Chapter 13

ในเวลานี้ จินยังไม่ได้เผยด้านที่น่าเกลียด ในสายตาของคนทั่วไปเขาเป็นคนใจบุญและเป็นนักธุกิจที่ยิ่งใหญ่.

"ไม่ถูกต้อง ฟ่านไม่ได้เป็นเป้าหมายของบูลอาย? แล้วเขาจะเอาฉันไปแทนทำไม?"

เขาสามารถดูได้อย่างง่ายดายว่านายจ้างเป็นใคร แน่นอนว่ามันเป็นไปได้ว่าคนที่สังเก็บฟ่านจะกลัวว่าเขาไม่เลือก.

ท้ายที่สุดพวกเขากล้าที่จะเคี้ยวแล้วกลืน มีแต่ผีที่รู้ว่าคนพวกนี้มีสมองที่บ้าแค่ไหน.

เขาพูดได้แค่ว่า จินและมิสเกาที่เพิ่งติดต่อกับสมาคมได้ขายฟ่านไปแล้ว นอกจากมันจะทำเงินได้แล้ว พวกเขายังติดค้างน้ำใจอีกด้วย.

ความจริง จินก็กลัวเช่นกันว่าไวท์เดวิลจะไม่มองเงินรางวัลที่ต่ำเพราะการขาดเงิน ตอนนี้บูลอายถูกพวกเขาส่งไปทำงานอื่นทำให้พวกเขาไม่อาจกลับมาทัน พวกเขาจึงสามารถไว้วางใจได้แค่ไวท์เดวิลเท่านั้น แม้ว่าจะเพิ่งมีชื่อเสียง.

ซอดดู ตอนนี้เป้าหมายถูกขังอยู่ในเรือนจำที่แน่นหนาที่นิวยอร์ก ไม่ใช่แค่ปัญหาในการบุกเข้าไป แต่สเน็คชิล์อาจจะสังเกตเห็นได้ เขาจะได้รับการปกป้องอย่างหนักเพราะเขาต้องปรากฏตัวในศาลเพื่อเป็นพยานในวันพรุ่งนี้.

มีเวลาเพียงตอนที่พวกเขาอยู่บนถนนเท่านั้นที่จะลอบสังหารได้.

แต่ซอดรู้สึกขัดแย้งกันอย่างมาก เขาไม่มีเวลามากนักในการทำงาน.

ผ่านเส้นสายในการใช้เส้นทางของมิดไนท์โฮลเตล ซอดก็มาถึงนิวยอร์กอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็บินไปยังเรือนจำของเป้าหมาย.

เขาตั้งใจที่จะลอบสังหารเป้าหมายตรงๆ.

ซอดใช้ดวงตาเอ็กซเรย์ เขาสามารถเห็นยามที่เฝ้าระวังได้อย่างง่ายๆจากข้างใน ขณะที่เขาเปิดใช้ตาเอ็กซเรย์ เขาก็สามารถหลบเลี่ยงผู้คุมและการเฝ้าระวังทั้งหมดและได้พบกับเป้าหมายของเขา ต้ายฉี.

(ผู้แปล:อาจจะเป็นชื่อเต็มของเป้าหมาย ฟ่านต้ายฉี)

ต้ายฉีกำลังตื่นตระหนก ไม่มีนักโทษคนอื่นอยู่ในห้องขังของเขาเพื่อความปลอดภัย เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายติดสินบนนักโทษให้มาฆ่าเขา หรือแม้แต่ตัวของผู้คุมเอง.

ซอดใช้ตาเลเซอร์เพื่อตัดล็อค ก่อนที่ต้ายฉีจะตอบสนอง เขาก็กดมือไปด้านบนหัวของเขา.

"ไม่ ไม่--!"

ต้ายฉีไม่อาจตะโกนอะไรได้อีก ซอดไม่ใช่คนที่ชอบพูดมาก.

หลังจากที่หักคอต้ายฉีแล้ว ซอดก็จากไปอย่างรวดเร็ว.

ในรุ่งสาง หัวหน้าตำรวจนครบาลนิวยอร์กได้มาที่เรือนจำเพื่อมารับตัวนักโทษ เขานำเจ้าหน้าที่ตำรวจมาด้วยจำนวนมาก แต่ในเรือนจำ เขาได้เห็นต้ายฉีตายอยู่ตรงนั้นนานแล้ว มันทำให้เขาโกรธมาก.

"เกิดอะไรขึ้น นักโทษตายแล้ว?"

นัยต์ตาของจอร์ดหดแคบและเขาก็รีบก้าวไปด้านห้าเพื่อดูว่ามีอะไรพอที่เขาจะบอกได้หรือไม่ แต่เขาก็พบแค่ศพที่แข็งและเย็นชืด.

"เป็นไปไม่ได้ เมื่อคืนเราเฝ้าเขาทั้งคืน!"

พัศดีหลั่งเหงื่อเย็นขณะที่มองไปที่ยามทั้งหมด เพื่อป้องกันไม่ใช้มีผู้คน ทั้งเรือนจำถึงได้ส่งเจ้าหน้าตำรวจชุดดำคุม ไม่มีใครออกแแต่นักโทษตาย?

"ที่ล็อคประตูถูกตัดโดยสิ่งที่มีความร้อนสูง นายไม่ได้ยินการเคลื่อนไหวที่ใหญ่อย่างนี้เลยหรอ?"

จอร์ดมองไปที่ที่เกิดเหตุและพบคราบดำๆที่ถูกเผาที่ล็อคประตู มีร่องรอยของโลหะที่ถูกหลอมละลาย เขาคิดภาพฉากของฆาตกรขึ้นทันที โดยการใช้เชื่อมไฟฟ้าเพื่อหลอมที่ล็อคประตู การเคลื่อนไหวครั้งนี้ไม่เล็กเลย!

ใหหน้าของเขาดำมืดและตั้งใจที่จะสอบสวนทุกคนในเรือนจำแห่งนี้อย่างเคร่งครัด.

ใช้เวลาสักพักในมิดไนท์โฮลเตลเพื่อรับข้อมูล พวกเขาทั้งหมดคิดว่าไวท์เดวิลที่เข้ามารับหน้าที่กำลังจะสังหารเป้าหมายที่ถนน พวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าไวท์เดเวิลจะแอบเข้าไปในคุก เขาเข้าไปได้อย่างไร?

ซอดรับเงินรางวัลและตอนนี้เขาก็ไม่ต้องการเงินสดอีกต่อไป เขารู้สึกลำบากเกินไป เขาเลยขอให้มิดไนท์โฮลเตลโอนเข้าบัญชีเขาตรงๆ.

สำหรับเงินเหล่านั้นมันจะดึงดูดกรมสรรพากรหรือไม่นั้น มันจะเป็นการดูถูกไฮดร้าเกินไป บางทีอาจจะมีตัวแทนสายลับของไฮดร้าอยู่ในกรมสรรพากร.

จินปินรู้สึกประหลาดใจมากที่ไวท์เดวิลเลือกที่จะฆ่าต้ายฉีในคุกและเขาก็ทำสำเร็จโดยไม่มีการแจ้งเตือนใดๆ สิ่งนี้ทำให้จินปินรู้สึกรักพรสวรรค์นี้อยู่ในหัวใจ ไวท์เดวิลอาจจะขุดหลุมเข้าไปด้านใน แม้ว่ามันจะไม่สามารถเทียบได้กับบูลอาย แต่มันก็ไม่ได้แย่ไปกว่านั้น.

มันเป็นประสบการณ์ที่มิดไนท์โฮลเตลต้องเก็บข้อมูลของไวท์เดวิลไว้เป็นความลับระดับสูงและจินก็ไม่ต้องการให้คนรู้อะไรมากในเวลานี้

3 เดือนต่อมา.

ซอดเดินกลับไปที่บ้านอย่างเงียบๆ เขาถือไวรเบเนี่ยมไว้ในมือ.

ที่ชั้นใต้ดิน ด้วยการเช่วยเหลือจากสิ่งของที่ไม่มีการเตรียมการล่วงหน้าได้เหล่านี้ พวกมันทั้งหมดเลยกลายเป็นชุดเกราะต่อสู้กึ่งสำเร็จ เมื่อมาคิดว่ามันจะทำพวกเขารู้สึกทึ่งแค่ไหนในการใช้งานตามมา.

แต่ในที่สุด วันนี้เขาก็ทำชุดเกราะสำเร็จ.

หลังจากที่พยายามมานับครั้งไม่ถ้วน ในที่สุดเขาก็พบอัตราส่วนที่สมบูรณ์ของคริปตอนโกลด์และไวเบรเนียม ดังนั้นวันนี้เขาเลยใช้เงินของเขาทั้งหมดเพื่อซื้อไวเบรเนียมทั้งหมด.

ตาเลเซอร์นั้นสามารถทำให้เหล็กละลายได้ ในตอนนี้ซอดไม่รู้ว่าเขาจำเป็นต้องใช้ความร้อนเท่าไหร่ในการหลอมเหล็ก อย่างไรก็ตามมันน่ากลัวมาก เขาใช้มันเพื่อหลอมคริปตอนโกลด์กับไวเบรเนียม หลังจากที่การผสมโลหะเหลวทั้งสองด้วยความร้อนที่เหมาะสมด้วยมือเปล่าของเขา หนึ่งชั่วโมงต่อมาเขาก็ทำชุดเกราะรบสำเร็จ!

รูปทรงเกราะสีดำและไม่สะท้อนแสงมันเข้ากับชุดของซูปเปอร์ฮีโร่เป็นอย่างดี ในด้านแฟชั่นมันก็คาดว่ามันต้องเป็นชุดซูปเปอร์ในหมู่ซูปเปอร์ฮีโร่.

วิทยาการขอบคริปตอนกับไวเบรเนี่ยมทำให้ชุดเกราะนี้แทบจะเป็นเกราะที่ไม่อาจทำลายได้ เกือบทั้งหมดของมาร์เวลนั้นมักจะมีอะไรที่พิเศษเสมอเหมือนกับในหนังสือ ซอดไม่รู้ว่าไวเบรเนี่ยมนี้จะทนได้แค่ไหน แต่แหล่งพลังของชุดเกราะคือผู้สวมใส่ ดังนั้นจึงไม่มีใครนอกจากซอดที่จะใช้ชุดเกราะนี้ได้ แขนแต่ละข้างมีใบมีดเป็นแถวซึ่งสามารถปรับเปลี่ยนให้โผล่หรือหุบได้ นอกจากนี้เขายังสามารถใช้พลังตาเลเซอร์เพื่อทำให้ใบมีดร้อนขึ้น มีดของเขาเลยสามารถหลอม,ตัดสิ่งใหญ่ๆได้.

นอกจากใบมีดที่แขนแล้ว มันยงมีกรงเล็บที่เลียนแบบวูล์ฟเวอรีน กรงเล็บเหล็กยังสามารถเพิ่มอุณหภูมิด้วยความร้อน เรื่องจากคนใช้คือซอด ชุดเกราะเลยไม่มีการโจมตีระยะไกล เขาสามารถเข้าไปใกล้ศัตรูได้เพียงแค่เดินไปก้าวเดียว สิ่งพวกนี้ยังไม่จำเป็นต้องการการโจมตีระยะไกล.

ซอดตั้งชื่อมันว่า เกราะรบของบุตรพระอาทิตย์.

หลังจากสร้างเกราะรบเสร็จแล้ว ซอดก็สวมมันและบินออกไป.

มันให้ความรู้สึกดีมาก โปรแกรมจัดสรรพลังงานที่ซอดเป็นคนออกแบบเองจะกำหนดพลังงานที่เหมาะสมในแต่ละสถานการณ์ น่าเสียดายที่เขาขาดวัสดุและเทคโนโลยีที่สำคัญ ไม่อย่างนั้นซอดอาจจะทำให้มันฉลาดกว่านี้.

เกราะรบของบุตรพระอาทิตย์มีแบตเตอรี่ขนาดใหญ่ในตัว ซึ่งสามารถเก็บพลังงานที่ซอดมักจะปล่อยออกมาและยังสามารถเก็บพลังงานแสงอาทิตย์ได้โดยตรงจากดวงอาทิตย์อีกด้วย.

เพราะเขาเคยเห็นซูปเปอร์แมนล้มเหลวมานับครั้งไม่ถ้วน ซอดจึงรู้สึกว่าเขาต้องป้องกันเพื่อไม่ให้เกิดสิ่งเหล่านี้ขึ้น ดังนั้นเขาจึงสามารถทำได้เพียงสร้างชุดเกราะสำรองเท่านั้น

ตราบใดที่เกราะรบของบุตรพระอาทิตย์มีพลังงาน มันก็จะสามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้ดี หากเขาอ่อนแอลงเพราะเวทย์มนต์หรือแสงจากดวงอาทิตย์สีแดง เขาจะสามารถหนีได้ทันทีเมื่อเขาสวมเกราะรบของบุตรพระอาทิตย์!

"บางทีเราอาจจะเพิ่มดาบความถี่สูง? สุดท้ายฉันก็อาจจะใช้แค่ตาเลเซอร์เท่านั้น."

ซอดคิด.

เมื่อตกอยู่ในความหวาดระแวงของการข่มเหงและความหวาดกลัวกับพลังของปืน ซอดมองเกราะรบของบุตรพระอาทิตย์ที่เขาเพิ่งสร้างขึ้นและรู้สึกว่าความคิดก่อนหน้านี้ยังไม่เพียงพอ.

โชดดีที่มันเป็นแค่ส่วนเสริมของอาวุธ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องทำการดัดแปลงครั้งใหญ่.

เทคโนโลยีดาบความถี่สูงมีอยู่ในดาวคริปตอนมานานแล้ว แต่ชาวคริปตอนส่วนใหญ่ชอบอาวุธร้อนและจะไม่ใช้เทคโนโลยีโง่ๆที่ใช้ร่วมกันระหว่างเทคโนโลยีขั้นสูงกับอาวุธเย็น.