บทที่ 8 ราศีของเสี่ยวซี

บทที่ 8 ราศีของเสี่ยวซี

ก่อนที่โจวข่ายจะทันได้ตั้งตัว ลู่หางก็คว้าอาหารทะเลของโจวข่ายไปแล้ว "ยังไงพวกนายสองคนก็ต้องอดตายอยู่ดี เอามานี่ ฉันกินแทนให้เอง"

พูดจบ ลู่หางก็หันหลังเดินจากไปพลางหัวเราะร่วน "ปูพวกนี้ดูใช้ได้เลยนะเนี่ย เอาไว้ทำมื้อเสริมทีหลังก็เข้าท่า"

"เชดเข้ ไอ้หมาลู่มันจะเกินไปแล้ว! กล้าดียังไงมาแย่งอาหารทะเลของไข่ไข่ไป?"

"กรี๊ดดดด เชี่ยนเชี่ยนที่รักจะต้องทนหิวไปกับเขาด้วยเหรอเนี่ย"

"ไอ้หมาลู่มันไม่ใช่คนจริงๆ ไม่เพียงแต่จะเกาะกระแสเชี่ยนเชี่ยนดังแล้ว ยังจะมาทำกับเธอแบบนี้อีก!"

"ฉันจำได้แม่นเลยนะว่าโจวข่ายเป็นคนท้าพนันลู่หางก่อนไม่ใช่เหรอ? แล้วการที่เสิ่นเชี่ยนเชี่ยนต้องมาทนหิว มันเกี่ยวอะไรกับลู่หางด้วยวะ?"

บ้าเอ๊ย!

โจวข่ายกัดฟันกรอดด้วยความโมโห แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ จะให้เขากลืนน้ำลายตัวเองต่อหน้าผู้ชมทั้งประเทศได้ยังไง?

"พี่ข่าย เราจะทำยังไงกันดีคะ?"

เสิ่นเชี่ยนเชี่ยนหน้ามุ่ย ในใจแอบโทษโจวข่ายที่ดึงดันจะไปท้าพนันกับลู่หาง

โจวข่ายมองตามแผ่นหลังของลู่หางไปพลางกำหมัดแน่น จากนั้นเขาก็แค่นเสียงเย็นชา แล้วพูดอย่างหัวเสียว่า

"ไป! กลับไปนอนกันเถอะ หลับซะจะได้ไม่หิว!"

"ค่าอารมณ์จากโจวข่าย +1,555"

"ค่าอารมณ์จากเสิ่นเชี่ยนเชี่ยน +2,555"

...ทุกคนกลับมาที่กระท่อมของลู่หางและจูเสี่ยวซี แล้วเริ่มแบ่งหน้าที่กันทันที

ทีมงานรายการก็ไม่ได้ใจร้ายจนเกินไป อย่างน้อยในครัวก็มีอุปกรณ์ทำอาหารและเครื่องปรุงเตรียมไว้ให้อย่างครบครัน

เหลยเจิ้นหัวและต้วนเผิงรับหน้าที่ควักไส้และแล่ปลา ส่วนจูเสี่ยวซี เย่ฮุ่ยหลิง และเสิ่นเมิ่ง สามสาวคอยเป็นลูกมือช่วยหยิบจับ

ในขณะที่ลู่หางทำตัวราวกับเป็นคุณชาย เอาแต่ชี้นิ้วสั่งการนู่นนี่นั่นไปทั่ว

"อาเผิง ฉันสั่งให้นายควักไส้ปลา ไม่ได้ให้ไปฆาตกรรมมัน แค่เอามีดผ่าท้องมันก็พอ ไม่ต้องแทงซ้ำ"

"พี่หัว ปลาพี่แล่หนาไปครับ เอาให้บางกว่านี้หน่อย"

"เสี่ยวซี ไปปอกกระเทียมมาสักสองสามกลีบซิ"

"พี่ฮุ่ยหลิง ช่วยปรุงน้ำจิ้มหน่อยครับ"

"ปลาเยอะขนาดนี้กินไม่หมดหรอก เสิ่นเมิ่ง เอาที่เหลือไปแช่ตู้เย็นไว้ก่อน"

"เวรเอ๊ย ทำไมไอ้หมาลู่มันถึงได้หน้าด้านขนาดนี้? ไม่เห็นจะทำห่าอะไรเลย เอาแต่ชี้นิ้วสั่งคนอื่น"

"ฉันล่ะพูดไม่ออกจริงๆ ดาราโนเนมปลายแถวกล้าดีมาสั่งการระดับราชินีเพลงเนี่ยนะ? มันคู่ควรเหรอวะ?"

"พอได้แล้วน่า ถ้าไม่ได้ลู่หาง อย่างน้อยสี่ในหกคนนี้ก็คงต้องทนหิวโซไปแล้ว!"

"แหม ลู่หางมีหมามารับใช้แล้วเหรอเนี่ย?"

"ฉันแค่พูดความจริงโว้ย!"

"ความจริงก็คือ ด้วยประสบการณ์และสถานะของลู่หาง หมอนั่นแหละที่ควรจะเป็นคนลงมือทำ!"

"ฉันขอเสนอให้ตรวจสอบต้วนเผิงอย่างละเอียด ท่าแทงปลาของหมอนั่นดูไม่เหมือนการแสดงเลยสักนิด"

เมื่อมองดูค่าอารมณ์ในระบบที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ลู่หางก็อารมณ์ดีสุดๆ

จริงด้วยสิ การเก็บเกี่ยวค่าอารมณ์จากแฟนคลับของดาราทั้งห้าคนพร้อมกันนี่มันช่างมีประสิทธิภาพจริงๆ!

ด้วยความเร็วระดับนี้ อย่างช้าพรุ่งนี้ลู่หางก็น่าจะสุ่มรางวัลได้อีกรอบแล้ว!

ด้วยความร่วมมือของทั้งห้าคน ภายใต้การบัญชาการของลู่หาง ในที่สุดทุกคนก็ได้กินข้าวเสียที

แม้จะไม่มีใครมีฝีมือทำอาหารเป็นเลิศ และรสชาติอาหารก็แค่พอกินได้ แต่ด้วยความหิวโซ ประกอบกับเนื้อปลาเก๋าเสือและปลาไหลมอเรย์ลายเสือดาวที่อร่อยล้ำ ทุกคนจึงสวาปามกันอย่างเอร็ดอร่อย

ในห้องควบคุม เฒ่าอู๋มองไปที่หน้าจอมอนิเตอร์แล้วสั่งการ "เริ่มปล่อยโฆษณาได้ แจกสคริปต์ให้ทุกคนด้วย บ่ายนี้เพิ่มแอร์ไทม์ให้ลู่หางในไลฟ์สดหลักให้เยอะๆ หน่อย แล้วก็เปลี่ยนตัวผู้กำกับประจำรถของโจวข่าย ส่งหมอนั่นกลับฝั่งไปเลย!"

ทีมงานทุกคนในห้องควบคุมเงียบกริบ ต่างรู้ดีว่าผู้กำกับประจำรถของโจวข่ายถูกไล่ออกกลางอากาศ

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนต่างมองเฒ่าอู๋ด้วยความยำเกรง

ในเวลาเดียวกัน ผู้ช่วยก็นำสคริปต์ปึกหนึ่งมาที่กระท่อมของลู่หางและจูเสี่ยวซี ก่อนจะแจกจ่ายให้ทุกคน

"คุณครูทุกท่านคะ ก่อนที่กิจกรรมช่วงบ่ายจะเริ่มขึ้น จะมีช่วงสัมภาษณ์ซึ่งแขกรับเชิญชายจะต้องตอบคำถามบางข้อ กรุณาท่องจำสคริปต์ล่วงหน้าเพื่อป้องกันความผิดพลาดด้วยนะคะ"

ทุกคนพยักหน้า วางตะเกียบลง แล้วเริ่มท่องจำสคริปต์ มีเพียงลู่หางที่เหลือบมองมันผ่านๆ แล้วกลับไปตั้งหน้าตั้งตากินต่อ โดยมีเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวอย่างต่อเนื่อง

"ค่าอารมณ์จากโจวข่าย +1+1+1..."

"ค่าอารมณ์จากเสิ่นเชี่ยนเชี่ยน +1+1+1..."

หลังจากทานอาหารเสร็จ จูเสี่ยวซีและเสิ่นเมิ่งก็อาสาไปล้างจาน ไม่นานผู้ช่วยก็มาแจ้งให้ทุกคนทราบว่าสามารถกลับไปที่กระท่อมของตัวเองเพื่อเตรียมตัวสัมภาษณ์ได้แล้ว

เมื่อท่องสคริปต์มาล่วงหน้า ทุกคนจึงดูมั่นใจเต็มเปี่ยม

ในกระท่อมของต้วนเผิงและเสิ่นเมิ่ง

ผู้กำกับประจำรถถามด้วยรอยยิ้ม "คุณชายต้วนครับ คุณพ่อคุณแม่ของคุณหวังจะได้ลูกสะใภ้แบบไหนครับ?"

การแต่งงานเข้าตระกูลเศรษฐีมักจะเป็นหัวข้อที่ได้รับความสนใจเสมอ ผู้ชมต่างตั้งตารออยากรู้ว่าผู้หญิงแบบไหนกันที่จะสามารถเอาชนะใจครอบครัวตระกูลดังได้

ต้วนเผิงยิ้มบางๆ แล้วตอบว่า "พ่อแม่ผมตามใจผมครับ ตราบใดที่ผมคิดว่าโอเค ไม่ว่าเธอจะเป็นผู้หญิงแบบไหน เธอก็คือคุณผู้หญิงน้อยของตระกูลต้วนแน่นอนครับ"

"ว้าว นี่มันคุณชายสายเปย์นี่นา! ฉันรักเขา!"

"อยากรู้จังว่าผู้หญิงคนไหนจะโชคดีได้แต่งงานเข้าตระกูลต้วน?"

"คุณชายต้วนคะ มองมาที่ฉันสิ! แต่งงานกับฉันเถอะ ฉันกินเก่งนะ!"

"คุณชายต้วนดีไปซะทุกอย่าง เสียอย่างเดียวคือสมองดูจะเพี้ยนๆ ไปหน่อย"

"ขอแค่ได้แต่งงานกับคุณชายต้วน ฉันยอมลดน้ำหนักยี่สิบปอนด์ แถมเพิ่มส่วนสูงอีกสิบเซนติเมตรเลยเอ้า!"

"คนข้างบนน่ะ ฉี่ฉันเหลืองดีนะ เดี๋ยวฉันจะสาดให้ตื่นเอง"

"ชิ รวยแล้วไง? ฉันนี่แหละคือผู้หญิงที่ต้วนเผิงจะไม่มีวันได้ครอบครอง!"

...ในขณะเดียวกัน ที่กระท่อมของโจวข่ายและเสิ่นเชี่ยนเชี่ยน ทั้งคู่กำลังหิวไส้กิ่ว แต่ก็ยังคงปั้นหน้ายิ้มแย้ม

"ไข่ไข่ ข่าวลือที่บอกว่าคุณกับเสิ่นเชี่ยนเชี่ยนคบกันอยู่ เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ?"

ริมฝีปากของโจวข่ายโค้งขึ้นเล็กน้อย เขาตอบอย่างมั่นใจว่า "ใช่ครับ เราประกาศเรื่องนี้ลงเว่ยป๋อไปแล้ว"

"แล้วที่พวกคุณสองคนมาร่วมรายการนี้ ก็เพื่อพัฒนาความสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นใช่ไหมครับ?"

โจวข่ายแค่นเสียงเย็นชาแล้วตอบว่า "ก็ไม่เชิงหรอกครับ ผมอยากจะบอกให้พวกหน้าโง่บางคนรู้ไว้ด้วยว่า มีแต่ผม โจวข่าย เท่านั้นที่คู่ควรกับเชี่ยนเชี่ยน!"

"ว้าว ประกาศสงครามกันโต้งๆ แบบนี้เลยเหรอ? พี่ชายฉันนี่มันลูกผู้ชายตัวจริง!"

"พวกหน้าโง่บางคน ได้ยินชัดไหม? เชี่ยนเชี่ยนของฉันไม่ใช่คนที่พวกแกจะเอื้อมถึงหรอก!"

"แฟนคลับเชี่ยนเชี่ยนปลื้มปริ่ม! พี่ข่ายดีกว่าคนแซ่ลู่บางคนเยอะเลยจริงๆ!"

"นี่ไม่ได้เป็นการยอมรับกลายๆ หรอกเหรอว่าลู่หางกับเสิ่นเชี่ยนเชี่ยนเคยมีความสัมพันธ์กันน่ะ?"

"นั่นสิ! สมองหมอนี่มันมีปัญหาปะเนี่ย? คิดว่าตัวเองหล่อตายแหละ?"

...ในขณะที่แขกรับเชิญชายคนอื่นๆ กำลังถูกสัมภาษณ์ ลู่หางและจูเสี่ยวซีก็นั่งเคียงข้างกันบนโซฟา

หลิวฮ่าวถือสคริปต์ในมือ แล้วส่งสายตาเป็นเชิงถามลู่หาง

เมื่อเห็นลู่หางพยักหน้าเป็นสัญญาณว่าพร้อมแล้ว หลิวฮ่าวจึงถามขึ้น "เสี่ยวลู่ คุณอยู่กับเสี่ยวซีมาสองสามชั่วโมงแล้ว คุณคิดว่าอะไรคือจุดเด่นที่สุดของเสี่ยวซีครับ?"

เมื่อได้ยินคำถามนี้ จูเสี่ยวซีก็เผลอหันไปมองลู่หางโดยสัญชาตญาณ นี่เป็นการสัมภาษณ์อย่างเป็นทางการของรายการ เขาคงต้องเอ่ยปากชมเธอใช่ไหม?

แต่ในไม่ช้า จูเสี่ยวซีก็จำได้ว่าการสัมภาษณ์นี้เป็นการตอบตามสคริปต์ ในสคริปต์ของลู่หาง คำตอบสำหรับคำถามนี้คือ: สายตาเฉียบแหลม ช่างเจรจา

เห็นได้ชัดว่าทีมงานรายการตั้งใจจะเล่นมุกตลกที่ลู่หางกับจูเสี่ยวซีผลัดกันอวยกันเองก่อนหน้านี้

จูเสี่ยวซีอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ในขณะที่เธอคิดว่าลู่หางจะตอบตามสคริปต์ ลู่หางก็ปรายตามองไปที่เรียวขายาวของจูเสี่ยวซี "จุดเด่นของเสี่ยวซีงั้นเหรอ... ขาว! ขาวจั๊วะแถมยังยาวอีกต่างหาก!"

จูเสี่ยวซีถึงกับชะงักไป ก่อนที่ใบหน้าของเธอจะแดงซ่านขึ้นมาทันที

ถึงแม้ลู่หางจะพูดความจริง แต่เขาจะมาพูดโพล่งๆ แบบนี้ต่อหน้าผู้ชมทั้งประเทศไม่ได้นะ มันน่าอายจะตายไป!

"ค่าอารมณ์เชิงบวกจากจูเสี่ยวซี +999"

"ไอ้บ้าเอ๊ย ไอ้ลามก แกมองตรงไหนของแกเนี่ย?"

"พูดออกมาโต้งๆ แบบนี้เลยเหรอ? ไม่คิดจะแอ๊บหน่อยรึไง?"

"เขาถามถึงจุดเด่น แต่แกเอาแต่จ้องขาเขาเนี่ยนะ? ไอ้หมาลู่นี่มันไอ้โรคจิตตัวพ่อชัดๆ!"

"ฉันไม่เคยอิจฉานกยวนยางหรือเทพเซียนหรอก ฉันอิจฉาไอ้หมาลู่ทุกวันเลย เมื่อไหร่ฉันจะได้ไปนั่งข้างๆ นางฟ้าแบบนั้นแล้วมองขาเธอได้แบบเปิดเผยบ้างเนี่ย?"

หลิวฮ่าวรีบปาดเหงื่อเย็นเฉียบที่ผุดขึ้นบนหน้าผาก ไอ้เด็กนี่มันเล่นนอกบทอีกแล้ว!

แต่ในเมื่อเฒ่าอู๋ไม่ได้สั่งระงับ เขาก็ทำได้แค่หัวเราะแห้งๆ แล้วพูดต่อ "เอาล่ะครับ ต่อไปผมจะขอทดสอบเสี่ยวลู่หน่อยนะครับ เสี่ยวลู่ คุณรู้ไหมว่าเสี่ยวซีเกิดราศีอะไร?"

คำถามนี้แกคงไม่ตอบมั่วหรอกนะ?

ในสคริปต์ระบุไว้ชัดเจนว่าจูเสี่ยวซีเกิดราศีกุมภ์ ใครที่อ่านสคริปต์มาแล้วไม่มีทางตอบผิดแน่!

เอ่อ... คิ้วของลู่หางค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน คำถามนี้ทำเอาเขาไปไม่เป็นเลยจริงๆ

เมื่อกี้เขาก็เหมือนจะเหลือบเห็นแวบๆ นะ ตกลงแล้วจูเสี่ยวซีเกิดราศีกุมภ์หรือราศีพฤษภกันแน่วะ?

"เอ่อ... ราศีของเสี่ยวซีเหรอ... ดูเหมือนจะเป็น... เป็น..."

เมื่อเห็นลู่หางอึกอักตอบไม่ได้ หลิวฮ่าวก็เริ่มร้อนรน เขาพยายามขยับปากใบ้คำให้ลู่หางอย่างเอาเป็นเอาตาย

ส่วนจูเสี่ยวซีก็เริ่มจะหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ เป็นคู่จิ้นกันแท้ๆ แต่กลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอเกิดราศีอะไร ไอ้ผู้ชายทึ่ม ไอ้จิ้งจกเฒ่าเอ๊ย!

ด้วยความโมโห จูเสี่ยวซีจึงอดไม่ได้ที่จะหยิกแขนลู่หางไปทีนึง

"ซี๊ด!"

ด้วยความเจ็บปวด ลู่หางจึงโพล่งออกไปว่า "ราศีของเสี่ยวซีเหรอ! ดูเหมือน... ดูเหมือนจะเป็นราศีควายน้ำล่ะมั้ง?"