เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 2

Chapter 2

Chapter 2


Chapter 2

ซอดมีความสุขกับอาหารเช้าจากฟาร์มส่วนตัวในอเมริกา ส่วนความรู้สึกก็....เฉยๆนะ.

จูดลีย์ไม่อาจบังคับเขาได้ ท้ายที่สุดตำรวจผิวดำส่วนใหญ่นั้นรับส่วยจากแก๊งแถบชายแดนสหรัฐ-แม็กซิโก มานานแล้ว ไม่อย่างนั้นก็จะไม่มีตำรวจแม้ว่าคุณจะโทรเป็นร้อยสายก็ตาม.

และตำรวจเลวก็ไม่สนใจเรื่องนี้เด็ดขาด.

โชดดีที่ซอดไม่ได้ทำอะไร สิ่งที่เขาทำทุกวันคือนอนรับแดดอยู่บนชาน.

เท็กซัสเป็นหนึ่งในไม่กี่แห่งในอเมริกาที่มีอากาศค่อนข้างร้อน ไม่ต้องพูดถึงชายแดนสหรัฐฯ-แม็กซิโกที่มีทะเลทรายอยู่ใกล้ๆ.

แดดที่นี่รุนแรงมาก.

แต่นั่นมันสำหรับคนธรรมดาอย่างจูดลีย์.

สำหรับซอด แสงแดดที่นี่ให้ความสดชื่นราวกับสูบกัญชาแม้ว่าเขาจะไม่เคยเสพมันก็ตาม.

ที่เซ็นทัลฮับคอลเล็คชั่น(Central Hub Collection)นั้นถูกซอดฉกไปแล้วและเมื่อรวมเข้ากับร่างกายของเขามันก็จะดูเหมือนว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในเวลานี้.

เป็นไปไม่ได้ที่ชายคริบโตเนียนธรรมดาๆจะต่อต้านท้องฟ้าได้เหมือนคลาร์ก คลาร์กนั้นครอบครองเซ็นทรัลคอลเล็คชั่นและยีนของคริปโตเนียนหลายพันล้านตัวเพื่อให้มีพลังมากพอที่จะก้าวข้ามตัวของเขาเองในระยะสุดท้าย.

ตอนนี้ซอดยังมีเซ็นทรัลคอลเล็คชั่นและเขาก็ไม่มีท่าทีที่จะอ่อนแอลงและความอ่อนแอทางจิตใจเหมือนกับคลาร์ก* ประสิทธิภาพการต่อสู้ของซอดนั้นจะแข็งแกร่งกว่าคลาร์กอย่างแน่นอน.

หลังจากที่อาบแดดมาทั้งวัน ซอดก็พบว่าเขาสามารถทำลายไม้แข็งและหินได้ด้วยมือเปล่า.

แม้ว่าดูเหมือนการเติบโตของเขาจะไม่เร็วเท่ากับนายพลซอดและฟิโอร่า แต่ซอดก็เป็นคริปโตเนียนที่ได้รับการพัฒนาอย่างสมบูรณ์ คลาร์กได้ดูดซับแสงอาทิตย์มากกว่า 30 ปีบนโลก ก็ยังไม่เทียบเท่ากับนายพลซอดและคนอื่นๆเห็นได้ชัดว่ามันเติบโตไม่เร็วนัก แถมยังจะมีแต่ข้อบกพร่องและการปลุกพลังพิเศษได้มากขึ้นเ่านั้น ซอดมีความอดทนและเวลาขนาดนั้น.

ท้ายที่สุด โทนี่ สตาร์ก ยังไม่ได้กลายเป็นไอรอนแมนและซอดก็ยังมีเกราะป้องกันที่ทรงพลัง เมื่อเขาพบกับอันตรายเขาสามารถใส่ชุดเกราะได้ทันทีและพร้อมต่อสู้ตลอดเวลาหากชีวิตของเขาอยู่ในความเสี่ยง.

ซอดที่รู้สึกเบื่อ เขาถามจูดลีย์ว่าสถานที่ใกล้ที่สุดที่เขาจะกิน BBQ ได้อยู่ที่ไหนบ้าง.

BBQ เท็กซัสนั้นมีชื่อเสียงที่ไกลและใกล้ แม้แต่คนที่ไม่คุ้นเคยอย่างซอดก็ยังรู้จัก.

"มีอยู่ที่นึงที่นายจะไปกิน BBQได้ แต่มีพวกวายร้ายเป็นจำนวนมากอยู่ที่นั่นและอาจจะเกิดเรื่องได้หากนายไม่ระวัง."

จูดลีย์ยังคงใจดี เห็นได้ชัดว่าตัวของเขานั้นมีแต่กล้าม แต่ก็ไม่มีท่าทีที่จะดูเหมือนเป็นคนชอบชกต่อยเลย เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่เขาโชว์ให้เห็นนั้นเพื่อข่มขู่ให้คนอื่นกลัว เขาอาจจะไม่เคยชกใครเลยด้วยซ้ำ.

ซอดต้องใช้กำลังเพื่อที่จะอยู่ที่นี่ แม้มันก็ไม่ได้ทำให้เขาเดือดร้อนแต่อย่างใด อย่างดีที่สุดเขาก็แค่ปากที่เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งปากและซอดก็ไม่ได้กินจุนัก.

และซอดยังบอกด้วยว่าเขาจะตอบแทนจูดลีย์ในอนาคต

คนขายเทียนจะขาดเทียนไม่ได้ ปัญหาก็คือเขามีเงิน แต่ทั้งหมดเป็นของคริปโตเนียน หากจูดลีย์ต้องการ ซอดก็สามารถจ่ายให้กับเขาได้ถึง หมื่นล้าน ได้ทันที จากราคาซื้อขายของคริปตอน หมื่นล้านนี้สามารถซื้ออเมริกาได้ครึ่งนึง. .

ซอดลังเลเมื่อได้ยินจูดลีย์พูดอย่างนั้น.

มันไม่ใช่ว่าเขากลัวปืน มันไม่เกินจริงที่จะบอกว่าก่อนที่ซุปเปอร์ฮีโร่และซุปเปอร์วายร้ายนับพันทุกหัวทุกแห่งมีใครบ้างที่ไม่ตายในโลกมาร์เวลตอนนี้ ยกเว้นบอสลับ อย่าง จอมเวทย์สูงสุด แอนเชี่ยนวัน.

ถ้าตอนนี้มีคนรู้ว่าตาของเขาปล่อยลำแสงได้แพร่กระจายไปทั่วโลก ตัวตนของเขาจะถูกค้นหาและเขาคงจะรำคาญแทบตาย.

"ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ทำให้เกิดปัญหา."

ซอดพูดและยิ้มให้กับจูดลีย์.

จูดลีย์เงียบไปชั่วขณะหนึ่งและมอบกุญแจรถและปืนพกให้.

"อย่างยิงเด็ดขาด."

จูดลีย์พูดกำกวม.

ซอดหยิบกุญแจรถ แต่ไม่เอาปืนไปด้วย.

จากคำแนะนำของจูดลีย์ ซอดขับรถตามทางหลวงของรัฐ สายลมพัดเข้ามาจากหน้าต่างรถ มีลมพัดฟางแห้งกลิ้งผ่านมาเป็นบางครั้ง อันเป็นเอกลักษณ์ของเท็กซัส.

หลังจากที่ขับมานานแล้ว ซอดก็เห็นสถานที่ที่ดูเหมือนเมืองเล็กๆ.

เมื่อจอดรถ ซอดก็เดินเข้าไปในเมือง.

จากนั้นเขาก็เห็นคนมากมายที่ดูอึมครึมและทุกคนมีสีหน้าประหลาดใจที่ได้เห็นซอด.

ท้ายที่สุดแล้วหน้าตาของซอดนั้นก็ไม่มีใครคุ้นเคยหรือเคยเห็นเขามาก่อน จากการที่เขาอยู่บนจุดสูงสุดมาเป็นเวลานานทำให้ความอวดดีของซอดนั้นหายไปเยอะ เพราะเมื่อเข้าเมืองตาหลิ่ว เขาก็ต้องหลิ่วตาตาม.

ดังนั้นซอดจึงไม่ได้มองข้ามที่นี่.

จากนั้นซอดก็ได้กลิ่นหอมของ BBQ เขาตามกลิ่นหอมไป ซอดก็พบร้านที่ขายบาร์บีคิว.

อย่างไรก็ตามร้าน rotisserie แห่งนี้ถูกเหล่าวายร้ายจำนวนมากอุดหนุน พวกเขาต่างก็มีรอยสักเต็มตัว พวกเขาดื่มเบียร์แอ้มด้วยบาร์บีคิวในห้องเปิดแอร์ของร้าน rotisserie และพวกเขาก็ไม่คิดที่จะลุกให้ที่นั่งกับคนอื่นเลย.

ซอดเดินเข้ามาและดึงดูดความสนใจของทุกคนทันที.

"ได้โปรด ขอทางด้วย."

ซอดมองไปที่เหล่าชายกำยำเหล่านั้นที่เข้ามาขวางทางเขาบนถนนโดยที่ไม่มีทีท่าว่าจะถอยและพูดด้วยรอยยิ้ม.

"5555 พวก เขาบอกฉันว่าได้โปรดด้วย?"

"มันทำให้ฉันคิดว่าอยู่ในเมืองใหญ่ซะอีก ถูกมั๊ย?"

คำพูดของเขาทำให้ทุกคนหัวเราะ.

ชายผิวดำอีกคนที่ยืนขวางทางซอดก็ยืนขึ้น.

"ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คนอย่างแกจะมา."

ชายผิวดำยิ้มโชว์ฟันขาวและพูด โอ้ ขณะที่เขาพูดนี่น้ำลายกระเด็นออกมาจากร่องฟันของเขาด้วย.

ซอดยักไหล่ ความสุภาพในตอนนี้เพียงนิสัยที่ติดมาจากดาวคริปตอน เนื่องจากอีกฝ่ายไม่ยอมหลีกทางให้ อย่างนั้นก็เหลือทางเดียว ด้วยกำลัง.

"ผัวะ!"

เพียงพวกเขากำลังอ้าปาก ชายผิวดำก็กระเด็นเข้าหาเพือนเขาทั้ง 5 คนก่อนที่จะล้มไปพร้อมกัน.

ไม่พูดไม่ได้ว่ามันโหดร้าย มีคนที่อยู่ด้านหลังของซอด เมื่อเขาเห็นอย่างนั้นเขาก็ต่อยซอดทันที.

น่าเสียดายที่ศักยภาพของซอดในตอนนี้ดีกว่ากัปตันอเมริกามาก แม้ว่าเขาจะไม่ได้สวมชุดเกราะรบก็ตาม ด้วยสุดยอดสัมผัส ทำให้ซอดมองเห็นจุดบอด เขาเหยียดมือออกและจับหมัดของอีกฝ่ายที่ต่อยมาจากด้านหลัง หมัดที่มันเยิ้มและไหลลื่นจากเหงื่อ ความรู้สึกนี้ทำให้ซอดขมวดคิ้ว แต่เขาก็ยังคงแบกชายคนนี้ขึ้นไหล่ก่อนที่จะจับทุ่มลงกับพื้น.

พื้นแตกและเลือดจากหัวของเขาก็ไหลนองเต็มพื้น.

"ฟัค!"

คนอื่นๆก็ตะโกนออกมาทันที พวกเขาทั้งหมดเป็นสมาชิกของแก๊ง.

"เข้ามา."

ซอดตัดสินใจที่จะไม่ใช้เทคนิคการต่อสู้ใดๆ ส่วนใหญ่เป็นเพราะพวกเขากิน BBQ และน้ำมันที่เยิ้มอยู่ในมือนั้นทำให้เขารู้สึกขยะแขยง.

เขาฟาดหลังมือไปที่ชายหัวโลกฟันหลอและใช้ศอกโจมตีชายที่เข้าโจมตีจากด้านหลัง.

ในตอนนี้ซอดสังเกตเห็นว่ามีคนชักปืนออกมาและเขาก็รู้สึกว่าคนอเมริกานี้เรียบง่ายและซื่อตรงจริงๆ มันจึงเกิดเหตุการยิงกันทุกวันเพราะแบบนี้ เขาก็เตะชายที่ชักปืนคนนั้นอย่างรวดเร็ว.

หลังจากขั้นตอนนี้ เขาก็รู้สึกว่ากระดูกซี่โครงของอีกฝ่ายหักไปทั้งหมด มันเหมือนกับว่าเขาเตะเข้าใส่ก้อนเยลลี่ที่นุ่มนิ่มและอีกฝ่ายก็กระอักเลือดล้มลงกับพื้นตรงนั้น เหลือเพียงอาการชักกระตุกของเส้นประสาทเท่านั้นที่ยังคงทำงาน เขาอยู่ห่างความตายไม่มาก เขาอาจจะหายใจได้อีกเพียงหนึ่งนาทีหรือน้อยกว่า.

คนอื่นๆยังไม่ได้เห็นฉากนี้ พวกเขาไม่คิดว่าซอดจะทรงพลังมากแค่ไหน พวกเขาก็ยังคงรุมกระทืบซอดได้อยู่ดี?

นอกจากนี้ พวกเขายังมีปืน?

ทุกคนหยิบปืนออกมาต้อนรับซอด และพวกเขาก็ลั่นไกด้วยแรงของพวกเขาทั้งหมดทันที.

*Central Hub Collection เป็นเหมือนกับศูนย์รวมยีนของเหล่าชาวคริปโต ในเรื่องซุปเปอร์แมนแม้ว่าจะเก่งรอบด้านแต่เขาก็มีจุดอ่อนเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็น จิตใจที่บอบบางเพราะถูกสอนมาให้เป็นคนดีรวมกับยีนดีๆที่พ่อของเจ้าตัวฉีดให้ก่อนที่จะส่งไปในอวกาศและตกมาที่โลกในท้ายที่สุด แต่เรื่องนี้พระเอกซอด คือขิงไง บอกว่า จุดอ่อนหีแตดพวกนั้นมันไม่มี มันเก่งกว่าซุปเปอร์แมนแน่ๆ ขิงไงขิงฉิบหาย 555

จบบทที่ Chapter 2

คัดลอกลิงก์แล้ว