บทที่ 3 เครื่องทำน้ำจากอากาศติดรถยนต์

บทที่ 3 เครื่องทำน้ำจากอากาศติดรถยนต์

เมื่อรถฐานที่มั่นพุ่งทะลวงผ่านดงไม้พุ่มแห้งเหี่ยวที่ขึ้นอยู่ประปราย ฉินเฟิงก็ได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของสัตว์ประหลาดสองตัวนั้นผ่านม่านหมอกหนา——มันคือหมาป่าสีเทาตัวใหญ่กำยำสองตัว!

ดวงตาของพวกมันสาดประกายดุร้าย อ้าปากแยกเขี้ยว เผยให้เห็นคมเขี้ยวขาวโพลน

ทว่า เมื่อหมาป่าสีเทาทั้งสองตัวมองเห็นอย่างชัดเจนว่าสิ่งที่ส่งเสียงคำรามเข้ามาหานั้นไม่ใช่เหยื่อที่พวกมันจะล่าได้ แต่เป็นรถหุ้มเกราะขนาดมหึมาที่ส่งเสียงคำรามราวกับอสูรกายยุคก่อนประวัติศาสตร์

แววตาดุร้ายแต่เดิมของพวกมันพลันแข็งค้าง ก่อนจะฉายแววตื่นตระหนกและงุนงงอย่างไม่น่าเชื่อ แล้วแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว จากนั้นจึงหันหลังกลับคิดจะหนี

อยากหนีรึ? ช้าไปแล้ว!

รถฐานที่มั่นเป็นดั่งกงล้อแห่งประวัติศาสตร์อันไร้ปรานี พุ่งเข้าใส่ด้วยพลังทำลายล้างที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่ง!

ฉินเฟิงเพียงรู้สึกถึงเสียง “ตุบ ตุบ” ทื่อๆ ทึบๆ สองครั้งดังมาจากตัวรถ พร้อมกับเสียงกระดูกแตกละเอียดแผ่วเบา จากนั้นทุกอย่างก็กลับสู่สภาวะปกติ

แรงสั่นสะเทือนที่ส่งมาถึงห้องคนขับนั้นเบาบางอย่างยิ่ง น้อยกว่าการเหยียบก้อนหินขนาดใหญ่เสียอีก

“อะไรกันเนี่ย นึกว่าเหยียบลูกระนาดซะอีก! ไม่รู้สึกสะเทือนเลยสักนิด?”

ฉินเฟิงเบ้ปาก ในน้ำเสียงแฝงความผิดหวังเล็กน้อยเหมือนยังไม่หนำใจ

ในเวลาไม่นาน รถฐานที่มั่นก็หยุดนิ่งอย่างมั่นคงอยู่ข้างกล่องสีทองแดงใบนั้น

ฉินเฟิงไม่ได้ลงจากรถทันที แต่ตรวจสอบหน้าจอเรดาร์อีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีสัญญาณผิดปกติอื่นใดในบริเวณโดยรอบ

หลังจากยืนยันความปลอดภัยแล้ว เขาจึงเปิดประตูรถแล้วกระโดดลงไป

กล่องโลหะสีทองแดงวางอยู่ตรงหน้า ฉินเฟิงเอื้อมมือไปหมายจะยกมันขึ้น

“โห! หนักจริงเว้ย! ข้างในนี่มันก้อนเหล็กรึไง?” น้ำหนักที่ไม่คาดคิดนี้เกือบทำเอาฉินเฟิงหลังยอก เจ้านี่หนักร่วมสิบกว่ากิโลกรัมเห็นจะได้

ม่านหมอกยังคงปกคลุมหนาทึบ รอบด้านเงียบสงัดจนน่าขนลุก มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ของรถฐานที่มั่นที่เดินเบาอยู่เท่านั้นที่มอบความรู้สึกปลอดภัยให้ได้บ้าง

ฉินเฟิงไม่มีอารมณ์มานั่งเปิดกล่องสุ่มในที่โล่งแจ้งซึ่งมีทัศนวิสัยต่ำเตี้ยเรี่ยดินเช่นนี้

เขาอุ้มกล่องสีทองแดงที่หนักอึ้งกลับไปที่รถฐานที่มั่นอย่างรวดเร็ว ปิดประตูกั้นม่านหมอกที่น่าอึดอัดไว้ข้างนอก การได้อยู่ในป้อมปราการเหล็กกล้าของตัวเองนั้นปลอดภัยที่สุด!

เมื่อกลับมาถึงห้องคนขับ เขาวางกล่องลงบนพื้นข้างเบาะผู้โดยสาร ฉินเฟิงเปิดมันออกด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม

【ได้รับ: น้ำดื่ม 500ml*3, บิสกิตอัดแท่ง*3, วัสดุโลหะธรรมดา*10, เชื้อเพลิง*10L, ชิ้นส่วนพื้นฐาน*5, แบบแปลน【เครื่องทำน้ำจากอากาศติดรถยนต์】*1】

เสบียงที่ได้ก็ถือว่าสมน้ำสมเนื้อ มากกว่ากล่องสีขาวเล็กน้อย แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของฉินเฟิงอย่างแท้จริงคือแบบแปลนที่ส่องประกายแสงสีเขียวจางๆ ใบนั้น!

เขาหยิบแบบแปลนขึ้นมาดูด้วยความสงสัย:

【แบบแปลน: เครื่องทำน้ำจากอากาศติดรถยนต์】

【คุณภาพ: ยอดเยี่ยม (สีเขียว)】

【คุณสมบัติ: สามารถควบแน่นความชื้นในอากาศเพื่อสกัดออกมาเป็นน้ำดื่มบริสุทธิ์ จะทำงานได้มีประสิทธิภาพดียิ่งขึ้นในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นสูงกว่า 30%】

【สิ่งที่ต้องใช้ในการสร้าง: วัสดุโลหะธรรมดา*10, ชิ้นส่วนพื้นฐาน*10, กระจก*5】

“เครื่องทำน้ำจากอากาศ?!” ดวงตาของฉินเฟิงเปล่งประกายแห่งความยินดี “นี่มันของวิเศษสำหรับเอาตัวรอดชัดๆ!”

แหล่งน้ำดื่มที่มั่นคงคือสิ่งสำคัญอันดับหนึ่งของการเอาชีวิตรอด

แม้ว่าจะสามารถเปิดกล่องหาขวดน้ำได้ แต่มันก็เป็นของใช้แล้วหมดไป

เมื่อมีเครื่องจักรเครื่องนี้ ตราบใดที่ความชื้นในอากาศไม่ต่ำจนเกินไป ก็แทบจะเท่ากับว่ามีบ่อน้ำพุเคลื่อนที่อยู่กับตัว!

“การเสี่ยงภัยครั้งนี้ กำไรมหาศาล!” ฉินเฟิงเก็บแบบแปลนไว้อย่างระมัดระวัง นี่คือความหวังแห่งอนาคต

จากนั้นเขาก็สตาร์ทรถ เตรียมกลับไปยังถนนหลวง

เมื่อรถฐานที่มั่นวิ่งทับซากหมาป่าสีเทาสองตัวที่เพิ่งถูกชนตายไปเมื่อครู่ ฉินเฟิงก็ฉุกคิดขึ้นมาได้จึงหยุดรถ

เนื้อหมาป่าเขาอาจจะกินไม่ลง แต่ถ้าเอาไปลงขายในช่องทางการค้า ก็น่าจะมีคนที่ต้องการและยินดีนำทรัพยากรมาแลกเปลี่ยนอย่างแน่นอน

ในเกมเอาชีวิตรอดแห่งนี้ ทรัพยากรทุกชิ้นอาจช่วยชีวิตได้ในยามคับขัน

หลังจากตรวจสอบสถานการณ์เรียบร้อยแล้ว เขาก็ลงจากรถอีกครั้ง ข่มความรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ลากซากหมาป่าสีเทาสองตัวที่ถูกบดขยี้จนไม่เป็นทรงขึ้นมา โยนเข้าไปในพื้นที่เก็บของด้านหลังของรถฐานที่มั่น

โชคดีที่พื้นที่เก็บของดูเหมือนจะมีฟังก์ชันถนอมอาหารและแยกกลิ่นไม่พึงประสงค์ ทำให้ไม่มีกลิ่นเหม็นเล็ดลอดออกมา

【ตรวจพบวัสดุที่สามารถแปรรูปได้ ต้องการเปิดใช้งานการรวบรวมอัตโนมัติหรือไม่ (การรวบรวมอัตโนมัติจะทำให้สูญเสียวัสดุบางส่วน)】

เมื่อเผชิญหน้ากับข้อความแจ้งเตือนเช่นนี้ ฉินเฟิงย่อมไม่ลังเล เขาเลือกเปิดใช้งานทันที

【แยกส่วนเสร็จสมบูรณ์】

【เนื้อหมาป่า*20 (500g)】

【เขี้ยวหมาป่าแหลมคม*4】

【หนังหมาป่า*2】

หลังจากจัดการกับของที่ริบมาได้ ฉินเฟิงก็มีเวลาว่างพอที่จะนั่งลงและเปิด【ช่องทางสนทนา】ที่กะพริบเตือนอยู่ตลอดแต่ไม่มีเวลาสนใจ

ทันทีที่เปิดออก ข้อมูลมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาดุจคลื่นสึนามิ

【ช่องทางสนทนาประจำพื้นที่ (จำนวนคนออนไลน์: 9789/10000)】

“เชี่ย! นี่มันที่ไหนวะ? เมื่อกี้ฉันยังเล่นเกมอยู่ที่บ้านอยู่เลย! ใครก็ได้บอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น?”

“ฮ่าๆๆๆ! ฉันโชคดีสุดๆ! สุ่มได้รถจี๊ปออฟโรด! สมรรถนะเจ๋งเป้ง! สภาพถนนเฮงซวยแบบนี้ก็ไม่กลัว!”

“แม่! พ่อ! อยู่ไหมคะ? หนูเสี่ยวหย่าเอง!”

“มีใครสูบบุหรี่บ้าง? ผมมีหัวจื่อครึ่งซองแลกของกินของดื่ม!”

“ใครมีของกินบ้าง? ผมใช้มีดพกสวิสของผมแลกได้นะ! ของใหม่ยังไม่เคยใช้เลย!”

“ฮือๆๆ… หนูกลัวจังเลย หมอกหนามาก ไม่กล้าขับรถแล้ว…”

“เวรเอ๊ย! ทำไมรถกากๆ ของฉันถึงไม่มีแม้แต่ช่องชาร์จไฟในรถ? แบตมือถือจะหมดแล้ว!”

“ไอ้โง่ที่อวดรถจี๊ปนั่นน่ะ เปลืองน้ำมันตายห่าเลย! ฉันเลือกรถเล็กประหยัดน้ำมันสิ ถึงจะถูกทาง!”

“มีใครอยากตั้งทีมไหม? ไปด้วยกันจะได้ช่วยเหลือกันได้! ผมเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนส แรงดี!”

“น้ำ… ใครมีน้ำบ้าง? กล่องที่ฉันเปิดได้มีแต่แท่งโลหะ! ไอ้ของพรรค์นี้มันมีประโยชน์อะไรวะ!”

“ทุกคนระวังนะ ในกล่องไม่ได้มีแต่ของรางวัลเสมอไป เมื่อกี้ฉันเปิดกล่องเจออสรพิษตัวหนึ่ง!”

“ในหมอกข้างๆ ฉันมีเสียงดังตลอดเลย จะมีสัตว์ประหลาดตามฉันอยู่รึเปล่า!”

ข้อความในช่องสนทนารีเฟรชอย่างรวดเร็ว เนื้อหาก็มีหลากหลาย

บางคนยังคงตกตะลึงและงุนงง บางคนกำลังโอ้อวด พยายามสร้างความรู้สึกเหนือกว่าในสภาพแวดล้อมใหม่

ก็ยังมีคนส่วนน้อยที่เริ่มพยายามแลกเปลี่ยนสิ่งของ โดยใช้ของที่พกติดตัวมาอย่างบุหรี่หรือเครื่องมือเล็กๆ ที่ไม่จำเป็น เพื่อแลกเปลี่ยนเป็นเสบียงยังชีพ

“แค่แป๊บเดียวก็มีผู้รอดชีวิตหายไปสองร้อยกว่าคนแล้วเหรอ ดูท่าโลกใบนี้จะเต็มไปด้วยอันตรายจริงๆ สินะ” ฉินเฟิงวิเคราะห์สถานการณ์อย่างเยือกเย็นขณะสังเกตข้อมูลในช่องทางสนทนา

สายตาของเขากวาดผ่านข้อความที่ต้องการซื้อน้ำและอาหาร ก่อนจะเหลือบมองเสบียงที่ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ในพื้นที่เก็บของของตัวเอง รวมถึงแบบแปลน【เครื่องทำน้ำจากอากาศติดรถยนต์】ใบนั้น

ฉินเฟิงไม่ลังเล เขาสลับไปยัง【ช่องทางการค้า】ทันที

【ขาย】: ไฟแช็ก Zippo (ของใหม่)【ต้องการ】: อาหารหรือน้ำอะไรก็ได้

【ขาย】: สร้อยคอทองคำหนึ่งเส้น【ต้องการ】: น้ำมันเบนซิน 10 ลิตร

【ขาย】: เจ้าแม่กวนอิมหยกเหอเถียน【ต้องการ】: เครื่องมือหรืออาวุธ

【ขาย】: ถุงน่องสาวน้อย (มีรูปให้ดูเป็นหลักฐาน)【ต้องการ】: น้ำและอาหาร

“...”

เห็นได้ชัดว่า หลายคนยังคงพยายามใช้ของฟุ่มเฟือยหรือของมีค่าเพื่อแลกกับทรัพยากรช่วยชีวิต

แต่ก็ยังมีคนจำนวนน้อยที่หน้ามืดตามัวเพราะความโลภทำการแลกเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ