บทที่ 80 - คลื่นสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์บุก

บทที่ 80 - คลื่นสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์บุก

จักจั่น เป็นแมลงธรรมดาๆ ที่ดูอ่อนแอมาก

ภาพจำของทุกคนที่มีต่อมัน นอกจากเสียง 'จี่ จี่' ที่ร้องระงมในฤดูร้อนแล้ว ก็แทบจะไม่มีอะไรให้น่าจดจำอีก

แต่จักจั่นในโลกแห่งการเข่นฆ่าใบนี้ ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดาๆ แน่นอน

จ้าวตงตาลุกวาว ความทรงจำเกี่ยวกับสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์หลั่งไหลเข้ามาในหัว

สัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์ คือภัยพิบัติครั้งใหญ่ในช่วงแรกของโลกแห่งการเข่นฆ่า

พวกมันจะจำศีลอยู่ใต้ดินเป็นเวลาสิบปี พอครบกำหนดก็จะมุดขึ้นมาจากดิน จักจั่นยักษ์ที่หิวโซจะเริ่มออกล่ามนุษย์เพื่อเติมเต็มพลังงาน

ซึ่งนี่จะนำไปสู่หายนะอันน่าสะพรึงกลัวที่เกิดจากความผิดปกติของพวกมัน

แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด

สิ่งที่ร้ายกาจที่สุดคือ สัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์สามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้ ดังนั้นพวกมันจึงมักจะแฝงตัวเข้ามาในคราบมนุษย์ และฉวยโอกาสลอบโจมตีตอนที่คุณเผลอ

"กรอบแกรบ!"

จ้าวตงมองดูพื้นดินตรงหน้า มือสีดำที่มีชั้นเปลือกแข็งๆ หุ้มอยู่ยื่นออกมา ก่อนที่ร่างมนุษย์สีดำทะมึนจะค่อยๆ ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากหลุม

จ้าวตงรีบเปิดหน้าต่างสถานะตรวจสอบทันที

[สัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์ เลเวล 11 สัตว์ร้ายประเภทแมลงที่สามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้ บินได้ มีพละกำลังมหาศาล ชอบกินเนื้อมนุษย์ หลังจากสิ้นสุดการจำศีล จะเข้าสู่ช่วงล่าเหยื่ออย่างบ้าคลั่งเป็นเวลาสามเดือน หลังจากนั้นสามเดือน จะเข้าสู่ช่วงจำศีลอีกครั้ง]

จ้าวตงที่เคยอ่านนิยายมาก่อนรู้ดีว่า ในช่วงแรกที่สัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์กำลังหิวจัด พวกมันจะล่าเหยื่ออย่างบ้าคลั่ง

ดังนั้นช่วงเวลานี้จึงเป็นช่วงที่อันตรายที่สุด

จ้าวตงรีบพิมพ์ข้อความลงในช่องแชทหมู่บ้านมือใหม่ 168 เล่าเรื่องที่สัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์สามารถจำแลงกายเป็นคนได้

เพื่อเตือนให้ทุกคนระวังตัวไว้

พอทุกคนได้ยิน ก็ตกใจกันมาก

[สัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์กลายร่างเป็นคนได้ด้วยเหรอ]

[เวรแล้ว งั้นต้องหาวิธีแยกแยะให้ออกแล้วล่ะ]

[เมื่อกี้มีผู้หญิงส่งสายตาปิ๊งๆ ให้ฉันด้วย จะใช่สัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์หรือเปล่าวะ]

[เชี่ย ใช่จริงๆ ด้วย มันพุ่งเข้ามาแล้ว ที่หลังมันมีปีกด้วย...]

จ้าวตงส่งข้อความไปเตือนหลิ่วซือเหยากับตี้อู่ชิงหย่าให้ระวังสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์ด้วย

จากนั้น เขาก็หันกลับมามองสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์ที่เพิ่งคลานขึ้นมาจากหลุม

สัตว์ร้ายตัวนี้เพิ่งจะขึ้นมาถึง ก็รู้สึกว่าแสงแดดแยงตาเหลือเกิน

วินาทีต่อมา ร่างของมันก็กลายสภาพเป็นชายหนุ่มสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง

มันหันมามองจ้าวตง คิดว่าจ้าวตงยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของมัน

"สวัสดีเพื่อน เมื่อกี้ฉันโดนสัตว์ร้ายโจมตี บาดเจ็บหนักเลย นายช่วยฉันหน่อยได้ไหม ขอร้องล่ะ"

ชายหนุ่มคุกเข่าลงกับพื้น เอื้อมมือมาหาจ้าวตง

"ได้สิ"

จ้าวตงตอบหน้าตาย วินาทีต่อมา คมมีดสายลมก็พุ่งทะยานเข้าหาสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์จากทั่วทุกสารทิศ

"ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!"

สัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์ยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกฟันจนร่างแหลกเป็นชิ้นๆ

"อืม สำหรับฉันมันอ่อนแอเกินไปแฮะ"

จ้าวตงส่ายหน้าเบาๆ แต่สำหรับผู้เอาชีวิตรอดคนอื่นๆ นี่คงเป็นหายนะครั้งใหญ่เลยทีเดียว

แถมหลังจากนี้ จำนวนของสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์จะเพิ่มขึ้นจนน่าสะพรึงกลัว

"หวังว่าทุกคนจะผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้นะ"

[ฆ่าสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์สำเร็จ ได้รับพลังงาน 100 แต้ม]

จ้าวตงกำลังจะหันหลังกลับ ก็สังเกตเห็นฟองสบู่หล่นอยู่ข้างเท้าของซากสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์

ดวงตาแห่งสถานะของเขามองเห็นมันในพริบตา

[พลังจิต +5]

ฮ่าๆๆ เจอสัตว์ร้ายที่ดรอปค่าสถานะพลังจิตได้อีกแล้ว

จ้าวตงดีใจสุดๆ

เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ สัตว์ร้ายที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ มักจะดรอปค่าพลังจิตเสมอ

เขารีบใช้ทักษะควบคุมไม้ บังคับเรือพุ่งไปหาสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์ราวกับสปีดโบ๊ท

จากนั้นก็กระโดดลงไปบนฝั่ง เอื้อมมือไปแตะฟองสบู่สถานะนั้น

พลังจิตเพิ่มขึ้นอีกแล้ว

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีที่คุณเป็นคนแรกที่สังหารสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์ได้]

เมื่อเสียงระบบดังขึ้น จ้าวตงก็ชะงักไป ก่อนจะประหลาดใจที่เห็นป้ายแผ่นหนึ่งร่วงหล่นลงมาตรงหน้า

[ป้ายภารกิจ 3 ดาว!]

[ครบกำหนดสิบปี คลื่นสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์มาถึงแล้ว จำนวนของสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์มีมากเกินไป เพื่อลดอัตราการเสียชีวิตของผู้เอาชีวิตรอด จำเป็นต้องตามหาราชินีจักจั่นยักษ์ เพื่อให้เธอออกคำสั่งห้ามสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์โจมตีมนุษย์]

[ปัจจุบันราชินีจักจั่นยักษ์ถูกผนึกอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง ต้องรวบรวมชิ้นส่วนศิลาจารึกสามชิ้น เพื่อประกอบเป็นศิลาจารึกที่สมบูรณ์ ปลดผนึก และช่วยเหลือราชินีจักจั่นยักษ์]

[คำใบ้ภารกิจ จุดที่ซ่อนชิ้นส่วนศิลาจารึกถูกกระจายไว้ในหมู่บ้านมือใหม่ 168 แล้ว หลังจากปลดผนึก หมู่บ้านมือใหม่ 168 จะเชื่อมต่อกับอาณาเขตของราชินีจักจั่นยักษ์ และได้รับทรัพยากรใหม่ๆ]

[คำใบ้ภารกิจ เมื่อทำภารกิจสำเร็จ จะได้รับการยอมรับจากราชินีจักจั่นยักษ์ คุณจะได้เป็นเพื่อนกับเธอ และมีโอกาสได้รับการช่วยเหลือจากเธอ]

เชี่ย มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย!

ป้ายภารกิจโผล่มาอีกแล้ว ของแบบนี้เขาคุ้นเคยดี

แต่ดูเหมือนจะได้ผลตอบแทนคุ้มค่ามากเลยนะ

สรุปคือ ทำภารกิจสำเร็จแล้ว จะได้ประโยชน์สองอย่าง

อย่างแรก หมู่บ้านมือใหม่ 168 ของพวกเขาจะมีพื้นที่กว้างขึ้น และมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์มากขึ้น!

ข้อดีของการมีทรัพยากรเยอะๆ มันเห็นได้ชัดอยู่แล้ว

ทรัพยากรเยอะ ก็แปลว่ามีของดีๆ ให้เอามาอัปเกรดความแข็งแกร่งได้เยอะขึ้น

การอัปเลเวลของทุกคนก็จะเร็วขึ้นตามไปด้วย

ประโยชน์อย่างที่สอง

อันนี้เจาะจงที่ตัวเขาโดยเฉพาะ

คือจะได้รับการยอมรับจากราชินีจักจั่นยักษ์

นี่มันเยี่ยมไปเลยนะเนี่ย

ยังไงซะ ไม่ว่าจะทำภารกิจหรือไม่ ก็ต้องล่าสัตว์ร้ายอยู่ดี

งั้นก็รับงานนี้ไปเลยดีกว่า

เขากดรับภารกิจอย่างไม่ลังเล

ชั่วพริบตา ป้ายภารกิจก็กลายสภาพเป็นแผนที่

บนแผนที่ระบุตำแหน่งสามแห่ง ซึ่งก็คือตำแหน่งที่ชิ้นส่วนศิลาจารึกตกอยู่นั่นเอง

สรุปง่ายๆ ภารกิจนี้คือ

ราชินีจักจั่นยักษ์ถูกผนึกไว้ที่ไหนสักแห่ง การจะช่วยเธอได้ ต้องเดินทางไปสามสถานที่เพื่อตามหาชิ้นส่วนศิลาจารึกสำหรับคลายผนึก

พอรวบรวมชิ้นส่วนครบ ก็จะสามารถเปิดสถานที่ที่ถูกผนึกนั้นได้

พอเข้าใจเงื่อนไขทั้งหมดแล้ว จ้าวตงก็เตรียมตัวออกเดินทางไปยังสามสถานที่นั้น

เนื่องจากเขาเป็นคนรับภารกิจ สถานที่ซ่อนชิ้นส่วนศิลาจารึกจึงถูกสุ่มลงมาในหมู่บ้านมือใหม่ 168

พูดง่ายๆ ก็คือ เขาไม่ต้องออกไปนอกหมู่บ้านมือใหม่ 168 ก็สามารถเดินทางไปถึงทั้งสามที่นั้นได้

จ้าวตงลองกะระยะดู สถานที่ที่ใกล้ที่สุดคือหนองน้ำที่อยู่ข้างหน้า

[คำใบ้ ชิ้นส่วนศิลาจารึกชิ้นแรก อยู่ใจกลางหนองน้ำ ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ลำต้นคดงอ]

"อืม เขตหนองน้ำงั้นเหรอ..."

"ก่อนหน้านี้เคยได้ยินผู้เอาชีวิตรอดบางคนบอกว่า ที่นั่นมีแมลงมีพิษกับงูเยอะแยะเต็มไปหมด แถมยังมีสัตว์ประหลาดในหนองน้ำด้วย"

จ้าวตงพึมพำกับตัวเอง

ถ้าเป็นคนอื่นได้ภารกิจนี้ไป คงต้องไปหาคนมาร่วมปาร์ตี้ด้วยแน่ๆ

แต่สำหรับจ้าวตง ไม่ใช่ปัญหาเลย

"จ้าวหนึ่ง!"

จ้าวตงตะโกนเรียก

"ครับเจ้านาย!"

ทหารโครงกระดูกทั้งหกเดินเข้ามา

"บังคับเรือไปทางทิศตะวันออก มุ่งหน้าสู่เขตหนองน้ำ"

"รับทราบครับเจ้านาย"

เรือเริ่มแล่นออกไป

ในขณะเดียวกัน ที่อื่นๆ สัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์ก็พากันผุดขึ้นมาจากดินทีละตัวๆ

ความหิวโหยทำให้พวกมันดุร้ายยิ่งขึ้น

สัตว์ร้ายตัวเล็กๆ หลายตัวถูกพวกมันรุมทึ้ง แต่สำหรับพวกมัน รสชาติของสัตว์พวกนั้นมันแย่เกินไป

ดังนั้น พวกที่เดินทางคนเดียวจึงตกเป็นเป้าหมาย

ในช่วงเวลานี้ ในช่องแชทมีคนโพสต์เตือนเรื่องความอันตรายของสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์เต็มไปหมด

ระหว่างทางไปเขตหนองน้ำ จ้าวตงก็นั่งอ่านข้อความพวกนี้ไปพลางๆ

ตอนนั้นเอง หลิ่วซือเหยาก็ส่งข้อความมาหา

หลิ่วซือเหยา: [เมื่อกี้ในป่าหลังบ้าน จู่ๆ ก็มีคนสามคนผุดขึ้นมาจากดิน ฉันกับแม่กำลังขุดหินพลังงานอยู่ ตกใจแทบแย่เลย!]

จ้าวตง: [พวกนั้นแหละคือสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์]

หลิ่วซือเหยา: [อืม ฉันจัดการมันไปแล้ว พวกมันรับมือยากเหมือนกันนะเนี่ย]

หลิ่วซือเหยา: [แต่โชคดีที่จัดการได้ อ้อ มีข่าวดีจะบอกด้วยแหละ เมื่อกี้ตอนที่สู้กับสัตว์ร้ายจักจั่นยักษ์ ฉันบังเอิญเจอของดีเข้าให้ มันชื่อว่า ผลกระดูก รูปร่างเหมือนกระดูกเลยล่ะ]

[จบแล้ว]