ตอนที่ 17 : การ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหาร!

ตอนที่ 17 : การ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหาร!

เมื่อเวลาล่วงเลยไป...

รัตติกาลมาเยือน ในที่สุดซูเย่ก็ตื่นขึ้น เขามองไปยังกองไฟที่กำลังลุกโชน

ซูเย่ยืดเส้นยืดสาย "ลำบากเธอแล้วนะ ทาลิส"

"ฝ่าบาท นี่คือหน้าที่ของหม่อมฉันเจ้าค่ะ" ทาลิสกล่าวโดยปราศจากอารมณ์ใดๆ บนใบหน้า ยังคงรักษาท่าทางเรียบเฉยเอาไว้เช่นเดิม

ซูเย่ไม่ได้พูดอะไรต่อ นั่นคือบุคลิกของทาลิสอยู่แล้ว เขาเปิดช่องแชทและตรวจสอบข้อความส่วนตัว

ส่วนใหญ่เป็นข้อความจากพวก "พี่ชายพี่สาวขายคลิป" ให้ตายเถอะ ข้อความพวกนี้มีเยอะที่สุดเลย เขาจัดการแบล็คลิสต์และลบทิ้งทั้งหมดในรวดเดียว เมื่อเห็นว่าไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในข้อความส่วนตัว เขาจึงเปิดหน้าต่างแชทเพื่อน

ซูเย่มีเพื่อนเพียงคนเดียวในตอนนี้ นั่นคือ แม่ค้าน้อย

"มีข้อความมาอีกแล้วเหรอ? อะไรกัน? เธอหาเมล็ดพันธุ์แห่งเทคโนโลยีเจอแล้วเหรอ?" ซูเย่มองดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"หืม?" ประกายแห่งความประหลาดใจและตกตะลึงปรากฏขึ้นในดวงตาของซูเย่

【แม่ค้าน้อย: ลูกพี่สนใจ การ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหาร ไหมคะ?】

【แม่ค้าน้อย: อยู่ไหมคะ? ถ้าสนใจเรามาคุยกันหลังไมค์ได้นะ】

"การ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหาร?" ซูเย่สูดหายใจเข้าลึกๆ มีคนได้รับของสิ่งนี้แล้วเหรอ?

อย่างไรก็ตาม มีลอร์ดฝึกหัดนับพันล้านคนในรุ่นนี้ ด้วยฐานจำนวนที่มากขนาดนี้ จึงไม่แปลกที่จะมีใครบางคนได้รับของแบบนี้มา

จะอธิบายการ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหารยังไงดี? สำหรับลอร์ดบางคน มันไม่มีประโยชน์เท่าการ์ดทรัพยากรด้วยซ้ำ แต่สำหรับซูเย่ มันคือการ์ดระดับเทพเจ้า

อย่าคิดว่าไม่มีใครยอมขายของสิ่งนี้ มีคนขายแน่นอน สำหรับลอร์ดทั่วไป โควตาการเกณฑ์ทหารรายวันนั้นเพียงพอแล้ว หรือพวกเขาอาจจะไม่สามารถใช้งานได้มากขนาดนั้นด้วยซ้ำ

อย่าลืมว่า กองทหารต้องกินอาหาร สำหรับลอร์ดธรรมดา การสามารถแบกรับค่าใช้จ่ายในการเกณฑ์ทหารรายวันได้ก็ถือว่าดีมากแล้ว

ในความเป็นจริง ลอร์ดส่วนใหญ่ไม่สามารถแม้แต่จะจ่ายค่าใช้จ่ายรายวันของกองทหารได้ นั่นคือสถานการณ์ปกติ

ดังนั้นสำหรับลอร์ดทั่วไป การ์ดใบนี้จึงไม่ใช้งานได้จริงเท่ากับการ์ดทรัพยากรอาหารระดับสูง พวกเขาไม่ได้ขาดแคลนจำนวนทหาร แต่สิ่งที่ขาดคือทรัพยากร ทรัพยากรที่จับต้องได้จริงๆ

【นักเดินทางต่างมิติ: อยู่ครับ ราคาเท่าไหร่? แล้วคุณมีกี่ใบ?】

ซูเย่ส่งข้อความกลับไปทันที

ทางด้านแม่ค้าน้อย เมื่อเห็นข้อความของซูเย่ เธอก็ละทิ้งแชทส่วนตัวกับลอร์ดอีกคนทันที

【แม่ค้าน้อย: มาแล้วค่ะๆ ลูกพี่! ฉันมีการ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหาร 5 ใบในมือ ราคาใบละ 1,000 เหรียญทอง ลูกพี่คิดว่ายังไงคะ?】

ซูเย่มองข้อความจากแม่ค้าน้อย การ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหาร 5 ใบ แววตาของเขาเป็นประกาย 5 ใบนี้ถ้าเขารีเฟรช วิหารสวรรค์ร่วงหล่น...

เขาจะสามารถได้รับกองทหารสวรรค์ร่วงหล่นเพิ่มอีกถึงหนึ่งร้อยห้าสิบยูนิต

【นักเดินทางต่างมิติ: ตกลง ผมรับการ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหารทั้งหมดที่คุณมี รบกวนช่วยสอดส่องและกว้านซื้อมาเพิ่มให้ผมด้วยนะครับ】

หลินเสี่ยวเสี่ยวมองข้อความจากซูเย่ ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสัญลักษณ์เหรียญทองทันที

【แม่ค้าน้อย: แน่นอนค่ะ ไม่มีปัญหาเลยลูกพี่! ตอนนี้ฉันกำลังหาเมล็ดพันธุ์แห่งเทคโนโลยีที่คุณต้องการอยู่ น่าจะหาเจอในอีกไม่ช้า ฉันส่งคำขอแลกเปลี่ยนไปแล้ว รบกวนลูกพี่ยืนยันด้วยนะคะ】

【นักเดินทางต่างมิติ: ตกลง】

ซูเย่มองคำขอแลกเปลี่ยนที่เด้งขึ้นมาและเลือกตกลงโดยตรง

ได้รับหารการ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหาร 5 ใบ

ซูเย่กำลังจะปิดหน้าต่างแชท ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่ายังต้องการเมล็ดพันธุ์แห่งความมืดอีก

【นักเดินทางต่างมิติ: อ้อ รบกวนช่วยหาเมล็ดพันธุ์แห่งความมืดให้ผมด้วยนะครับ เรื่องราคาไม่ใช่ปัญหา】

【แม่ค้าน้อย: รับทราบค่ะ!!】

ในอาณาเขตของหลินเสี่ยวเสี่ยว เธอมองดูเหรียญทองห้าพันเหรียญที่โอนเข้ามาในบัญชี เธอใช้เงินเพียงห้าร้อยเหรียญทองในการกว้านซื้อการ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหารมา และการขายต่อครั้งนี้ทำให้เธอได้กำไรถึงสิบเท่า

การที่สามารถหาเงินจำนวนนี้ได้ก็มาจากความสามารถของเธอเอง ซูเย่ไม่มีเครือข่ายความสัมพันธ์ที่กว้างขวางขนาดนั้น ต่อให้เขารู้ เขาก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้ หากไม่มีเธอ ซูเย่ก็คงไม่สามารถหาการ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหารเหล่านี้มาได้

"กองทหารของหมอนี่ไม่ธรรมดาแน่ๆ ระดับวิหารศักดิ์สิทธิ์? มิธธิค? หรืออีปิก เลเจนดารี?" หลินเสี่ยวเสี่ยวคิดด้วยความรู้อยากเห็น มีเพียงกองทหารที่เริ่มต้นด้วยระดับเหล่านี้เท่านั้น การใช้การ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหารจึงจะคุ้มค่าที่สุด

สำหรับการใช้การ์ดรีเฟรชการเกณฑ์ทหารกับกองทหารที่ต่ำกว่าระดับวิหารศักดิ์สิทธิ์นั้นทำได้ก็จริง แต่ก็ต่อเมื่อคนคนนั้นมีทรัพยากรมากพอที่จะเลี้ยงดูทหารเหล่านั้นได้

เมื่อพิจารณาจากเหรียญทองในมือของซูเย่ หลินเสี่ยวเสี่ยวไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ดีว่าระดับกองทหารของซูเย่นั้นไม่ต่ำแน่นอน แต่มันจะทำไมล่ะ?

ทุกปีมักจะมีลอร์ดอัจฉริยะโผล่มาในหมู่เด็กใหม่เสมอ ไม่ใช่เรื่องหายากอะไร

"เทียบกันแล้ว ไอ้หมอนี่ที่ชื่อ 'ใบไม้ร่วงรู้สารท' (อีเย่จือชิว) มันก็แค่ไอ้งั่งตัวโต ฉันเป็นแม่ค้านะ เข้าใจไหมว่าแม่ค้าคืออะไร? เขาดันอยากจะซื้อเชื่อแล้วทำ 'สัญญาพนัน' (สัญญาข้อตกลงล่วงหน้า) สงสัยจะอ่านนิยายมากไปจนเอ๋อแน่ๆ" หลินเสี่ยวเสี่ยวมองหน้าต่างแชทเพื่อนอีกคนด้วยความรู้สึกพูดไม่ออก

ข้อความกะพริบไม่หยุด ถ้าอยากได้ของฟรีก็แค่บอกมาเถอะ แต่สัญญาพนันเหรอ? ใครจะไปพนันกับแก? ฉันบ้าหรือเปล่า? แกไม่มีอะไรเลยแต่กล้าเปิดปากขอพนันเนี่ยนะ?

เขามันก็แค่พวกโรคจิต

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หลินเสี่ยวเสี่ยวก็ลบและแบล็คลิสต์ 'ใบไม้ร่วงรู้สารท' ทันที พวกโรคจิตควรอยู่ให้ไกลที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ในอาณาเขตของเย่ซิว

เย่ซิวมองข้อความที่เขาส่งไปให้หลินเสี่ยวเสี่ยว สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสน ฝ่ายตรงข้ามจู่ๆ ก็เงียบไป ทำไมกัน?

"ในชาติก่อน คนคนนี้คือมหาเศรษฐีที่มีชื่อเสียง และยังมีความร่วมมืออย่างเหนียวแน่นกับ 'นักเดินทางต่างมิติ' ซึ่งทำให้หมอนั่นมีทรัพยากรเพียงพอที่จะนำหน้าลอร์ดฝึกหัดคนอื่นๆ เสมอ ในชาตินี้ ไม่มีเหตุผลที่ฉันจะทำแบบนั้นไม่ได้" เย่ซิวมองหน้าต่างแชทด้วยสีหน้ามุ่งมั่น

ในชาติก่อน ตามข้อมูลที่เขารู้ แม่ค้าน้อยคนนี้และนักเดินทางต่างมิติได้จับคู่เป็นพันธมิตรกันตั้งแต่ช่วงฝึกหัดจนถึงท้ายที่สุด พันธมิตรของพวกเขาไม่เคยขาดสะบั้นลงเลย ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

แผนของเย่ซิวคือการดึงตัวแม่ค้าน้อยมาเป็นพวกก่อน แล้วค่อยจัดการกับนักเดินทางต่างมิติ เปลี่ยนลอร์ดที่มีทรัพยากรมหาศาลทั้งสองคนนี้ให้กลายเป็น 'ลอร์ดใต้บังคับบัญชา' ของเขา

ด้วยวิธีนี้ พวกเขาจะสามารถมอบทรัพยากรให้เขาได้ใช้สอยอย่างไม่ขาดสาย

เวลาผ่านไปนาน เย่ซิวมองหน้าต่างแชทของเขา ฝ่ายตรงข้ามหลับไปแล้วเหรอ?

คิดได้ดังนั้น เย่ซิวพยายามจะส่งข้อความไปอีกครั้ง แต่เขากลับได้รับข้อความแจ้งเตือนจากระบบแทน

【ติ๊ง: คุณถูกแบล็คลิสต์โดย แม่ค้าน้อย คุณไม่สามารถทำการแลกเปลี่ยนหรือส่งข้อความส่วนตัวหาเธอได้!】

ใบหน้าของเย่ซิวแข็งค้าง เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเขาถึงโดนแบล็คลิสต์?

"ไอ้นักเดินทางต่างมิติมันไม่ได้บอกเหรอว่า ตอนที่เขาเจอแม่ค้าน้อยครั้งแรก เขาใช้สัญญาพนันแบบ 'จับเสือมือเปล่า' นี่นา? หรือว่าหมอนั่นมันขี้โม้?" คิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเย่ซิวก็มืดมนลง

"หมอนั่นเหรอ?" เย่ซิวนวดขมับ พยายามนึกย้อนถึงการกระทำของนักเดินทางต่างมิติอย่างละเอียด คำพูดประเภท 'ผมไม่รักเงิน' 'ผมไม่สนใจเรื่องเงิน' 'ผมจำหน้าคนไม่ได้ ไม่รู้ว่าใครสวย' และ 'สิ่งที่ผมคิดถึงที่สุดคือช่วงเวลาไร้กังวลตอนเรียนหนังสือ'  หมอนั่นมันมีแต่ลมปากจริงๆ มีความเป็นไปได้สูงมากที่มันจะพูดจาไร้สาระไปเรื่อย

"หือ?" นึกได้แบบนั้น เย่ซิวก็โกรธจนหัวเราะออกมา

การที่เขาโดนหลินเสี่ยวเสี่ยวแบล็คลิสต์และลบเพื่อน จนไม่สามารถส่งข้อความส่วนตัวได้ หมายความว่าในช่วงลอร์ดฝึกหัดนี้ เขาจะไม่สามารถทำการแลกเปลี่ยนใดๆ กับลอร์ดพ่อค้าที่ใหญ่ที่สุดในรุ่นนี้ได้เลย

นี่ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาเลย ข่าวดีคือเธอไม่ใช่ลอร์ดพ่อค้าเพียงคนเดียว แต่ข่าวร้ายคือเธอคือคนที่ใหญ่ที่สุดในรุ่นนี้