บทที่ 12 - ตารางจัดอันดับเลเวลปรากฏ รางวัลการจัดอันดับ!

บทที่ 12 - ตารางจัดอันดับเลเวลปรากฏ รางวัลการจัดอันดับ!

จ้าวตงไม่ได้สนใจข้อความที่วุ่นวายพวกนั้น

ตอนนี้เขาเปิดช่องตารางจัดอันดับขึ้นมา

จากนั้นก็เห็นชื่อของตัวเองอยู่ในหน้าแรก

[ตารางจัดอันดับเลเวลหมู่บ้านมือใหม่ 168]

[อันดับที่ 1: จ้าวตง เลเวล 3]

[อันดับที่ 2: สวีโจวหลี เลเวล 2]

[อันดับที่ 3: อวี๋ลี่ เลเวล 2]

[อันดับที่ 4: โจวซานเฉียน เลเวล 1]

[อันดับที่ 5: หลินต้าเซิง เลเวล 1]

[อันดับที่ 6: ...]

"มีคนถึงเลเวล 2 ตั้งสองคนแล้วแฮะ"

จ้าวตงลูบปลายคาง สำหรับความเร็วระดับนี้ เขารู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

ต้องรู้ไว้นะว่า ผ่านไปแค่หนึ่งวันหนึ่งคืนเท่านั้น ก็มีคนฟันฝ่าไปถึงเลเวล 2 ได้แล้ว

มองดูแล้ว สองคนนี้คงไม่ใช่พวกไก่กาแน่นอน

เมื่อเทียบกันแล้ว เลเวลของเขาว่ากันตามตรง ก็ไม่ได้อัปเกรดขึ้นมาเลย

ดูเหมือนจะอยู่เลเวล 3 แต่ความจริงแล้ว ล้วนพึ่งพาการได้รับความสำเร็จเป็นคนแรกทั้งนั้น

แน่นอนล่ะ ถ้าเขาลงมือล่ะก็ มันจะต้องแตกต่างออกไปอย่างแน่นอน

เพียงแต่เมื่อวานเขาเอาแต่เตรียมการต่างๆ นานา ก็เลยไม่ได้ออกไปล่าสัตว์ร้ายต่างหาก

……

"แต่จะว่าไป ผมสามารถเก็บสถานะได้ ก็ไม่จำเป็นต้องเจาะจงออกไปล่าสัตว์ร้ายหรอก แค่ไปตามเก็บจากซากศพก็พอแล้ว"

จ้าวตงพึมพำประโยคหนึ่ง ก่อนจะสลับหน้าจอไปยังช่องแชทอย่างรวดเร็ว

ในนั้นกำลังคุยกันอย่างดุเดือดเลยทีเดียว

หลายคนเห็นว่าจ้าวตงไม่ยอมตอบกลับ จึงพากันเบนเข็มไปหาสวีโจวหลีและอวี๋ลี่ทั้งสองคนแทน

[ลูกพี่อวี๋ลี่เป็นผู้หญิงใช่ไหม นึกไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงจะเก่งกาจขนาดนี้ ในฐานะผู้ชายอย่างผม รู้สึกไร้ค่าจริงๆ]

[พรสวรรค์ที่ผมปลุกขึ้นมาได้คือความเร็ว เมื่อวานนี้ฝืนสู้จนขึ้นมาถึงเลเวล 1 ได้ ไม่รู้จริงๆ ว่าลูกพี่อวี๋ลี่กับสวีโจวหลีอัปเป็นเลเวล 2 ได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง]

[น่าอิจฉาจัง ลูกพี่ทั้งสองคน ต้องการปาร์ตี้ไหมคะ?]

[ลูกพี่ ช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าพวกคุณทำได้ยังไง สอนพวกเราหน่อยสิ]

ในตอนนั้น อวี๋ลี่ก็พูดขึ้นว่า: [พวกเราก็แค่โชคดีนิดหน่อยเท่านั้นแหละ พอดีฉันอยู่กับสวีโจวหลีพอดี เลยช่วยกันล่าลูกหมาป่าไปครอกนึง จำนวนไม่น้อยเลยล่ะ ก็เลยอัปเลเวลสำเร็จ]

[ว้าว...]

ในขณะที่กลุ่มคนกำลังฮือฮากันอยู่นั้น ช่องแชทระดับโลกก็ปรากฏประกาศขึ้นมา

[ประกาศจากช่องแชทระดับโลก: ระบบรางวัลเลเวลของแต่ละหมู่บ้านมือใหม่มีดังต่อไปนี้]

[ผู้เอาชีวิตรอดคนแรกที่อัปเกรดถึงเลเวล 5 จะได้รับรางวัลหีบสมบัติระดับทอง 5 ใบ]

[ผู้เอาชีวิตรอดคนที่ 2 และคนที่ 3 ที่อัปเกรดถึงเลเวล 5 จะได้รับรางวัลหีบสมบัติ 3 ใบ]

[ผู้เอาชีวิตรอดคนที่ 4 และคนที่ 10 ที่อัปเกรดถึงเลเวล 5 จะได้รับรางวัลหีบสมบัติ 1 ใบ]

[คำแนะนำ: ภายในหีบสมบัติมีของใช้ในชีวิตประจำวันและอุปกรณ์ต่างๆ ใครถึงก่อนมีสิทธิ์ก่อน]

[คำแนะนำ: เพียงแค่อัปเกรดถึงเลเวล 5 ก็จะได้รับหีบสมบัติทันที ไม่จำเป็นต้องรอคนอื่น]

ทันทีที่ข้อความถูกปล่อยออกไป ทั่วทั้งเครือข่ายก็เกิดความฮือฮาขึ้นมาทันที

"นั่นก็หมายความว่า 10 อันดับแรกล้วนมีรางวัลให้ทั้งนั้น"

"เลเวล 5 งั้นเหรอ ตอนนี้ฉันเพิ่งจะเลเวล 0 เอง ฉันรู้สึกหมดหวังกับชีวิตนี้แล้วล่ะ"

"ทั้งอิจฉาและเจ็บใจชะมัด น่าสงสารตัวเองจริงๆ ตอนนี้ยังต้องมาดิ้นรนเอาชีวิตรอดเพื่อของกินนิดๆ หน่อยๆ อยู่เลย แต่พวกลูกพี่บางคนกลับกำลังพุ่งเป้าไปที่ระดับที่สูงกว่าเดิมแล้ว คนเราพอเอามาเปรียบเทียบกันแล้วก็ชวนให้โมโหตายจริงๆ"

ในขณะที่หลายคนกำลังตัดพ้อตัวเองอยู่นั้น บางคนที่เลเวล 1 หรือ 2 แล้ว ก็เริ่มลงมือทำอะไรบางอย่าง

วินาทีนี้ การแข่งขันอัปเลเวลได้เริ่มขึ้นแล้ว

คนที่แข็งแกร่งก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ส่วนคนที่อ่อนแอก็จะยิ่งอ่อนแอลง วินาทีนี้สะท้อนให้เห็นถึงสัจธรรมข้อนี้ได้อย่างชัดเจนที่สุด

ส่วนจ้าวตง ในตอนนี้ก็ไม่พร้อมที่จะรอต่อไปแล้วเช่นกัน

เขาเลเวล 3 แล้ว เรียกได้ว่าถ้าพยายามอีกนิด ก็สามารถอัปไปถึงเลเวล 5 ได้อย่างง่ายดาย

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยพลังสถานะของเขาในตอนนี้ มันไม่ได้อยู่ในระดับของคนเลเวล 3 แล้ว

"หีบสมบัติ 5 ใบนี้ ผมจะต้องเอามาให้ได้"

หลังจากพักผ่อนมาทั้งคืน ตอนนี้พลังจิตของจ้าวตงเต็มเปี่ยมเป็นอย่างมาก

เขาก่อไฟเพื่ออุ่นเนื้อย่าง หลังจากดื่มน้ำเสร็จ เขาก็ถือเนื้อย่างไว้ชิ้นหนึ่ง แล้วเบนสายตาไปทางฝูงจระเข้

เมื่อวานนี้ เขารู้สึกว่าจระเข้พวกนั้นรับมือยากมาก

แต่ตอนนี้ เขาสามารถใช้พลังจิตเพื่อหนีออกจากอาณาเขตของจระเข้ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อผสานเข้ากับการโจมตีด้วยหอกไม้ของเขา ตอนนี้เขารู้สึกว่าฝูงจระเข้พวกนี้น่ารักน่าเอ็นดูมาก

เพราะว่า

พวกมันก็คือเป้านิ่งที่เคลื่อนไหวช้าๆ ฝูงหนึ่งเท่านั้นเอง

"ซ่าๆๆ..."

เรือหาปลากำลังแล่นไปบนผิวน้ำ

เช้าตรู่ ฝูงจระเข้กำลังลอยคออยู่บนผิวน้ำ ดูเหมือนพวกมันกำลังพักผ่อนอยู่

บนริมฝั่ง ซากกวางตัวหนึ่งกำลังถูกจระเข้ตัวใหญ่สามตัวแทะกินอยู่

ข้างๆ ซากศพมีฟองอากาศสถานะหล่นอยู่ไม่น้อยเลย

[สถานะพละกำลัง +3]

[สถานะความเร็ว +2]

[สถานะพลังป้องกัน +1]

จ้าวตงมองดูด้วยความอยากได้ แต่เขาก็ไม่รีบร้อน มีจระเข้ตัวใหญ่ตั้งเยอะแยะอยู่ที่นี่ วันนี้แหละคือเวลาแห่งการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์!

หอกไม้สิบกว่าเล่มลอยอยู่กลางอากาศภายใต้การควบคุมของเขา

ปลายแหลมชี้ลงล่าง ราวกับดาบแห่งดาโมคลีส

พูดตามตรง การควบคุมหอกไม้สิบกว่าเล่มพร้อมกัน พลังจิตที่จำเป็นต้องใช้ ก็ต้องอาศัยสมาธิในการควบคุมอย่างมาก

โชคดีที่เมื่อวานเขาได้ฝึกฝนมาหลายชั่วโมง ตอนนี้จึงมีความเชี่ยวชาญแล้ว

ในตอนนั้นเอง

จระเข้ตัวใหญ่สองตัวก็สังเกตเห็นเรือหาปลาเข้าแล้ว

จระเข้อันดุร้ายเผยสีหน้าเจ้าเล่ห์ออกมา มันพลิกตัว แล้วว่ายตรงมาทางนี้

อย่างไร้สุ้มเสียง!

"ตายซะ!"

หอกไม้สองเล่ม พุ่งปักเข้าที่หัวของจระเข้ทั้งสองตัวอย่างจัง

ฉึก! ฉึก!

เลือดสองสายสาดกระเซ็น ผืนทะเลสาบอันกว้างใหญ่สะท้อนให้เห็นผิวน้ำสีแดงฉานทันที

จระเข้ตายแล้ว ดับเบิลคิล

[สังหารจระเข้เลเวล 3 สำเร็จ ได้รับพลังงาน 35 แต้ม]

[สังหารจระเข้เลเวล 4 สำเร็จ ได้รับพลังงาน 40 แต้ม]

ในขณะเดียวกัน ฟองอากาศสถานะสองฟองก็ลอยอยู่เหนือน้ำ จ้าวตงสังเกตเห็นมันเข้าพอดี

"โชคดีแฮะ ซากศพทั้งสองตัวดรอปฟองอากาศสถานะออกมาด้วย"

"เอ๊ะ นี่มัน..."

ตอนนี้จ้าวตงสังเกตเห็นว่า ข้างๆ จระเข้ตัวหนึ่ง มีหีบสมบัติดรอปออกมาด้วย

หีบสมบัติมีสีดำ จ้าวตงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้

"ผมนึกออกแล้ว การล่าสัตว์ร้ายบางชนิด บางครั้งก็อาจจะดรอปหีบสมบัติออกมาได้เหมือนกัน"

หีบสมบัติแบ่งออกเป็น:

หีบสมบัติเหล็กสีดำ สิ่งของข้างในโดยทั่วไปจะค่อนข้างธรรมดา

หีบสมบัติระดับเงินสีเงิน สิ่งของข้างในจะดีขึ้นมาหน่อย

หีบสมบัติระดับทองสีทอง สิ่งของข้างในก็จะยิ่งดีขึ้นไปอีก

ส่วนไอเทมพิเศษอื่นๆ ที่ดรอปออกมา นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

สรุปก็คือ ขอแค่ล่าสัตว์ร้ายในโลกใบนี้ โอกาสดีๆ ก็มีอยู่มากมาย

จะมัวรออะไรอยู่อีกล่ะ จ้าวตงเปิดใช้งานพลังจิต เรือหาปลาก็พุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว

เขาเก็บฟองอากาศสถานะก่อนเป็นอันดับแรก ในชั่วพริบตา ความรู้สึกสบายตัวจากการที่สถานะเพิ่มขึ้น ก็ทำให้จ้าวตงรู้สึกดีขึ้นมาก

จากนั้น สายตาก็จับจ้องไปที่หีบสมบัติ

หีบสมบัติใบนี้ดูเหมือนจะสร้างมาจากอากาศ ไม่ได้มีรูปร่างที่จับต้องได้

บนพื้นผิวมีรัศมีแสงจางๆ ปกคลุมอยู่ ราวกับว่ามันถูกส่งมาจากมุมใดมุมหนึ่งอย่างนั้นแหละ ช่างมหัศจรรย์จริงๆ

ด้านบนของหีบสมบัติมีหูหิ้วอยู่

จ้าวตงหิ้วหีบสมบัติขึ้นมา วินาทีที่เปิดมันออก หีบสมบัติก็กลายเป็นกลุ่มก้อนม่านแสง แล้วสลายหายไป

จากนั้น สิ่งของชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

รองเท้าผ้าใบหนึ่งคู่

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เอาชีวิตรอดจ้าวตงที่เปิดหีบสมบัติเหล็ก และได้รับรองเท้าผ้าใบยืดหยุ่นหนึ่งคู่]

[รองเท้าผ้าใบยืดหยุ่น: ทนทานต่อการสึกหรอและสวมใส่สบาย เป็นรองเท้าผ้าใบระดับพรีเมียมที่อบอุ่นในฤดูหนาวและเย็นสบายในฤดูร้อน ไม่ว่าเท้าจะไซส์ไหน รองเท้าผ้าใบยืดหยุ่นก็เหมาะกับทุกคน]

"ของดีนี่นา"

จ้าวตงแสยะยิ้ม ถึงแม้รองเท้าที่เขาใส่อยู่ตอนนี้จะยังไม่พัง แต่ใส่ตลอดเวลามันก็รู้สึกไม่สบายเท้าเอาซะเลย

แต่ตอนนี้ เขามีรองเท้าที่ดีกว่าแล้ว

เขาเบนสายตากลับไปมองที่ฝูงจระเข้เบื้องหน้าอีกครั้ง

การล่าเริ่มต้นขึ้นแล้ว!

หอกไม้บนท้องฟ้าเล็งเป้าไปที่จระเข้หกตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด ก่อนจะพุ่งทะยานลงไปอย่างรวดเร็ว

"ฉึก ฉึก ฉึก..."

ในวันนั้น แม่น้ำแถบนี้ถูกย้อมไปด้วยสีเลือด

ในวันนั้น ฝูงจระเข้ต้องเผชิญกับหายนะครั้งใหญ่

"ฮ่าๆๆ รวยแล้วโว้ย รวยแล้ว"

เมื่อมองดูซากศพจระเข้แต่ละตัว จ้าวตงก็จ้องมองแสงสีขาวที่พุ่งเข้ามาหาเขาด้วยความตื่นเต้น

[จบแล้ว]