บทที่ 15 ได้รับข้อมูลการตั้งทีม

บทที่ 15 ได้รับข้อมูลการตั้งทีม

ซูฉิงที่เพิ่งจะลดความระแวดระวังลงไปได้บ้าง พลันกลับมาตึงเครียดอีกครั้งทันทีที่ได้ยินคำว่า “ข้อมูลการตั้งทีม”

ปลายเท้าของเธอขยับถอยหลังเล็กน้อย ลำตัวเอนไปข้างหน้า อยู่ในท่าเตรียมพร้อมที่จะจู่โจม เสียงของเธอพลันแหลมขึ้น “พวกคุณต้องการอะไรกันแน่!”

ฉินเฟิงถึงกับชะงักไปกับปฏิกิริยาที่ไม่คาดคิดนี้ เขาขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว

เขาก็ลดท่าทีลงแล้วนะ แถมยังเสนอแลกเปลี่ยนทรัพยากรให้ด้วยซ้ำ ทำไมอีกฝ่ายถึงยิ่งแสดงความเป็นปรปักษ์มากขึ้นไปอีก?

แต่เมื่อสายตาของฉินเฟิงกวาดมอง 01 และ 02 ที่ยืนนิ่งขึงอยู่ข้างๆ

เขาก็พลันตระหนักขึ้นมาได้ในทันที ก่อนจะไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดีพลางยกมือขึ้นนวดขมับ “เข้าใจผิดแล้ว พวกเราไม่ได้อยู่ในสถานะตั้งทีม”

ฉินเฟิงชี้ไปที่ 01 และ 02 ในน้ำเสียงเจือความจนใจอยู่หลายส่วน “สถานการณ์ของพวกเขามันพิเศษหน่อย อืม... เรียกได้ว่าเป็นลูกน้องของผมแล้วกัน”

คำพูดนี้เมื่อได้ยินในหูของซูฉิง กลับยิ่งทำให้ความระแวดระวังของเธอพุ่งสูงขึ้น

ลูกน้อง? ผู้ช่วยสองคนที่ดูเหมือนทหารประจำการ บวกกับรถเหล็กที่สามารถบดขยี้สัตว์ประหลาดได้

ตอนนี้กลับจะมาหาผู้หญิงสองคนที่มีเพียงรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าเพื่อ “ทำความเข้าใจข้อมูลการตั้งทีม” ฟังยังไงก็เหมือนเป็นข้ออ้าง

“เกรงว่าคงจะอยากหลอกล่อให้พวกเราตั้งทีมด้วย แล้วจากนั้นก็ทำอะไรกับพวกเราตามอำเภอใจสินะ”

เธอกัดริมฝีปากล่าง สายตาจ้องเขม็งไปที่ฉินเฟิง ไม่ยอมผ่อนคลายแม้แต่น้อย

ฉินเฟิงรู้ว่าการอธิบายปากเปล่าไม่มีประโยชน์ ในโลกแห่งการเอาชีวิตรอด ทรัพยากรย่อมมีค่ากว่าคำสัญญาเสมอ

เขาจึงพูดอย่างตรงไปตรงมาทันที พร้อมกับชี้นิ้วไปยังทิศทางของรถฐานที่มั่น “ผมรู้ว่าคุณไม่เชื่อ เอาอย่างนี้ ผมใช้น้ำบริสุทธิ์สองลิตรแลกกับข้อมูลการตั้งทีมที่คุณรู้ ไม่ขาดทุนหรอกใช่ไหม?”

พูดจบ เขาก็หันไปพยักพเยิดกับ 01 กล่าวด้วยน้ำเสียงสุขุม “ไปเอาน้ำสองลิตรบนรถมา”

01 รับคำแล้วหันหลังกลับไป ฝีเท้าของเขาว่องไวปราดเปรียวไม่มีอืดอาดแม้แต่น้อย ไม่นานก็หายลับไปในเงาของรถฐานที่มั่น

ซูฉิงมองดูแผ่นหลังของเขา นิ้วมือเผลอบิดชายเสื้อกันลมของตัวเองโดยไม่รู้ตัว

น้ำสองลิตรในม่านหมอกตอนนี้ ถือเป็นทรัพยากรที่ช่วยชีวิตได้จริงๆ แต่เธอไม่กล้าเสี่ยง

หากอีกฝ่ายมีเจตนาไม่ดี นั่นก็หมายถึงหายนะที่ไม่อาจหวนกลับ

ไม่ถึงสองนาที 01 ก็กลับมาพร้อมกับกระติกน้ำทหารสีเขียวใบหนึ่ง

เขาเดินมาอยู่ข้างๆ ฉินเฟิง ยื่นกระติกน้ำไปตรงหน้าซูฉิง ท่าทางของเขาเป็นแบบแผนราวกับกำลังปฏิบัติภารกิจ ไม่มีการกระทำอื่นใดที่เกินความจำเป็น

แต่ซูฉิงกลับถอยหลังไปหนึ่งก้าว ไม่ยอมแม้แต่จะแตะต้องกระติกน้ำใบนั้น แต่เธอกลับหยิบแผงควบคุมเสมือนของตัวเองออกมา แล้วใช้นิ้วมือสั่งการอย่างรวดเร็วสองสามครั้ง

แผงควบคุมของฉินเฟิงพลันปรากฏข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาหนึ่งบรรทัด: 【ผู้เล่นซูฉิงร้องขอเพิ่มท่านเป็นเพื่อน】

“น้ำฉันไม่เอา แต่ฉันแอดเพื่อนไปแล้ว” เสียงของเธอยังคงตึงเครียด แต่ก็ผ่อนคลายลงกว่าเมื่อครู่ “รอให้พวกเราไปถึงระยะที่ปลอดภัยก่อน ฉันจะส่งข้อมูลการตั้งทีมไปให้คุณ ตอนนี้กรุณาหลีกทางด้วย พวกเราจะไปแล้ว”

เธอดึงซูอวี่ แทบจะเป็นการผลักน้องสาวให้เดินไปยังรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า แต่สายตาของเธอก็ยังคงไม่ละไปจากคนทั้งสามของฉินเฟิง กลัวว่าพวกเขาจะลงมืออย่างกะทันหัน

ฉินเฟิงมองดูท่าทางระแวดระวังของพวกเธอ ในใจก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ ในโลกแห่งการเอาชีวิตรอดที่เอาแน่เอานอนไม่ได้เช่นนี้ ความระมัดระวังคือต้นทุนในการมีชีวิตรอดอยู่แล้ว

เขาโบกมือให้ 01 และ 02 เป็นสัญญาณให้ทั้งสองคนหลีกทางให้ กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ได้ ผมไม่ขวางพวกคุณ ข้อมูลคุณอย่าลืมส่งมาก็พอ”

ซูฉิงเห็นว่าพวกเขาถอยออกไปจริงๆ ก็รีบดึงซูอวี่กระโดดขึ้นรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าทันที

พร้อมกับเสียงมอเตอร์ไฟฟ้าที่ดัง “หึ่ง” ขึ้นมาเบาๆ รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าสีน้ำเงินก็พุ่งทะยานเข้าไปในม่านหมอกราวกับลำแสงริบหรี่ ไม่กี่วินาทีต่อมาก็เหลือเพียงไฟท้ายที่เลือนราง สุดท้ายก็หายลับไปในม่านหมอกโดยสมบูรณ์

ฉินเฟิงยืนอยู่ที่เดิม มองดูทิศทางที่ไฟท้ายหายลับไป พลางส่ายหัวอย่างจนใจ

เดิมทีเขาคิดว่าการได้พบปะกับผู้รอดชีวิตคนอื่นเป็นครั้งแรก อย่างน้อยก็น่าจะแลกเปลี่ยนข้อมูลกันได้อย่างราบรื่น ไม่คิดว่าสถานการณ์จะตึงเครียดเช่นนี้

“ผู้บัญชาการ ต้องการให้ติดตามหรือไม่ครับ?” 02 ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ถามด้วยน้ำเสียงเชิงสอบถาม “ความเร็วรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าของพวกเธอไม่มากนัก พวกเราตามทันครับ”

“ไม่ต้อง” ฉินเฟิงหันหลังเดินกลับไปที่รถฐานที่มั่น ดึงเปิดประตูที่นั่งคนขับ “ในเมื่อเธอไม่อยากติดต่อด้วย พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องฝืนใจ รอให้เธอส่งข้อความมาก็พอ”

เมื่อเข้าไปนั่งในห้องคนขับ เขามองดูคำขอเป็นเพื่อนของ “ซูฉิง (ยังไม่ได้ตั้งชื่อ)” บนแผงควบคุม แล้วกด “ยอมรับ”

ฉินเฟิงไม่ได้สตาร์ทรถฐานที่มั่นทันที แต่เอนหลังพิงเบาะนั่ง สายตาจับจ้องไปที่แผนที่สแกนเรดาร์บนหน้าจอควบคุมกลาง จุดแสงสีขาวสองจุดที่เป็นตัวแทนของสองพี่น้องซูฉิงยังคงเคลื่อนที่อย่างช้าๆ

เขามองดูจุดแสงทั้งสองค่อยๆ จางหายไปจากรัศมีการตรวจจับ ถึงได้สตาร์ทรถฐานที่มั่นแล้วเดินทางต่อไป

ขับไปได้ไม่นาน แผงควบคุมก็พลันดัง “ติ๊งต่อง” ขึ้นมาหนึ่งครั้ง ข้อความของซูฉิงส่งมาแล้ว

กฎการตั้งทีมคือต้องรู้หมายเลขผู้เล่นของอีกฝ่าย ค้นหาหมายเลขแล้วส่งคำเชิญ เมื่ออีกฝ่ายกดยืนยันแล้ว บนแผงควบคุมกลางของผู้ส่งคำเชิญจะปรากฏตัวเลือก “ผูกมัดทีม” ขึ้นมา และยังมีจุดสำคัญอีกอย่างคือ หลังตั้งทีมสามารถเลือกยานพาหนะของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งให้แยกส่วนเป็นวัสดุพื้นฐานได้

บัฟหลังตั้งทีมแบ่งเป็นสองประเภท บัฟพื้นฐานจะถูกกำหนดไว้: เมื่อทั้งทีมเปิดกล่องทรัพยากร ปริมาณเสบียงจะเพิ่มขึ้น 20%, อัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงพื้นฐานของยานพาหนะจะลดลง 20%

อีกทั้งยิ่งจำนวนสมาชิกในทีมมาก บัฟพื้นฐานก็จะยิ่งทับซ้อนกันได้ สามารถตั้งทีมได้สูงสุด 10 คน บัฟสูงสุดคือ 50%

นอกจากบัฟพื้นฐานแล้ว ทุกคนยังจะได้รับบัฟพิเศษเฉพาะตัวแบบสุ่มหนึ่งอย่าง ของฉันกับเสี่ยวอวี่... ตอนนี้ยังไม่สะดวกจะบอก

จริงสิ ฉันกับเสี่ยวอวี่เดิมทีก็อยู่ด้วยกันอยู่แล้ว ตอนที่ถูกดึงเข้ามาในที่บ้าๆ นี่ พวกเราสองคนก็อยู่ด้วยกัน พอเข้ามาก็เลยเปิดใช้งานการแนะนำการตั้งทีมเลย

ฉินเฟิงอ่านอย่างละเอียดทุกตัวอักษร ใช้นิ้วเคาะที่ขอบหน้าจอเบาๆ

เขาเองก็ไม่คิดว่าบัฟของการตั้งทีมจะดีขนาดนี้ เสบียง +20%, อัตราสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงลดลง 20% ฟังดูน่าดึงดูดใจทีเดียว

หากตั้งทีมเต็ม 10 คน บัฟที่ทับซ้อนกันนั้นก็แทบจะเป็น “ทรัพยากรสองเท่า, อัตราสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงลดลงครึ่งหนึ่ง” สำหรับผู้รอดชีวิตทั่วไปแล้วถือเป็นสิ่งล่อใจอย่างมหาศาล

แต่เมื่อคิดถึงสถานการณ์ของตัวเองอีกครั้ง ฉินเฟิงก็ส่ายหัวเบาๆ

เขามีรถฐานที่มั่นซึ่งเป็นป้อมปราการเคลื่อนที่ เรดาร์สามารถระบุตำแหน่งกล่องทรัพยากรได้อย่างแม่นยำ ไม่เคยต้องกังวลเรื่องเสบียง ปัญหาน้ำก็มีเครื่องทำน้ำจากอากาศแก้ไขให้

ส่วนเรื่องอัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิง 【แบบแปลนยางรถยนต์น้ำหนักเบา】ที่แลกมาได้ก่อนหน้านี้สามารถลดการใช้พลังงานได้ 5% บวกกับน้ำมันหล่อลื่นอเนกประสงค์ที่ได้จากการแข่งขันก็ลดได้อีก 5% ในอนาคตหากสร้างยางรถยนต์ออกมาได้ แรงกดดันเรื่องอัตราสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงก็ไม่มากนัก

เมื่อคำนวณดูแล้ว บัฟพื้นฐานของการตั้งทีมสำหรับเขาก็ไม่ได้มีประโยชน์มากนัก

ส่วนบัฟพิเศษเฉพาะตัวแบบสุ่มนั้น ผลของมันยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ฉินเฟิงยังไม่ถึงขั้นที่ต้องพึ่งพาบัฟสุ่มเพื่อเสริมจุดอ่อน

เขาก็ไม่ได้ผิดคำพูด ถือโอกาสส่งน้ำสองลิตรไปให้เธอผ่านทางการค้า

ซูฉิงเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะส่งข้อความกลับมาว่า “ขอบคุณ”

ฉินเฟิงไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย น้ำเพียงเล็กน้อยนี้ถือว่าเป็นค่าข้อมูลแล้วกัน

ต่อไปก็ถึงเวลาไปยังบริเวณใกล้เคียงกับจุดแสงสีน้ำเงินที่ค้นหาเจอไว้ก่อนหน้านี้แล้ว สำหรับเป้าหมายนี้ เขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

วัตถุดิบล้ำค่าเหล่านั้นล้วนต้องพึ่งพากล่องพวกนี้ทั้งสิ้น

เครื่องยนต์ของรถฐานที่มั่นคำรามกึกก้อง ถูกเร่งจนถึงกำลังสูงสุด ตัวเลขบนมาตรวัดความเร็วพุ่งทะลุ 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมงในทันที

ฉินเฟิงจ้องเขม็งไปที่แผนที่สแกนเรดาร์บนหน้าจอควบคุมกลาง สัญลักษณ์ที่เป็นตัวแทนของจุดแสงสีน้ำเงินก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ