บทที่ 6 น้องชาย พูดมาให้เต็มที่เลย พี่สนับสนุนนายเอง

บทที่ 6 น้องชาย พูดมาให้เต็มที่เลย พี่สนับสนุนนายเอง

บนชายหาด กิจกรรมหาของป่าชายเลนสิ้นสุดลง และแขกรับเชิญทุกคนก็มารวมตัวกัน

โจวข่ายหิ้วถังที่เต็มไปด้วยของที่หามาได้ ยืนยืดอกอย่างภาคภูมิใจอยู่ข้างๆ จูเสี่ยวซี "เสี่ยวซี เดี๋ยวมากินข้าวเย็นด้วยกันนะ!"

ในความคิดของเขา อาหารทะเลหนึ่งถังนี้มีมูลค่าเกินพันหยวนแน่ๆ ต่อให้ลู่หางจะกวาดอาหารทะเลบนหาดน้ำตื้นมาหมด ก็ไม่มีทางเอาชนะเขาได้หรอก!

คิดว่าการหาของป่าชายเลนมันเหมือนในคลิปวิดีโอออนไลน์ ที่จะเดินไปเก็บอาหารทะเลแพงๆ ที่ไหนก็ได้งั้นเหรอ?

ทว่า เมื่อเผชิญกับคำเชิญของโจวข่าย จูเสี่ยวซีกลับส่ายหน้า "ขอบคุณในความหวังดีค่ะ แต่ไม่เป็นไรดีกว่า!"

ถึงแม้ว่าลู่หางจะทำให้เธอโกรธมาก แต่เธอกลับรังเกียจโจวข่ายกับเสิ่นเชี่ยนเชี่ยนมากกว่าซะอีก!

ถึงแม้เสิ่นเชี่ยนเชี่ยนจะคอยปฏิเสธความสัมพันธ์ของเธอกับลู่หางต่อหน้าสาธารณชนมาตลอด แต่คนในวงการเกือบทุกคนก็รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร

จูเสี่ยวซีไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับคนที่มีนิสัยน่าสงสัยสองคนนี้เลย!

โจวข่ายรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่เห็นจูเสี่ยวซีปฏิเสธ แต่เขาก็ยังคงยิ้มและพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นคุณกับลู่หางก็คงต้องทนหิวแล้วล่ะ!"

พูดจบ เขาก็มองไปที่กุ้งตัวเล็กๆ ไม่กี่ตัวกับเปลือกหอยสองสามอันในถังของจูเสี่ยวซี

จูเสี่ยวซีพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถือซะว่าไดเอทก็แล้วกัน!"

โจวข่ายขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าจูเสี่ยวซีจะไม่เห็นค่าความหวังดีของเขา ยอมทนหิวไปกับลู่หางดีกว่ามากินข้าวกับเขาเนี่ยนะ!

โจวข่ายข่มความโกรธไว้ในใจ เขย่งเท้าแล้วมองไปรอบๆ "ว่าแต่ ลู่หางหายไปไหนล่ะ?"

"ลู่หางอยู่นี่ไง!"

ใครบางคนตะโกนขึ้น ทำให้สายตาทุกคู่หันไปมองในระยะไกล

ภาพที่เห็นคือลู่หางถอดเสื้อโชว์กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ กำลังอุ้มปลาตัวเบ้อเริ่มเดินตรงมาหาพวกเขา โดยมีอะไรบางอย่างที่ดูหนาเตอะพันอยู่รอบเอว

โจวข่ายถึงกับอึ้ง ไอ้นั่นมันพันรอบเอวได้จริงๆ เหรอวะ?

【ติ๊ง! ค่าอารมณ์จากโจวข่าย + 555】

เขาเผลอเหลือบมองเสิ่นเชี่ยนเชี่ยนที่อยู่ข้างๆ โดยสัญชาตญาณ มิน่าล่ะ ถึงได้ดูผ่อนคลายขนาดนี้

จนกระทั่งลู่หางเดินเข้ามาใกล้ โจวข่ายถึงได้เห็นชัดๆ ว่าไอ้สิ่งที่พันอยู่รอบเอวของลู่หางนั่นก็คือปลาเหมือนกัน เขาถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

แต่หัวใจที่เพิ่งจะโล่งอกไปได้แป๊บเดียวก็ต้องกลับมาเต้นรัวอีกครั้ง เพราะปลาที่พันอยู่รอบเอวของลู่หางมันคือปลาไหล แถมยังตัวหนาเท่ากับน่องของผู้ชายโตเต็มวัย ดูแล้วน่าจะหนักไม่ต่ำกว่าสิบกิโล!

และปลาที่ลู่หางอุ้มอยู่ ถ้าเขาดูไม่ผิด น่าจะเป็นปลาเก๋าสายพันธุ์ไหนสักอย่าง แถมขนาดตัวมันก็ใหญ่ไม่ใช่เล่นเลย

ห้องไลฟ์สดแทบจะระเบิดขึ้นมาในทันที

【ไม่ยักรู้นะเนี่ย ว่าหุ่นของไอ้หมาลู่มันจะแซ่บขนาดนี้ ซี๊ดดด】

【ไอ้ตัวที่อยู่ตรงเอวลู่หางนั่นมันปลาไหลมอเรย์ลายเสือดาวใช่ปะ? แถวบ้านฉันแพงหูฉี่เลยนะนั่น】

【ตัวที่อุ้มอยู่นั่นมันปลาเก๋าเสือนี่นา ตัวใหญ่ขนาดนี้หายากมาก แถมยังแพงสุดๆ ด้วย】

【ก่อนหน้านี้ไอ้หมอนี่มันนอนอาบแดดอยู่ไม่ใช่เหรอ? ไปเอาปลาตัวใหญ่ขนาดนี้มาจากไหนวะ? ทีมงานแอบจัดฉากให้หรือเปล่าเนี่ย?】

【ฉันสิงอยู่ในไลฟ์ของลู่หางมาตลอด ไอ้ปลาไหลนั่นมันถูกคลื่นซัดมาแปะหน้าลู่หางตอนที่กำลังเดินกลับ ส่วนปลาเก๋านั่นก็กระโดดขึ้นมาจากทะเลเข้าสู่อ้อมอกลู่หางเองเลย แกจะบอกว่าจัดฉากงั้นเหรอ? ทีมงานรายการสั่งปลาได้หรือไงวะ?】

【เชดเข้ โชคของหมอนี่มันจะดีเกินไปแล้วมั้ง?】

【ดีเลย เสี่ยวซีจะได้ไม่ต้องทนหิวแล้ว】

ในตอนนี้ ทุกคนบนชายหาดต่างก็ยืนอึ้งกันไปหมด คนอื่นๆ เก็บได้แต่ปลาตัวเล็กๆ เปลือกหอย แล้วก็กุ้ง แต่ไอ้หมอนี่มันไปเอาปลาตัวเบ้อเริ่มสองตัวนี้มาจากไหนกัน?

จูเสี่ยวซียิ่งประหลาดใจหนักกว่าเดิม เธอเอามือปิดปากแล้วพึมพำออกมาว่า "ใหญ่... ใหญ่จังเลย..."

【ติ๊ง! ค่าอารมณ์เชิงบวกจากจูเสี่ยวซี + 666】

ลู่หางหัวเราะเบาๆ ขยิบตาให้จูเสี่ยวซี ก่อนจะเดินเข้าไปหาโจวข่าย เขามองปลาไหลในถังของโจวข่ายแล้วเดาะลิ้น

"ข่ายจื่อ ของนายนี่มันผอมไปหน่อยนะ มาดูของฉันนี่มา!"

พูดจบ ลู่หางก็โยนปลาเก๋าเสือในอ้อมแขนลงตรงหน้าโจวข่ายดังตุ้บ "เป็นไง ใหญ่พอไหม?"

จากนั้นเขาก็แก้ปลาไหลออกจากเอว "ยาวพอมั้ยล่ะ?"

【ติ๊ง! ค่าอารมณ์จากโจวข่าย + 1888】

【ฮ่าๆๆๆ ขำจนปอดจะพก นี่มันคำพูดสองแง่สองง่ามอะไรกันเนี่ย?】

【ดูจากทรงแล้ว โจวข่ายก็ผอมกว่าลู่หางจริงๆ นั่นแหละ ฉันหมายถึงปลาไหลนะ】

ใบหน้าของโจวข่ายเขียวปัดขึ้นมาทันที ถึงแม้ว่าลู่หางจะพูดถึงอาหารทะเล แต่มันกลับฟังดูทะแม่งๆ ชอบกลสำหรับเขา

"ฮึ่ม อย่าเพิ่งได้ใจไปหน่อยเลย ยังไม่รู้เลยว่าอาหารทะเลของใครจะแพงกว่ากัน!" โจวข่ายเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้

ในตอนนั้นเอง ผู้กำกับใหญ่อู๋ก็เดินออกมาแล้วพูดเสียงดังว่า "เพื่อประเมินมูลค่าอาหารทะเลของทุกคนอย่างแม่นยำ เราได้เชิญเถ้าแก่หลี่จากร้านอาหารทะเลที่ท่าเรือมาเป็นกรรมการตัดสินให้เราโดยเฉพาะเลยครับ! เถ้าแก่หลี่ รบกวนช่วยคำนวณมูลค่าของอาหารทะเลพวกนี้ให้หน่อยนะครับ!"

เถ้าแก่หลี่พยักหน้า เดินเข้ามาแยกประเภทอาหารทะเลของทุกคนแล้วนำไปชั่งน้ำหนัก

มูลค่ารวมของปลาไหลและปูม้าที่โจวข่ายและเสิ่นเชี่ยนเชี่ยนหามาได้อยู่ที่หนึ่งพันห้าร้อยห้าสิบหยวน!

เหลยเจิ้นหัวและเย่ฮุ่ยหลิงหาปลาหมึกยักษ์ได้สองตัวและหอยมะพร้าวหนึ่งตัว รวมมูลค่าห้าร้อยหกสิบหยวน!

คู่จิ้นสายชิลอย่างหลิวเฉินและจ้าวเหวินเหวินจับกั้งและปลาตัวเล็กๆ ได้นิดหน่อย รวมมูลค่าหนึ่งร้อยสามสิบหยวน

มีเพียงต้วนเผิงและเสิ่นเมิ่งเท่านั้นที่ได้ของน้อยที่สุด มีแค่กุ้งตัวเล็กๆ ตัวเดียว มูลค่าสามหยวน

ในที่สุดก็ถึงตาของลู่หางและจูเสี่ยวซี!

เถ้าแก่หลี่มองดูปลาเก๋าและปลาไหลมอเรย์ลายเสือดาวบนพื้น พลางอุทานด้วยความทึ่งว่า "ปลาเก๋าเสือกับปลาไหลมอเรย์ลายเสือดาวตัวใหญ่ขนาดนี้ สมัยนี้หาดูยากจริงๆ นะเนี่ย ปลาเก๋าเสือตัวนี้หนักสิบแปดกิโลกรัม ผมให้กิโลละสามร้อยหยวนเลย ส่วนปลาไหลมอเรย์ลายเสือดาวนี่หนักสิบห้ากิโล ผมให้กิโลละสองร้อยห้าสิบหยวน!"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนก็ถึงกับสูดหายใจเฮือก

ใครๆ ก็รู้ว่าอาหารทะเลส่วนใหญ่ ยิ่งตัวใหญ่ก็ยิ่งแพง แต่ไม่มีใครคาดคิดเลยว่ามันจะแพงหูฉี่ขนาดนี้!

ไม่นาน เถ้าแก่หลี่ก็คำนวณราคาเสร็จสรรพ "พอบวกพวกเปลือกหอยกับกุ้งตัวเล็กๆ เข้าไปด้วย อาหารทะเลของกลุ่มอาจารย์ลู่ก็มีมูลค่ารวมทั้งหมดเก้าพันหนึ่งร้อยแปดสิบหยวนครับ!"

เชดเข้? เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?

ทุกคนมองไปที่ลู่หางด้วยความไม่อยากจะเชื่อ โดยเฉพาะจูเสี่ยวซี

นี่เธอถูกลู่หางแบกจนชนะแบบงงๆ งั้นเหรอ?

【ติ๊ง! ค่าอารมณ์เชิงบวกจากจูเสี่ยวซี + 666】

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดก็ถึงกับอ้าปากค้างไปตามๆ กัน

【เชดเข้ ไอ้หมอนี่นอนอาบแดดอยู่ครึ่งชั่วโมง กลับได้เงินมาฟรีๆ ตั้งเก้าพันกว่าหยวนเนี่ยนะ?】

【กลุ่มแฟนคลับแสงสว่างของเรา (แฟนคลับของจูเสี่ยวซี) ยึดคติทำผิดก็ต้องยอมรับผิด ฉันยอมรับว่าก่อนหน้านี้ฉันปากดีเกินไป ลู่หาง นายเจ๋งสุดยอดไปเลย (คุกเข่าก้มกราบ)】

【ทำไมจู่ๆ ฉันถึงรู้สึกว่าลู่หางมันดูดีขึ้นมาวะเนี่ย?】

【ขำจะตายอยู่แล้ว บางคนขนาดจัดฉากยังเอาชนะลู่หางไม่ได้เลย】

【ลู่หางมันโกงชัวร์ๆ ทีมงานตาบอดหรือไง? ไม่คิดจะตรวจสอบเรื่องนี้หน่อยเหรอ?】

【ใช่ๆ ฉันขอสนับสนุนให้ไล่ไอ้หมาขี้โกงลู่หางออกไปจากรายการ พี่ชายฉันต่างหากที่สมควรเป็นผู้ชนะ!】

ในเวลาเดียวกัน ผู้กำกับใหญ่อู๋ก็มองดูผลคะแนนสุดท้าย แล้วประกาศเสียงดังฟังชัด "ผมขอประกาศว่า ผู้ชนะในกิจกรรมรอบนี้ก็คือ คู่จิ้นน้ำค้างยามเช้าของลู่หางและจูเสี่ยวซีครับ! เอาล่ะ ตอนนี้เชิญทุกคนนำอาหารทะเลกลับไปทำมื้อเที่ยงที่บ้านพักแห่งรักได้เลยครับ!"

พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน

เย่ฮุ่ยหลิงมองไปที่ผู้กำกับใหญ่อู๋อย่างไม่อยากจะเชื่อ "ไม่จริงน่า นี่พวกเราต้องทำกับข้าวกันเองอีกเหรอเนี่ย?"

ผู้กำกับอู๋ยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัยแล้วพยักหน้า "ถูกต้องแล้วครับ การที่คู่รักได้ทำอาหารด้วยกันมันออกจะสวีทหวานแหววขนาดนี้ พวกคุณไม่ชอบกันเหรอครับ?"

ชอบกะผีสิ!

ตอนนี้ทุกคนหิวจนไส้จะขาดอยู่แล้ว กว่าจะทำกับข้าวเสร็จ ไม่หิวตายไปก่อนหรือไง?

ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างก็หันไปมองลู่หางกับจูเสี่ยวซีด้วยความเห็นใจ

ปลาสองตัวของลู่หางมันใหญ่ขนาดนั้น แค่ควักไส้ทำความสะอาดก็คงต้องออกแรงไม่ใช่น้อยแล้วมั้ง?

มุมปากของลู่หางกระตุกยิกๆ ได้ๆๆ ทีมงานรายการจะเล่นแบบนี้ใช่ไหม?

เมื่อเห็นสีหน้าสะใจของผู้กำกับอู๋ ลู่หางก็ของขึ้นทันที เขาต้องรีดเลือดจากตาเฒ่าคนนี้ให้ได้สักหน่อยแล้ว!

"เดี๋ยวก่อน! ผู้กำกับ ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าจะเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่พวกเรา แต่พวกเราเป็นคนหาอาหารทะเลพวกนี้มาเองทั้งหมด แล้วแบบนี้จะนับว่าคุณเลี้ยงได้ยังไง?"

ทันทีที่ลู่หางพูดจบ คนอื่นๆ ก็ได้สติกลับมา ต้วนเผิงรีบเออออตามทันที "ใช่เลยครับ คุณเอาของที่พวกเราหามาได้มาเลี้ยงพวกเราเนี่ยนะ? ตรรกะไหนของคุณเนี่ย?"

เขากับเสิ่นเมิ่งหาได้แค่กุ้งตัวเล็กๆ ตัวเดียว ซึ่งมันไม่พอยาไส้หรอก!

ในเมื่อลู่หางเป็นคนเปิดประเด็น เขาก็ต้องตามน้ำสิ!

ส่วนเรื่องที่ว่าจะโดนร่างแหไปกับลู่หางจนตกเป็นเป้าโจมตีของสังคมหรือเปล่าน่ะเหรอ?

ในฐานะคุณชายแห่งบริษัทบันเทิงที่ใหญ่ที่สุดในประเทศหัวกั๋ว เขาจำเป็นต้องกังวลเรื่องนั้นด้วยเหรอ? สิ่งเดียวที่เขาสนใจตอนนี้ก็คือกระเพาะของเขานี่แหละ!

ผู้กำกับอู๋ถึงกับไปไม่เป็น เขาไม่คาดคิดเลยว่าจู่ๆ ลู่หางจะยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด เขาเลยต้องจำใจถามออกไปว่า "แล้วพวกคุณต้องการอะไรล่ะ?"

ต้วนเผิงรีบส่งสายตาให้กำลังใจลู่หางทันที "น้องชาย พูดมาให้เต็มที่เลย พี่สนับสนุนนายเอง!"

มุมปากของลู่หางยกขึ้นเล็กน้อย "ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องจ่ายเงินสดเท่ากับมูลค่าของอาหารทะเลทั้งหมดให้ทุกคน ถือซะว่าคุณเป็นคนจ่ายค่าวัตถุดิบเพื่อเลี้ยงข้าวทุกคนก็แล้วกัน แน่นอนว่าในเมื่อคุณเป็นคนเลี้ยง คุณก็ไม่ควรเอาเงินกองทุนของรายการมาใช้ เงินก้อนนี้ต้องควักกระเป๋าจ่ายเองเท่านั้น!"