บทที่ 2 ทำสัญญากับหนอนกู่พันพิษ

หนอนกู่พันพิษเริ่มตื่นตระหนก มนุษย์ผู้นี้ไม่ได้เล่นตามกฎเลยสักนิด!

เขาโหดเหี้ยมกับตัวเองอย่างแท้จริง ราวกับไม่แยแสร่างกายของตัวเองเลยแม้แต่น้อย

"นี่แกรนหาที่ตายหรือไง!" น้ำเสียงของหนอนกู่พันพิษสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด

"ชีวิตงั้นเหรอ! ฮ่าฮ่าฮ่า..." เฉินเฟยหัวเราะร่าด้วยท่าทีบ้าคลั่ง

เสียงหัวเราะอันเสียสตินั้นดังแว่วเข้าหูหนอนกู่พันพิษ จนมันถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะ

เดี๋ยวก่อนสิ!

ข้าควรจะเป็นตัวร้ายในเรื่องนี้ไม่ใช่หรือไง!

แล้วทำไมตอนนี้ข้าถึงรู้สึกเหมือนตัวเองตกเป็นเหยื่อเสียเองล่ะ?

สถานการณ์นี้มันผิดเพี้ยนไปตรงไหนกันแน่?

จากนั้นมันก็ได้ยินเสียงแหบพร่าของเฉินเฟยดังขึ้น "ฉันเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง จะต้องไปกลัวอะไรอีก! ฉันให้เวลาแกตัดสินใจสามวินาที! สาม... สอง..."

ขณะที่เฉินเฟยนับถอยหลัง หนอนกู่พันพิษก็สังเกตเห็นว่าเขาง้างหมัดขึ้นมาอีกแล้ว

หนอนกู่พันพิษถึงกับเป็นใบ้กิน!

"บัดซบ แกช่วยทำตัวให้เหมือนมนุษย์มนาหน่อยไม่ได้หรือไง!"

"ทำไมต้องทำตัวหน้าด้านขนาดนี้ด้วย!"

"อย่างน้อยก็ขอเวลาข้าคิดหน่อยสิ สามวินาทีมันหมายความว่ายังไงกัน?"

"เฮ้ยๆๆ มือของแก..."

"ปัง!" เสียงกระแทกดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเฉินเฟยซัดกำปั้นเข้าที่หน้าอกตัวเอง

เสียงนั้นทำให้เจียงอีอีที่อยู่บนเตียงสั่นสะท้านขึ้นมาอีกระลอก

เฉินเฟยทำได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ!

"ร้อนจัง..."

เจียงอีอีใกล้จะสูญเสียการควบคุมเต็มที แววตาของเธอขุ่นมัวหยาดเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์ ขณะที่ค่อยๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้เฉินเฟย

เมื่อเห็นภาพนั้น เฉินเฟยก็รู้ทันทีว่าสถานการณ์กำลังย่ำแย่!

ตอนนี้เขายังพอทนไหว แต่ถ้าเจียงอีอีพุ่งกระโจนใส่เขาเข้าจริงๆ ใครมันจะไปทนได้กัน!

"ไม่ได้ ฉันจะปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนั้นกับเจียงอีอีไม่ได้! ผู้หญิงมีแต่จะทำให้ความเร็วในการชักดาบของฉันช้าลง!"

ปณิธานของเฉินเฟยแน่วแน่มั่นคง จากนั้นเขาก็ปรับสีหน้าให้ดุดันขึ้นอีกครั้ง "บัดซบเอ๊ย หนอนกู่พันพิษ แกจะไม่ตกลงใช่ไหม!"

พูดจบเขาก็เงื้อหมัดขึ้นมาอีกรอบ

ตื่นตระหนก หนอนกู่พันพิษตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก

มันสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังชีวิตของเฉินเฟยกำลังเหือดหายไป ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป โดนซัดอีกแค่สองหมัด เขาก็คงได้ลงไปนอนในหลุมศพแน่ๆ

เฉินเฟยอาจจะอยากตาย แต่หนอนกู่พันพิษไม่อยากตายแน่นอน!

"หยุดๆๆ มีอะไรก็ค่อยพูดค่อยจากันสิ!" หนอนกู่พันพิษแทบจะร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อ ทำไมถึงมีมนุษย์ที่นิสัยบัดซบขนาดนี้อยู่บนโลกด้วย?

มันไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะมีวันที่ตัวเองต้องถูกต้อนให้จนมุมถึงเพียงนี้

"ฉันถามว่าแกตกลงหรือเปล่า!" เมื่อเห็นเจียงอีอีขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ น้ำเสียงของเฉินเฟยก็ยิ่งดุดันอำมหิต ไร้ซึ่งความปรานีใดๆ

เมื่อเห็นหนอนกู่พันพิษยังคงเงียบ หมัดของเฉินเฟยก็ทำท่าจะทุบลงมา

"หยุดๆๆ ข้ายอมตกลงแล้ว พอใจหรือยัง!" ในที่สุดหนอนกู่พันพิษก็ยอมจำนน

เฉินเฟยรีบยั้งมือเอาไว้ ก่อนจะลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ในที่สุดเขาก็สามารถข่มขู่มันได้สำเร็จ!

"รีบทำสัญญาสิ!"

เฉินเฟยใช้ความรู้จากชาติที่แล้วควบแน่นตราสัญญาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

วงเวทหกแฉกสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหนอนกู่พันพิษ

【สัญญาเสมอภาค: เมื่อทำสัญญาแล้ว ทั้งสองฝ่ายจะไม่สามารถทำร้ายซึ่งกันและกันได้ นอกจากนี้ สัญญายังไม่สามารถยกเลิกได้เมื่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ ผู้ฝึกอสูรจะสามารถเปลี่ยนสัตว์อสูรได้ก็ต่อเมื่อสัตว์อสูรตัวปัจจุบันตายลงเท่านั้น ทว่าผู้ฝึกอสูรจะได้รับผลกระทบย้อนกลับตามมา ซึ่งมีตั้งแต่ระดับพลังลดลงไปจนถึงขั้นเสียชีวิต】

เมื่อไร้ทางออก หนอนกู่พันพิษจึงต้องทำสัญญาจนเสร็จสมบูรณ์!

"กู่... กู่ ต่อไปนี้ฉันจะเรียกแกกว่า เสี่ยวกู่ ก็แล้วกัน!"

เฉินเฟยรีบอัญเชิญเสี่ยวกู่ออกจากร่างกายเข้าไปในมิติฝึกอสูรของเขาทันที

เสี่ยวกู่ได้สัมผัสกับมิติฝึกอสูรเป็นครั้งแรก ซึ่งภายในนั้นมีสระสัตว์อสูรตั้งอยู่

ทันทีที่เข้าไปข้างใน!

มันก็สัมผัสได้ว่าน้ำในสระมีสรรพคุณในการเยียวยารักษา และยังสามารถช่วยเพิ่มระดับการบ่มเพาะพลังได้อย่างช้าๆ แม้ความเร็วจะค่อนข้างน้อยนิดก็ตาม

ทว่ากลับมีเหตุสุดวิสัยอีกอย่างเกิดขึ้น

หนังสือที่มีรูปลักษณ์โบราณเล่มหนึ่งจู่ๆ ก็ลอยขึ้นมาจากสระสัตว์อสูร ปลดปล่อยแรงกดดันที่ทำเอาเสี่ยวกู่ถึงกับสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

มันรู้สึกราวกับกำลังเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายบรรพกาลที่กำลังอ้าปากกว้าง พร้อมที่จะกลืนกินมันเข้าไปได้ทุกเมื่อหากขยับตัวแม้แต่น้อย ซึ่งนั่นหมายถึงความพินาศชั่วนิรันดร์

ของพรรค์นี้มาอยู่ในมิติฝึกอสูรของมนุษย์ผู้นี้ได้อย่างไร?

เสี่ยวกู่แทบจะเป็นบ้าไปอีกรอบ!

แต่สิ่งที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่าก็คือ คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการสังหารได้แบ่งอาณาเขตของตัวเองเอาไว้อย่างชัดเจน

มันยึดครองพื้นที่ไปถึงเก้าส่วน เหลือพื้นที่ให้เสี่ยวกู่เพียงแค่ส่วนเดียวเท่านั้น

วินาทีนั้น เสี่ยวกู่ก็ปล่อยโฮออกมา

นี่มันไม่ใช่การปฏิบัติต่อสัตว์อสูรอย่างเป็นธรรมเลยสักนิด!

เฉินเฟยย่อมสังเกตเห็นความวุ่นวายภายในมิติฝึกอสูรของตน คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการสังหารยังคงอยู่จริงๆ แม้จะไม่รู้ว่าทำไมมันถึงเข้าไปอยู่ในมิติฝึกอสูรได้ แต่นั่นก็ทำให้เขารู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

ทว่าคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการสังหารกลับไม่ตอบสนองต่อคำสั่งของเขาเลยแม้แต่น้อย ทำให้เขาได้แต่หมดหนทาง

"เสี่ยวกู่ เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะ ตอนนี้รีบดูดซับยาฝันมายาล่องลอยออกจากร่างกายฉันก่อน"

ภารกิจหลักกำลังเร่งด่วน!

โลกภายนอก เจียงอีอีได้เบียดตัวเข้ามาแนบชิดกับเฉินเฟยแล้ว

"เสี่ยวกู่ เร็วเข้า เร็วเข้า..." เฉินเฟยเหงื่อแตกพลั่ก

ทันทีที่เสี่ยวกู่ปรากฏตัวออกมา มันก็เห็นทั้งสองกำลังพัวพันนัวเนียกันอยู่ "ช่างไร้ยางอายจริงๆ!"

เฉินเฟยสบถลั่น "พี่สาวแกสิ! รีบลงมือเร็วเข้า!"

เสี่ยวกู่มึนงงไปชั่วขณะ "แกอยากทำมิดีมิร้ายพี่สาวข้าเหรอ? ข้าไม่มีพี่สาวเสียหน่อย! อีกอย่าง ตัวแกก็ออกจะใหญ่โต ส่วนเผ่าพันธุ์หนอนกู่พันพิษของพวกข้าก็ออกจะเล็กจ้อย..."

เฉินเฟยถึงกับหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ความคิดของเสี่ยวกู่มันวิปริตไปถึงไหนแล้วเนี่ย?

"แกบ้าไปแล้วหรือไง!"

"ถ้าแกยังไม่ยอมลงมืออีก ฉันจะให้คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์สับแกให้เละ!"

เมื่อได้ยินคำขู่นั้น เสี่ยวกู่ก็สั่นสะท้านขึ้นมาอีกครั้ง เอาล่ะๆ ข้าทำแล้ว ข้าทำแล้ว!

กลืนกิน ปลดปล่อย!

ฤทธิ์ยาฝันมายาล่องลอยในร่างกายของเฉินเฟยและเจียงอีอีค่อยๆ ถูกเสี่ยวกู่ดูดซับไป

ทว่าด้วยความที่มันเป็นแค่อสูรตัวจ้อย เลเวล 1 ขั้นที่ 1 แถมทักษะกลืนกินก็ยังอยู่แค่ระดับเริ่มต้น ประสิทธิภาพในการดูดซับจึงเชื่องช้าจนน่าใจหาย

มันแทบจะช่วยรักษาสติของคนๆ หนึ่งเอาไว้ได้อย่างยากลำบาก ส่วนอีกคนนั้นก็ยังเอาแน่เอานอนไม่ได้

ขณะที่เจียงอีอีเริ่มกระชากเสื้อผ้าของเฉินเฟย เขาก็สัมผัสได้ถึงอันตราย

คิดสิ มีวิธีอื่นอีกไหม?

ชั่วขณะนั้น ในหัวของเฉินเฟยขาวโพลนไปหมด

เดี๋ยวก่อน คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการสังหาร!

ในตอนนี้ พลังเดียวที่เขาพอจะพึ่งพาได้ก็คือคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการสังหารเท่านั้น

เมื่อห่อหุ้มจิตสำนึกของตนเข้ากับคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการสังหาร ในที่สุดเฉินเฟยก็มองเห็นข้อมูลที่แสดงอยู่บนนั้น

ทว่าหน้าต่างสถานะกลับโปร่งใสมากจนแทบจะมองไม่เห็น

【คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการสังหาร

คุณภาพ: วัตถุศักดิ์สิทธิ์

วัสดุ: ???

ศักยภาพ: ???

ความสามารถ:

ทักษะระดับเริ่มต้น → ทักษะระดับเชี่ยวชาญ ใช้ค่าการสังหาร 1,000 หน่วย

ทักษะระดับเชี่ยวชาญ → ทักษะระดับปรมาจารย์ ใช้ค่าการสังหาร 10,000 หน่วย

ทักษะระดับปรมาจารย์ → ทักษะระดับจุดสูงสุด ใช้ค่าการสังหาร 100,000 หน่วย...

พรสวรรค์ระดับ C → พรสวรรค์ระดับ B ใช้ค่าการสังหาร 10,000 หน่วย

พรสวรรค์ระดับ B → พรสวรรค์ระดับ A ใช้ค่าการสังหาร 100,000 หน่วย

พรสวรรค์ระดับ A → พรสวรรค์ระดับ S ใช้ค่าการสังหาร 1,000,000 หน่วย...

การเพิ่มระดับขั้นแต่ละขั้นสำหรับผู้ฝึกอสูรระดับต้น ใช้ค่าการสังหาร 1,000 หน่วย

ผู้ฝึกอสูรระดับต้น → ผู้ฝึกอสูรระดับกลาง ใช้ค่าการสังหาร 10,000 หน่วย...

ยอดคงเหลือค่าการสังหารปัจจุบัน: 23,000 หน่วย

(คงเหลือจากการสังหารในดินแดนอันตรายเมื่อชาติที่แล้ว!)

หมายเหตุ: วัตถุวิญญาณ สภาพแวดล้อม สายเลือด และอื่นๆ ที่มีความพิเศษ สามารถช่วยลดการใช้ค่าการสังหารได้】

1. เนตรหยั่งรู้: สามารถระบุข้อมูลสัตว์อสูร พืชวิญญาณ วัตถุวิญญาณ... ที่บันทึกไว้ในคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ได้
2. มิติเก็บของ: ปัจจุบันมีพื้นที่ 10,000 ลูกบาศก์กิโลเมตร (หมายเหตุ: สามารถเก็บได้ทั้งสิ่งไม่มีชีวิตและสิ่งมีชีวิต!)

เมื่อได้เห็นข้อมูลเหล่านี้ เฉินเฟยก็รู้สึกตื่นเต้นจนเลือดสาดพล่าน ในที่สุดเขาก็มองเห็นความหวังแล้ว...