บทที่ 101 พบสโมคเกอร์อีกครั้ง

บทที่ 101 พบสโมคเกอร์อีกครั้ง

นาวาตรีผู้ได้รับลายเซ็นของไรอันรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง และเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงฐานทัพกองทัพเรือในโลคทาวน์

นาวาตรีได้แจ้งให้สโมคเกอร์ทราบล่วงหน้าแล้ว พร้อมอธิบายถึงการมาเยือนของไรอันและการ์ป

แม้สโมคเกอร์จะเป็นคนหัวรั้น แต่เขาก็เคารพการ์ป วีรบุรุษแห่งกองทัพเรืออย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น ไรอัน บุคคลที่เขายอมรับก็อยู่ที่นี่ด้วย ดังนั้น เขาจึงนำเจ้าหน้าที่โลคทาวน์ทั้งหมดมาต้อนรับการ์ปและคณะที่หน้าทางเข้าฐานทัพ

เมื่อได้ยินว่าการ์ปและไรอันจะมาตรวจราชการที่โลคทาวน์ เหล่าทหารเรือทั้งหมดต่างตื่นตัวและรอคอยพวกเขาอยู่ที่หน้าประตู

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาคือพลเรือโทถึงสองคน! คนหนึ่งคือวีรบุรุษแห่งกองทัพเรือผู้โด่งดัง ส่วนอีกคนคือพลเรือโทที่ผงาดขึ้นมาจากอีสท์บลูของพวกตน พร้อมด้วยผลงานอันทรงพลังมากมาย และยังเป็นสหายคนสนิทของพันเอกสโมคเกอร์ ผู้บัญชาการสูงสุดของพวกเขา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับวีรกรรมล่าสุดของไรอัน ภาพของเขาปรากฏบนหน้าหนังสือพิมพ์อีกครั้งในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ตีพิมพ์รายละเอียดการดวลระหว่างเขากับตาเหยี่ยว จูราคิล มิฮอร์ค แม้การปะทะกับตาเหยี่ยวในครั้งนี้จะจบลงด้วยผลเสมอ ทว่าหนังสือพิมพ์หลายฉบับกลับเขียนตีไข่ใส่สีราวกับว่าเขาเป็นฝ่ายเอาชนะตาเหยี่ยวได้

ความแข็งแกร่งอันมหาศาลนี้ทำให้ทุกคนมารอคอยเขาอยู่ที่นี่

เบื้องหน้าฝูงชน สโมคเกอร์กำลังคาบซิการ์สองมวน รอคอยการมาเยือนของไรอันและคณะ โดยมีทาชิงิยืนอยู่เบื้องหลังเขา

“คุณไรอันจะมาในครั้งนี้ด้วยเหรอคะ? ยอดเยี่ยมไปเลยค่ะ!”

ทาชิงิรีบรุดมาทันทีหลังจากได้รับข่าวการกลับมาของเขา

สำหรับเธอ ไรอันคือนักดาบผู้ทรงพลัง และตอนนี้ยังเป็นถึงยอดนักดาบที่ต่อสู้กับตาเหยี่ยว จูราคิล มิฮอร์ค จนเสมอได้

เมื่อมาถึง เธอแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะได้เห็นดาบเลื่องชื่อในมือของไรอัน ‘คิโยสึกิ’ ซึ่งเป็นหนึ่งในดาบชั้นยอด

ดาบที่ถูกปิดผนึกมาอย่างยาวนานเล่มนี้ ยิ่งชื่อเสียงของไรอันโด่งดังมากเท่าใด มันก็ยิ่งมีชื่อเสียงกระฉ่อนไปทั่วทั้งแกรนด์ไลน์มากเท่านั้น

ด้วยหัวใจที่เต้นรัว ทาชิงิรอคอยอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดไรอันและคณะก็เดินทางมาถึง

พลเรือโทการ์ปและไรอันเดินนำหน้า โดยมีผู้ใต้บังคับบัญชาเดินตามหลัง

เมื่อเห็นพวกเขามาถึง เหล่าทหารเรือจำนวนมากที่อยู่ที่นั่นก็ทำความเคารพทันที

การ์ปโบกมือ เป็นสัญญาณบอกให้ทุกคนไม่ต้องเป็นทางการนัก นิสัยเดิมของเขาเป็นคนรักอิสระ และไม่คุ้นชินกับพิธีการอันเคร่งขรึมเช่นนี้

“สโมคเกอร์! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!”

ไรอันเดินตรงเข้าไปหาสโมคเกอร์และเอ่ยทักทาย

“นาย ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่!”

สโมคเกอร์รู้สึกงุนงงกับการปรากฏตัวของไรอันในโลคทาวน์ ท้ายที่สุดแล้ว กำลังรบระดับไรอันและการ์ป ภายใต้สถานการณ์ปัจจุบัน ควรจะเตรียมพร้อมอยู่ในนิวเวิลด์เพื่อรับมือกับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ทว่าพวกเขากลับมาปรากฏตัวอยู่ในอีสท์บลู

“นี่เป็นช่วงพักร้อนของชั้น จอมพลเรือเซ็นโงคุอนุมัติแล้ว!”

“เอาเถอะ ยังไงซะนายก็เป็นถึงพลเรือโทแล้ว!”

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับไรอันอีกครั้ง สภาพจิตใจของสโมคเกอร์ในตอนนี้ค่อนข้างซับซ้อน เมื่อครั้งแรกที่พบกัน เขาคิดว่าไรอันเป็นเพียงทหารเรือธรรมดา ทว่าในช่วงเหตุการณ์ความวุ่นวายของโจรสลัดในโลคทาวน์ ไรอันได้แสดงความแข็งแกร่งอันทรงพลัง กำจัดโจรสลัดทั้งหมดลงได้ ซึ่งนั่นทำให้สโมคเกอร์ยอมรับในตัวผู้ชายคนนี้ แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ ในช่วงหนึ่งปีที่เขาไปยังมารีนฟอร์ด ความแข็งแกร่งของไรอันได้ก้าวกระโดดขึ้นอย่างมหาศาล จนสร้างชื่อเสียงอันน่าเกรงขามไปทั่วท้องทะเลอันกว้างใหญ่นี้

อย่างไรก็ตาม เขาปรับอารมณ์ของตัวเองอย่างรวดเร็ว

“นายล่ะ ทำไมคราวนี้ถึงมาอยู่ที่โลคทาวน์? อย่าบอกนะว่ามาพักร้อนจริง ๆ ?”

เขาไม่มีทางเชื่อเรื่องแบบนั้นแน่ เขาเชื่อมั่นว่าไรอันมีจุดประสงค์ของตัวเองในการมาที่โลคทาวน์ เหมือนกับการต่อสู้กับตาเหยี่ยว จูราคิล มิฮอร์ค ที่ภัตตาคารลอยทะเล หมอนี่ต้องมีแผนการของตัวเองอย่างแน่นอน

แต่ตราบใดที่หมอนี่ไม่ทำร้ายพลเรือน หรือสร้างความเสียหายต่อผลประโยชน์ของกองทัพเรือ จะมีแผนอะไรมันก็ไม่สำคัญหรอก!

คำพูดของสโมคเกอร์ตรงประเด็น และเขาไม่ได้สนทนาเรื่องนี้ต่อ

ในตอนนั้นเอง พลเรือโทการ์ปกเริ่มพูดติดตลกพร้อมกับรอยยิ้ม เขาจัดอยู่ในประเภทคนที่ดูเหมือนจะโง่เขลาแต่แท้จริงแล้วฉลาดหลักแหลม สามารถหลีกเลี่ยงความอึดอัดใจได้ทันท่วงที

คนไม่กี่คนที่อยู่ที่นั่นหยุดหัวข้อนี้ลงอย่างรู้กัน

บรรยากาศกลับมาเป็นเหมือนก่อนหน้านี้อีกครั้ง ชั่วระยะเวลาหนึ่ง พลเรือโทการ์ปพานายทหารคนสนิทไปทัวร์โลคทาวน์ จากนั้นก็บอกลาไรอันและคณะ

เขาไม่มีความสนใจที่จะอยู่ในอีสท์บลูในเวลานี้ เนื่องจากการกลับมาในครั้งนี้เขาไม่ได้เจอลูฟี่ หากไม่ใช่เพราะคำขอของไรอัน เขาคงจะตรงดิ่งกลับไปยังมารีนฟอร์ดแล้ว

“พลเรือโทการ์ป ไว้พบกันใหม่ที่มารีนฟอร์ด!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ไรอัน ไว้พบกันใหม่ที่มารีนฟอร์ด!”

การ์ปโบกมือลาไรอันจากบนเรือรบ

จากการพูดคุยตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาเข้าใจดีว่าไรอันไม่ใช่คนที่มีเจตนาร้าย

ดังนั้น เขาจึงไม่ไถ่ถามว่าไรอันกำลังจะทำอะไรต่อไป

โคบี้ซึ่งอยู่บนเรือรบก็โบกมือให้ไรอันเช่นกัน คราวที่แล้ว ตอนที่ไรอันจับกุมพันเอกมอร์แกนในยามวิกาล เขาได้ก้าวออกมาและถูกพบเห็นโดยพลเรือโทการ์ป ผู้ซึ่งเล็งเห็นถึงคุณสมบัติในตัวเขา จึงพาเขากลับไปยังมารีนฟอร์ดเพื่อรับการฝึกฝน

เมื่อได้รับโอกาสนี้ โคบี้ก็รู้สึกดีใจจนเนื้อเต้น เขาเข้าใจดีว่าไรอัน ไอดอลของเขา กลายเป็นคนที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีกหลังจากได้ศึกษาที่มารีนฟอร์ด และเขาจะต้องรักษามันเอาไว้ให้ดี

ไรอันเห็นโคบี้บนเรือรบของการ์ปเช่นกัน และส่งยิ้มบาง ๆ ให้

แม้โคบี้จะไม่มีบทบาทมากนักในเนื้อเรื่องดั้งเดิม ทว่าศักยภาพของเขานั้นมหาศาล และยังเป็นคนเดียวที่ได้ให้คำมั่นสัญญากับลูฟี่เอาไว้

ไรอันโบกมือลาการ์ปที่อยู่บนเรือรบ โดยมีสโมคเกอร์ยืนมองอยู่ข้าง ๆ

ไม่นานนัก เรือรบก็แล่นออกสู่ท้องทะเลอันห่างไกล รูปร่างของเรือรบเล็กลงเรื่อย ๆ อย่างช้า ๆ จนกระทั่งหายลับไปจากท้องทะเลในที่สุด

สโมคเกอร์เฝ้ามองฉากนี้เงียบ ๆ หลังจากพลเรือโทการ์ปจากไป เขาก็นำผู้ใต้บังคับบัญชา และเดินทางกลับไปยังฐานทัพโลคทาวน์พร้อมกับไรอันและคณะทันที

เมื่อกลับมาถึงฐานทัพ สโมคเกอร์ก็ไม่ได้สนใจไรอันอีกต่อไป เขาขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ทันทีและเริ่มออกลาดตระเวนรอบโลคทาวน์

ในฐานะเจ้าหน้าที่ผู้ประจำการแห่งโลคทาวน์ แม้ช่วงนี้จะเป็นวันที่ค่อนข้างสบาย ๆ แต่เขาก็ยังคงไม่ยอมหยุดนิ่ง เขาต้องการให้แน่ใจว่าโลคทาวน์ที่เขาปกป้องอยู่นั้น ปลอดภัยจากการรุกรานและความวุ่นวายของโจรสลัด

หลังจากสโมคเกอร์จากไป ทาชิงิก็รีบเข้ามาหาไรอันทันที เพื่อขอชื่นชม ‘คิโยสึกิ’ ที่อยู่ในมือของเขา

ไรอันตอบรับคำขอของทาชิงิอย่างเต็มใจ ยื่นคิโยสึกิให้เธอได้ชื่นชม

ทาชิงิเช็ดทำความสะอาดดาบอย่างระมัดระวังหลังจากรับมันมา พร้อมกับพิจารณาทุกเส้นสายและรายละเอียดของมันอย่างถี่ถ้วน

ไม่นานนัก ทาชิงิก็ชื่นชมดาบจนเสร็จสิ้น และเธอก็ส่งมันคืนให้ไรอันอย่างไม่ลังเล

สำหรับเธอ เธอเพียงแค่รวบรวมดาบมีชื่อจากเหล่าโจรสลัด เพื่อเก็บรักษามันไว้และป้องกันไม่ให้พวกมันถูกทิ้งขว้างจนฝุ่นเกาะ ทว่าสำหรับนักดาบแห่งกองทัพเรืออย่างไรอัน ผู้ปกป้องความปลอดภัยของประชาชนและคอยกำจัดโจรสลัด ดาบเลื่องชื่อเช่นนี้ย่อมคู่ควรกับมือของเขามากกว่า

หลังจากชื่นชมดาบในมือของไรอัน ทาชิงิก็รีบกลับไปหาสโมคเกอร์ และออกลาดตระเวนโลคทาวน์ร่วมกับเขาทันที

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา ไรอันและคณะได้ใช้เวลาว่างอยู่ในเมือง ลิ้มรสอาหารท้องถิ่นและสัมผัสกับเสน่ห์ของเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้

ในฐานะเมืองแห่งจุดเริ่มต้นและจุดจบของราชาโจรสลัด โลคทาวน์จึงมีสิ่งปลูกสร้างทางประวัติศาสตร์มากมาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลานประหารของราชาโจรสลัดโรเจอร์

ทุกครั้งที่ไรอันยืนอยู่เบื้องหน้าลานประหารแห่งนี้ เขาสัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งทางประวัติศาสตร์ สถานที่แห่งนี้คือจุดที่ราชาโจรสลัดได้เอ่ยคำพูดอันโด่งดังสุดคลาสสิกของเขา ซึ่งก่อให้เกิดยุคสมัยแห่งโจรสลัดอันยิ่งใหญ่

หลังจากผ่านไปอีกสองสามวัน ในที่สุดโลคทาวน์ก็กลับมาคึกคัก

ไอ้หนุ่มสวมหมวกฟางคนหนึ่งได้บุกเข้ามาในเมืองแห่งนี้แล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═