่างหนักและต้องการเปลี่ยนโชคชะตาของเธอด้วยความรู้ ไม่ว่าอีกนานไหมก่อนที่เธอจะกลายเป็นยอดหญิงที่สู้ไม่ถอยในทุกๆด้าน.

มอร์แกนรู้สึกปวดหัวเมื่อได้ยินศัพท์ที่ซอดพูดออกมา เพราะเธอไม่เข้าใจคำศัพท์เหล่านี้นัก และวิทยาลัยของซอดก็เปิดสอนทุกวิชาตราบเท่าที่เธอต้องการเรียนรู้.

"ฉันจะพยายามอย่างหนัก."

มอร์แกนหนีไปหลังจากพูดสิ่งนี้ และซอดก็เข้าใจความคิดของเธอเป็นอย่างดี.

หลังจากที่มอร์แกนจากไปแล้ว เธอก็เดินไปตามท้องถนนด้วยความรู้ผิดหวัง แม้ว่าเธอจะโลภมากในการอยากได้ซอด แต่ซอดนั้นเป็นอัจฉริยะที่อยู่เหนือศตวรรษ และเขาก็อาจไม่เข้าใจคำพูดปกติ ท้ายที่สุด เธอนั้นโง่มาก...

"เธอต้องการให้เขารักเธอไหม?"

เมื่อมอร์แกนเดินไปจนถึงพื้นที่ว่างเปล่า จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังข้างหูของเธอ.

มอร์แกนก็ตกตะลึง เธอเคยสัมผัสเวทย์มนต์วิญญาณ เธอรู้ว่าโลกนี้ไม่มีเพียงแค่วิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่ยังรวมพลังพิเศษอีกด้วย เธอหัวหน้าไปและพบว่าไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มีแสงเงาสีน้ำเงินอยู่ด้านหลังของเธอ เงานี้ดูคลุมเครือ แต่ก็หลังจากที่มอร์แกรเห็น ภาพที่ชัดเจนก็ปรากฏขึ้นในใจของเธอ.

มันเป็นปีศาจขนาดใหญ่ที่สูงราวกับภูเขา มันมีเขาทั้งสี่อยู่บนหัว เขาของมันทำมาจากอัญมณีสีน้ำเงิน และมีเกล็ดทั่วร่างกาย จากขนาดของเกล็ดของมัน ไม่ว่าจะชิ้นใหนก็ใหญ่กว่าร่างกายของมอร์แกน พร้อมกับใบหน้าที่น่ากลัว ซึ่งเข้ากับปีศาจในหัวที่มอร์แกนเคยจินตนาการถึงมาตลอด.

มอร์แกนพยายามหนี แต่ร่างกายของเธอแข็งทื่อ.

"อย่ากลัวเลย มอร์แกน ฉันคือพ่อของเธอ!"

อีกฝ่ายพูดตรงๆ.

เมื่อเขาพูดอย่างนั้น มอร์แกนก็ยิ่งกลังขึ้นไปอีก เพราะเอนเชี่ยนวันที่ซอดนับถือ บอกว่าพ่อแม่ของเธอถูกประเมิณว่าไม่ใช่มนุษย์และอาจเป็นผลจากการโจมตีของปีศาจมิติ.

แม้ว่ามอร์แกนจะไม่รู้ว่าปีศาจมิติคืออะไร แต่เธอรู้ว่าชื่อของเขาก็ไม่ใช่คนดีแล้ว.

ในเวลานี้ ด้านหน้าสายตาของมอร์แกน แสงและเงาสีดำและสีน้ำเงินก็ปรากฏขึ้น และกลายเป็นภาพของซอดฮีท.

บนหน้าจอ ซอดฮีทกำลังออกกำลังกายอยู่ในห้องแรงโน้มถ่วง โดยเผยให้เห็นกล้ามหน้าอกและหน้าท้องที่ชัดเจน และดวงตาของมอร์แกนก็เบิกกว้างในทันใด.

"มอร์แกน เธออยากให้เขารักเธอไหม?"

พ่อเฒ่า...ปีศาจมิติค่อยๆยั่วยวนเธอ.

"ฉันไม่ต้องการให้คุณมากล่อมฉัน!"

มอร์แกนกลืนน้ำลายอย่างหนักและอยากจะเบือนหน้าหนี.

"ไม่เลย มอร์แกน ฉันเป็นพ่อของเธอ ฉันรู้ว่าเธอคิดยังไง และฉันก็อยากให้ลูกสาวตัวน้อยของฉันมัชีวิตที่ดีขึ้น."

มอร์แกนหลับตาและแสร้งทำเป็นไม่ฟัง.

"เธอเห็นไหมว่าเลขาสาวข้างๆเขา หญิงสาวที่ชื่อโอลด์ เธอสวย และมีความสามารถมากกว่าเธอเยอะ และเธอก็ไม่อาจเทียบเธอได้เลย เธอยินดีที่จะปล่อยให้ซอด ฮีทถูกแย่งไป? ให้กับผู้หญิงคนอื่นๆ?"

ปีศาจมิติพูดอย่างไม่เร่งรีบ และยังให้มอร์แกนเห็นรูปร่างของโอลด์ด้วย มันเกิดขึ้นขณะที่โอลด์กำลังอาบน้ำอยู่ มอร์แกนมองไปที่โอลด์และพูดสึกว่าพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์ ไม่มีทางสู้ตั้งแต่หัวจรดเท้าของเธอ.

"เท่าที่ฉันรู้ ซอด ฮีท ชอบผู้หญิงที่ดูเป็นสาวใหญ่ จะต้องรออีกปี?"

ปีศาจมิติพูดต่อ จากนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงเอนเชี่ยนวันที่กำลังมองมาที่เขา เขาเลยถอบกลับไปอย่างรวดเร็ว.

"ฉันจะให้เวลาลูกสองสามวัน คิดถึงมัน มอร์แกน!"

มอร์แกนหอบอย่างหนักและล้มลงกับพื้น สักพักเธอก็ลุกขึ้น เธอวิ่งไปที่เบลดเทคโนโลยีอินดัสทรีย์ และพยายามบอกซอดเกี่ยวกับการมาเยือนของปีศาจมิติ หลังจากขึ้นไปชั้นบนแล้ว เธอก็เห็นโอลด์และซอดกำลังคุยกันอยู่.

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน แต่เมื่อเห็นโอลด์และซอดพูดคุยและหัวเราะ เท้าของมอร์แกนก็หยุดนิ่งทันทีและไม่อาจก้าวไปข้างหน้าต่อไปได้.

เธอ.....อิจฉา.

เมล็ดพันธุ์เริ่มแตกหน่อ และปีศาจมิติก็สังเกตเห็นว่าความสัมพันธ์ของเขากับโลกนั้นลึกซึ้งขึ้นและเขาก็ยิ้มด้วยความพึงพอใจ.

อารมณ์เชิงลบใดๆจะถูกเปลี่ยนเป็นพลังงานและกลายเป็นอาหารหล่อเลี้ยงปีศซาจมิติและไม่มีมนุษย์คนไหนที่ไม่มีอารมณ์เชิงลบเลย.

มอร์แกนไม่ได้บอกว่าเธอเพิ่งเจออะไร เธอจากไปอย่างเงียบๆ.

ถ้าเธอไม่มีพลัง เธอก็ไม่อาจเข้าใกล้ซอด ฮีทได้เลย...

แวนด้าพบว่าอารมณ์ของเพือนสาวตัวน้อยของเธอค่อนข้างผิดปกติ และเธอก็เข้าใจว่าทำไมเธอถึงดูกังวล.

"มอร์แกน เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?"

แวนด้าถามด้วยความเป็นห่วง.

"ฉันสบายดี แวนดา."

มอร์แกนเห็นว่าแวนด้าห่วงใยเธอจริงๆ เธอก็ยิ้มและส่ายหัว.

เธอไม่ต้องการข้องแวะกับแวนด้า เพราะเธอเป็นคนดี.

"ถ้ามีอะไรก็บอกมาเถอะ เราคือเพือนกันไม่ใช่หรอ?"

แวนด้าหวงแหนความมหัศจรรย์เหล่านี้ รวมทั้งเพือนทั้งสองของเธอ เจสสิก้าและมอร์แกน.

"ไม่ต้องกังวล ฉันจะรบกวนเธอตอนที่ตายแล้วเท่านั้น."

มอร์แกนพูดหยอกล้อและขณะเดียวกันเธอก็ตัดสินใจ.