ตอนที่ 18 : ซูเปอร์ไซย่า

ตอนที่ 18 : ซูเปอร์ไซย่า

ร่างกายของหวังซวนขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด กล้ามเนื้อที่เดิมทีสมส่วนของเขาปูดโปนขึ้น ขดเกลียวราวกับมังกรที่พันเกี่ยวกัน เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกของพลังที่พร้อมจะระเบิดออก

ภายใต้ทุกตารางนิ้วของผิวหนัง ราวกับมีแมกมาสีทองแดงอมแดงกำลังไหลเวียนอยู่ ปลดปล่อยอุณหภูมิความร้อนสูงที่ทำให้ขจัดอากาศรอบตัวให้บิดเบี้ยว

การเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่งที่สุดเกิดขึ้นกับเส้นผมของเขา!

เส้นผมที่เดิมทีเป็นสีดำขลับ เริ่มตั้งแต่รากผม ถูกชโลมไปด้วยสีทองอร่ามตาด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ!

มันไม่ใช่สีของสีย้อมผม แต่กลับดูเหมือนทองคำเหลวที่กำลังไหลริน เปล่งประกายแวววาวและมีพื้นผิวสัมผัสราวกับโลหะ!

ในชั่วอึดใจเดียว ผมสั้นของเขาก็กลายเป็นสีทองบริสุทธิ์ทั้งหมด ตั้งชี้ขึ้นฟ้า เต็มไปด้วยความป่าเถื่อนที่ทั้งเด็ดเดี่ยวและเย่อหยิ่ง!

ดวงตาของเขา รูม่านตาเปลี่ยนเป็นสีฟ้าครามลึกล้ำ ราวกับอัญมณีเม็ดงามที่สุด ทั้งเย็นชาและเฉียบคม

ซูเปอร์ไซย่า 1!

แปลงร่างสำเร็จ!

"ตู้ม!"

ออร่าสีทองที่จับต้องได้ระเบิดออกมาจากภายในตัวเขา ไม่ใช่แสงที่ไหลเวียนอย่างอ่อนแรงเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป แต่เป็นดั่งเปลวเพลิงที่ลุกโชน ห่อหุ้มตัวเขาเอาไว้ทั้งหมด!

ออร่าพุ่งสูงขึ้นหลายฟุต พร้อมกับมีประกายไฟฟ้าสถิตสีทองแดงอมแดงเต้นระบำอยู่ที่ขอบ ปลดปล่อยแรงกดดันอันยิ่งใหญ่ที่ทำให้จิตวิญญาณของผู้คนต้องสั่นสะท้าน!

พลัง!

พลังอันมหาศาลเกินกว่าจะจินตนาการได้พุ่งพล่านอยู่ภายในร่างกายของเขา!

หวังซวนกำหมัดแน่นเล็กน้อย สัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวระหว่างข้อนิ้ว ที่ดูเหมือนจะสามารถบดขยี้ภูเขาและระเหยแม่น้ำให้แห้งเหือดได้ รอยยิ้มอันดุดันผุดขึ้นที่มุมปากของเขา

เขาประเมินคร่าวๆ ว่าในสภาวะนี้ ความแข็งแกร่งพื้นฐาน ความเร็ว และความเข้มข้นของพลังเทวะของเขา เพิ่มขึ้นอย่างน้อยห้าสิบเท่าของสภาวะปกติ! หรืออาจจะมากกว่านั้นเสียอีก!

นี่ไม่ใช่แค่การทับซ้อนพลังเทวะธรรมดาๆ แต่มันคือการก้าวกระโดดชั่วคราวในระดับของชีวิต คือเสียงคำรามขั้นสูงสุดของสายเลือดแห่งเผ่าพันธุ์นักรบ

ด้วยความคิดเพียงวูบเดียว เขาพยายามดึงเอาพลังเทวะจากขู่ไห่ออกมาใช้

ในชั่วพริบตา ขู่ไห่สีทองแดงอมแดงและน้ำพุแห่งชีวิตก็ดูเหมือนจะถูกฉีดพลังอันไร้ขีดจำกัดเข้าไป พวกมันส่งเสียงคำรามและถาโถมอย่างบ้าคลั่ง พลังเทวะที่พวยพุ่งออกมาไม่ใช่แค่สายน้ำที่ไหลรินอีกต่อไป แต่มันกลายเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกรากสีทองอร่าม!

พลังเทวะนี้ทั้งร้อนระอุและรุนแรง ทว่ามันกลับแฝงคุณลักษณะ "ปราณ" อันเป็นเอกลักษณ์ของซูเปอร์ไซย่าเอาไว้ด้วย ซึ่งมีพลังทำลายล้างและอำนาจทะลวงฟันที่เหนือล้ำกว่าในอดีตอย่างมหาศาล

"นี่คือ... พลังของซูเปอร์ไซย่า!" หวังซวนกระซิบ น้ำเสียงของเขามีพื้นผิวสัมผัสที่หนักแน่นและดังกังวานราวกับโลหะ สะท้อนก้องไปทั่วถ้ำหินที่เต็มไปด้วยออร่าสีทอง

"ในสภาวะปกติ ฉันก็ไปถึงขั้นปี่อั้นแล้ว หลังจากแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่า ระดับพลังแบบนี้มันเหนือล้ำกว่าระดับตำหนักเต๋าไปอย่างแน่นอน และก็เพียงพอที่จะต่อกรกับอาณาจักรเร้นลับสี่ขั้วได้ หรือบางทีอาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ!"

"ถ้าฉันซ้อนทับการขยายพลังสิบเท่าของเคล็ดวิชาเจี้ยเข้าไปล่ะก็..." ประกายแสงอันร้อนระอุสว่างวาบขึ้นในดวงตาของหวังซวน นั่นจะเป็นการเพิ่มพลังอันน่าสะพรึงกลัวเกือบห้าร้อยเท่าเลยทีเดียว!

มากพอที่จะให้เขาต่อสู้ข้ามระดับใหญ่ได้หลายระดับเลยล่ะ!

และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ พลังเทวะของหวังซวนจะไม่สลายไปอย่างรวดเร็วเนื่องจากการแปลงร่าง

นี่คือจุดที่ซูเปอร์ไซย่าแข็งแกร่ง ต่อให้พลังการต่อสู้จะพุ่งทะยานขึ้นหลายสิบเท่า แต่มันก็จะไม่เกิดสถานการณ์ที่พลังเทวะไม่เพียงพอต่อการรักษาสภาพการแปลงร่างเอาไว้

ท้ายที่สุดแล้ว ในต้นฉบับ ไม่ว่าจะเป็นซุนโกคูหรือเบจิต้า ก็ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนั้นเลย

พวกเขามักจะถูกบังคับให้ออกจากการแปลงร่าง ก็ต่อเมื่อได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินไปเท่านั้น

"ฟู่"

เขาพ่นลมหายใจยาวออกมา ลมหายใจของเขาร้อนระอุราวกับมังกร เป่ารดผนังถ้ำจนทิ้งรอยไหม้เกรียมจางๆ เอาไว้

เขาค่อยๆ รั้งออร่าสีทองรอบตัวกลับคืนมา ผมสีทองอร่ามตากลับกลายเป็นสีดำขลับ รูม่านตาสีมรกตก็กลับคืนสู่สภาวะเดิม และกล้ามเนื้อที่ปูดโปนก็สงบลง

ทันทีที่เขายกเลิกการแปลงร่าง ความรู้สึกอ่อนแรงอย่างรุนแรงก็จู่โจมเข้ามา แต่มันก็ยังอยู่ในระดับที่พอทนได้

เขารีบนั่งขัดสมาธิ โคจรคัมภีร์โบราณ ดูดซับแก่นแท้ของฟ้าดิน เพื่อชดเชยพลังงานที่สูญเสียไปในทันที

"การแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่า จะเป็นหนึ่งในไพ่ตายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉัน" ดวงตาของหวังซวนเปล่งประกาย "แต่ฉันจะพึ่งพามันมากเกินไปไม่ได้ รากฐานของวิถีแห่งโลกสยบฟ้าฉีกปฐพี การบำเพ็ญเพียรห้าอาณาจักรเร้นลับใหญ่ คือเส้นทางที่แท้จริงสู่ความเป็นอมตะและจุดสูงสุด พลังสายเลือดนี้ควรจะทำหน้าที่เป็นวิถีปกป้องเต๋า ช่วยให้ฉันก้าวเดินไปข้างหน้าในโลกอันโหดร้ายใบนี้ได้"

หลังจากนั้น หวังซวนก็เริ่มมุ่งความสนใจไปที่วงล้อสุ่มรางวัลหมื่นโลกธาตุ

ด้วยการทะลวงผ่านระดับการบำเพ็ญเพียรของเขา หวังซวนก็ได้รับสิทธิ์สุ่มแบบไม่จำกัดระดับมาอีกหนึ่งครั้ง

เมื่อรวมกับสิทธิ์ที่ได้มาจากการทะลวงผ่านขั้นสะพานเทวะ ตอนนี้หวังซวนก็มีสิทธิ์สุ่มแบบนี้รวมทั้งหมดสองครั้งแล้ว

ในขณะเดียวกัน หวังซวนก็ได้นำเอาเมล็ดโพธิ์ อาวุธต้องห้ามระดับจุนตี้ และยาศักดิ์สิทธิ์ที่เขาได้รับมา ไปแลกเปลี่ยนเป็นสิทธิ์สุ่มรางวัลแล้วเช่นกัน

เมล็ดโพธิ์ ในฐานะเมล็ดพันธุ์ที่หลงเหลืออยู่หลังจากการนิพพานของยาอมตะโพธิ์ โดยเนื้อแท้แล้วมันคือไอเทมระดับราชันเซียน ดังนั้น สิทธิ์สุ่มรางวัลที่แลกมาได้ จึงเป็นสิทธิ์สุ่มระดับห้าสีอย่างแน่นอน

แม้ว่าอาวุธต้องห้ามระดับจุนตี้จะพังทลายไปแล้ว แต่มันก็ยังคงเป็นไอเทมระดับตัวตนระดับสูงสุด ซึ่งสามารถแลกสิทธิ์สุ่มระดับสีแดงให้หวังซวนได้หนึ่งครั้ง

ส่วนยาศักดิ์สิทธิ์นั้น มันไม่ค่อยเป็นไปตามที่หวังไว้สักเท่าไหร่

ยาศักดิ์สิทธิ์เป็นเพียงแค่ผลไม้ของยาอมตะเก้าความมหัศจรรย์ และมันก็ยังเป็นผลไม้จากยาอมตะเก้าความมหัศจรรย์หลังจากที่ถูกแบ่งออกแล้วอีกด้วย

ดังนั้น มันจึงแลกสิทธิ์สุ่มระดับสีทองได้เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

จากความแตกต่างระหว่างยาศักดิ์สิทธิ์และตัวยาอมตะเอง หวังซวนสันนิษฐานว่าผลไม้ที่สมบูรณ์หนึ่งผล น่าจะสามารถนำไปแลกสิทธิ์สุ่มระดับสีแดงได้มากที่สุด

ท้ายที่สุดแล้ว ตัวยาอมตะเองก็มีระดับชั้นของพวกมัน ยาอมตะบางชนิดแปรสภาพมาจากซากศพของราชันเซียน และถึงแม้จะได้รับความเสียหาย พวกมันก็สามารถเข้าสู่นิพพานได้อย่างต่อเนื่อง

ส่วนบางชนิดก็เป็นเพียงแค่การแปรสภาพมาจากซากศพของเซียนแท้จริง หรือยาอมตะอายุวัฒนะ ซึ่งจะพินาศไปอย่างสมบูรณ์หลังจากได้รับความเสียหายเท่านั้น

ยาอมตะระดับเซียนแท้จริงที่สมบูรณ์ (ซึ่งแปรสภาพมาจากซากศพของเซียนแท้จริง) จะอยู่ในระดับสามสีเท่านั้น และผลไม้เพียงผลเดียวอย่างมากที่สุดก็จะอยู่ในระดับสีแดง

อย่างไรก็ตาม ต่อให้เป็นระดับสีแดง มันก็เป็นสิ่งที่ไกลเกินเอื้อมสำหรับหวังซวนในตอนนี้อยู่ดี

เป็นเพราะหวังซวนบังเอิญเจอของดีราคาถูก เขาถึงได้รับเมล็ดโพธิ์มาครอบครอง มิฉะนั้นแล้ว มันคงเป็นไปไม่ได้เลย

อย่างไรก็ตาม หวังซวนก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อยว่าอาวุธมหาจักรพรรดิดอกบัวเขียวจะอยู่ในระดับไหนกันนะ

ท้ายที่สุดแล้ว อาวุธมหาจักรพรรดิดอกบัวเขียว ก็เป็นอาวุธที่มหาจักรพรรดิชิงหลอมขึ้นมาจากร่างเดิมของเขาเองนั่นคือ ยาอมตะดอกบัวเขียว

และยาอมตะดอกบัวเขียว ก็คู่ควรกับตำแหน่งยาอมตะระดับราชันเซียนอย่างแท้จริง แล้วอาวุธมหาจักรพรรดิที่หลอมมาจากมัน จะอยู่ในระดับห้าสีหรือระดับสีแดงกันล่ะ?

หวังซวนดึงสติที่กำลังล่องลอยกลับมา และจมดิ่งจิตสำนึกของเขาลงไปในดินแดนแห่งความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตนั้นอย่างสมบูรณ์

วงล้อสุ่มรางวัลหมื่นโลกธาตุอันเก่าแก่และยิ่งใหญ่ตระการตา ยังคงลอยอยู่อย่างเงียบๆ ราวกับแบกรับน้ำหนักของสรวงสวรรค์และหมื่นโลกธาตุเอาไว้

ในเวลานี้ ข้างๆ วงล้อ มีจุดแสงหลายจุดกำลังกะพริบอยู่อย่างเงียบๆ ปลดปล่อยสิ่งยั่วเย้าในระดับที่แตกต่างกันออกมา: แสงห้าสีอันเจิดจรัส แสงสีแดงเลือดที่ลุกโชน แสงสีทองที่สูงส่งและสง่างาม และกลิ่นอายแบบไม่จำกัดระดับที่ทั้งโกลาหลและพร่ามัวอีกสองสาย ซึ่งดูเหมือนจะซุกซ่อนความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัดเอาไว้

โอกาสสุ่มรางวัลห้าครั้ง นี่คือสิ่งที่เขาสะสมมาได้ทั้งหมดในเวลานี้ และยังเป็นเสบียงสำคัญสำหรับเส้นทางแห่งเต๋าในอนาคตของเขาอีกด้วย

"เริ่มจากอันที่สูงที่สุดก่อนเลยแล้วกัน" ความคิดของหวังซวนล็อกเป้าไปที่แสงห้าสีที่สว่างไสวที่สุดนั้นนี่คือสิทธิ์สุ่มระดับราชันเซียนที่แลกมาด้วยเมล็ดโพธิ์!

"วิ้ง!"

วินาทีที่จิตสำนึกของเขาสัมผัสกับมัน วงล้อสุ่มรางวัลหมื่นโลกธาตุก็ส่งเสียงคำรามดังกึกก้อง ทั่วทั้งดินแดนแห่งความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตดูเหมือนจะสั่นสะเทือน และพื้นที่บนวงล้อที่แต่เดิมเงียบสงัด ซึ่งแสดงถึงระดับราชันเซียน ก็สว่างวาบขึ้นมาในทันที อักขระจำนวนนับไม่ถ้วนพ่นปราณสีโกลาหลออกมา ราวกับดวงดาวที่กำลังระเบิด ถักทอเข้าด้วยกันกลายเป็นนิมิตแห่งการสร้างสรรค์ฟ้าดิน

เข็มชี้ไม่ได้หมุนอีกต่อไป แต่มันแปรสภาพเป็นแม่น้ำห้าสีที่ฉีกกระชากห้วงเวลาและมิตินับยุคนับสมัย พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งข้ามผ่านพื้นที่เหล่านั้น ที่เพียงพอจะทำให้เซียนแท้จริงต้องคลุ้มคลั่ง และราชันเซียนยังต้องเหลียวมอง