บทที่ 7: ยิมฮานาดะ
บทที่ 7: ยิมฮานาดะ
หลังจากข้ามภูเขาโอทสึคิมิมาได้ ซาโตชิและเพื่อนๆ ก็มาถึงทางแยกสามแพร่ง
ทาเคชิกางแผนที่ออกดู เทียบกับป้ายบอกทางที่ทางแยก ก่อนจะหันไปบอกซาโตชิ “ตอนนี้พวกเราอยู่ใกล้กับเมืองฮานาดะแล้ว ฉันจำได้ว่าที่นั่นมียิมอยู่ด้วยนะ”
ซาโตชิมองไปทางคาสึมิ และก็เป็นไปตามคาด ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความฝืนใจ ซาโตชิจำได้ดีว่าเหตุผลที่คาสึมิออกเดินทาง ก็เพื่อพิสูจน์ให้พี่สาวทั้งสามเห็นว่าเธอจะต้องกลายเป็นโปเกมอนมาสเตอร์ประเภทน้ำที่ยอดเยี่ยมให้จงได้
ทาเคชิเก็บแผนที่ลง “คาสึมิ เป็นอะไรไปน่ะ” ทาเคชิมองคาสึมิที่ยืนนิ่งงัน
คาสึมิถอนหายใจ ในเมื่อเดินทางมาถึงที่นี่แล้ว เธอก็ไม่อยากปิดบังซาโตชิและทาเคชิอีกต่อไป เธอจึงเล่าเรื่องราวการหนีออกจากบ้านเพื่อมาเดินทางให้ฟัง
ทาเคชิพยักหน้าเข้าใจ “ที่แท้พี่สาวของคาสึมิก็เป็นยิมลีดเดอร์ของยิมฮานาดะนี่เอง! พวกเรานี่มีอะไรคล้ายๆ กันเลยนะ”
ซาโตชิเสนอ “คาสึมิ ถ้าเธอไม่อยากกลับบ้านจริงๆ งั้นก็ไปรอพวกเราที่โปเกมอนเซ็นเตอร์สิ เดี๋ยวฉันไปท้าประลองกับยิมฮานาดะเสร็จ แล้วพวกเราค่อยไปหาเธอที่นั่น ดีไหม”
คาสึมิรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก แต่เมื่อนึกถึงเหตุผลที่เธอออกจากบ้าน เธอก็ตัดสินใจที่จะกลับไปเผชิญหน้า เธอพูดขึ้นว่า “ฉันก็ไม่ได้กลับบ้านมาตั้งนานแล้วเหมือนกัน งั้นพวกเราไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ! ฉันจะได้ดูด้วยว่าซาโตชิจะเอาชนะพี่สาวของฉันได้ยังไง”
เมื่อมีคาสึมินำทาง พวกเขาก็มาถึงหน้ายิมฮานาดะ หากไม่มีตราสัญลักษณ์ของลีกประดับอยู่ ยิมฮานาดะก็ดูไม่ต่างอะไรกับพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเลยสักนิด
ทาเคชิร้องอุทานด้วยความตื่นเต้น “พวกเขากำลังจัดการแสดงระบำใต้น้ำด้วยล่ะ!” ทาเคชิหยุดยืนอยู่หน้าป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ ซึ่งแสดงภาพโปสเตอร์การแสดงระบำใต้น้ำที่ยิมฮานาดะจัดขึ้นในวันนี้
คาสึมิอธิบายอย่างปลงๆ “งานอดิเรกของพี่สาวฉันก็คือระบำใต้น้ำนี่แหละ การเป็นยิมลีดเดอร์มันก็แค่สายงานรองเท่านั้น ฉันเคยเตือนพวกเขาเรื่องนี้ไปแล้วนะ”
ดวงตาของทาเคชิเบิกกว้างกลายเป็นรูปหัวใจ ทาเคชิก็ยังคงเป็นทาเคชิคนเดิม ชอบสาวสวยรุ่นพี่เป็นชีวิตจิตใจ เขายืนนิ่งเป็นรูปปั้นอยู่หน้าโปสเตอร์ ไม่ว่าคาสึมิจะพยายามดึงแค่ไหนก็ไม่ขยับ ในที่สุดคาสึมิก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากงัดไม้ตายออกมาใช้ นั่นคือการบิดหูทาเคชิแล้วลากเดินไปข้างหน้า
สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงเสียงร้องโหยหวนของทาเคชิเท่านั้น
ภายในยิมฮานาดะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์และเสียงปรบมือดังกึกก้อง สายตาของทาเคชิจับจ้องไปที่พี่สาวแสนสวยทั้งสามคนในสระน้ำที่กำลังโค้งคำนับผู้ชม คาสึมิยังคงลากหูทาเคชิตรงไปยังสนามประลองอย่างไม่ปรานี
“อ้าว คาสึมิ! นั่นคาสึมิไม่ใช่เหรอ” ซากุระ อายาเมะ และโบตั๋น ดูประหลาดใจที่ได้เห็นคาสึมิ
คาสึมิทักทายอย่างเก้อเขิน “พี่ซากุระ พี่อายาเมะ พี่โบตั๋น ฉันกลับมาแล้วค่ะ!”
ซากุระถาม “คาสึมิ เธอเคยบอกไว้ไม่ใช่เหรอว่าจะไม่กลับบ้านจนกว่าจะได้เป็นโปเกมอนมาสเตอร์ประเภทน้ำน่ะ”
คาสึมิดันตัวซาโตชิและพิคาชูไปข้างหน้า “พี่ซากุระ อย่าเข้าใจผิดสิคะ ฉันกำลังเดินทางอยู่กับซาโตชิและทาเคชิ ซาโตชิเขามาท้าประลองกับยิมฮานาดะ ฉันก็เลยแวะกลับมาบ้านพอดีเท่านั้นเอง”
ซากุระมีสีหน้าหนักใจ “อย่างนั้นเองหรอกเหรอ! แต่ว่านะ...”
อายาเมะอธิบายแทนซากุระ “สัปดาห์นี้มีเทรนเนอร์จากเมืองมาซาระมาขอท้าประลองถึงสามคน โปเกมอนของพวกเรากำลังอยู่ในช่วงพักฟื้น ตอนนี้เราไม่มีโปเกมอนเหลือพอจะต่อสู้ได้เลยจริงๆ!”
ซากุระพูดขึ้น “แต่เราก็จะไม่ให้พวกเธอมาเสียเที่ยวหรอกนะ เพาแวว” ซากุระปรบมือสามครั้ง เพาแววตัวหนึ่งก็โผล่ขึ้นมาจากสระน้ำในสนามประลอง มันกระโดดมาตรงหน้าซาโตชิแล้วแลบลิ้นออกมา บนลิ้นของมันมีเข็มกลัดสีน้ำเงินวางอยู่
ซากุระกล่าว “ซาโตชิ รับไปสิ!”
ซาโตชิตบบ่าคาสึมิเบาๆ “การรับเข็มกลัดมาโดยไม่ได้ต่อสู้มันไม่ใช่สไตล์ของผมเลยครับ ในเมื่อพวกพี่ทั้งสามคนไม่พร้อมประลอง งั้นคาสึมิ เธอมาประลองกับฉันแทนเป็นไง”
คาสึมิชี้หน้าตัวเอง “ฉันเนี่ยนะ”
ซาโตชิพยักหน้ายืนยัน
ซากุระเห็นดีเห็นงาม “เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมไปเลย คาสึมิ เธอรับหน้าที่นี้ไปเลยนะ! เดี๋ยวพี่จะเป็นกรรมการให้พวกเธอสองคนเอง”
ซากุระประกาศ “การประลองยิมฮานาดะจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้ ตัวแทนยิมลีดเดอร์คาสึมิ ปะทะ ผู้ท้าประลองซาโตชิจากเมืองมาซาระ เทรนเนอร์แต่ละฝั่งสามารถใช้โปเกมอนได้สองตัว เมื่อโปเกมอนของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหมดสภาพการต่อสู้ทั้งหมด การแข่งขันจะสิ้นสุดลง เริ่มการประลองได้!”
ซาโตชิส่งยิ้ม “คาสึมิ ฉันไม่ออมมือให้หรอกนะ พีเจียน ฉันเลือกนาย!”
คาสึมิตอบโต้ “ซาโตชิ ฉันก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้เหมือนกัน! ออกมาเลย ที่รักของฉัน ฮิโตเดมัน!”
【ฮิโตเดมัน】
【ประเภท: น้ำ】
【คุณลักษณะ: รักษาธรรมชาติ (เมื่อถูกเรียกกลับเข้ามอนสเตอร์บอล สถานะผิดปกติจะถูกรักษาให้หาย)】
【ระดับ: ทั่วไปขั้นต่ำ】
“ฮิโตเดมัน อจิลิตี้”
คาสึมิเข้าใจรูปแบบการต่อสู้ของซาโตชิเป็นอย่างดี โปเกมอนของซาโตชิมุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนความเร็วเป็นหลัก ดังนั้นคาสึมิจึงต้องเพิ่มความเร็วให้ตัวเองด้วย ไม่อย่างนั้นเธอคงรับมือกับการโจมตีของซาโตชิไม่ไหว ฮิโตเดมันพุ่งทะยานไปบนผิวน้ำอย่างรวดเร็ว!
“พีเจียน พายุหมุน”
“พีจอน!” พีเจียนกระพือปีก ก่อตัวเป็นพายุพัดเอาน้ำในสระขึ้นมาโจมตีใส่ฮิโตเดมัน
“ฮิโตเดมัน หลบแล้วใช้บับเบิ้ลบีม!”
ฮิโตเดมันหลบการโจมตีของพีเจียนแล้วยิงบับเบิ้ลบีมสวนกลับไป
“พีเจียน วิงแอทแทค!”
พีเจียนกระพือปีกและบินโฉบเข้าหาฮิโตเดมันด้วยความเร็วสูง คำสั่งที่ทันท่วงทีของซาโตชิทำให้ปีกของพีเจียนแหวกผิวน้ำ เข้ากระแทกฮิโตเดมันจนกระเด็นออกไปอย่างรุนแรง
“ฮิโตเดมัน อย่ายอมแพ้ หมุนตัวความเร็วสูง”
ฮิโตเดมันอาศัยแรงเหวี่ยงกลางอากาศ หมุนตัวพุ่งเข้าโจมตีพีเจียนราวกับดาวกระจาย
“พีเจียน วิงแอทแทค ตีสวนการหมุนตัวความเร็วสูงกลับไปเลย”
“พีจอน!” พีเจียนใช้ปีกฟาดฮิโตเดมันกลับไป ทว่าปีกของพีเจียนก็ต้องรับแรงกระแทกจากการหมุนตัวความเร็วสูงไปเต็มๆ จนได้รับบาดเจ็บเช่นกัน
“ฮิโตเดมัน ปืนฉีดน้ำ!”
ฮิโตเดมันยิงปืนฉีดน้ำออกจากส่วนหัว โจมตีใส่พีเจียน
“พีเจียน นางแอ่นหวนกลับ”
พีเจียนกัดฟันทนความเจ็บปวด กางปีกพุ่งเข้าหาฮิโตเดมัน ความเร็วของท่านางแอ่นหวนกลับทำให้ร่างของพีเจียนหายวับไปชั่วพริบตา พีเจียนไปโผล่ที่ด้านหลังของฮิโตเดมัน และเพียงสองวินาทีสั้นๆ ฮิโตเดมันก็ร่วงลงไปกองกับพื้น หมดทางขยับเขยื้อน ท่านางแอ่นหวนกลับนี้เป็นทักษะที่ซาโตชิแลกมาจากร้านค้าระบบนั่นเอง
ซากุระประกาศ “ฮิโตเดมันหมดสภาพการต่อสู้ พีเจียนเป็นฝ่ายชนะ”
ซาโตชิและคาสึมิเรียกฮิโตเดมันและพีเจียนกลับเข้ามอนสเตอร์บอล แม้พีเจียนจะชนะ แต่พลังกายของมันก็ลดลงไปมากแล้ว
“ออกมาเลย สตาร์มี”
“บัตเตอร์ฟรี ฉันเลือกนาย!”
【สตาร์มี】
【ประเภท: น้ำ, พลังจิต】
【คุณลักษณะ: รักษาธรรมชาติ (เมื่อถูกเรียกกลับเข้ามอนสเตอร์บอล สถานะผิดปกติจะถูกรักษาให้หาย)】
【ระดับ: ทั่วไปขั้นกลาง】
“สตาร์มี สปีดสตาร์”
แสงรูปดาวพุ่งออกมาจากอัญมณีตรงกลางลำตัวของสตาร์มี
“บัตเตอร์ฟรี เอี้ยวตัวหลบแล้วใช้ผงนิทรา”
บัตเตอร์ฟรีเบี่ยงตัวหลบสปีดสตาร์ได้อย่างฉิวเฉียด และฉวยโอกาสนั้นโปรยผงนิทราลงไป
“สตาร์มี กระโดดลงน้ำเลย”
เมื่อเห็นผงนิทราฟุ้งกระจายไปทั่วสนาม คาสึมิก็ตัดสินใจสั่งให้สตาร์มีกระโดดลงน้ำเพื่อหลบหลีกทันที
“บัตเตอร์ฟรี พลังจิต”
การกระทำของคาสึมิเข้าทางซาโตชิพอดี สิ่งที่เขาต้องการก็คือให้สตาร์มีกระโดดลงไปในน้ำ บัตเตอร์ฟรีใช้พลังจิตควบคุมน้ำในสระ กักขังสตาร์มีเอาไว้จนไม่สามารถขยับตัวได้
“แย่แล้ว! สตาร์มี รีบดิ้นให้หลุดเร็วเข้า!”
“คาสึมิ สายไปแล้วล่ะ บัตเตอร์ฟรี ไซบีม”
ไซบีมของบัตเตอร์ฟรีพุ่งเข้าควบคุมสตาร์มี แล้วจับฟาดลงกับพื้นอย่างแรง
“สตาร์มี เป็นอะไรไหม! บับเบิ้ลบีม”
สตาร์มียันตัวลุกขึ้นแล้วยิงบับเบิ้ลบีมใส่บัตเตอร์ฟรี
“บัตเตอร์ฟรี พายุหมุน!”
บัตเตอร์ฟรีใช้กลยุทธ์เดียวกับพีเจียนเมื่อครู่ พัดเอาน้ำในสระขึ้นมาเป็นโล่ป้องกัน สกัดกั้นบับเบิ้ลบีมเอาไว้ได้
“บัตเตอร์ฟรี พุ่งเข้าไปแล้วใช้ไซบีมอีกครั้ง”
“สตาร์มี คลื่นน้ำ”
สตาร์มีสร้างแรงสั่นสะเทือนผิวน้ำเบื้องล่าง ก่อตัวเป็นเสาน้ำพุ่งเข้าโจมตีบัตเตอร์ฟรี บัตเตอร์ฟรีรับการโจมตีจากคลื่นน้ำไปเต็มๆ ในขณะที่ไซบีมก็พุ่งเป้าเข้าปะทะสตาร์มีเช่นกัน
“บัตเตอร์ฟรี ตามด้วยพลังจิตเลย”
“ซาโตชิ มุกเดิมงั้นเหรอ ฉันไม่หลงกลเป็นครั้งที่สองหรอก สตาร์มี หมุนตัวความเร็วสูงเพื่อสลัดให้หลุด”
“จับฟาดลงไปตรงๆ เลย”
“อะไรนะ!”
ไซบีมระยะประชิดของบัตเตอร์ฟรี ตามด้วยพลังจิต ทำให้สตาร์มีหมดทางหนี บัตเตอร์ฟรีจับสตาร์มีทุ่มกระแทกผิวน้ำอย่างรุนแรง
ซากุระประกาศ “สตาร์มีหมดสภาพการต่อสู้ บัตเตอร์ฟรีเป็นฝ่ายชนะ เนื่องจากตัวแทนยิมลีดเดอร์สูญเสียโปเกมอนทั้งสองตัว ผู้ท้าประลอง ซาโตชิจากเมืองมาซาระ จึงเป็นผู้ชนะ”
คาสึมิยอมรับความพ่ายแพ้อย่างหมดจด “ซาโตชิ เข็มกลัดบลูแบดจ์เป็นของนายแล้ว”
ซาโตชิรับเข็มกลัดบลูแบดจ์มาจากมือของซากุระ “ขอบคุณครับคุณซากุระ ผมได้บลูแบดจ์มาแล้ว!”
“พิก้าชู!” พิคาชูกระโดดจากทาเคชิกลับมาเกาะบนไหล่ของซาโตชิ
คาสึมิรู้ดีว่าหากซาโตชิส่งพิคาชูลงสนามตั้งแต่แรก การต่อสู้คงไม่น่าตื่นเต้นขนาดนี้ เธอจึงรู้สึกประทับใจในความแข็งแกร่งของซาโตชิอย่างแท้จริง ที่สามารถเอาชนะฮิโตเดมันและสตาร์มีได้ แม้จะใช้โปเกมอนที่ไม่ได้เปรียบเรื่องประเภทก็ตาม
【ได้รับเข็มกลัดบลูแบดจ์ รางวัล 500 คะแนน】