บทที่ 21 การตายของ 01

บทที่ 21 การตายของ 01

สุนัขตำรวจทั้งสองตัวก็ไม่ได้นิ่งดูดาย พวกมันกระโจนเข้าเหยียบย่ำเหล่าแมงมุมอย่างบ้าคลั่ง แม้ว่าจะแทบสร้างความเสียหายอะไรไม่ได้ แต่ก็ถือว่าพยายามช่วยอย่างสุดความสามารถแล้ว

ฉินเฟิงเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้เป็นครั้งแรก เขาจึงรู้สึกสับสนไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรต่อไป

“ผู้บัญชาการ รีบเปลี่ยนรูปฐาน...”

02 ซึ่งปิดช่องสังเกตการณ์ไปแล้วรีบตะโกนลั่น

แต่ทันทีที่สิ้นเสียงของเขา ลูกแมงมุมสองตัวก็พุ่งเข้าจู่โจมบริเวณลำคอของ 01 จากสองทิศทางอย่างดุร้าย

“ฉึก...”

ในสภาพที่หมดเรี่ยวแรงและเสียแขนไปแล้วข้างหนึ่ง เขาจึงป้องกันการโจมตีได้เพียงด้านเดียว

การเคลื่อนไหวของ 01 หยุดชะงักลงทันที เขาหันกลับมาอย่างยากลำบากเพื่อมองฉินเฟิง มุมปากของเขากระตุกเป็นรอยยิ้มจางๆ “ผู้บัญชาการ... รักษาสุขภาพด้วย”

“เคร้ง...”

สิ้นคำพูด ร่างของเขาก็ล้มลง แน่นิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะสลายกลายเป็นกระแสข้อมูลแล้วหายวับไปในที่สุด ทิ้งไว้เพียงมีดพกเล่มหนึ่งที่ตกอยู่บนพื้น

ฉินเฟิงยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ จ้องมองร่างของ 01 ที่ล้มลง ในหูของเขาได้ยินเพียงเสียงขยับตัวอันวุ่นวายของเหล่าลูกแมงมุมและเสียงเครื่องยนต์ที่ดังอู้อี้ของรถฐานที่มั่น

ดวงตาของเขาแดงก่ำ มือทั้งสองข้างสั่นเทาด้วยความโกรธ เขากดปุ่มเปลี่ยนรูปฐานอย่างรวดเร็ว

ระหว่างที่รอรถฐานที่มั่นเปลี่ยนรูป ฉินเฟิงก็คว้ามีดพกของ 01 และหน้าไม้พกพาที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมา เริ่มสังหารลูกแมงมุมที่เหลืออยู่ภายในรถ

เพราะเขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เวลามาจมอยู่กับความเศร้า—01 สละชีวิตเพื่อซื้อเวลาให้เขา เขาต้องมีชีวิตรอดต่อไปให้ได้ ถึงจะคู่ควรกับการเสียสละนั้น

พร้อมกับการเปลี่ยนรูปอย่างรวดเร็วของรถฐานที่มั่น แมงมุมวางไข่บนหลังคารถก็สัมผัสได้ถึงอันตรายและพยายามจะหลบหนี

“ยังคิดจะหนีอีกเหรอ?”

ฉินเฟิงจะปล่อยให้มันหนีไปได้อย่างไร เขาฉวยจังหวะที่กระจกของรถฐานที่มั่นเลื่อนหายไป ขว้างหอกซัดอาบยาพิษที่ยึดมาจากพวกก็อบลินออกไปทันที

แม้ว่าหอกซัดจะแค่เฉี่ยวร่างของแมงมุมวางไข่ไป แต่พิษร้ายแรงก็ออกฤทธิ์ในทันที

ร่างมหึมาของมันร่วงหล่นจากหลังคารถ ถูกฐานที่กำลังคลี่ตัวออกบดขยี้กลืนกินเข้าไปในพริบตา

หลังจากเปลี่ยนรูปฐานเสร็จสิ้น แมงมุมทุกตัวที่อยู่ในขอบเขตของฐานก็ถูกอัดจนแหลกละเอียด

แต่ฝูงแมงมุมที่เหลือกลับไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวแม้แต่น้อย พวกมันยังคงดาหน้าเข้าโจมตีฐานอย่างต่อเนื่อง

ฉินเฟิงจึงเข้าควบคุมคีมเหล็กขนาดยักษ์ที่ด้านข้างของฐาน

ระบบไฮดรอลิกของก้ามแยกปฐพีส่งเสียงทำงานดังแสบแก้วหู คมคีมที่ส่องประกายเย็นเยียบกวาดออกไปด้านข้างด้วยความเร็วที่มองด้วยตาเปล่าแทบไม่ทัน

ม่านหมอกในรัศมีสิบเมตรของฐานถูกกระแสลมที่เกิดจากคีมยักษ์ฉีกกระชาก เหล่าแมงมุมดำที่กำลังคลานเข้ามายังไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างของพวกมันก็ถูกคมคีมตัดขาดเป็นสองท่อน

ของเหลวในร่างกายสีเขียวเข้มผสมกับเศษเปลือกแข็งที่แตกละเอียดสาดกระจายไปทั่ว เมื่อตกลงบนพื้นก็เกิดเสียงกัดกร่อนดัง “ฉ่า”

หลังจากการกวาดล้างเพียงรอบเดียว แมงมุมที่กล้าบุกเข้ามาก็ตายสิ้น

แต่แมงมุมที่เหลือก็ฉลาดขึ้น พวกมันเริ่มหยุดรออยู่ด้านนอกเพื่อรอให้แมงมุมพิษร้ายสะสมพลัง

ฉินเฟิงจ้องมองจุดสีแดงที่ยังคงกะพริบอยู่บนหน้าจอควบคุมกลางอย่างไม่วางตา ความโกรธในอกของเขายังคงลุกโชน

เขานึกถึงไอเท็มชิ้นหนึ่งที่ถูกลืมไว้ในพื้นที่เก็บของขึ้นมาทันที—ไอเท็มสร้างความเสียหายเพียงชิ้นเดียวที่ได้รับมาจากการแข่งขันบนถนนหลวงมรณะ

“ใช่! ไอเท็มอสนีบาต!” ฉินเฟิงยื่นมือไปรูดผ่านแผงควบคุมพื้นที่เก็บของอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าก็พบไอคอนที่ส่องแสงสีม่วงจางๆ

ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส ก้อนเมฆดำขนาดเท่ากำปั้นก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขาจากความว่างเปล่า ข้างในมีสายฟ้าเล็กๆ กำลังม้วนตัวอยู่ไม่หยุด ส่งเสียงดังเปรี๊ยะๆ เบาๆ

【ไอเท็ม: เมฆอสนีบาตขนาดเล็ก (หายาก)】

【เอฟเฟกต์: ล็อกเป้าหมายศัตรูทั้งหมดในรัศมี 100 เมตรโดยอัตโนมัติ, โจมตีด้วยอสนีบาตต่อเนื่องสามครั้ง; เป้าหมายที่ถูกโจมตีจะติดสถานะ “อัมพาตอย่างรุนแรง” (นาน 10 วินาที)】

แม้จะรู้ว่าในสถานการณ์เช่นนี้ แมงมุมเหล่านั้นคงทำอะไรฐานไม่ได้ เพียงแค่รอให้พวกมันเข้ามาใกล้แล้วจัดการ หรือใช้เรดาร์สังหารจากระยะไกลก็ได้

แต่ฉินเฟิงมองดูก้อนเมฆดำเล็กๆ ในฝ่ามือ โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ไอเท็มชิ้นนี้เขาตั้งใจจะเก็บไว้ใช้รับมือกับภัยพิบัติที่อันตรายกว่านี้ แต่ภาพที่ 01 ล้มลงยังคงติดตา—ไม่ว่าจะล้ำค่าแค่ไหน ไม่ว่าจะต้องเผชิญสถานการณ์ฉุกเฉินเพียงใด ก็เทียบไม่ได้กับการล้างแค้นให้พี่น้อง

“ไป!” เขาควบคุมฐานให้เปิดช่องออกเล็กน้อย แล้วโยนก้อนเมฆดำนั้นขึ้นไปในอากาศ

ก้อนเมฆสีม่วงจางๆ เพิ่งจะลอยออกจากฝ่ามือก็ขยายตัวขึ้นทันที ในพริบตาก็กลายเป็นกลุ่มเมฆสีดำทะมึนที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางห้าเมตร

ด้านล่างของกลุ่มเมฆมีสายฟ้าเล็กๆ ห้อยระย้า ราวกับเส้นด้ายสีเงินนับไม่ถ้วน ส่องประกายเจิดจ้าเป็นพิเศษท่ามกลางม่านหมอก

“เปรี้ยง—!”

อสนีบาตสายแรกฟาดลงมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า สายฟ้าสีน้ำเงินฟาดเข้าที่แมงมุมพิษร้ายตัวที่ใหญ่ที่สุดอย่างแม่นยำ ยังไม่ทันที่มันจะล้มลง อสนีบาตสายที่สองและสามก็ฟาดลงมาติดต่อกัน ราวกับขีปนาวุธนำวิถีที่ล็อกเป้าหมายแมงมุมที่กำลังแตกกระเจิงหนีไปทีละตัวอย่างแม่นยำ

ในม่านหมอกเต็มไปด้วยเสียงร้องโหยหวนของแมงมุมและเสียงคำรามของสายฟ้า

แมงมุมที่ถูกโจมตีตัวกระตุกเกร็งไปทั้งร่าง ขาทั้งแปดข้างเหยียดตรงถีบพื้น เอฟเฟกต์อัมพาตอย่างรุนแรงทำให้พวกมันไม่มีแรงแม้แต่จะดิ้นรน

หลังจากอสนีบาตสามระลอกสิ้นสุดลง แมงมุมในรัศมี 100 เมตรก็กลายเป็นซากศพที่ไหม้เกรียม หรือไม่ก็นอนเป็นอัมพาตอยู่บนพื้นขยับไม่ได้

“02! ลงจากรถไปเก็บกวาดกับฉัน!” ฉินเฟิงคว้าหน้าไม้พกพาที่วางอยู่ข้างๆ ขึ้นมา ผลักประตูรถแล้วพุ่งออกไป

02 ก็ตามไปติดๆ แววตาของเขายังคงเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

ลูกดอกหน้าไม้ของฉินเฟิงยิงเข้าใส่แมงมุมทุกตัวที่ยังคงกระตุกอยู่ได้อย่างแม่นยำ ปลายลูกดอกทะลุผ่านตารวมของพวกมัน ปลิดชีวิตพวกมันอย่างสมบูรณ์

ส่วน 02 ก็อ้อมไปด้านหลังของแมงมุมแต่ละตัว ใช้มีดพกแทงเข้าไประหว่างรอยต่อของเปลือกแข็งอย่างแม่นยำ การเคลื่อนไหวคล่องแคล่วไม่มีส่วนเกินแม้แต่น้อย

ในไม่ช้า แมงมุมตัวสุดท้ายก็ถูกลูกดอกหน้าไม้ตรึงอยู่กับพื้น ในม่านหมอกพลันกลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงเครื่องยนต์ของฐานที่ดังกระหึ่มเบาๆ

“ผู้บัญชาการ เราสามารถแยกส่วนซากแมงมุมพวกนี้ได้ครับ” 02 มองดูซากแมงมุมที่กระจายเกลื่อนพื้นแล้วเสนอแนะ

“ฉันให้สิทธิ์นาย นายพาสุนัขตำรวจไปจัดการเถอะ”

ตอนนี้ฉินเฟิงรู้สึกอ่อนเปลี้ยไปทั้งตัว ไม่อยากจะขยับแม้แต่น้อย

02 ไม่ลังเล เขาริเริ่มเก็บกวาดสนามรบทันที

เมื่อร่วมมือกับสุนัขตำรวจ งานนี้ก็สำเร็จลงอย่างง่ายดาย

หลังจากนั่งพักอยู่ครู่หนึ่ง ฉินเฟิงก็กลับเข้ามาในฐานอีกครั้ง ในตอนนี้ซากแมงมุมที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ก็ถูกรวบรวมไว้เกือบทั้งหมดแล้ว

แมงมุมวางไข่ตัวนั้นก็ถูกเขาควบคุมฐานให้คายออกมาจากผนังโลหะ

แม้ว่าจะถูกบีบอัดจนเป็นสี่เหลี่ยม แต่ก็ยังใช้การได้

【ตรวจพบวัสดุที่สามารถแยกส่วนได้: แมงมุมดำกลายพันธุ์  x 12, แมงมุมพิษร้าย  x 8, แมงมุมพ่นใย  x 5, แมงมุมแม่พันธุ์วางไข่  x 1】

【แยกส่วนเสร็จสมบูรณ์!】

【ได้รับ】: เปลือกแมงมุมแข็ง  x 35 (วัสดุสร้างอาวุธและชุดเกราะ)

ถุงพิษเข้มข้น  x 8 (ไอเท็มใช้แล้วทิ้ง/ไอเท็มพิเศษ)

ใยแมงมุมเหนียวแน่น  x 20 (วัสดุสร้างชุดเกราะ)

แก่นวิญญาณแมงมุมกลายพันธุ์  x 2 (วัสดุพิเศษ)

เมื่อมองดูรายการวัสดุที่แยกส่วนออกมาบนแผงควบคุม ฉินเฟิงกลับไม่รู้สึกยินดีแม้แต่น้อย

เขาสุ่มเก็บวัสดุเข้าพื้นที่เก็บของ แล้วหยิบท่อนไม้ออกมาท่อนหนึ่ง

นี่คือไม้ที่เหลือจากการซื้อมาทำหน้าไม้พกพา แต่ละท่อนมีขนาดมาตรฐานเส้นผ่านศูนย์กลาง 50 ซม. ยาวหนึ่งเมตร ซึ่งเป็นความยาวที่กำลังพอดี

ฉินเฟิงหยิบมีดพกขึ้นมาผ่าไม้ แล้วสลักคำว่า “สุสานของทหารเกณฑ์ 01” ลงไป ลายมืออาจจะไม่สวยงามนัก แต่ทุกเส้นสายล้วนเปี่ยมไปด้วยพลัง

เขานำแผ่นไม้ปักลงบนพื้นที่ว่างข้างฐาน แล้วเก็บก้อนหินสองสามก้อนมาวางล้อมรอบ ถือเป็นป้ายหลุมศพที่เรียบง่ายที่สุด