บทที่ 20 - ทักษะคมมีดสายลม อัปเลเวลเป็นเลเวล 5

บทที่ 20 - ทักษะคมมีดสายลม อัปเลเวลเป็นเลเวล 5

"แจ๋วไปเลย ได้ทักษะคมมีดสายลมมาครอบครองแล้ว"

ตอนนี้สถานะตัวละครของเขาก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยล่ะ

[ผู้เอาชีวิตรอด: จ้าวตง]

[อาชีพ: ปรมาจารย์ช่างไม้]

[เลเวล: 4 (480%/600%)]

[พละกำลัง: 107]

[ความเร็ว: 90]

[ความทนทาน: 90]

[พลังป้องกัน: 90]

[พลังจิต: 120]

[ทักษะ: โจมตีคริติคอล (50%)]

[ทักษะ: เปลวไฟ]

[ทักษะ: คมมีดสายลม]

[พรสวรรค์: หน้าต่างสถานะ ควบคุมไม้]

[เหรียญทอง: 9,000]

[แต้มสถานะที่จัดสรรได้: 0]

[อุปกรณ์: ค้อนอุตสาหกรรม ดวงตาแห่งสถานะ มีดเลาะกระดูกโลหะผสม]

[ไอเทมพิเศษ: จิตวิญญาณภูตผี]

…………

…………

จ้าวตงขมวดคิ้วแน่น

ทักษะคมมีดสายลมนี้ ควบคุมไม่ง่ายอย่างที่คิด

มันต้องอาศัยการสัมผัสถึงสายลมอ่อนๆ ในอากาศอย่างเงียบๆ จากนั้นก็ใช้พลังจิตชักนำ ถูไถ จนเกิดความรู้สึกสั่นสะเทือนในอากาศ...

หลังจากนั้น ก็ต้องชักนำความรู้สึกนี้ ให้รวมตัวกันเป็นรูปเป็นร่าง และนั่นก็คือคมมีดสายลมนั่นเอง!

คมมีดสายลมสามารถแปรเปลี่ยนเป็นอาวุธรูปร่างแปลกประหลาดได้หลากหลายรูปแบบ

เช่น ใบมีด ขวาน หรือแม้แต่เข็มเล่มเล็กๆ หลายๆ เล่ม!

ฟังดูซับซ้อนน่าดู

แต่เมื่อมีทักษะนี้แล้ว ไม่ช้าก็เร็ว เขาก็จะสามารถใช้งานมันได้อย่างคล่องแคล่ว เหมือนกับทักษะควบคุมไม้นั่นแหละ

วิ้ง...

ในอากาศ คมมีดสายลมค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมา ก่อนจะพุ่งตรงไปยังเป้าหมายที่อยู่ไม่ไกลออกไป

"ฉับ!"

กิ่งไม้ขนาดเท่าตะเกียบถูกตัดขาดเป็นสองท่อน ร่วงหล่นลงสู่ผิวน้ำ

"ตอนนี้เพิ่งจะสร้างคมมีดสายลมได้แค่อันเดียว ดูท่าคงต้องฝึกซ้อมให้มากกว่านี้ซะแล้ว"

หลังจากเก็บหีบสมบัติระดับทองกลับมาแล้ว เมื่อมองดูหีบสมบัติเหล็กทั้ง 6 ใบที่อยู่บนเรือ จ้าวตงก็พร้อมที่จะเปิดมันออกดูแล้ว

แต่ก่อนหน้านั้น เขาขออัปเลเวลก่อนดีกว่า

กันไว้ดีกว่าแก้ เผื่อมีเรื่องวุ่นวายตามมาทีหลัง

ตอนนี้เลเวลของเขาคือ: [เลเวล: 4 (480%/600%)]

หมายความว่า ขอแค่ได้พลังงานเพิ่มอีก 120 แต้ม เขาก็จะสามารถอัปเลเวลได้แล้ว

เมื่อถึงตอนนั้น เขาก็จะเป็นคนแรกในพื้นที่นี้ที่อัปถึงเลเวล 5!

หีบสมบัติระดับทอง 5 ใบเลยนะโว้ย ถึงตอนนั้นค่อยเปิดรวดเดียวเลยก็แล้วกัน

จ้าวตงยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันไปมองฝูงจระเข้ที่อยู่ไม่ไกลนัก

หลังจากที่จระเข้ยักษ์ตายไป จระเข้พวกนี้ก็ดูเหมือนจะตกใจกลัว จนไม่กล้าว่ายเข้ามาใกล้เขาเลย

พวกแกไม่เข้ามาก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันไปหาเอง!

หอกไม้หลายสิบเล่มลอยขึ้นไปบนอากาศ มหกรรมการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง

ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน ที่ป่าลึกอันห่างไกล อวี๋ลี่และเพื่อนร่วมทีมก็ยังคงมุ่งมั่นกับการล่าซากศพเดินได้อยู่

ผู้หญิงคนนี้ถือว่าขยันเอาเรื่อง ในขณะที่เพื่อนร่วมทีมเหนื่อยจนแทบจะคลาน เธอก็ยังคงล่าซากศพเดินได้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

"ลูกพี่อวี๋ลี่ ไอ้จ้าวตงนั่นมันต้องไปตายอยู่ที่นั่นแล้วแน่ๆ พี่ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้นะ"

คนที่พูดเพิ่งจะกระดกน้ำเข้าไปอึกใหญ่ ก่อนจะเปิดหน้าต่างระบบของผู้เอาชีวิตรอดขึ้นมา

เขาเหลือบมองตารางจัดอันดับระดับภูมิภาค ก่อนจะพึมพำออกมา: "ไอ้จ้าวตงยังอยู่ในตารางจัดอันดับแฮะ ยังไม่ตายว่ะ"

"ก็เทพจ้าวตงเขาเป็นถึงระดับ 4 นี่นา จะไปตายง่ายๆ ได้ยังไง"

"นั่นสิ ถ้ายอมตายง่ายๆ ก็คงจะดีสิ"

"ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ ลูกพี่อวี๋ลี่ออกจะเก่งกาจและขยันขันแข็งขนาดนี้ แทบจะไม่ได้หยุดพักจากการล่าซากศพเดินได้เลยด้วยซ้ำ ทำไมถึงยังตามหลังหมอนั่นอยู่ได้เนี่ย? ไอ้จ้าวตงมันมีสามเศียรหกกรหรือไง?"

อวี๋ลี่จัดการซากศพเดินได้ไปอีกตัว ก่อนจะหันมาตอบว่า: "เอาเวลาบ่นไปรีบๆ ล่าซากศพดีกว่าไหม"

"ได้เลยครับ!"

คนขี้บ่นเพิ่งจะรับคำ ก็ทันได้เห็นความเปลี่ยนแปลงบนตารางจัดอันดับพอดี

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เอาชีวิตรอดจ้าวตง ที่สามารถอัปถึงเลเวล 5 ได้เป็นคนแรกในหมู่บ้านมือใหม่ 168!]

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เอาชีวิตรอดจ้าวตง ได้รับหีบสมบัติระดับทอง 5 ใบ]

"เชี่ย! ลูกพี่อวี๋ลี่ ไอ้จ้าวตงมันเลเวล 5 ไปแล้ว!"

ช่องแชทระดับภูมิภาคเดือดพล่านขึ้นมาทันที

ทุกคนต่างเห็นข้อความประกาศนี้

"เทพจ้าวตงเลเวล 5 แล้ว ผ่านไปไม่ทันไรเองนะเนี่ย!"

"โหดสัดรัสเซีย ส่วนฉันยังอยู่แค่เลเวล 1 เอง"

"ไวเกิ๊น! ฉันรู้แหละว่าเทพจ้าวตงน่ะเก่ง แต่ว่า... แต่มันจะไวเกินไปไหมอ่ะ"

"เทพจ้าวตง หมู่บ้าน 168 ของพวกเราฝากความหวังไว้ที่คุณหมดแล้วนะ เรามาปาร์ตี้กันเถอะ"

"เทพจ้าวตงคือความหวังของหมู่บ้านเราไปแล้วล่ะ"

แต่จ้าวตงไม่มีเวลามานั่งอ่านคอมเมนต์พวกนี้หรอก ตอนนี้เขากำลังตื่นเต้นกับรางวัลที่กองอยู่ตรงหน้า

หีบสมบัติระดับทอง 5 ใบปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอย่างกะทันหัน ก่อนจะหล่นตุ้บลงบนเรือ

นอกจากนั้น เนื่องจากการอัปเลเวล ค่าสถานะทั้งหมดของเขาก็เพิ่มขึ้นอีก 10 แต้มด้วย

ตอนนี้ค่าสถานะทุกอย่างของเขาทะลุ 100 ไปหมดแล้ว

ส่วนสถานะโจมตีคริติคอล ก็เพิ่มจาก 50% เป็น 60% แล้วด้วย

หมายความว่า ตอนนี้แค่เขาสุ่มโจมตีออกไป ก็มีโอกาสสูงมากที่จะติดคริติคอล

ถึงเวลานี้ เขาแทบจะอดใจรอเปิดหีบสมบัติระดับทองทั้ง 5 ใบตรงหน้าไม่ไหวแล้ว

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับหม้อสแตนเลสแสนอร่อย 1 ใบ (อาหารที่ปรุงจากหม้อใบนี้จะมีรสชาติแสนอร่อย และสามารถฟื้นฟูพลังจิตได้อย่างมากและต่อเนื่อง)]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับรองเท้าวายุ 1 คู่ (เมื่อสวมใส่แล้ว ความเร็ว +20%)]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับยาทิพย์ 3 เม็ด (ยาทิพย์นี้สามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บและถอนพิษได้ทุกชนิด อาการป่วยจะหายเป็นปลิดทิ้ง)]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับกล้องส่องทางไกลตาทิพย์ 1 อัน (สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ไกลสูงสุด 20 กิโลเมตร)]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับข้าวทิพย์ 20 กิโลกรัม (เมื่อรับประทานแล้วจะช่วยปรับสภาพร่างกายให้ดีขึ้นอย่างมาก)]

"ไม่เลวๆ สมกับเป็นหีบสมบัติระดับทองจริงๆ ไม่ทำให้ผิดหวังเลย!"

ยิ่งดูของรางวัล จ้าวตงก็ยิ่งชอบใจ ไม่ว่าจะชิ้นไหน หากเอาไปขายรับรองว่าคนต้องแย่งกันซื้อจนเป็นบ้าเป็นหลังแน่นอน

โดยเฉพาะหม้อสแตนเลสแสนอร่อยกับข้าวทิพย์ อันนึงช่วยฟื้นฟูพลังจิต อีกอันช่วยฟื้นฟูพละกำลัง

ยิ่งคิดจ้าวตงก็ยิ่งฟิน!

เหลือหีบสมบัติระดับทองอีก 1 ใบ

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับหอกเหล็กยาว 1 เล่ม]

"ก็ไม่เลวแฮะ"

เมื่อมองดูหอกเหล็กยาวในมือ จ้าวตงก็พยักหน้าเบาๆ

เพียงแต่อาวุธชิ้นนี้ไม่ค่อยเหมาะกับเขาเท่าไหร่

เขาชอบใช้มีดเลาะกระดูกมากกว่า

ที่เหลือก็คือหีบสมบัติเหล็กกองโต

หลังจากล่าจระเข้ไปได้สักพัก เขาก็ได้หีบสมบัติเหล็กเพิ่มมาอีกหลายใบ

เขาเปิดมันออกดูทันที

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับผ้าห่ม 1 ผืน]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับชุดชามตะเกียบ 1 ชุด]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับหมั่นโถว 2 ลูก]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับผ้าห่ม 1 ผืน]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ...]

ถือว่าไม่เลวเลย เป็นของใช้จุกจิกทั้งนั้น

แต่ตอนที่ได้เห็นผ้าห่ม ดวงตาของจ้าวตงก็เป็นประกายขึ้นมาทันที!

สะใจโว้ย!

ได้ผ้าห่มมาแล้ว

ชีวิตความเป็นอยู่คงจะสบายขึ้นเยอะเลย

ถึงแม้ว่าอุณหภูมิในตอนกลางคืนของที่นี่จะไม่ได้หนาวจับใจอะไรนัก

แต่มันก็ค่อนข้างชื้นแฉะ ถ้าไม่ห่มอะไรเลย มันก็รู้สึกหนาวสั่นอยู่ดี มีผ้าห่มแล้วก็หมดห่วง

เมื่อมองดูของที่อัดแน่นเต็มเรือ จ้าวตงก็ถึงกับกุมขมับ

ชักจะปวดหัวแล้วสิ

บนเรือมีของเยอะเกินไปแล้ว ถ้าขืนเอาของมาเพิ่มอีก มีหวังล้นเรือแน่ๆ

เดิมทีเขากะว่าจะล่าจระเข้ให้เยอะๆ แล้วค่อยตุนเสบียงอาหารเพิ่ม แต่พอดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว...

แต่ในขณะนั้นเอง ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า

[ตรวจพบว่าผู้เอาชีวิตรอดจ้าวตง ทะลุเลเวล 5 แล้ว]

[กำลังเปิดระบบร้านค้า]

ร้านค้าเปิดแล้ว!

จ้าวตงตบหัวตัวเองดังฉาด เพิ่งจะนึกขึ้นได้

"เกือบลืมเรื่องนี้ไปซะสนิทเลย"

เมื่อถึงเลเวล 5 ร้านค้าก็จะเปิดให้บริการ

ส่วนสิ่งที่จะเอาไว้ใช้ซื้อของในร้านค้า ก็คือเหรียญทองที่เขาเก็บสะสมมานั่นแหละ

เหรียญทองในช่วงหลังๆ จะมีค่ามาก เพราะสัตว์ร้ายระดับล่างๆ จะไม่ดรอปเหรียญทองออกมาเลย

จะมีก็แต่สัตว์ร้ายพิเศษบางประเภทในช่วงหลังๆ เท่านั้น ที่จะดรอปเหรียญทองให้เยอะหน่อย

โชคดีที่เขาได้รางวัลจากความสำเร็จเป็นคนแรกมาหลายครั้ง ทำให้ตอนนี้เขามีเหรียญทองตุนไว้ถึง 9,000 เหรียญ

"จำได้ว่าในร้านค้า มีกระเป๋าเก็บของขายอยู่นี่นา"

จ้าวตงพึมพำกับตัวเอง

[จบแล้ว]