เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 6

Chapter 6

Chapter 6


Chapter 6

"ได้."

ซอดพยักหน้า แต่เขาก็เสนอเงื่อนไขให้กับนักฆ่าเหล่านี้เพื่อช่วยเขาแก้ไขปัญหากับแฟมมิลี่ที่สกปรก.

(TL:แก๊งปกติจะชอบพูดกันว่าเป็นครอบครัวหรือแฟมมิลี่ครับ ในที่นี้คือซอดให้นักฆ่าพวกนี้กลับไปฆ่านายจ้าง)

นักฆ่าพยักหน้าจากนั้นภายใต้คำแนะนำของพวกเขา ซอดก็กลายเป็นนักฆ่าคนใหม่ของมิดไนท์โฮลเตล.

กฏของมิดไนท์โฮลเตลนั้นคล้ายกับโรงแรมคอนดิเนนทรัลจากหนังเรื่องจอนห์วิคที่ซอดเคยดู.

คุณจะไม่ได้รับอนุญาตให้ฆ่ากันในโรงแรม ไม่อย่างนั้นคุณจะถูกประกาศจับไปทั่วโลกในขณะเดียวกันรางวัลและภารกิจสำหรับมิดไนท์โฮลเตลนั้นก็สูงมาก แต่มีแค่สองวิธีในการรับรางวัล.

หนึ่งคือการจ่ายเงินเป็น 4 สกุลหลักคือ US ดอลลาร์,เงินปอนด์ อังกฤษ,เงินยูโรของยุโรปและเงินหยวนของจีน และพวกเขายังสามารถโอนเงินและมอบบัญชีที่ไม่ลงชื่อให้กับคุณอีกด้วย

อีกอย่างคือการจ่ายเป็นเงินเหรียญกระโหลกทอง หนึ่งเหรียญทองมีค่าเท่ากับ 10,000 USดอลลาร์ มันจะไม่มีทางใช้งเินแลกได้นอกจากได้รับจากทางโรงแรมเอง อย่างไรก็ตามมิดไนท์โฮลเตลหากต้องการแลกเปลี่ยนเป็นเงินสดด้วยเหรียญกระโหลกทางโรงแรมจะเป็นธุระให้เอง

การใช้เหรียญกระโหลกทองจะสามารถทำให้มิดไนท์โฮลเตลบริการพิเศษกับคุณได้เช่น อาวุธที่ใช้ในการจัดการปัญหา,บัตรประจำตัวใหม่,สืบเบาะแสและจัดฉากต่างๆ,แก้ไขปัญหาหน้าฉากและอื่นๆ

มันก็ทั้งยังมีคนเหนือธรรมชาติที่มิดไนท์โฮลเตลได้แสดงออกมาให้เห็นซึ่งดึงดูดนักฆ่ามาได้นับไม่ถ้วนและทำให้พวกเขาอิจฉา

จินปิ่น เบอร์หนึ่งของบูลอายก็มาจากที่นี่ จากนั้นเขาก็ถูกทาบทามให้เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัว.

นักฆ่าทั้งห้าจ่ายเหรียญกระโหลกออกมาอย่างเจ็บปวด มันทำให้ซอดมีบัตรประจำตัวอย่างถูกต้องตามกฏหมาย.

ตอนนี้เขาเป็นชาวนิวยอร์ก ส่วนสำเนียงเป็นคนอังกฤษและไม่ใช่คนนิวยอร์กแท้ๆ มันง่ายที่ซอดจะเรียนรู้มัน.

ภารกิจของมิดไนท์โฮลเตลจะได้รับการมอบหมายตรงกับนักฆ่าผ่าน"โทรศัพท์สีดำ".

พูดได้ว่าโทรศัพท์สีดำนี้มีเทคโนโลยีล้ำหน้ากว่ามือถือทั้งหมดในตลาดอย่างมากและยังต่อต้านการดักฟันและการติดตามอื่นๆอีกด้วย.

ซอดยังได้รับโทรศัพท์สีดำเป็นของตัวเอง เขาพบว่าจริงๆแล้วโทรศัพท์สีดำเครื่องนี้ทำมาจากโลหะผสมไทเทเนี่ยมสีดำ มันกันน้ำ,กันกระแทกและกันไฟได้ แต่เขาไม่รู้ว่ามันจะกันคลื่นEMP(คลื่นแม่เหล็ก)หรือเปล่า.

ซอดยังมุ่งเน้นไปที่งานภารกิจของเขา.

มีคนกำลังเสนอรางวัลให้เป็นเงิน 4 ล้านดอลลาร์ หัวหน้าของแก๊ง'เฮลฟาย'ในแคลิฟอร์เนีย.

นี่เป็นภารกิจที่ดึงดูดมือสังหารมากมาย แต่แก๊งเฮลไฟร์ เป็นแก๊งชั้นหนึ่งในบรรดาถิ่นแคลิฟอร์เนียเอง ดังนั้นนักฆ่าจึงต้องการเพือนเพื่อช่วยเหลือกัน.

"4 ล้านดอล..."

ซอดใช้อาวุธจำนวนมากจากคลังแสงของนักฆ่าทั้งห้า ซึ่งทั้งหมดเป็นอาวุธปืนที่ดัดแปลงด้วยตัวเอง ในอนาคตเมื่อเขามีเหรียญกระโหลกทอง เขาจะมาที่มิดไนท์โฮลเตลเพื่อปรับแต่งอาวุธส่วนตัว ตอนนี้เขาเพียงใช้สิ่งเหล่านี้ได้เท่านั้น.

ด้วยการแก้ปัญหาตัวตนของซอด ในที่สุดเขาก็สามารถข้ามพรมแดนได้สบายๆ.

บางรัฐมีการป้องกันชายแดนอย่างเข้มงวดแม้จะอยู่ในประเทศอเมริกาเหมือนกัน ท้ายที่สุดกฏหมายก็แตกต่างกัน.

สำนักงานใหญ่ของแก๊งเฮลไฟร์นั้นอยู่ในหมู่บ้านที่พวกเขาซื้อไว้ แน่นอนว่าการซื้อแบบนี้ไม่ได้รับการยินยอมของผู้ขายอย่างแน่นอน.

ลอว์เรนซ์ ปีเตอร์ หัวหน้าแก๊งเฮลไฟร์ เขาเป็นชายแก่อายุ 50 ปี แต่ได้การรับปกป้องเป็นอย่างดีและดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ในช่วงเวลาที่ดีที่สุดของเขา

เขาตัวใหญ่,ผมสีทองแซมขาว แต่เขามีรอยแผลสามเหลี่ยมจากหูไปถึงแก้มซ้าย ทำให้เขาดูน่าเกลียดและน่ากลัว.

มันเกิดจากกระสุนสไนเปอร์ที่พุ่งเฉียดแก้มของเขาและมันก็คงจะเป็นการใกล้เคียงความตายที่สุดของลอว์เรนซ์ แม้ว่าในเวลาต่อมานักฆ่าจะถูกเขาจับลงตะแลงแกงพร้อมกับปืนไรเฟิลของเขาก็ตาม.

ความฉลาดของลอว์เรนซ์ไม่เลว เขารู้ว่าเขาเพิ่งจะถูกขึ้นค่าหัวในมิดไนท์โฮลเตล.

หลังจากสาปแช่งอย่างลับๆ ลอว์เรนซ์ก็รีบซ่อนตัวอยู่ในบ้านพักที่ได้รับการคุ้มกันอย่างหนาแน่น ถ้าเป็นนักฆ่าธรรมดาเขาคงไม่สนใจนัก.

แต่มิดไนท์โฮลเตลมีนักฆ่าผิดปกติมากมายอย่างบูลอาย เมื่อบูลอายรับงานเขาก็ใช้เพียงแค่กระสุนนัดเดียวในการสังหารเป้าหมายและกลายเป็นคนมีชื่อเสียง มีแต่ผีเท่านั้นแหละที่จะรู้ว่าเงินสี่ล้านนี่จะดึงดูดนักฆ่าที่ผิดปกติเหล่านั้นมาหรือไม่.

การ์ดอยู่ด้านนอกวิลล่า เขารู้ว่าจะมีนักฆ่ามาจากมิดไนท์โฮลเตลมาและพวกเขาก็กังวลมาก

"แกกลัวตายด้วย?"

ซอดมองไปอยู่ด้านนอกวิลล่า มีเพียงการ์ด 20 คนเท่านั้นและมีอาวุธครบมือ เขามองผ่านไปและพบว่าพวกเขาสวมเสื้อเกราะกันกระสุนทั้งหมด.

มันอาจจะยุ่งยากสำหรับคนอื่น แต่มันน่าเสียดายเมื่อเผชิญกับซอด.

ปืนพกสองกระบอกปรากฏขึ้นในมือของเขา ในตอนนี้เขาไม่ต้องการเปิดเผยพลังของซอดมากเกินไป ดังนั้นเขาจึงต้องแสดงฝีมือว่าเขานักแม่นมืนที่น่าทึ่ง.

สิ่งเหล่านี้แทบจะเป็นมาตรฐานของซุปเปอร์ฮีโร่ในมาร์เวล ยกตัวอย่าง พันพิชเชอร์,บูลอาย,ฮอร์กอาย ก็ทำได้ มันไม่ใช่เรื่องแปลก.

"ปังๆๆๆ!"

เสียงปืนดังติดต่อกันสี่ครั้ง สองนัดสุดท้ายยิงพร้อมกัน การ์ดสี่คนที่ประตูก็หัวระเบิดตาย.

ปืนดัดแปลงส่วนตัวของนักฆ่าล้วนเน้นไปที่การเจาะทะลุและแม้แต่หัวกระสุนเองก็เป็นแบบที่ผลิตเองเป็นพิเศษ ซอดไม่คิดมาก่อนเลยว่าปืนนั้นจะทรงพลังขนาดนี้และเขารู้ดีว่าความแม่นของมันก็ดีมากอีกด้วย.

จากนั้นการ์ดก็ตื่นตระหนกและทุกคนก็รีบหลบซ่อน.

ซอดรีบวิ่งเข้าไปในประตูอย่างเร็ว มันเร็วกว่าคนปกติ มันไม่ไร้สาระหากจะบอกว่าเขาวิ่งไปและกระโดดข้ามกำแพงในคราวเดียว ไกปืนถูกเหนี่ยวยิงขณะที่เขายังอยู่บนอากาศ

"ปังๆๆๆๆ!"

หลังจากถึงพื้น การ์ดที่เหลือก็ถูกยิงตาย.

วิลล่าในเวลานี้ต่างตื่นตระหนกกกับเสียงปืน.

ซอดเปลี่ยนซองกระสุนอันใหม่.

การตอบสนองของเขานั้นเร็วกว่าคนอื่นและเขาไม่สามารถตอบสนองทันทีเมื่อเขายิงหัวคนอื่นเพื่อความต่อเนื่อง แต่ซอดก็ยังคงรักษาช่วงเวลาเหล่านั้นไว้.

"เขาอยู่ชั้น 2!"

"เขาจัดการคนทั้ง 50 คนที่ชั้น 1!"

"ล้อเล่นน่า นี่มันเพียง 3 นาทีเท่านั้น!"

แก๊งเฮลไฟร์ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะมีคนเข้ามาอย่างเปิดเผยและแม้แต่บูลอายก็ยังไม่หยิ่งขนาดนี้.

หลังจากที่ซอดยิงกระสุนจนไม่เหลือกระสุนในตัวแล้ว เขาก็หยิบปืนของอีกฝ่ายและใช้มันยิงหัวคนอื่นโดยไม่ต้องสนใจว่าพวกเขาจะสวมชุดเกราะหรือไม่ก็ตาม.

จากนั้นแก๊งเฮลไฟร์ก็ส่งคนมาพร้อมกับกลุ่มมีหมวกกันกระสุน.

"มันมากเกินไป."

ซอดบ่นเกี่ยวกับกฏหมายและคำสั่งของรัฐแคลิฟอร์เนีย การขายเสื้อเกราะกันกระสุนนั้นผิดกฏหมาย นับประสาอะไรกับหมวกกันกระสุน!

แต่ถึงแม้ว่าการสวมหมวกกันกระสุนจะไม่สามารถหยุดซอดให้ยิงหัวได้ก็ตาม.

"จัดการเขา!"

ซอดเก่งมากเสียจนลอว์เรนซ์ตกใจกลัวและให้คนของเขาใช้ระเบิดมือ.

สำหรับ RPG มันเป็นเรื่องโง่มากที่จะใช้ RPG ในบ้าน?

ขณะที่ซอดเตะประตูออก ระเบิดจำนวนมากก็ลอยออกมา.

เขาดึงประตูปิดลงอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าก่อนที่จะวิ่งหนีทันที.

และตามมาด้วยการระเบิดกับสะเก็ตระเบิดมากมายไล่ตามหลังของเขา.

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงระเบิดดังอยู่ข้างใน ซอดก็เดินกลับมาก่อนที่จะเห็นประตูที่หายไปแล้ว.

ผู้คนที่อยู่ไกลจากจุดระเบิดเพิ่งจะลุกขึ้น แต่อาหารเวียนหัว,ปวดหัวยังคงอยู่ ทำให้พวกเขายังควบคุมร่างกายไม่ค่อยได้หลังจากที่เขาลุกขึ้นมา ซอดเลยเดินผ่านพวกเขาพร้อมกับยิงหัวพวกเขาทีละคน.

ใบหน้าลอว์เรนซ์ซีดลงมากขึ้นเรื่อยๆ คราวนี้เขาดึงดูดสัตว์ประหลาดแบบไหนมา? คนกว่า 350 คนที่เขาเตรียมไว้ก็ไม่อาจหยุดนักฆ่าคนนั้นได้เลย!

ลอว์เรนซ์ไม่อาจทำอะไรได้เลย เขาจึงซ่อนตัวและซอดก็พบเขาในไม่ช้า.

แต่ตอนนี้ลอว์เลนซ์อยู่หลังประตูที่ทำจากโลหะหนาเกือบ 10 ซม..

จบบทที่ Chapter 6

คัดลอกลิงก์แล้ว