บทที่ 18 ประกาศทั่วทุกพื้นที่

บทที่ 18 ประกาศทั่วทุกพื้นที่

แต่ตอนนี้จุดแสงสีน้ำเงินได้หายไปจากแผนที่แล้ว การต่อสู้ก่อนหน้านี้ยืดเยื้อและเคลื่อนที่ไปทั่ว ทำให้เครื่องหมายระบุตำแหน่งหายไป

“ออกเดินทาง ไปดูกันว่าจุดแสงสีน้ำเงินนั่นคืออะไร” รถฐานที่มั่นค่อยๆ เคลื่อนตัวไปตามร่องรอยการต่อสู้ ทัศนวิสัยในม่านหมอกยังคงย่ำแย่มาก

แต่ด้วยการนำทางของเรดาร์ ฉินเฟิงจึงไม่ต้องกังวลว่าจะหลงทาง

จากนั้น เขาก็สลับเรดาร์ไปที่โหมด “สแกนต่อเนื่อง”

หลังจากเดินทางไปได้ประมาณหนึ่งกิโลเมตร เรดาร์ก็ตรวจพบโครงร่างสีขาวหนาแน่นกลุ่มหนึ่ง—มันคือเต็นท์! เต็นท์ฟางสามสี่หลังตั้งอยู่บนพื้นที่ว่างข้างถนนหลวง และใจกลางเต็นท์หลังที่ใหญ่ที่สุด ก็ตรงกับตำแหน่งของจุดแสงสีน้ำเงินพอดี

“เป็นที่รวมตัวของพวกก็อบลิน” ฉินเฟิงดับเครื่องยนต์ แล้วเริ่มออกคำสั่ง “01, 02 นำสุนัขตำรวจไปลาดตระเวนก่อน ระวังว่าในเต็นท์จะมีก็อบลินซ่อนอยู่หรือไม่ อย่าประมาท”

“ครับ!”

01 และ 02 นำสุนัขตำรวจลงจากรถทันที

สุนัขตำรวจสีดำสองตัวก้มลงดมกลิ่นที่พื้น หูของพวกมันตั้งชันขึ้นทันที แล้วพุ่งตรงไปยังเต็นท์หลังที่ใหญ่ที่สุด

ทันทีที่ไปถึงหน้าประตูเต็นท์ ก็อบลินตัวหนึ่งที่ถือมีดสั้นก็พุ่งออกมาจากข้างใน เห็นได้ชัดว่าเป็นทหารที่หลงเหลือรอดชีวิตและซ่อนตัวอยู่ข้างในเมื่อครู่นี้!

สุนัขตำรวจตอบสนองอย่างรวดเร็ว สุนัขตำรวจทางด้านซ้ายพุ่งเข้าไปกัดข้อมือของก็อบลินทันที มีดสั้นหล่นลงบนพื้นเสียงดัง ‘เคร้ง’

ส่วนสุนัขตำรวจทางด้านขวาก็ฉวยโอกาสพุ่งชนเข้าที่หัวเข่าของก็อบลิน ก็อบลินร้องโหยหวนแล้วล้มลง ยังไม่ทันจะได้ดิ้นรน ก็ถูกกัดเข้าที่ลำคอจนสิ้นใจในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

ไม่มีเสียงเคลื่อนไหวใดๆ ดังออกมาจากในเต็นท์อีก สุนัขตำรวจคำรามใส่ในเต็นท์สองสามครั้ง สะบัดเลือดที่มุมปาก แล้วเงยหน้ามอง 01 และ 02 ราวกับจะรายงานว่า “ปลอดภัย”

“ผู้บัญชาการ ค่ายปลอดภัย ไม่มีศัตรูอื่น” เสียงของ 01 ดังเข้ามา

ฉินเฟิงจึงค่อยผลักประตูรถ แล้วเดินตามเข้าไปในเต็นท์หลังที่ใหญ่ที่สุด

ภายในเต็นท์ดูเรียบง่าย บนพื้นปูด้วยฟางแห้ง ที่มุมห้องมีกระสอบป่านใส่ผักป่ากองอยู่สองสามใบ และใจกลางเต็นท์ ก็มีหีบสมบัติสีเงินใบหนึ่งวางอยู่อย่างเงียบๆ พื้นผิวของมันส่องประกายแวววาวจางๆ

“หีบสมบัติเงิน!” ดวงตาของฉินเฟิงเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว

เขายื่นมือไปจับตัวล็อกของหีบสมบัติ สัมผัสเย็นเยียบของโลหะก็ส่งผ่านมา ข้อความแจ้งเตือนจากระบบก็ปรากฏขึ้นทันที: 【ตรวจพบหีบสมบัติเงิน สามารถเปิดได้โดยตรง ยืนยันหรือไม่?】

“ต้องไปล้างมือก่อนแล้วค่อยมาเปิดเจ้านี่” ฉินเฟิงลูบไล้หีบสมบัติเงิน พยายามข่มใจที่อยากจะเปิดมันในทันที

เขาสั่ง 01 และ 02 ว่า “พวกนายสองคนพาสุนัขตำรวจไปตรวจค้นเต็นท์หลังอื่น ดูว่ามีเสบียงอะไรตกหล่นอยู่บ้างไหม ฉันจะกลับไปเปิดหีบสมบัติบนรถก่อน”

“ครับ!”

01 และ 02 รีบเดินไปยังเต็นท์แต่ละหลังทันที โดยมีสุนัขตำรวจเดินตามอยู่ข้างหลัง จมูกของพวกมันแนบชิดพื้นเพื่อค้นหา

ส่วนฉินเฟิงก็อุ้มหีบสมบัติเงินกลับไปยังรถฐานที่มั่นอย่างรวดเร็ว เขาวางหีบสมบัติไว้บนเบาะผู้โดยสารข้างคนขับ แล้วจึงไปตักน้ำล้างมือ

หลังจากเตรียมการทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็มายืนอยู่หน้าหีบสมบัติสีเงิน แล้วค่อยๆ เปิดฝาออก

ของข้างในยังไม่ทันได้ปรากฏออกมาทั้งหมด ข้อความแจ้งเตือนจากระบบก็ปรากฏขึ้นมาก่อน:

【ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับ: วัสดุโลหะคุณภาพดี*20, ชิ้นส่วนคุณภาพเยี่ยม*10, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์*10, แพ็กอาหารคุณภาพดี*5, น้ำบริสุทธิ์*5L, แบบแปลนหน้าไม้พกพาง่าย, แบบแปลนลูกดอกหน้าไม้หัวเหล็กธรรมดา, เชื้อเพลิงคุณภาพสูง*50L】

“หน้าไม้พกพาง่าย! เชื้อเพลิงคุณภาพสูง!” ฉินเฟิงเห็นของสิ่งนี้ ดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้นมาหลายส่วน

ช่างเหมือนคนง่วงนอนแล้วมีคนเอาหมอนมาส่งให้จริงๆ

หลังจากขยายฐานและวิ่งวนอยู่พักใหญ่ แถมยังเปิดเรดาร์อย่างต่อเนื่อง พลังงานของรถฐานที่มั่นก็เริ่มจะไม่เพียงพอแล้ว

【ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นหมายเลข 0721 ที่เปิดหีบสมบัติเงินได้เป็นคนแรก ขณะนี้จะทำการประกาศทั่วทุกพื้นที่ในทุกช่องทาง มอบรางวัลเป็นฉายานักล่าสมบัติ!】

ยังไม่ทันที่เขาจะได้คิดอะไร หน้าจอควบคุมกลางก็พลันปรากฏประกาศตัวอักษรสีแดงขนาดใหญ่และหนาขึ้นมาสามบรรทัด

“เชี่ย นี่มันเรื่องอะไรกัน!”

หลังจากเห็นเนื้อหาของประกาศอย่างชัดเจน ฉินเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา

การกระทำแบบนี้ เท่ากับเป็นการผลักเขาไปอยู่กลางสปอตไลท์ ทำให้ผู้รอดชีวิตทุกคนรู้จักเขา

ในสถานการณ์เช่นนี้ ชื่อเสียงไม่มีประโยชน์อะไรเลย มิหนำซ้ำยังอาจนำอันตรายมาให้ด้วย

“โชคดีที่ไม่ได้ประกาศชื่อของผมโดยตรง เรื่องเลยยังไม่เลวร้ายจนเกินไป”

ฉินเฟิงสงบสติอารมณ์ลงแล้วอ่านเนื้อหาของประกาศซ้ำอีกครั้ง บนใบหน้าของเขาเผยให้เห็นความโล่งอก

ประกาศที่โจ่งแจ้งเช่นนี้ย่อมทำให้เกิดความวุ่นวายในช่องทางสนทนาอย่างแน่นอน

ขนาดในโลกแห่งความเป็นจริงที่รถราเต็มถนน ยังมีคนขี่จักรยานพลางเล่นโทรศัพท์มือถือไปได้ นับประสาอะไรกับถนนที่โล่งโจ้งเช่นนี้

“เชี่ย! ประกาศสีแดง? เกมนี้มีระบบแบบนี้ด้วยเหรอ? เปิดหีบสมบัติเงินเป็นคนแรกเนี่ยนะ?!”

“หีบสมบัติเงินนี่มันระดับไหนกัน? ฉันยังไม่เคยเห็นแม้แต่หีบทองแดงเลย! เทพคนนี้ไปใช้โปรอะไรมาวะ?”

“ฉายานักล่าสมบัติ... แค่ฟังก็โคตรเทพแล้ว! เทพช่วยออกมาอธิบายหน่อยได้ไหมว่าฉายานี้มันทำอะไรได้??”

“อย่าไปคิดเลย ฉายาที่ทำให้ระบบประกาศไปทั่วทุกช่องทางได้แบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราที่ขับรถกากๆ จะไปเทียบได้หรอก”

“ฉันพนันด้วยน้ำมันห้าลิตร! เทพคนนี้ต้องขับรถถังแน่ๆ! ก่อนหน้านี้ในฟอรัมมีคนบอกว่าเห็นยานพาหนะทางทหาร บางทีอาจจะเป็นเขาก็ได้!”

“ไอ้คนข้างบนตื่นได้แล้ว รถถังมันกินน้ำมันขนาดนั้น รอดมาถึงตอนนี้ได้ก็เก่งแล้ว ยังจะไปเปิดหีบสมบัติเงินได้อีกเหรอ? ฉันว่าน่าจะเป็นรถจี๊ปออฟโรดมากกว่า คล่องตัวแล้วก็บรรทุกของได้เยอะ”

“เป็นไปได้ไหมว่าเป็นราชันย์นักแข่งฉินเฟิงคนนั้น? ขนาดการแข่งขันมรณะเขายังได้ที่หนึ่งเลย แค่เปิดหีบสมบัติเงินก็ไม่น่าแปลกใจนะ?”

“คนข้างบนพูดมีเหตุผล! แต่ฉันรู้สึกว่าไม่น่าเป็นไปได้ จะมีคนที่โชคดีขนาดนี้ได้ยังไง นี่มันประกาศทั่วทุกพื้นที่เลยนะ!”

“ตอนนี้หมอกหนาขึ้นเรื่อยๆ ฉันมองไม่เห็นข้างหน้าเกินห้าเมตรด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงหาหีบสมบัติเลย แค่รอดชีวิตก็ดีถมไปแล้ว”

“อิจฉาจนร้องไห้เลย วันนี้ฉันเปิดกล่องขาวไปสามกล่อง ได้แต่วัสดุโลหะล้วนๆ ไม่มีแม้แต่น้ำสักขวด! เทพคนนี้กลับเปิดหีบสมบัติเงินได้ คนเปรียบกับคนนี่มันน่าโมโหจริงๆ!”

“เป็นไปได้ไหมว่า... หีบสมบัติเงินนี่มันเกิดในสถานที่พิเศษ? อย่างเช่นในการแข่งขันอะไรทำนองนั้น?”

“เลิกคิดเถอะ การแข่งขันพวกนั้นพอจบก็ถูกส่งกลับมาแล้วไม่ใช่เหรอ? ฉันว่ายังไงก็ต้องพึ่งดวงแหละ เผื่อวันไหนจะบังเอิญเจอเข้าสักใบ”

“พวกนายว่าฉายานักล่าสมบัตินี่มันจะมีฟังก์ชันระบุตำแหน่งรึเปล่า? ถ้าสามารถตรวจจับตำแหน่งของหีบสมบัติได้ มันก็โกงเกินไปแล้ว!”

“เป็นไปไม่ได้! ถ้ามีฟังก์ชันนี้จริง ระบบก็คงแบนเทพคนนี้ว่าเป็นพวกใช้โปรไปแล้วสิ? อย่างมากก็แค่เพิ่มค่าสถานะนิดหน่อย หรือไม่ก็เปิดกล่องแล้วได้ของเยอะขึ้น”

“ยังไงก็ตาม เทพคนนี้ต้องเป็นระดับเพดานของพวกเราเหล่าผู้รอดชีวิตแล้วล่ะ”

“ก็ไม่แน่หรอก บางทีอาจจะแค่โชคดีก็ได้”

“...”

ฉินเฟิงเอนหลังพิงเบาะคนขับ นิ้วของเขารูดผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว มองดูข้อความที่หลั่งไหลเข้ามาในช่องทางสนทนา มุมปากของเขากระตุกยิ้มอย่างจนใจ

โชคดีที่เขาไม่ค่อยได้เปิดเผยไอดีของตัวเองในช่องทางสนทนา ไม่อย่างนั้นตอนนี้ข้อความส่วนตัวคงจะระเบิดไปแล้ว

เขาปิดช่องทางสนทนา แล้วหันความสนใจกลับมาที่ฉายา “นักล่าสมบัติ” ที่เพิ่งได้รับมาในพื้นที่เก็บของ เขายื่นมือไปแตะเบาๆ แผงควบคุมโฮโลแกรมสีฟ้าจางๆ ก็ปรากฏขึ้นมาทันที