บทที่ 27 ปลดล็อกความสำเร็จ

บทที่ 27 ปลดล็อกความสำเร็จ

คุณสะสมชั่วโมงการอ่านหนังสือภาษาอังกฤษครบ 1,000 ชั่วโมง ปลดล็อกความสามารถ: <ความเข้าใจในการอ่านอย่างสมบูรณ์แบบ>

คุณสามารถเข้าใจเนื้อหาของบทความภาษาอังกฤษได้อย่างง่ายดาย และมีความเป็นเลิศในการเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร

...คุณทำแบบฝึกหัดภาษาอังกฤษสำเร็จ 8,888 ข้อ ปลดล็อกความสามารถ: <การปรับตัวตามบริบทอย่างแท้จริง>

เมื่อเขียนหรือเติมคำในช่องว่างเป็นภาษาอังกฤษ คุณจะจับคู่คำศัพท์ที่เหมาะสมที่สุดโดยอัตโนมัติ

...คุณฝึกพูดภาษาอังกฤษกับเจียงหัวหงครบ 800 ครั้ง ปลดล็อกความสามารถ: <สัญชาตญาณภาษาอังกฤษระดับเจ้าของภาษา> และ <ความเข้าใจอย่างถ่องแท้ - การฟังภาษาอังกฤษ>

คุณสามารถขจัดสำเนียงที่ผิดเพี้ยนและแก้ไขข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์ภาษาอังกฤษได้โดยอัตโนมัติ ทำให้ฟังดูเป็นธรรมชาติเหมือนเจ้าของภาษาอย่างแท้จริง

คุณเข้าใจเนื้อหาภาษาอังกฤษของอีกฝ่ายอย่างครบถ้วน และขจัดความเข้าใจผิดทางความหมายอันเกิดจากความแตกต่างทางวัฒนธรรมได้โดยอัตโนมัติ

...คุณได้รับความสำเร็จ: 【ผู้รอบรู้ภาษาอังกฤษ】

คุณไม่ใช่แค่เครื่องจักรทำข้อสอบภาษาอังกฤษอีกต่อไป บทกวีที่คุณเขียนเป็นภาษาอังกฤษนั้นยอดเยี่ยมเสียจนแม้แต่เชกสเปียร์ยังต้องยกย่องว่า 'เลือกใช้คำได้อย่างวิจิตรบรรจง'

...ดวงตาของฟางหลี่ซูเป็นประกาย:

"มาแล้ว... ในที่สุดก็ทำสำเร็จ!"

ฟางหลี่ซูตื่นเต้นจนเนื้อเต้น

"ให้ตายสิ... ความเข้าใจในการอ่านอย่างสมบูรณ์แบบ การปรับตัวตามบริบทอย่างแท้จริง บวกกับสัญชาตญาณภาษาอังกฤษระดับเจ้าของภาษา และความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในการฟังภาษาอังกฤษ แถมยังมีถอดรหัสคำศัพท์ที่ได้มาเมื่อก่อนหน้านี้อีก... ทั้งหมดนี้นำไปสู่ความสำเร็จ 【ผู้รอบรู้ภาษาอังกฤษ】!"

หลังจากตรากตรำทำงานหนักติดต่อกันมา 95 วัน 95 คืน ในที่สุดฟางหลี่ซูก็เก็บเกี่ยวรางวัลของเขาได้ในวันนี้!

ในเวลานี้ เขาไม่สามารถกลั้นรอยยิ้มบนริมฝีปากได้อีกต่อไป

"ก่อนจะเข้ามาในลูปเวลา ฉันก็เป็นแค่เด็กเรียนแย่ๆ คนหนึ่ง ที่ยังสับสนระหว่างเอกพจน์กับพหูพจน์ รู้จักคำศัพท์แค่คำง่ายๆ... แต่ตอนนี้ล่ะ... ขอถามหน่อยเถอะว่าการสอบเข้ามหาวิทยาลัยวิชาภาษาอังกฤษมันมีความกดดันตรงไหน?

การทำคะแนนเต็มมันก็แค่เรื่องกล้วยๆ ไม่ใช่หรือไง?"

ในทางกลับกัน หัวหน้าห้องอย่างซุนเจียเวย หมอนั่นยังย่ำอยู่กับที่เหมือนฉันเมื่อ 95 ลูปที่แล้ว...

【คุณบรรลุความสำเร็จเป็นครั้งแรก รางวัล: จำนวนการรีเซ็ต +6, แคปซูลเสริมสมรรถภาพทางกาย * 1】

【แคปซูลเสริมสมรรถภาพทางกาย (1 เม็ด): หลังจากรับประทาน ประสิทธิภาพการฝึกฝนของคุณจะเพิ่มขึ้น 8 เท่า และความอดทนทางร่างกายจะเพิ่มขึ้นถึง 99% มีผลยาวนาน 100 ลูป ผลข้างเคียง: ในช่วงเวลาที่มีผล กิเลสตัณหาทางโลกจะลดลงเล็กน้อย】

รางวัลใหม่ที่โผล่มาอย่างกะทันหันทำให้ฟางหลี่ซูประหลาดใจอย่างน่ายินดี

คราวนี้เป็นไอเทมที่เกี่ยวกับสมรรถภาพทางกาย แถมยังเพิ่มประสิทธิภาพขึ้นถึง 8 เท่าอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ความอดทนทางร่างกายยังพุ่งทะลุหลอด ทำให้เขาสามารถทนต่อสภาวะเชิงลบต่างๆ ที่เกิดจากการฝึกฝนได้

"นี่มันสัญญาณบ่งบอกว่าฉันเกิดมาเพื่อพัฒนาตัวเองให้เก่งรอบด้านชัดๆ"

ส่วนเรื่องผลข้างเคียง ฟางหลี่ซูก็อธิบายไม่ค่อยถูกเหมือนกัน...

ครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงความผิดปกติก็คือตอนที่หัวหน้าระดับเจียวเชิญเขาไปทานสเต็ก

ทั้งๆ ที่มันเป็นสเต็กชั้นดีรสชาติอร่อยล้ำ แต่เขากลับแทบไม่รู้สึกเจริญอาหารเลยสักนิด

ตอนแรก ฟางหลี่ซูก็ไม่ได้ใส่ใจกับการเปลี่ยนแปลงของตัวเองมากนัก

แต่เมื่อผ่านไปหลายลูป ฟางหลี่ซูก็พบว่าความปรารถนาที่มีต่ออาหารอร่อยและความบันเทิงของเขาลดลงอย่างมาก

เขาไม่สนใจอาหารเลิศรสใดๆ และไม่สนใจเล่นเกมด้วย

เขาไม่สนใจอะไรก็ตามที่ทำให้เขาสุขสบาย รวมถึงการนอนตื่นสาย... โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงวัยที่กำลังเริ่มมีความรัก ซึ่งสายตามักจะจับจ้องไปที่สัดส่วนอันมีเสน่ห์ของเพศตรงข้ามโดยอัตโนมัติ และอาจถึงขั้นเกิดความรู้สึกพิเศษ... สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องปกติในวัยนี้

ทว่า เขากลับต้องการแค่เพียงตั้งหน้าตั้งตาเรียนหนังสืออย่างเดียวเท่านั้น

แม้แต่ตอนที่มีเพศตรงข้ามเป็นฝ่ายเข้ามาทักทายพูดคุยด้วยในห้องสมุดหรือบาร์ เขาก็ปฏิเสธพวกเธอไปอย่างไม่ไยดี... แคปซูลนั้นได้ลดทอน หรือถึงขั้นขจัดกิเลสตัณหาทางโลกของเขาไปจนหมดสิ้น

แม้ว่าเขาจะสงสัยอย่างหนักว่า... คำอธิบายผลข้างเคียงของแคปซูลนี้น่าจะพิมพ์ผิด แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ความมีสมาธิจดจ่ออย่างสุดขีดนี่แหละที่ทำให้เขาบรรลุความสำเร็จนี้ได้

"ยังเหลือเวลาอีก 3 วันกว่ายาแคปซูลเสริมปัญญาจะหมดฤทธิ์

หลังจากนั้นฉันจะไปกินมื้อใหญ่ เล่นเกม แล้วก็ปลดปล่อยให้เต็มที่ไปเลย~~~"

...ในตอนค่ำของอีกวันหนึ่ง

เมื่อเจียงหัวหงคิดว่าตำแหน่งของเธอกำลังจะถูกแทนที่ด้วยเน็ตไอดอลสาววัยรุ่น แต่ด้วยการปรากฏตัวของฟางหลี่ซู ผู้จัดการบาร์จึงให้เธอทำงานต่อ แถมยังขึ้นเงินเดือนให้อีกด้วย

เจียงหัวหงหันไปหาฟางหลี่ซูด้วยความซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง:

"ถึงครูจะไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นก็เถอะ แต่ว่า... ขอบใจมากนะ เธอช่วยเซฟเบคอนของครูไว้แท้ๆ!"

ฟางหลี่ซูยิ้มบางๆ แล้วตอบกลับว่า "และเบคอนของผมด้วยครับ"

"อะไรนะ??"

เจียงหัวหงชะงัก ประหลาดใจ และพูดว่า "สำเนียงการออกเสียงของเธอ... มันชัดเจนและถูกต้องมาก ซึ่งทำให้ครูแปลกใจนิดหน่อยนะ แต่เธอเข้าใจความหมายของครูผิดแล้วล่ะ

สำนวนเซฟเบคอนที่ครูพูดน่ะ หมายถึงขอบใจที่ช่วยชีวิตครูให้รอดพ้นจากปัญหา ไม่ใช่แปลว่า 'เบคอนของเธอคือเบคอนของครู' อย่างที่เธอเข้าใจ

ฟางหลี่ซู ภาษาอังกฤษของเธอนี่ทำเอาครูพูดไม่ออกจริงๆ!"

ผิดคาด ฟางหลี่ซูกลับพูดต่อเป็นภาษาอังกฤษว่า:

"เปล่าครับ ครูเจียง ครูต่างหากที่เข้าใจความหมายของผมผิด

ที่ผมพูดไปหมายความว่า—ผมช่วยครูไว้มาก แต่ครูก็ช่วยผมไว้มากเช่นกันเพราะเรื่องนั้น ผมเองก็ต้องขอบคุณครูเหมือนกันครับ"

เจียงหัวหงถึงกับสะดุ้งตกใจ

ดูเหมือนฟางหลี่ซูจะไม่เพียงแต่เข้าใจสำนวนของเธอเมื่อครู่นี้ แต่ยังต่อยอดความหมายของสำนวนเพื่อขอบคุณเธอกลับงั้นเหรอ?

เจียงหัวหงถามด้วยความสับสน "แต่ครูไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ครูไปช่วยเธอตอนไหนกัน?"

"อืมมม~" มุมปากของฟางหลี่ซูยกขึ้นเล็กน้อย "อย่าใส่ใจรายละเอียดพวกนั้นเลยครับ

ตอนนี้ผมแค่อยากจะเลี้ยงเหล้าครูสักแก้ว~"

"ดื่มงั้นเหรอ?" เจียงหัวหงตอบกลับอย่างหนักแน่นทันที "ไม่ได้ ครูไม่มีทางดื่มกับเธอเด็ดขาด!"

ฟางหลี่ซูยิ้มบางๆ "ครูเจียงครับ ครูคงไม่อยากให้ครูใหญ่รู้หรอกใช่ไหมครับ ว่าครูแอบมารับจ๊อบพิเศษนอกโรงเรียนน่ะ?"

"เธอ..." เจียงหัวหงขมวดคิ้ว...

ในตอนนั้นเอง นักมายากลบนเวทีก็เสกนกพิราบขาวแปดตัวออกมาจากความว่างเปล่า

ที่โต๊ะด้านล่างเวที เจียงหัวหงสั่งไวน์แดงมาหนึ่งขวด

"ฟางหลี่ซู ดื่มให้น้อยๆ หน่อย ครูอนุญาตให้เธอดื่มได้มากสุดแค่แก้วเดียวเท่านั้นนะ

ถ้าเธอเมา ครูจะโทรเรียกผู้ปกครองของเธอให้มารับที่นี่เลยคอยดู!"

ฟางหลี่ซูโบกมือปัด "โธ่ๆ ครูเจียงครับ เราอย่ามาเล่นมุก 'โทรฟ้องผู้ปกครอง' กันที่นี่เลยดีกว่าครับ"

ว่าแล้วเขาก็ยกแก้วขึ้นมาและพูดว่า "ครูเจียงครับ แก้วนี้ผมขอดื่มให้ครู

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้นะครับ"

เจียงหัวหงรู้สึกงุนงงจึงรีบถามกลับ "คำแนะนำเหรอ... ครูไม่กล้ารับหรอก... ครูสอนห้องเธอมาตั้งสามปีเต็มๆ แต่คะแนนภาษาอังกฤษของเธอน่ะ... ครูอายจนไม่กล้าบอกใครเลยด้วยซ้ำว่าครูเป็นคนสอนเธอ..."

"แต่การพูดภาษาอังกฤษของเธอเมื่อกี้ก็ทำเอาครูแปลกใจอยู่นิดหน่อยนะ... แถมไวยากรณ์ยังถูกต้องเป๊ะอีกต่างหาก..." เจียงหัวหงเสริม

ฟางหลี่ซูยักไหล่และตอบกลับว่า "ไม่ต้องห่วงครับครูเจียง พอผมหลุดพ้นจากลูปเวลาไปได้เมื่อไหร่ ครูจะมีโอกาสให้ประหลาดใจอีกเยอะเลยครับ~"

"ลูปเวลา?"

เจียงหัวหงงุนงงเล็กน้อย "นั่นมันคืออะไรกัน??"