ตอนที่ 21 : นำเสนอโปรเจกต์ต่อหน้าบรรพชน

ตอนที่ 21 : นำเสนอโปรเจกต์ต่อหน้าบรรพชน

"เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกกักขังและปิดกั้นอยู่ที่หน้าประตูบ้านของตัวเอง ข้าจำเป็นต้องเตรียมการบางอย่างเอาไว้"

"ประการแรก: การบำเพ็ญเพียรคือปัจจัยสำคัญที่สุด กระบวนการหลอมรวมเลือดที่หยุดพักไป จะต้องเริ่มต้นขึ้นทันที"

"ประการที่สอง: ข้าต้องเริ่มคิดค้นอิทธิฤทธิ์สำหรับการต่อสู้ของตัวเองได้แล้ว ท้ายที่สุดแล้ว วันที่ข้าจะเปลี่ยนรูปลักษณ์และถือกำเนิดขึ้นมาก็อยู่ไม่ไกลแล้ว"

เพื่อพัฒนาตัวเองให้เร็วขึ้น หมิงเหอวางแผนที่จะถือกำเนิดขึ้นมาก่อนกำหนด ทันทีที่เขาทะลวงผ่านไปสู่ขอบเขตต้าหลัว

ถึงแม้สิ่งศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิดอย่างเขา ที่มีต้นกำเนิดอันมหาศาล มักจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ช้า และต้องไปให้ถึงขอบเขตต้าหลัวจินเซียนเสียก่อนจึงจะทำได้...

...แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่า เขาจะต้องรอจนกว่าจะไม่สามารถก้าวหน้าในฐานะต้าหลัวจินเซียนได้อีกต่อไปแล้ว จึงค่อยปรากฏตัวออกมาดูโลกเสียหน่อย

ด้วยต้นกำเนิดอันมหาศาลของเขา เขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องความบกพร่องของต้นกำเนิด เหมือนกับคนอื่นๆ ที่ถือกำเนิดขึ้นมาก่อนกำหนด เพื่อให้ได้เปรียบตั้งแต่เนิ่นๆ หมิงเหอย่อมหวังที่จะถือกำเนิดขึ้นมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

มีโอกาสมากมายที่สามารถค้นหาได้ หลังจากที่เขาออกเดินทางไปแล้วเท่านั้น

ไม่ต้องพูดถึงสิ่งที่อยู่ไกลตัวหรอก แม้แต่เรื่องสามเกาะเซียน หมิงเหอก็ส่งบุตรเทพโลหิตไปค้นหาจนทั่วทะเลตะวันออกแล้ว แต่พวกเขากลับไม่พบแม้แต่ร่องรอยใดๆ เลย

สำหรับโอกาสในการค้นพบสามเกาะเซียนและบัวขาวพิสุทธิ์สิบสองกลีบ หมิงเหอไม่คิดที่จะล้มเลิกการค้นหาหรอก

หากบุตรเทพโลหิตหามันไม่พบ เขาก็จะไปหามันด้วยตัวเอง ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินทะเลตะวันออก เขาก็ต้องหามันให้พบให้ได้... หลังจากทบทวนแผนการในหัว หมิงเหอก็รู้แล้วว่าต้องทำอย่างไร

ในขณะที่ยังคงรักษากระบวนการหายใจเพื่อดูดซับปราณวิญญาณและเพิ่มระดับการบำเพ็ญเพียรเอาไว้ และเริ่มต้นกระบวนการหลอมรวมเลือดอีกครั้ง หมิงเหอก็ดึงภารกิจแรกที่เขาต้องทำให้สำเร็จขึ้นมา

"การสถาปนาระเบียบแห่งสี่ฤดูกาล!"

"ข้าจะหาสมบัติวิญญาณและรากปราณวิญญาณที่ต้องใช้ในการบูชายัญต่อสวรรค์ได้อย่างไร?" นี่คือสิ่งแรกที่หมิงเหอต้องพิจารณา

การบูชายัญต่อสวรรค์เพื่อสถาปนาระเบียบแห่งสี่ฤดูกาลนั้น จำเป็นต้องใช้สิ่งของที่สอดคล้องกับการหมุนเวียนของสี่ฤดูกาล และการเคลื่อนที่ของดวงดาว ซึ่งนี่ถือเป็นขั้นตอนที่ขาดไม่ได้เลย

"จูหลงยังไม่ได้เริ่มสถาปนาระเบียบแห่งสี่ฤดูกาลเลย นอกเหนือจากการที่เขายังไม่รู้ตัวว่ามันเป็นหน้าที่ของเขาแล้ว มันก็อาจจะเป็นเพราะว่าเผ่ามังกรยังพัฒนาไปได้ไม่ไกลพอ และยังไม่ได้รวบรวมสมบัติมามากพอก็เป็นได้"

"เมื่อใดที่เผ่ามังกรครอบครองสี่สมุทร และเข้ายึดครองแม่น้ำและทะเลสาบของยุทธภพหงฮวง พร้อมกับรวบรวมของวิเศษแห่งฟ้าดินมาได้มากมาย เมื่อนั้นก็ถึงเวลาที่เขาจะทำภารกิจระเบียบแห่งสี่ฤดูกาลให้สำเร็จลุล่วง"

"ความพยายามของข้าที่จะชิงตัดหน้า ก็มาติดแหงกอยู่ที่ขั้นตอนนี้เหมือนกัน"

"แล้วข้าควรจะรวบรวมสมบัติเหล่านี้อย่างไร และจะรวบรวมมันมาด้วยวิธีไหนดีล่ะ?" ความคิดต่างๆ แล่นเข้ามาในหัวของเขา ในขณะที่หมิงเหอดำดิ่งลงสู่ห้วงแห่งการครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง

หลังจากครุ่นคิดอยู่นานแต่ก็หาทางออกไม่ได้ หมิงเหอก็ทำได้เพียงลองทำทุกวิถีทางด้วยความสิ้นหวัง โดยส่งผ่านปัญหานี้ไปยังร่างแยกบุตรเทพโลหิต เพื่อให้พวกเขาวิเคราะห์และตีความแผนการที่เป็นไปได้ออกมา

ดังนั้น ในระหว่างที่กำลังบำเพ็ญเพียร, คิดหาวิธีแก้ปัญหา และคอยจับตาดูกองทัพพันธมิตรหมื่นเผ่าพันธุ์ หมิงเหอก็ไม่ได้ทำอย่างอื่นอีกเลย

เวลาผ่านไปอย่างเงียบเชียบสิบปี, ร้อยปี, พันปี ในตอนที่หมิงเหอคิดว่าแผนการนี้คงไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว จู่ๆ บุตรเทพโลหิตตนหนึ่งก็ส่งข้อความมาหาเขา

เมื่อหมิงเหอได้รับและตรวจสอบข้อความ เขาก็ถึงกับอึ้งไปในทันที "การ... กู้ยืมงั้นหรือ!"

บุตรเทพโลหิตที่มารายงานกล่าวว่า "นี่ไม่ใช่การกู้ยืมหรอกขอรับ แต่มันคือการลงทุนล่วงหน้าจากเทียนเต้าต่างหาก"

"อีกอย่าง ถึงมันจะเป็นการกู้ยืม แล้วมันจะทำไมล่ะ? ไม่ใช่ว่าท่านต้องไปสาบานเป็นสิบๆ ข้อเสียหน่อย"

หมิงเหอ: "นั่นก็มีเหตุผลนะ!"

เมื่อนึกถึงวิธีการปฏิบัติงานที่บุตรเทพโลหิตส่งมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมมัน มันเป็นทางออกที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น มันก็ยังไม่ถึงขั้นที่เรียกว่าการกู้ยืมเสียด้วยซ้ำ

ในแผนการของบุตรเทพโลหิต หมิงเหอจะต้องทำตัวเหมือนอยู่ในสังคมยุคใหม่: เชิญเทียนเต้ามา จากนั้นหมิงเหอก็จะนำเสนอโปรเจกต์ของเขา เพื่อขอให้เทียนเต้าลงทุนล่วงหน้า เพื่อที่หมิงเหอจะได้ไปหาสิ่งของวิญญาณมาใช้ในการบูชายัญ

ในตอนนี้หมิงเหอกำลังติดขัด เหมือนกับคนที่ไม่มีเงินทุนตั้งต้น หากได้รับการลงทุนจากเทียนเต้า ปัญหาทุกอย่างก็จะไม่คลี่คลายไปหรอกหรือ?

ในท้ายที่สุด หมิงเหอก็จะได้รับผลกรรมและโชคชะตา ระเบียบของโลกก็จะสมบูรณ์แบบ และทั้งสองฝ่ายก็จะแฮปปี้

ปัญหาเดียวของแผนการนี้ก็คือ เมื่อหมิงเหอไปขอเงินลงทุน เขาจะมีคู่แข่ง

สำหรับเทียนเต้าแล้ว เมื่อหมิงเหอยกประเด็นนี้ขึ้นมา ผู้ที่ถูกกำหนดตัวไว้แต่เดิมให้เป็นผู้สถาปนาระเบียบ ก็จะเข้าสู่รายชื่อผู้ท้าชิงทันที

เทียนเต้าไม่สนใจหรอกว่าใครจะเป็นคนทำสำเร็จ มันสนใจแค่ผลลัพธ์สุดท้ายเท่านั้น

ผู้ที่ถูกลิขิตโดยสวรรค์ กับหมิงเหอ ผู้ที่ต้องการทำให้โลกสมบูรณ์แบบก่อนกำหนด จะต้องมาอยู่ที่จุดสตาร์ทเดียวกัน

ต่อให้หมิงเหอจะไปอยู่ที่นั่นเพื่อแย่งชิงผลกรรม จูหลงก็ไม่สามารถทำอะไรได้อยู่ดี ใครใช้ให้เขาไม่รู้เรื่องนี้ให้เร็วกว่านี้ล่ะ?

หากสามารถทำให้โลกสมบูรณ์แบบบางส่วนได้ก่อนกำหนด แล้วจะรอไปทำไมล่ะ?

..."แผนการมันก็ดีอยู่หรอก แต่เทียนเต้ายังคงอยู่ในช่วงฟูมฟักตัว แล้วข้าจะเชิญมันมาได้อย่างไรล่ะ?"

"และถ้าข้าจะทำโปรเจกต์นำเสนอ ข้าควรจะใช้อะไรมารองรับอักขระศักดิ์สิทธิ์แห่งมหาเต๋าดีล่ะ?"

นี่คือปัญหาที่หมิงเหอกำลังพิจารณาอยู่ในตอนนี้ ปัญหาที่สองนั้นแก้ได้ง่าย แต่ปัญหาแรกนี่สิที่ค่อนข้างมีปัญหา

เขากำลังขอเงินลงทุนจากเทียนเต้า ไม่ใช่กำลังทำภารกิจให้สำเร็จ เขาไม่สามารถตะโกนเรียกเทียนเต้า แล้วแจ้งให้โลกหงฮวงที่อยู่ภายใต้พรของมันรับทราบได้หรอกนะ

ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้จะต้องทำอย่างเงียบเชียบ มิฉะนั้น หากคนอื่นรู้เข้า จะไม่มีคนมาแย่งผลกรรมกันมากขึ้นหรอกหรือ?

"ผลกรรมงั้นหรือ?"

"ใช่แล้ว! ด้วยการเผาผลาญผลกรรม ข้าก็สามารถเรียกเทียนเต้าออกมาได้ไม่ใช่หรือ?" เมื่อคิดตามแนวทางนี้ หมิงเหอก็เริ่มทำการวิเคราะห์ตีความ

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง หมิงเหอก็วิเคราะห์ขั้นตอนทั้งหมดเสร็จสิ้น และส่งจิตสำนึกศักดิ์สิทธิ์ของเขาไปยังร่างแยกบุตรเทพโลหิต

"ใช้ไม้วิญญาณแต่กำเนิดมาทำกระดาษ กระดาษระดับสมบัติวิญญาณก่อกำเนิดแบบใช้แล้วทิ้ง เขียนอักขระศักดิ์สิทธิ์แห่งมหาเต๋าลงไป แล้วเตรียมโปรเจกต์นำเสนอให้พร้อม"

ทันทีที่หมิงเหอออกคำสั่ง ร่างแยกบุตรเทพโลหิตก็ลงมือปฏิบัติการทันที

ในเวลาเพียงแค่สิบปี ทุกอย่างก็พร้อมสรรพ

หมิงเหอเรียกกระดาษมา พลังหยวนเสินของเขาพุ่งพล่าน และเขาก็เขียนอักขระศักดิ์สิทธิ์แห่งมหาเต๋าลงไป โดยระบุแผนการและผลประโยชน์ของการทำให้โลกสมบูรณ์แบบ

ส่วนเรื่องผลกรรมและโชคชะตาที่เขาจะได้รับในภายหลังนั้น ไม่จำเป็นต้องเขียนลงไปหรอก ความรักอันยิ่งใหญ่ที่บรรพชนหมิงเหอมีต่อโลกใบนี้ ไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศให้ใครรู้หรอก

อีกอย่าง การได้รับรางวัลจากการทำให้โลกสมบูรณ์แบบ มันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรือ?

เมื่อเขียนเสร็จ หมิงเหอก็อัดฉีดพลังแห่งผลกรรมลงไป ทำให้กระดาษมีกลิ่นอายของผลกรรมแฝงอยู่

อย่าดูถูกผลกรรมเพียงเล็กน้อยนี้เชียว สิ่งที่หมิงเหอต้องการจะทำ จะสามารถสำเร็จลุล่วงไปได้ ก็เพราะผลกรรมเพียงเล็กน้อยนี้นี่แหละ

อย่างที่คำโบราณว่าไว้: หากมีเรื่องเดือดร้อน ให้เผากระดาษ

ในเมื่อการตะโกนเรียกเทียนเต้าออกมา และปล่อยให้ทุกคนรับรู้ไม่ใช่เรื่องดี หมิงเหอจึงทำได้เพียงใช้วิธีการเผากระดาษแบบคนยุคหลัง โดยใช้ความเชื่อมโยงระหว่างผลกรรมกับเทียนเต้า เพื่อส่งข้อเสนอไปให้โดยตรง

เมื่อเขียนเสร็จ หมิงเหอก็จุดเพลิงกรรมบัวแดงขึ้นมาเพื่อเผากระดาษวิญญาณ และรีบพึมพำอย่างรวดเร็ว "โลกหงฮวง โปรดรับสิ่งนี้ไว้ด้วย"

แน่นอนว่า หมิงเหอจะพูดหรือไม่พูดก็ไม่สำคัญ ด้วยความเชื่อมโยงระหว่างผลกรรมกับเทียนเต้า เทียนเต้าย่อมมองเห็นแผนการบนกระดาษได้อย่างเป็นธรรมชาติอยู่แล้ว

เหตุผลที่เขาพึมพำออกมา ก็เป็นเพียงปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณล้วนๆ ในชีวิตก่อน เขาชินกับการจุดธูปและสวดมนต์อ้อนวอนต่อบรรพบุรุษนั่นเอง

หลังจากที่กระดาษเผาไหม้จนหมด ในเวลาเพียงสามอึดใจ ข้อมูลบางอย่างก็ปรากฏขึ้นในหัวของหมิงเหออย่างกะทันหัน

หมิงเหอเตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว หลังจากกวาดสายตาอ่านข้อมูลอย่างรวดเร็ว เขาก็รีบประทับร่างลงบนร่างแยกบุตรเทพโลหิตที่อยู่ทางตะวันออกของโลกหงฮวงทันที

ในเวลาเดียวกัน ที่ศูนย์บัญชาการของเผ่ามังกร ณ แนวหน้าทางตอนเหนือของกองทัพพันธมิตรหมื่นเผ่าพันธุ์ที่เขาปู้โจว...

จูหลงสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากการบำเพ็ญเพียรอย่างกะทันหัน

"น้องรอง ทำไมเจ้าถึงตื่นขึ้นมากะทันหันแบบนี้ล่ะ? สงครามกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วนะ มีเพียงระดับการบำเพ็ญเพียรที่สูงขึ้นเท่านั้น ที่จะช่วยให้พวกเรารอดพ้นจากมหาภัยพิบัติครั้งนี้ไปได้"

จูหลงมองไปที่คนพูด และเห็นว่าเป็นมังกรบรรพชน พี่ชายของตน หลังจากรวบรวมสติอยู่ครู่หนึ่ง จูหลงก็พูดขึ้น "ท่านพี่ จู่ๆ ข้าก็เกิดลางสังหรณ์ขึ้นมา ข้าค้นพบโอกาสบางอย่างทางฝั่งตะวันออกของโลกหงฮวงที่กำลังส่งเสียงเรียกหาข้าอยู่"

"ยิ่งไปกว่านั้น จิตใจของข้ายังคอยเร่งเร้าอยู่ตลอดเวลา ว่าหากข้าไม่รีบไป โอกาสเหล่านี้ก็จะหลุดลอยไปจากมือของข้าอย่างแน่นอน"