ตอนที่ 42: ครรภ์เต๋ากายาศักดิ์สิทธิ์โกลาหล, กายาทรราช, วิชามหาเบญจธาตุ, ซูเปอร์ไซย่าก็อด

ตอนที่ 42: ครรภ์เต๋ากายาศักดิ์สิทธิ์โกลาหล, กายาทรราช, วิชามหาเบญจธาตุ, ซูเปอร์ไซย่าก็อด

ส่วนแก่นแท้ที่เหลือ หวังซวนวางแผนที่จะเก็บแก่นแท้กายาศักดิ์สิทธิ์ขั้นสมบูรณ์ และแก่นแท้ครรภ์เต๋าแต่กำเนิดขั้นสมบูรณ์เอาไว้ให้ตัวเอง

แม้ว่าหวังซวนจะครอบครองรูปแบบเบื้องต้นของกายาโกลาหลอยู่แล้ว และจะต้องแปรสภาพเป็นกายาโกลาหลในอนาคตอย่างแน่นอน แต่เขาก็รู้ดีว่ายังมีอีกกายาหนึ่งที่เหนือล้ำกว่าทั้งกายาโกลาหลและครรภ์เต๋ากายาศักดิ์สิทธิ์

นั่นก็คือ ครรภ์เต๋ากายาศักดิ์สิทธิ์โกลาหล

มันคือกายาที่ก่อกำเนิดขึ้นจากการหลอมรวมของกายาโกลาหลและครรภ์เต๋ากายาศักดิ์สิทธิ์

แม้ว่าบางคนในชาติก่อนของเขาจะสันนิษฐานว่าเยี่ยชิงเซียนครอบครองกายานี้ แต่มันก็เป็นเพียงแค่แฟนฟิคเท่านั้น เช่นเดียวกับคำกล่าวอ้างที่ว่าครรภ์เต๋ากายาศักดิ์สิทธิ์นั้นเกิดมาก็เป็นปราชญ์เลยนั่นแหละ

ดังนั้น กายานี้จึงเป็นเพียงแค่กายาในสมมติฐานเท่านั้น

แต่ตอนนี้ เมื่อมองดูแก่นแท้กายาศักดิ์สิทธิ์ขั้นสมบูรณ์ และแก่นแท้ครรภ์เต๋าแต่กำเนิดขั้นสมบูรณ์ที่เขาได้รับมา หวังซวนก็เกิดความคิดที่จะเปลี่ยนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ขึ้นมา

ทั้งกายาโกลาหลและครรภ์เต๋ากายาศักดิ์สิทธิ์ ต่างก็เป็นกายาที่รับประกันว่าจะบรรลุถึงระดับมหาจักรพรรดิได้อย่างแน่นอน และในยุคเซียนโบราณ พวกมันก็เป็นกายาที่รับประกันว่าจะบรรลุถึงระดับวิถีเซียนได้เช่นกัน เพียงแต่ต้องหยุดอยู่ที่ระดับมหาจักรพรรดิ ก็เพราะว่าไม่มียุคความเสื่อมถอยแห่งเต๋า สำหรับการบรรลุวิถีเซียนในยุคนั้น

บางทีการหลอมรวมและยกระดับกายาทั้งสองนี้ อาจจะสามารถสร้างกายาที่สามารถกลายเป็นราชันเซียนขึ้นมาได้

ด้วยกายาระดับราชันเซียน (ครรภ์เต๋ากายาศักดิ์สิทธิ์โกลาหล) ผสมผสานกับสายเลือดระดับราชันเซียน (สายเลือดซูเปอร์ไซย่า) การกลายเป็นเซียนสงครามในชาติเดียวก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ส่วนแก่นแท้กายาทรราชขั้นสมบูรณ์นั้น หวังซวนยังคิดไม่ออกว่าจะจัดการกับมันยังไงดี

"แล้วถ้าฉันเอามันให้เยี่ยฝานล่ะ?" จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของหวังซวน

"สายเลือดทรราชสวรรค์และกายาทองคำอมตะเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมาโดยตลอด และไม่สามารถหลอมรวมกันได้ แต่แก่นแท้กายาทรราชที่ผ่านกระบวนการนี้ สามารถหลอมรวมกับกายาใดก็ได้ งั้นมันจะสามารถหลอมรวมกับกายาศักดิ์สิทธิ์เพื่อสร้างกายาศักดิ์สิทธิ์สายเลือดทรราชที่ไม่เคยมีมาก่อนขึ้นมาได้หรือเปล่านะ?"

"ทั้งกายาทรราชและกายาศักดิ์สิทธิ์ ต่างก็ครอบครองกายเนื้อที่ทรงพลังเทียบเท่ากับมหาจักรพรรดิ หลังจากบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว แล้วกายาที่เกิดจากการหลอมรวมทั้งสองเข้าด้วยกันล่ะ จะทรงพลังขนาดไหน? บางทีมันอาจจะสามารถสังหารตัวตนระดับสูงสุดได้ก่อนที่จะบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์ และต่อสู้จนตัวตายกับมหาจักรพรรดิในยุคปัจจุบันได้เลยล่ะมั้ง"

"ฉันแค่อยากรู้ว่ากายาศักดิ์สิทธิ์ขั้นสมบูรณ์จะคิดยังไง ถ้าเขาเห็นเยี่ยฝานแปรสภาพเป็นกายาศักดิ์สิทธิ์สายเลือดทรราช"

กายาศักดิ์สิทธิ์สายเลือดทรราช, กายาโกลาหลที่ไม่สมบูรณ์, ครรภ์เต๋ากายาศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่สมบูรณ์, มังกรหงส์ระดับตัวตนระดับสูงสุด

เมื่อนึกถึงขุมพลังอันไร้เทียมทานที่จะถือกำเนิดขึ้นภายใต้น้ำมือของเขาเองในอนาคต หวังซวนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกภูมิใจ

และเหนือกว่าขุมพลังเหล่านั้น ก็คือตัวเขาเองที่ไร้พ่ายอย่างแท้จริง ซึ่งนั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกถึงความสำเร็จอย่างท่วมท้นมากยิ่งขึ้นไปอีก

ต่อไปก็คือการสุ่มแบบไม่จำกัดระดับจากการทะลวงผ่านระดับตำหนักเต๋า

หลังจากหยั่งเชิงไปแล้ว หวังซวนก็รู้สึกว่าโชคของเขาในครั้งนี้ไม่น่าจะเลวร้ายนัก และการสุ่มแบบไม่จำกัดระดับก็จะต้องได้ของดีอย่างแน่นอน

ผลลัพธ์ก็เป็นไปตามที่หวังซวนคาดคิดไว้ เข็มชี้ของวงล้อสุ่มรางวัลหยุดลงในพื้นที่ที่ปราณเบญจธาตุไหลเวียนอยู่

【วิชามหาเบญจธาตุ (สีดำ)】

"6"

"ฉันต้องมีสูตรโกงเรื่องโชคอยู่แน่ๆ!"

เมื่อเห็นสิ่งที่เขาสุ่มได้ หวังซวนก็ยืนยันได้เลยว่าเขาต้องเปิดใช้งานสูตรโกงเรื่องโชคอย่างแน่นอน มิฉะนั้นแล้ว เขาก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมเขาถึงสามารถสุ่มได้ไอเทมที่ดีขนาดนี้

วิชามหาหยินหยาง, วิชามหาโกลาหล, วิชามหาเบญจธาตุ

วิชาระดับสูงสุดสามวิชาในระดับที่เหนือกว่าการเซ่นสังเวยเต๋า ถูกเขาสุ่มได้มาง่ายๆ แบบนี้ ถ้าจะบอกว่าเขาไม่มีสูตรโกงเรื่องโชค หวังซวนเองก็คงไม่เชื่อหรอก

ในวินาทีที่เขารับรู้ถึงสัจธรรมของ "วิชามหาเบญจธาตุ" ตำหนักเต๋าธาตุน้ำที่เพิ่งจะเสถียร ก็ดูเหมือนจะได้รับเสียงเพรียกจากระดับสูงสุด มันเบ่งบานและเปล่งประกายรัศมีสีน้ำเงินอันเจิดจรัสออกมา

ภายในตำหนักเต๋า เทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋าดั้งเดิมก็แยกออกเป็นสอง แปรสภาพเป็นเทพเจ้าสององค์ ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง นี่คือร่างอวตารสองร่างของจักรพรรดิดำและจักรพรรดิสวรรค์วารี ซึ่งก่อตัวขึ้นจากการบำเพ็ญเพียรวิชามหาเบญจธาตุ

เทพเจ้าทั้งสององค์นี้ องค์หนึ่งเป็นชายสวมชุดคลุมสีดำสนิทและมงกุฎวารีเทวะ ส่วนอีกองค์ก็คือ... เอ่อ... ตัวเขาเอง แต่สลับเพศ

เทพเจ้าทั้งสององค์ดำรงอยู่ร่วมกันภายในคลังเทวะ สวดท่องคัมภีร์ สูดดมปราณต้นกำเนิด และสร้างพลังแห่งเต๋าขึ้นมา หล่อเลี้ยงร่างกายอย่างต่อเนื่อง ทำให้กายเนื้อสามารถคงความเป็นอมตะและเป็นนิรันดร์เอาไว้ได้

ในขณะเดียวกัน ในบรรดาเทพเจ้าทั้งสององค์นี้ เทพเจ้าจักรพรรดิดำเป็นตัวแทนของหยาง และเทพเจ้าจักรพรรดิสวรรค์วารีเป็นตัวแทนของหยิน ซึ่งแสดงถึงผลลัพธ์จากการบำเพ็ญเพียรคู่หยินและหยางของหวังซวนในอาณาจักรเร้นลับตำหนักเต๋า

เมื่อใดก็ตามที่หวังซวนบำเพ็ญเพียรในอาณาจักรเร้นลับทั้งห้าจนเสร็จสมบูรณ์ เขาก็จะได้รับเทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋าสิบองค์ ซึ่งก็คือห้าจักรพรรดิและห้ามหาราช นั่นเอง

หลังจากนั้น หวังซวนก็หยิบเอาหน้ากระดาษสีทองที่ยาอมตะมังกรแท้จริงมอบให้ขึ้นมา และตรวจสอบดูอย่างละเอียด

หวังซวนค้นพบความคิดเทวะที่เขาทิ้งเอาไว้บนกระดาษสีทองอย่างรวดเร็ว

ความคิดเทวะแปรสภาพเป็นริ้วแสงและมุดเข้าไปในหัวของหวังซวน ถ่ายทอดข้อมูลที่ตัวเขาในอนาคตส่งต่อมาให้

ข้อมูลที่บรรจุอยู่ในความคิดเทวะนั้นไม่ได้มีมากมายนัก มีเพียงแค่วิธีการที่จะกลายเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อดเท่านั้น

ซูเปอร์ไซย่าก็อด มีชื่อเต็มว่า ซูเปอร์ไซย่าระดับพระเจ้า เป็นที่รู้จักในนาม "ผู้กอบกู้เผ่าไซย่า" และถูกเรียกขานว่าเป็นเทพเจ้าในหมู่ชาวไซย่า หลักการของมันก็คือการยกระดับปราณในร่างกายให้สูงขึ้น และยกระดับมันขึ้นสู่ขอบเขตของเทพเจ้า (นั่นคือ ปราณเทพ)

การจะแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อดได้นั้น จำเป็นต้องให้ชาวไซย่าที่มีจิตใจดีงาม 6 คน รวบรวมพลังงานจากจิตใจที่ดีงามของพวกเขาไปที่คนคนเดียว การแปลงร่างครั้งแรกจะมีระยะเวลาจำกัด และเมื่อหมดเวลา การแปลงร่างก็จะถูกยกเลิกและกลับคืนสู่สภาวะปกติ

หลังจากควบคุมพลังผ่านการบำเพ็ญเพียรได้แล้ว บุคคลนั้นก็จะสามารถแปลงร่างได้ตามใจชอบ โดยไม่ต้องพึ่งพาวิธีการดั้งเดิม และจะไม่มีข้อจำกัดเรื่องเวลาสำหรับการแปลงร่างอีกต่อไป แม้ว่าพลังจะไม่ได้ยิ่งใหญ่เท่ากับซูเปอร์ไซย่าก็อดในตอนแรกก็ตาม

(ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ซุนโกคูมีพลัง 60% ของบิลส์ในระหว่างการแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อดครั้งแรก แต่ช่องว่างระหว่างซูเปอร์ไซย่าก็อดกับบิลส์กลับกลายเป็นมหาศาลในภายหลัง ดังนั้นฉันจึงตั้งค่านี้เป็นครั้งที่สองในที่นี้)

อย่างไรก็ตาม มันค่อนข้างยากสำหรับหวังซวนที่จะกลายเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อด เพราะเขาเป็นชาวไซย่าเพียงคนเดียวในโลกทัศน์นี้ทั้งหมด เว้นเสียแต่ว่าหวังซวนจะมีลูก เขาถึงจะสามารถกลายเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อดได้

ดังนั้น หวังซวนในอนาคตจึงคิดที่จะใช้เทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋าของเขา เพื่อช่วยให้เขากลายเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อด

เทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋า คือเทพเจ้าที่ก่อตัวขึ้นโดยผู้ฝึกตน ด้วยการผสมผสานอวัยวะภายในทั้งห้าเพื่อฝึกฝนปราณและแปรสภาพเป็นวิญญาณ มันคือร่างอวตารของผู้ฝึกตน และเป็นส่วนหนึ่งของผู้ฝึกตน

ดังนั้น เทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋าจึงพกพาสายเลือดซูเปอร์ไซย่าส่วนหนึ่งของหวังซวนเอาไว้ด้วยเช่นกัน

ตราบใดที่เทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋าทั้งห้าองค์ถูกหลอมรวมเข้ากับร่างกายอย่างสมบูรณ์ หวังซวนก็จะสามารถยกระดับจากซูเปอร์ไซย่าไปเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อดได้

ยิ่งไปกว่านั้น ซูเปอร์ไซย่าก็อดร่างนี้หลังจากการหลอมรวม จะไม่ได้เป็นแค่รูปแบบหนึ่งของชาวไซย่าอีกต่อไป แต่มันจะเป็นเผ่าพันธุ์ใหม่แกะกล่อง มันคือการวิวัฒนาการทางเผ่าพันธุ์ของชาวไซย่า เช่นเดียวกับซูเปอร์ไซย่าในตำนาน พวกมันคือสิ่งมีชีวิตสองสายพันธุ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

หลังจากกลายเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อดแล้ว ตัวคูณในการแปลงร่างของหวังซวนก็จะเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน

จากซูเปอร์ไซย่าก็อด การแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่า 1 จะมีตัวคูณเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของซูเปอร์ไซย่า 1 แบบดั้งเดิม ซึ่งก็คือ 100 เท่าของสภาวะปกติ ซูเปอร์ไซย่า 2 คือ 200 เท่า และซูเปอร์ไซย่า 3 คือ 800 เท่า

อย่างไรก็ตาม หวังซวนในอนาคตไม่ได้ทิ้งวิธีการแปลงร่างเอาไว้ให้ แต่ปล่อยให้หวังซวนไปคิดเอาเอง

"แต่ปัญหาคือ ฉันมีเทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋าตั้งสิบองค์นี่สิ?" เมื่อมองดูเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสององค์ของตำหนักเต๋าแห่งไต หวังซวนก็ขมวดคิ้ว

ไม่ใช่ว่าเขาคิดว่ามีอะไรผิดปกติกับการหลอมรวมเทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋าทั้งห้าองค์หรอกนะ แต่เขามีเทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋าถึงสิบองค์ แล้วเขาจะทำยังไงกับอีกห้าองค์ที่เหลือล่ะ?

หรือมันหมายความว่าพวกมันทั้งหมดจำเป็นต้องถูกหลอมรวมเข้ากับร่างกายพร้อมกัน เพื่อให้การวิวัฒนาการของเผ่าพันธุ์เสร็จสมบูรณ์งั้นเหรอ?

กระดาษสีทองไม่ได้บันทึกคำถามนี้เอาไว้ หวังซวนรู้ดีว่าเขาไม่สามารถทำผิดพลาดในระดับต่ำเช่นนี้ได้ ซึ่งนั่นก็หมายความว่า เขาจะต้องหลอมรวมเทพเจ้าแห่งตำหนักเต๋าทั้งหมดเข้ากับร่างกายของเขาอย่างแน่นอนด้วยเหตุผลบางอย่างในอนาคต

เพียงแต่ว่าเขาไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะเขาค้นพบว่า การจะเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อดที่สมบูรณ์แบบนั้น จำเป็นต้องอาศัยการหลอมรวมของเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสิบองค์ หรือเป็นเพราะเหตุผลอื่นกันแน่