บทที่ 17: เข้าร่วมการเดิมพัน

บทที่ 17: เข้าร่วมการเดิมพัน

【: เท่มาก ไวสุดๆ ไม่เหมือนบางคนที่เอาแต่อ้ำๆ อึ้งๆ โลเลไปมา】

【: จะว่าไป พ่อหนุ่มคนนี้ยิ่งดูยิ่งหล่อนะเนี่ย】

【: รีบๆ เริ่มสิ! พ่อหนุ่ม นายต้องชนะนะ! ฉันอยากดูเทพธิดาลู่ลู่เต้น!!!】

...สตรีมเมอร์ หลิวจื่อลู่ ตั้งโทรศัพท์มือถือสำหรับไลฟ์สดแล้วนั่งลงตรงข้ามกับฟางหลี่ซู

จากนั้นเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถืออีกเครื่องขึ้นมา

และเปิดมินิโปรแกรมใน WeChat ที่ชื่อว่า 【เครื่องสุ่มตัวเลข】:

"กติกาง่ายนิดเดียว ฉันจะใช้มินิโปรแกรมนี้สุ่มตัวเลขขึ้นมาหนึ่งตัวระหว่าง 0 ถึง 100

ทุกครั้งที่นายทาย ฉันจะบอกใบ้ให้ว่าตัวเลขนั้นอยู่ไหนช่วงไหน เพื่อตีวงให้แคบลง

ถ้านายทายถูกภายใน 5 ครั้ง รวมถึงครั้งที่ 5 ด้วย ถือว่านายชนะ

แต่ถ้านายทายไม่ถูก นายจะต้องทำตามคำสั่งของฉันหนึ่งอย่าง

ในทางกลับกัน ถ้านายชนะ ฉันก็จะทำตามคำสั่งของนาย เราจะเล่นกันทั้งหมดสามตา"

หลิวจื่อลู่พูดต่อ "ตัวเลขที่สุ่มได้จะโชว์ให้ดูในไลฟ์สดด้วย

ฉันมีแฟนคลับดูอยู่ตั้งเยอะตั้งแยะ เพราะงั้นไม่มีการโกงแน่นอน"

ทายตัวเลขงั้นเหรอ?

ฟางหลี่ซูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เขาเคยเล่นเกมนี้กับเพื่อนร่วมชั้นมาก่อน

ตอนนี้หลิวจื่อลู่มีคนดูไลฟ์สดอยู่เป็นพันๆ คน เธอคงไม่ยอมทำลายภาพลักษณ์ตัวเองด้วยการโกงหรอก

แต่ทว่า เกมนี้มันก็แค่ ดูเหมือน จะยุติธรรมแค่เปลือกนอกเท่านั้นแหละ

ตอนที่ครูสอนคณิตศาสตร์สอนเรื่องวิธีแบ่งครึ่ง

ครูเคยพูดถึงเกมนี้เอาไว้ ซึ่งมันทำให้ฟางหลี่ซูประทับใจไม่รู้ลืม

ด้วยวิธีนี้ คุณจะการันตีได้เลยว่าจะทายตัวเลขถูกในครั้งที่ 7 อย่างแน่นอน

แต่ถ้าคุณมีโอกาสแค่ 5 ครั้ง ความน่าจะเป็นที่จะทายถูกจะเหลือเพียง 31.68% เท่านั้น

โอกาสชนะของหลิวจื่อลู่นั้นมีมากกว่าเขาเยอะ

แต่อย่างไรก็ตาม... ฟางหลี่ซูยังจำได้ว่าตอนที่ครูคณิตศาสตร์สอนเรื่องความน่าจะเป็น

ครูเคยพูดถึงอัลกอริทึมแบบ 'สุ่มเทียม'เอาไว้ผ่านๆ

ตัวเลขที่สุ่มได้จากมินิโปรแกรมใน WeChat พวกนี้ มักจะอ้างอิงจากสูตรทางคณิตศาสตร์

และผลลัพธ์ที่ได้ออกมานั้นจะถูกกำหนดไว้แล้วตายตัว ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของอัลกอริทึมแบบสุ่มเทียม

นั่นก็หมายความว่า ตราบใดที่เงื่อนไขทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมในลูปหน้า

ตัวเลขทั้งสามตัวที่หลิวจื่อลู่สุ่มได้จากมินิโปรแกรม ก็จะต้องเหมือนกับในลูปนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ถ้าเป็นแบบนี้

เขาก็จะรู้คำตอบล่วงหน้าทั้งสามตาเลยไม่ใช่หรือไง?

ฟางหลี่ซูยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

งั้นตอนนี้เขาจะขอลงสนามเล่นเกมนี้ด้วยตัวเองก็แล้วกัน

ตราบใดที่เขารู้ตัวเลขทั้งสามตัวนี้

เขาก็จะสามารถควบคุมหลิวจื่อลู่ในลูปต่อๆ ไปได้อย่างอยู่หมัด!~

..."พ่อหนุ่ม ถ้านายพร้อมแล้ว เรามาเริ่มกันเลย!"

ทันใดนั้น หลิวจื่อลู่ก็กดปุ่ม 【เครื่องสุ่มตัวเลข】

เธอหันหน้าจอโทรศัพท์ไปทางกล้องไลฟ์สดแล้วพูดว่า "ที่รักทุกคน เป็นพยานด้วยนะจ๊ะ ได้เลขนี้จ้า"

พูดจบ หลิวจื่อลู่ก็คว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ "พ่อหนุ่ม เริ่มทายได้เลย"

"50" ฟางหลี่ซูหารครึ่งตัวเลขทันที

"มากไป"

"25"

"มากไป"

ฟางหลี่ซูยังคงใช้วิธีแบ่งครึ่งต่อไป "12"

"ก็ยังมากไปอยู่ดี" หลิวจื่อลู่ตอบ

"6"

"น้อยไป"

พูดจบ หลิวจื่อลู่ก็ยิ้มบางๆ "นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของนายแล้วนะ พ่อหนุ่ม

ถ้าครั้งนี้นายยังทายไม่ถูกอีก นายแพ้แน่"

ฟางหลี่ซูขมวดคิ้ว "7?"

"ฮ่าฮ่า!"

หลิวจื่อลู่หัวเราะลั่นพร้อมกับหงายหน้าจอโทรศัพท์ขึ้น ชี้ไปที่หน้าจอแล้วพูดว่า "ผิดจ้ะ พ่อหนุ่ม มันคือเลข 8 ต่างหากล่ะ!"

【: หกหกหก... สมกับเป็นเทพธิดาลู่ลู่ของฉันจริงๆ】

【: พ่อหนุ่มน่าสงสารจัง ดวงซวยไปหน่อย... ยอมรับบทลงโทษซะดีๆ!】

...ฟางหลี่ซูที่เตรียมใจแพ้มาตั้งแต่แรก ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ:

ถ้าไม่ได้ดวงดีสุดๆ จริงๆ มันก็ยากแหละที่จะทายถูกภายในห้าครั้ง

ยังไงซะเขาก็อยู่ในลูปเวลา ต่อให้ต้องอับอายขายขี้หน้าชาวบ้านตายยังไง

พอถึงเวลา 6 โมงเช้าพรุ่งนี้ ทุกอย่างก็จะถูกรีเซ็ต และจะไม่มีใครจำเรื่องนี้ได้

แต่ว่า ตัวเลขในตาแรกคือ '8' — ฉันจำขึ้นใจแล้วนะ จะบอกให้~

ฟางหลี่ซูพูดว่า "แพ้ก็คือแพ้ เธอว่าบทลงโทษมาเลย"

"ฮิฮิ~ สำหรับตาแรก ฉันจะไม่ทำให้นายลำบากใจหรอก แค่กระดกเบียร์สดแก้วนั้นบนโต๊ะให้หมดก็พอ"

ฟางหลี่ซูกระดกรวดเดียวหมดแก้วโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

【ความคอแข็งของคุณเพิ่มขึ้นเล็กน้อย】

【คุณกระดกเครื่องดื่มรวดเดียวหมดเป็นครั้งแรก รางวัล: จำนวนการรีเซ็ต +2】

"ว้าว! พ่อหนุ่มคนนี้เจ๋งชะมัด!

ทุกคน กดไลก์และส่งของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้เขาหน่อยสิคะ~"

เธอชำเลืองมองยอดคนดูในไลฟ์สด ตอนนี้มีคนดูทะลุหกร้อยคนไปแล้ว

"เอาล่ะ ถ้างั้นเรามาเริ่มตาสองกันเลย~"

หลังจากกดสุ่มตัวเลขอีกครั้ง

หลิวจื่อลู่ก็โชว์ให้แฟนคลับดูแวบหนึ่ง ก่อนจะเอามือปิดหน้าจอโทรศัพท์ไว้

"50"

"น้อยไป"

"75"

"มากไป"

...และในเวลาไม่นาน ฟางหลี่ซูก็ใช้โอกาสครบทั้งห้าครั้ง

"อ๊ะ ฮ่าฮ่า! นายทายไม่ถูกอีกแล้วนะพ่อหนุ่ม ครั้งนี้คือ 62 จ้ะ"

62 งั้นเหรอ? ฉันจำได้แล้ว

ฟางหลี่ซูเลิกคิ้วขึ้น:

"โอเค บอกบทลงโทษมาได้เลย"

ตอนนี้ช่องคอมเมนต์ในไลฟ์สดเริ่มคึกคักขึ้นมาแล้ว

【: ให้เขาไปจีบคนแปลกหน้าสิ】

【: เห็นด้วย ฉันชอบดูคนไปเต๊าะชาวบ้าน】

【: ขอเป็นสาวสวยโต๊ะข้างๆ นะ】

หลิวจื่อลู่ส่ายหน้า "ไปคุยกับคนแปลกหน้ามันน่าเบื่อ ต้องเป็นคนที่รู้จักสิถึงจะสนุก"

พูดจบ หลิวจื่อลู่ก็แบมือออก "พ่อหนุ่ม เปิดรายชื่อผู้ติดต่อใน WeChat ให้ดูหน่อยสิ"

เมื่อเธอได้โทรศัพท์ของฟางหลี่ซูมา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ฉันจะเลือกมาหนึ่งคน

แล้วนายต้องโทรด้วยเสียงไปหาคนคนนั้น แล้วพูดตามบทที่ฉันเตรียมไว้"

จากนั้น หลิวจื่อลู่ก็ยื่นบทให้เขา

【: เชี่ยเอ๊ย! เทพธิดาลู่ลู่ นี่มันของดีชัดๆ!】

【: บทนี้... ฉันสงสารพ่อหนุ่มล่วงหน้าเลย】

【: พ่อหนุ่มต้องอับอายขายขี้หน้าจนแทรกแผ่นดินหนีแน่! ฉันชอบ!】

ฟางหลี่ซูก้มลงมองบท

เอาเถอะ ถ้าเธอจะเล่นแบบนี้ พรุ่งนี้ฉันก็จะไม่เกรงใจเธอเหมือนกัน

แต่วันนี้ ฉันจะยอมเล่นตามน้ำไปก่อนก็แล้วกัน

ฟางหลี่ซูพูดว่า "ตกลง เริ่มกันเลย"

【: พ่อหนุ่มคนนี้ใจเด็ดว่ะ ไม่เหมือนคนก่อนๆ ที่รับมุกไม่ได้เลย】

【: ฮ่าฮ่าฮ่า โชว์กำลังจะเริ่มแล้ว!】

หลิวจื่อลู่ชี้มั่วๆ ไปที่ชื่อหนึ่ง "เอาผู้หญิงคนนี้ละกัน ที่ชื่อ 'แม่สาวน้ำหอม'"

ฟางหลี่ซูเหลือบมองหน้าจอแล้วถึงกับอึ้งกิมกี่

ผู้หญิงบ้าอะไรล่ะ... นั่นมันผู้อำนวยการ ผู้อำนวยการหม่าจิง ต่างหาก... เขาชอบฉีดน้ำหอม ก็เลยได้ฉายานี้มา

"ขอเปลี่ยนคนได้ไหม? คนนี้เป็นผู้ชายนะ" ฟางหลี่ซูถาม

หลิวจื่อลู่โบกมือปัด "ผู้ชายก็ยิ่งดีสิ ตื่นเต้นกว่าเดิมอีก!

ดูจากที่นายทำหน้าเครียดขนาดนี้ ต้องเป็นคนนี้แหละ! ห้ามเปลี่ยน ฮ่าฮ่าฮ่า!"

ฟางหลี่ซูอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็พูดไม่ออก

รู้งี้เขาไม่น่าแอดผู้อำนวยการหม่าจิงมาเพื่อขอส่วนลดเลยให้ตายสิ... หลิวจื่อลู่กดโทรออกด้วยเสียงแล้วเปิดสปีกเกอร์โฟน "พ่อหนุ่ม เริ่มการแสดงของนายได้เลยจ้า~"

ฟางหลี่ซูรับโทรศัพท์มาพร้อมกับกัดฟันกรอด

"ทางที่ดีอย่ารับสายเลยนะ..."

แต่พอฟางหลี่ซูคิดแบบนั้น ผู้อำนวยการหม่าจิงก็รับสายพอดี

"ฮัลโหล? ฟางหลี่ซู? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?"

"ผู้อำนวยการ ไม่มีอะไรครับ"

ฟางหลี่ซูเหลือบมองบทแล้วพูดด้วยน้ำเสียงแข็งทื่อ "ผมก็แค่... คิดถึงคุณ... ก็แค่นั้นเอง..."

"อ-อะไรนะ... ฟางหลี่ซู นี่เธอไม่ได้อยู่ในคาบทบทวนตอนค่ำหรอกเหรอ?

นี่เธอกล้าพกโทรศัพท์มือถือมาโรงเรียนเลยงั้นสิ?!!! เดี๋ยวก่อนนะ..."

จู่ๆ ผู้อำนวยการหม่าจิงก็เดือดดาลขึ้นมา "เจียเวยบอกฉันว่าวันนี้เธอโดดเรียนใช่ไหม!

งานกีฬาสีเธอก็ไม่ยอมมา!!!

แล้วตอนนี้เธอยังกล้าโทรมาพูดจาไร้สาระแบบนี้กับฉันอีกงั้นเหรอ?!"

เมื่อมองไปรอบๆ หน้าจอ ผู้อำนวยการหม่าจิงก็ตะคอกขึ้นอีกครั้ง "ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน? บาร์งั้นเหรอ?!!!"

【: อะไรนะ?! พ่อหนุ่มคนนี้เป็นเด็กม.ปลายงั้นเหรอ?】

【: ฮ่าฮ่าฮ่า! โคตรเจ๋ง! หมอนี่เดินเข้าถ้ำเสือเองชัดๆ...】

【: พ่อหนุ่ม จัดหนักผู้อำนวยการของนายไปเลย!】

...เมื่อดูไลฟ์สด หลิวจื่อลู่ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

เธอส่งสัญญาณให้ฟางหลี่ซูอ่านตามบทต่อไป

ฟางหลี่ซูอ่านตามบทว่า "ที่ผมโทรมาหาคุณ ก็เพราะมีเรื่องอยากจะบอก"

เขากระแอมเบาๆ แล้วพูดต่อ "ตั้งแต่... ตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเห็นคุณ ผมก็หลงใหลในขนจมูกอันแสนซุกซนของคุณเข้าอย่างจัง..."

ผู้อำนวยการหม่าจิง: "???"

"ฟางหลี่ซู เธอ... เธอพูดบ้าอะไรของเธอเนี่ย!!!"

ผู้อำนวยการหม่าจิงโกรธจัด "เธอรอเดี๋ยวนี้เลยนะ! ฉันจะไปเยี่ยมบ้านเธอเดี๋ยวนี้แหละ!

ฉันจะคุยกับพ่อแม่เธอให้รู้เรื่อง!!!"

ฟางหลี่ซูส่ายหน้า "ไม่ครับ ผู้อำนวยการ

เรื่องเยี่ยมบ้านเอาไว้คุยพรุ่งนี้เถอะครับ วันนี้ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณ"

"คุยเรื่องอะไร! รีบๆ พูดมา!"