บทที่ 231 ศึกชิงความเป็นใหญ่เดวิส

บทที่ 231 ศึกชิงความเป็นใหญ่เดวิส

หลังจากมื้ออาหาร ซากาซึกิก็จากไปโดยไม่ได้ตรวจสอบเกมนั้น อิกกิและกลุ่มหมวกฟางก็ไม่ได้อยู่ต่อนานนัก พวกเขาออกเดินทางจากฐานทัพ G-8 และมุ่งหน้าสู่จุดหมายต่อไป... วอเตอร์เซเว่น

ในขณะเดียวกัน กิลดาร์ซกำลังเดินทางข้ามแกรนด์ไลน์เพียงลำพังด้วยเรือลำเล็ก ในช่วงเวลาที่ลูกเรือของอิกกิยังคงอยู่บนท้องฟ้า เรืออาร์ค มักซิม ซึ่งเป็นเรือที่กิลดาร์ซเคยโดยสารมา ได้เดินทางมาถึงวอเตอร์เซเว่นแล้วและกำลังอยู่ในระหว่างการดัดแปลง โดยธรรมชาติแล้ว กิลดาร์ซไม่สามารถทนอยู่กับที่ได้นานนัก เขาจึงออกทะเลไปตามลำพังเพื่อสำรวจโลกใบใหม่แห่งนี้

ไม่นานนักเขาก็ได้เผชิญหน้ากับซากาซึกิ หลังจากการต่อสู้ของพวกเขา กิลดาร์ซก็มีความเข้าใจในความแข็งแกร่งปัจจุบันของตนเองบนโลกใบนี้ดียิ่งขึ้น เขาอยู่ในระดับเดียวกับพลเรือเอกของกองทัพเรือ แต่ยังคงมีหนทางอีกยาวไกลหากต้องการจะยืนหยัดต่อกรกับสี่จักรพรรดิอย่างแท้จริง

เดิมที กิลดาร์ซต้องการจะไปตามหาแชงคูส เนื่องจากพวกเขามีหน้าตาที่คล้ายคลึงกันมาก แต่หลังจากได้รู้ระดับพลังปัจจุบันของตัวเองแล้ว กิลดาร์ซก็ตัดสินใจที่จะฝึกฝนให้มากขึ้นก่อนจะไปตามหาเขาอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะจากมา เขาได้ถามเอสถึงวิธีพัฒนาฮาคิของเขา คำตอบที่เอสให้มานั้นทำให้กิลดาร์ซถึงกับตกตะลึง

“ไปหาสี่จักรพรรดิไคโด แล้วขอให้หมอนั่นเอาตะบองหวดนายสักสองสามทีสิ!”

และด้วยเหตุนี้ กิลดาร์ซจึงออกเดินทางเพื่อไปตามหาไคโด

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ กิลดาร์ซก็สังเกตเห็นว่าถุงน้ำของเขาเกือบจะว่างเปล่าแล้ว โชคดีที่เขามองเห็นเกาะแห่งหนึ่งอยู่ไกลออกไป แต่ขณะที่เขากำลังพายเรือเข้าไปใกล้ จู่ ๆ สัตว์ทะเลยักษ์ก็กระโจนพรวดขึ้นมาจากผืนน้ำ อ้าปากกว้างหมายจะกลืนกินทั้งเขาและเรือเข้าไปทั้งคำ

สัตว์ร้ายอยู่ห่างจากเขาเพียงไม่กี่นิ้วในตอนที่มันชะงักค้าง รอยร้าวลุกลามไปทั่วร่างของมัน และด้วยเสียงดังสนั่น ตูม! สัตว์ประหลาดตัวนั้นก็แตกกระจายเป็นชิ้นเนื้อกองโต ร่วงหล่นลงสู่ทะเลจนผืนน้ำถูกย้อมกลายเป็นสีแดงฉาน

กิลดาร์ซหยิบเศษเนื้อสัตว์ทะเลสองสามชิ้นขึ้นมาวางบนเรืออย่างสบายอารมณ์ และพายเรือมุ่งหน้าไปยังเกาะต่อไป เวทมนตร์ของเขาจัดการกับอุปสรรคใด ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ไม่นานเขาก็มาถึงใจกลางเกาะ ซึ่งเขาก็ถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กในทันที พวกเขาดูสะบักสะบอมแต่กลับสวมใส่เสื้อผ้าที่ดูดี

“ขอประทานโทษครับ คุณผู้ชาย”

ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนจะเป็นผู้นำของพวกเขาเดินเข้ามาหากิลดาร์ซและโค้งคำนับ

“ผมอยากจะขอร้องให้คุณช่วยแจ้งให้โลกภายนอกรับรู้เกี่ยวกับพวกเราได้ไหมครับ”

“เกิดอะไรขึ้นกับพวกนายงั้นรึ? ไปเจอพวกโจรสลัดมาหรือไง?”

กิลดาร์ซถามด้วยความสงสัย

“ไม่ใช่ครับ”

ชายคนนั้นส่ายหน้า

“ขบวนรถไฟเดินทะเลที่พวกเราโดยสารมาถูกชนเข้ากับโยโกซึนะ ซึ่งทำให้รถไฟตกราง พวกเราก็เลยมาติดแหงกอยู่บนเกาะนี้ สัตว์ทะเลมากมายแหวกว่ายล้อมรอบเกาะเอาไว้ พวกเราจึงออกไปไหนไม่ได้เลย พวกเราเห็นว่าคุณสามารถฆ่าสัตว์ร้ายตัวนั้นได้อย่างง่ายดาย และพวกเราก็รู้ว่าคุณจะต้องเป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแน่นอน เพราะอย่างนั้น…”

กิลดาร์ซยกมือขึ้นเพื่อหยุดเขา

“ชั้นสามารถนำข้อความของนายไปส่งให้คนภายนอกได้ แต่ที่นี่คือแกรนด์ไลน์ ต่อให้ชั้นจะทำแบบนั้น มันก็คงยากที่ผู้คนจะตามหาพวกนายเจอบนเกาะนี้”

เหล่าผู้ลี้ภัยต่างก้มหน้าลง เข้าใจในคำพูดของเขาเป็นอย่างดี แต่พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

กิลดาร์ซยักไหล่

“มีต้นไม้ตั้งเยอะแยะอยู่ที่นี่ พวกนายสามารถสร้างแพขนาดยักษ์ขึ้นมาได้ และชั้นจะคุ้มกันพวกนายทุกคนออกจากเกาะเอง พอพวกเราไปเจอเกาะที่มีคนอาศัยอยู่ พวกนายก็ค่อยแยกย้ายไปตามทางของตัวเอง”

“จริงหรือครับ? คุณพูดจริงใช่ไหม?”

ใบหน้าของเหล่าผู้ลี้ภัยสว่างไสวขึ้นมา มีช่างต่อเรือจากวอเตอร์เซเว่นปะปนอยู่ในหมู่พวกเขาด้วย ดังนั้นการสร้างแพขนาดยักษ์จากต้นไม้และเถาวัลย์บนเกาะจึงไม่ใช่ปัญหา ตราบใดที่พวกเขามีคนคุ้มกันที่แข็งแกร่ง พวกเขาก็สามารถออกไปจากที่นี่ได้ ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลยว่าผู้แข็งแกร่งอย่างกิลดาร์ซจะใจดีช่วยเหลือพวกเขาแบบนี้

“คุณผู้ชาย เมื่อพวกเรากลับไปหาครอบครัว พวกเราจะขอตอบแทนคุณด้วยรางวัลที่งามหรูอย่างแน่นอน!”

ขุนนางหลายคนเอ่ย พลางโค้งคำนับอย่างจริงใจ

“เอาล่ะ”

กิลดาร์ซโบกมือ

“เริ่มลงมือสร้างเรือกันได้แล้ว”

เหล่าผู้ลี้ภัยเริ่มลงมือทำงานในทันที ในขณะที่กิลดาร์ซก่อกองไฟเพื่อย่างบาร์บีคิวเนื้อสัตว์ทะเล

ในขณะเดียวกัน กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางก็กำลังเข้าร่วมการแข่งขันเดวี่แบคไฟต์กับกลุ่มโจรสลัดฟ็อกซี่ เดวี่แบคไฟต์คือเกมของโจรสลัดที่ลูกเรือจะต้องมาห้ำหั่นกันเพื่อแย่งชิงธง สมาชิก และศักดิ์ศรีของอีกฝ่าย ผู้ชนะจะได้รับทุกสิ่งทุกอย่างไป ในขณะที่ผู้แพ้จะถูกทิ้งให้ลอยเคว้งอยู่กลางทะเลโดยปราศจากใบเรือ

แล้วทำไมกลุ่มหมวกฟางถึงไปเข้าร่วมการแข่งขันที่ดูไร้สาระแบบนั้นกันล่ะ? เรื่องทั้งหมดมันเริ่มต้นขึ้นที่เกาะลองริงลองแลนด์ เมื่อลูฟี่ได้พบกับชายชราคนหนึ่งซึ่งมีม้าคู่ใจที่ชื่อ วันฮอร์ส ถูกฟ็อกซี่ลักพาตัวไป

ลูฟี่ต้องการจะช่วยชายชราทวงม้าของเขากลับคืนมา และลูกเรือคนอื่น ๆ ก็มองว่าสิ่งที่เรียกว่าเดวี่แบคไฟต์นี้น่าสนใจดี พวกเขาจึงตัดสินใจเข้าร่วม

การแข่งขันรอบแรกของเดวี่แบคไฟต์คือ โดนัทเรซ ซึ่งเป็นการแข่งเรือคายัครอบเกาะ โดยพื้นฐานแล้วมันก็คือการแข่งเรือนั่นแหละ แต่มีลูกเล่นซ่อนอยู่ ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มต้นขึ้น อิกกิได้นำเรือออกมาสามลำ: เรือยอทช์ที่เต็มไปด้วยเครื่องดื่ม เรือรบที่ติดตั้งตอร์ปิโด และเรือดำน้ำ

โซโร เมื่อเห็นเรือยอทช์ที่เต็มไปด้วยเหล้า เขาก็รีบจับจองมันในทันที ช็อปเปอร์และเมอร์รี่ก็เข้าร่วมกับเขาด้วย อุซปเลือกเรือรบ โดยมีซันจิและนามิเป็นผู้ช่วยนักบิน ส่วนเรือดำน้ำนั้นถูกขับโดยอิกกิและลูฟี่ พร้อมด้วยเสี่ยวเฟิงเฟิง

เสียงปืนดังขึ้นเป็นสัญญาณเริ่มต้นการแข่งขัน และเรือประหลาดหลากสีสันของกลุ่มโจรสลัดฟ็อกซี่ก็ออกตัวแล่นฉิว เป้าหมายของพวกมันคือการจมเรือทั้งสามลำของกลุ่มหมวกฟาง แต่เรือที่อิกกินำออกมานั้น มันจะถูกจมได้ง่าย ๆ แบบนั้นเลยงั้นรึ?

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═