Chapter 4

Chapter 4

ซอดฆ่าไปตามทาง

โรงงานแห่งนี้เป็นหนึ่งในโรงงานหลายๆแห่งของชาวเม็กซิกัน แม้ว่าโรงงานแห่งนี้จะตั้งอยู่ที่ชายแดนเท็กซัส แต่ก็ยังอยู่ในเขตเท็กซัสอยู่ดี แต่ที่นี่คือพรมแดนระหว่างสหรัฐฯ-แม็กซิโก มันเป็นเรื่องปกติที่จะมีชาวเม็กซิกันลอบเข้ามาที่นี่.

ท้ายที่สุดสำหรับแก๊งสกอเปี้ยนที่มีฐานใหญ่อยู่ที่แม็กซิโก แน่นอนว่าคนเหล่านี้รู้ว่าพวกเขาน่ากลัวแค่ไหนเพราะครอบครัวที่ยังอยู่ในแม็กซิโก ดังนั้นพวกเขาจึงถูกควบคุมได้ง่าย.

แก๊งสเกลตันพยายามจะทำลายโรงงานนี้หลายครั้ง แต่ก็ถูกแก๊งสกอเปี้ยนสวนกลับด้วยการโจมตีอย่างรุนแรง.

หลายวันที่ต้องเผชิญกับแดดที่รุนแรงในเท็กซัสทำให้ซอดไม่ต้องกลัวกระสุนขนาดเล็กและตอนนี้มีเพียงกระสุนใหญ่ๆเท่านั้นที่ทำให้เขาบาดเจ็บได้.

แต่เพื่อให้เสื้อผ้าของเขาไม่เป็นอะไร ซอดก็ยังเลือกที่จะหลบมัน.

เขาไม่อาจเดินไปรอบๆด้วยการสวมชุดเกราะตลอดเวลา.

เขาพุ่งเข้าหาอย่างรวดเร็วราวกับผีและสร้างความหวาดกลัวให้กับแก๊งสกอเปี้ยนที่ไม่รู้ว่าปืนของพวกเขาไม่อาจจัดกันซอดได้.

หลังจากที่พวกเขาเป็นคนธรรมดา และจู่ๆก็มีชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น มันเป็นเรื่องแปลกที่เขาไม่ตกใจหรือกลัว.

หลังจากหลบกระสุนระลอกแรกได้ง่ายๆ ซอดก็คว้าปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติที่ไม่รู้ว่าเป็นรุ่นอะไรยิงออกไป.

แรงถีบของไรเฟิลนี้ก็ไม่อาจทำอะไรกับซอดได้และความรู้สึกกับความแม่นยำของปืนของเขาก็อยู่ในระดับเดียวกับนักแม่นปืนด้วยความช่วยเหลือของสุดยอดประสาทสัมผัส.

คนของแก๊งสกอเปี้ยนส่วนใหญ่ถูกยิงและตายโดยน้ำมือของซอด การตอบโต้ทั้งหมดของพวกเขาล้มเหลว แก๊งสกอเปี้ยนทำได้เพียงทิ้งปืนและก็หนีตายไปเท่านั้น.

จากนั้นซอดก็เปลี่ยนเป็นการยิงพวกที่หลบหนี หลังจากที่จัดการทุกคนหมดแล้วเขาก็เริ่มค้นหา.

เขาโยนทุกอย่างที่ไม่ใช่เงินดอลลาร์ทิ้งไปและได้เงินราวๆ 20,000-30,000 ดอลลาร์ในรอบนี้.

"เงินเท่านี้ยังช้าเกินไป."

ซอดถอนหายใจ ถ้าเขาไม่ได้มีแค่เกาะรบเพียงอย่างเดียวที่อยู่กับเขา เขาจะสามารถแฮ็คเน็ตเวิร์กและมีเงินติดตัวมากมาย ดังนั้นเขาจะได้ไม่ต้องมาอยู่ที่นี่และหาเพียงนักเลงเพื่อหาเงิน.

โรงงานไม่ได้ถูกซอดทำลาย เขาไล่ชาวเม็กซิกันทั้งหมดในโรงงานออกไป สำหรับคนที่พูดอังกฤษได้เขาก็บอกให้แก๊งสกอเปี้ยนเตรียมเงินมา 10 ล้านดอลลาร์เพื่อมาเอาโรงงานไป ไม่อย่างนั้นออเดอร์ของมันจะถูกเขาแจกจ่ายเอง.

เพราะโรงงานมีความสำคัญกับแก๊งสกอเปี้ยนมาก พวกเขาจึงส่งมาอย่างรวดเร็ว.

คราวนี้มีคนเกือบสองร้อยคนพร้อมกับอาวุธครบมือและมันเกือบจะเป็นการทำสงคราม.

มีแม้กระทั่งปืนแมชชีนกัน.

เนื่องจากคำอธิบายของคนงานชาวเม็กซิกันนั้นไม่ชัดเจน ท้ายที่สุดซอดก็ใช้ปืนไรเฟิลในการสังหารหมู่ คนงานชาวเม็กซิกันคิดว่าเป็นคนมาจากแก็งสเกลตันหรือกองกำลังใหม่ที่กำลังหาเรื่องแก๊งสกอเปี้ยน.

"มีแค่นาย?"

จินเฟย เบอร์ 3 ของแก๊งสกอเปี้ยนมองไปที่ซอดและสงบนิ่ง.

"ฉันมีคนเดียวตลอด."

ซอดตอบแปลกๆ.

"บอกพวกเขาให้ออกมา!"

จินเฟยไม่เชื่ออย่างแน่นอน เขารู้สึกว่าซอดเป็นกองกำลังใหม่หรือแก๊งสเกลตันที่คอยหาข่าวให้อยู่เบื้องหลัง.

ซอดหยิบปืนขึ้นมาบนโต๊ะและอีกฝ่ายก็ไม่มีท่าทีใดๆ ก่อนที่ซอดจะยิงคนล้มลงไป 3 คน.

จินเฟยตกใจและรีบหลบไปซ่อนอยู่ด้านหลัง.

"ฆ่ามันซะ!"

แก๊งสกอเปี้ยนเปิดฉากยิงทันทีและซอดก็หยิบปืนไรเฟิลมาอีกสองกระบอกจากใต้โต๊ะ.

"ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!"

ในเวลาเดียวกันเสียงปืนมากมายก็ดังขึ้นและคนที่อยู่ตรงข้ามก็ล้มลงทีละคนๆ.

แก๊งสกอเปี้ยนให้ความสำคัญกับโรงงานแห่งนี้มาก ดังนั้นพวกเขาจึงเตรียมแม้แต่อาวุธขนาดใหญ่และอาวุธหนักให้ลูกน้องเอามา บังเกอร์ธรรมดาก็ไม่อาจกันกระสุนของปืนเหล่านี้ได้และก็ถูกเจาะทะลุทันที

ซอดยิงปืนราวกับไม่มีแรงถีบ เขาเหนียวไกและยิงกระสุนออกมาอย่างรวดเร็ว มันฆ่าคนไปเป็นจำนวนมาก.

แก๊งสกอเปี้ยนไม่กล้าใช้ระเบิดในโรงงาน.

เพราะยาไอซ์ที่ผลิตได้ในเดือนนนี้ยังไม่ได้ทำการจัดส่ง หากของหายแก๊งสกอเปี้ยนจะเสียรายได้เป็นจำนวนมหาศาล.

ซอดใช้ประโยชน์จากจุดนี้และฆ่าคนที่อยู่เป็นกลุ่มๆอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะวิ่งเข้าไปหยิบปืนจากคนของแก๊งสกอเปี้ยนมายิงต่อ.

หลังจากฆ่าทุกคนแล้ว ซอดก็จับจินเฟยได้.

จินเฟยตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวในเวลานี้ คนมากกว่า 200 คนตายโดยคนเพียงคนเดียว นี่มันเป็นโลกแบบไหนกันแน่เนี่ย?

"เร็วๆ รีบบอกเจ้านายของแกว่าให้ส่งเงินมา มีคนมากมายอยู่กับฉันและนายก็ถูกจับตัวแล้ว."

ซอดนั้นไม่ชอบความเสี่ยง มันจะดีกว่าปล่อยให้แก๊งสกอเปี้ยนมาหาที่โรงงาน แน่นอนว่าเขาสามารถจัดการพวกมันได้ทุกชุดที่ส่งมา.

จินเฟยรู้แผนของซอด แต่เขาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่คนที่โหดเหี้ยมอย่างนี้ปรากฏตัวขึ้นมาและจัดการแก๊งสกอเปี้ยนเป็นแก๊งที่แรก.

"โมนิส ฉันทำไม่สำเร็จ ฉันถูกจับ ฝ่ายตรงข้ามมีเยอะเกินไป ฉันสู้พวกเขาไม่ได้!"

แต่เพื่อความอยู่รอด จินเฟยก็เลือกที่จะเชื่อฟัง.

"พวกเขาต้องการเงิน และสินค้าก็ยังอยู่ดี."

จินเฟยพูดได้ว่าซอดไม่รังเกียจหากว่าเขาจะบอกความเคลื่อนไหว มันเพราะเป็นไปไม่ได้ที่แก๊งสกอเปี้ยนจะยอมปล่อยให้สินค้าลอตใหญ่หายไป ไม่ต้องพูดว่าเป็นแค่สินค้าเพียงลอตเดียว หากไม่มีส่งมันก็จะไม่มีใครสั่ง นั่นก็เพราะแก๊งสเกลตันจับตามองงานนี้มานานแล้ว หากไม่มีใครดูแลลูกค้าเหล่านี้ก็ไม่คงจะไปหาแก็งจินนี่และแก๊งสเกลตันหรอกรึ?

คุณต้องรู้ว่ามีหลายแก็งที่จับมือกันกับมิสเกา พวกเขาได้ร่วมมือกันก็เพราะจินเฟย การที่จะได้ผงขาวที่มีความบริสุทธิ์สูง เขาสามารเลือกได้ว่าจะไปหาแก๊งสเกลตันหรือแก็งจินนี่.

ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่ามันอันตราย แต่แก็งสกอเปี้ยนที่อยู่ในช่วงสิ้นหวังก็จะมา.

าำหรับแก๊งสกอเปี้ยนก็เป็นไปตามที่ซอดคาดการณ์ไว้ พวกเขาไม่เต็มใจที่จะทิ้งโรงงานนี้ เนื่องจากจินเฟยบอกว่าอีกฝ่านต้องการเงินเท่านั้นแก๊งสกอเปี้ยนจึงไม่ใช่ว่าจะให้ไม่ได้.

คน 200 คนนั้นเป็นกองกำลังใหญ่สำหรับแก๊งสกอเปี้ยน แม้ว่าพวกเขาจะใช้แรงมากกว่าปืน แต่จินเฟยก็ได้บอกแล้วว่าอีกฝ่ายมีคนมากกว่า หากพวกเขาสูญเสียทั้งสองฝ่ายพวกเขาก็จะถูกแก๊งสเกลตันเอาเปรียบได้ หากว่ามันเกิดช่องหว่าระหว่างแก๊งทั้งสอง?

คราวนี้มีเพียงสิบคนที่มาจากแก๊งสกอเปี้ยนเท่านั้นและพวกเขาก็มาพร้อมกับเงิน.

แก๊งสกอเปี้ยนเลือกที่จะยอมถอยไปก้าวนึง.

"บอสจินเฟย!"

พวกเขาทั้งหมดมองไปที่ซากศพที่มีอยู่เกลื่อนพื้นและจินเฟยที่กำลังนับเงินให้ซอดที่กำลังดื่มวิสกี้อยู่และพวกเขาก็ไม่อาจทำความเข้าใจสถานการณ์ได้ชั่วขณะ.

"ไอ้โง่ อย่าลังเล เอาเงินมา!"

จินเฟยต้องมาพลิกศพเพื่อหาเงินและทำให้เอวของเขาเกือบจะเป็นอัมพาตจากความเหนื่อย.

"ขอบคุณ."

ซอดรับมันไปอย่างพอใจ แต่นี่คือเงินสิบล้านดอลลาร์ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเพียงแบงค์เก่าๆและมีมูลค่าไม่เกิน 20 เหรียญ*.

10 ล้านเหรียญนั้นมีเงินมากมายมากกว่าที่ซอดจะจินตนาการและทำให้รถของเขารู้สึกว่าไม่อาจเก็บเงินพวกนี้ได้หมด.

หลังจากที่หารถที่ใหญ่กว่าและยัดเงินเข้าไป ซอดก็ขับรถออกไป.

"บอสจินเฟย กลับไปเร็วๆ บอสโมนิสต้องการู้ทุกอย่าง."

จูดลีย์ตกใจหลังจากที่ซอดกลับมา เพราะเมื่อตอนเขาออกและกลับมา มันไม่เพียงแต่เปลี่ยนรถใหม่เท่านั้น แต่ยังรวมกับเงินจำนวนมากอีกด้วย!

"นายทำอะไรลงไป?"

(*TL:เงินดอลลาร์ที่เห็นๆกันอยู่ไม่ว่าจะในหนังหรือชีวิตจริง คนส่วนใหญ่จะใช่ไม่เกิดแบงค์ 10 แม้ว่าจะมีแบงค์ 50 และ แบงค์ 100 ก็ตาม ขนาดไปซื้อของปกติถ้าจ่ายเป็นแบงค์ 20 ยังมีการตรวจสอบกันเลยมันเหมือนเป็นแบงค์ใหญ่สำหรับคนที่นั่นแล้วก็คนส่วนใหญ่จะไม่พกแบงค์ 50 หรือ 100 มา เพราะอย่างนั้นในเรื่องพยายามสื่อว่าแม้ว่าจะเรียกเงิน 10 ล้านดอร์ลาร์ มันก็ยังมีแค่แบงค์ 20 เท่านั้นที่ใหญ่ที่สุดซึ่งอาจจะมีความเป็นไปได้ว่ามีแบงค์ 1 แบงค์ 5 แบงค์ 10 ปนๆกันด้วยทำให้รถคันเดียวขนไม่พอนั่นเอง)