บทที่ 28 – กิจกรรมใหม่

บทที่ 28 – กิจกรรมใหม่

ไป๋ถิงซินกำลังวางแผนการอย่างเงียบๆ ในใจ เธอรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้จับคู่กับลู่ชิงอวี่ตั้งแต่แรกจนพลาดโอกาสสร้างกระแสคู่จิ้นไปตั้งมากมาย

ครั้งนี้เธอจึงอยากจะลองดูสักตั้ง

"ชิงอวี่ คราวก่อนเราเป็นคู่กันนี่นา น่าเสียดายนะที่เรายังไม่ได้เดตกันจริงๆ จังๆ เลย... หวังว่าเราจะมีโอกาสอีกครั้งนะ"

ไป๋ถิงซินแสดงออกชัดเจนจนไม่รู้จะชัดเจนยังไงแล้ว และลู่ชิงอวี่เองก็รับรู้ถึงนัยยะนั้น แต่เขากลับไม่สนใจไยดีเลยสักนิด

"อืม มีอะไรอีกไหมครับ? ถ้าไม่มี ผมจะขึ้นไปข้างบนแล้วนะ"

คำตอบที่แสนจะเย็นชาของลู่ชิงอวี่ทำเอาไป๋ถิงซินเจ็บจี๊ด เธอสะบัดหน้าหนีด้วยความเดือดดาล นี่มันหมายความว่ายังไง? ตกลงเขาจะเขียนจดหมายหาเธอหรือเปล่า? ฮึ—ถ้าไม่ใช่เพราะเขากำลังเป็นกระแสอยู่ล่ะก็ ใครจะไปสนกัน!

เหยาอีอีที่เฝ้าดูความล้มเหลวไม่เป็นท่าอยู่เงียบๆ ก้มหน้าลงเพื่อซ่อนรอยยิ้ม

หลังจากที่ไป๋ถิงซินปฏิบัติกับลู่ชิงอวี่แบบนั้น ใครๆ ก็ดูออกว่าเธอไม่ชอบขี้หน้าเขา... แล้วตอนนี้กลับมาหวังให้เขาเลือกเธอเนี่ยนะ?

เหยาอีอีก้มหน้าลงและเริ่มเขียนจดหมายของตัวเอง

นับตั้งแต่ตอนที่พีดีจ้าวประกาศเรื่องการเขียนจดหมาย จนถึงวินาทีที่แขกรับเชิญแต่ละคนหยิบปากกาขึ้นมา แม้จะผ่านไปเพียงสิบนาที แต่ช่องคอมเมนต์กลับระเบิดความมันส์ไปแล้ว

"ดูทรงแล้วรอบนี้ไป๋ถิงซินน่าจะเขียนหาลู่ชิงอวี่แฮะ"

"เหวินหมิ่นหมิ่นต้องเขียนหาเหอเฉินกวงชัวร์ๆ ฉันเอาหัวเป็นประกันเลย"

"ไม่ต้องพนันหรอก สายตาที่เหวินหมิ่นหมิ่นมองเหอเฉินกวงนี่เป็นประกายวิบวับซะขนาดนั้น ชัดเจนจะตาย"

"ฉันอยากรู้จังว่าหลี่ชิงจะเขียนหาใคร เขาดูมีใจให้เหยาอีอีนะ แต่ก็ทำดีกับไป๋ถิงซินเหมือนกัน"

"เหยาอีอีชอบหลี่ชิงไม่ใช่เหรอ? ไม่น่าจะเปลี่ยนใจหรอกมั้ง"

"คาหลัวล่ะ? เธอดูเฉยๆ กับซูจิงนะ... ไม่น่าจะให้จดหมายเขาหรอก"

"ฉันแค่อยากรู้ว่าลู่ชิงอวี่จะเขียนหาใครก็พอ"

สิบห้านาทีต่อมา จดหมายทุกฉบับก็ถูกส่งเรียบร้อย

แขกรับเชิญทั้งแปดคนเดินเรียงแถวลงมาชั้นล่างและเปิดตู้จดหมายของตัวเองด้วยความประหม่า

เหอเฉินกวงกระโดดลงมาเป็นคนแรก เขาเขียนหาเหยาอีอี แถมยังส่งข้อความไปหาเธอก่อนหน้านี้เพื่อสารภาพความในใจและอ้อนวอนให้เธอเลือกเขา

ภายในตู้ของเขามีซองจดหมายเพียงซองเดียว เขามั่นใจว่าต้องเป็นของเหยาอีอีแน่นอน ชายหนุ่มพยายามกลั้นยิ้มสุดฤทธิ์... แต่พอเห็นชื่อของเหวินหมิ่นหมิ่น รอยยิ้มก็หุบลงแทบจะในทันที

เหวินหมิ่นหมิ่นที่อ่อนไหวอยู่เสมอ ตระหนักได้ทันทีว่าความรู้สึกของเขาไม่ได้มีไว้เพื่อเธอ หญิงสาวจึงได้แต่ยืนหลบมุม ก้มหน้างุดและเขี่ยปลายนิ้วตัวเองไปมา

ถัดมา เหยาอีอีเปิดตู้ของเธอ—มีจดหมายหนึ่งฉบับ ไป๋ถิงซินก็มีหนึ่งฉบับ คาหลัวก็มีหนึ่งฉบับ ส่วนเหวินหมิ่นหมิ่นไม่มีเลย

ซูจิงเปิดฝาตู้ คาดหวังว่าอย่างน้อยน่าจะมีสักฉบับ—แต่ก็ว่างเปล่า หลี่ชิงกะไว้ว่าน่าจะได้สักสองฉบับ—แต่ก็ชวดเช่นกัน

ชายทั้งสองขมวดคิ้ว พีดีจ้าวก้าวเข้ามาพูดว่า "น่าเสียดายนะครับที่รอบนี้ไม่มีการจับคู่สำเร็จเลย"

บรรดาแขกรับเชิญหญิงต่างมองหน้ากันด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ไม่มีเลยงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้น่า

ลู่ชิงอวี่เปิดตู้จดหมายของเขาอย่างสบายอารมณ์—มีจดหมายสามฉบับ

"ว้าว พลิกล็อกถล่มทลาย! เมื่อวานยังรั้งท้ายโพลคะแนนความนิยมอยู่เลย ตอนนี้กลายเป็นหนุ่มเนื้อหอมไปแล้วเหรอเนี่ย?"

"สรุปคือนอกจากเหวินหมิ่นหมิ่นแล้ว สาวๆ อีกสามคนโหวตให้ลู่ชิงอวี่หมดเลยสินะ"

"ดราม่ามาแน่—หญิงสาม ชายหนึ่ง"

"เดี๋ยวนะ—ถ้าทั้งสามคนเลือกเขา แล้วเหวินหมิ่นหมิ่นได้ศูนย์ เขาก็คู่กับใครก็ได้นี่นา ทำไมพีดีจ้าวถึงบอกว่าไม่มีการจับคู่ล่ะ?"

พวกสาวๆ เองก็สะกิดใจในจุดเดียวกัน

เหยาอีอีถามขึ้น "ผู้กำกับคะ ลู่ชิงอวี่ได้จดหมายตั้งสามฉบับ—แล้วเขาเขียนหาใครล่ะคะ?"

พีดีจ้าวกัดฟันกรอด หยิบซองจดหมายเพียงฉบับเดียวของลู่ชิงอวี่ขึ้นมาโชว์หน้ากล้อง

"ถึง พีดีจ้าว: กรุณาโอนเงินโบนัสค่าแสดงของคืนนี้ให้ด้วยนะครับ ขอบคุณครับ"

แขกรับเชิญหญิงถึงกับกลอกตาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

เอาจริงดิ—สาวสวยตั้งสามคนพ่ายแพ้ให้กับเงิน 200 หยวนเนี่ยนะ?

"พรืด อยากรู้หน้าพีดีจ้าวตอนอ่านจดหมายนี่จังเลย"

"สไตล์ลู่ชิงอวี่ขนานแท้—ลืมไปแล้วเหรอว่าตัวเองมาออกรายการเส้นทางแห่งรักน่ะ?"

"บทเรียนสำหรับพีดีจ้าว: ถ้ามีลู่ชิงอวี่อยู่ในรายการ ต้องเขียนกฎข้อห้ามไว้ให้หมดทุกอย่าง เพราะถ้าไม่ได้ห้ามไว้ เขาทำหมดแน่"

"ฮ่าๆๆ เขาตัดบทคู่จิ้นของตัวเองซะงั้น—น่ารักว่ะ"

และที่ตลกยิ่งกว่านั้นคือ หากไม่มีวีรกรรมของเขาในคืนนี้ ซูจิงกับคาหลัว และเหยาอีอีกับหลี่ชิง ก็อาจจะจับคู่กันสำเร็จไปแล้ว

"หมอนี่มีความแค้นส่วนตัวกับกามเทพหรือไง? นักฆ่าคู่จิ้นชัดๆ"

ยังมีเรื่องเซอร์ไพรส์อีก: หลี่ชิงไม่ได้เขียนหาเหยาอีอี แต่เขียนหาไป๋ถิงซิน

ส่วนซูจิงก็ไม่ได้เขียนหาคาหลัว แต่เขียนหาเหยาอีอี

และจดหมายเพียงฉบับเดียวของเหยาอีอีก็มาจากเหอเฉินกวง

"โลกของผู้ใหญ่มันซับซ้อนเกินไป สมองประมวลผลไม่ทันแล้ว"

"ลู่ชิงอวี่คือสายน้ำใสบริสุทธิ์เพียงหนึ่งเดียวในโลกที่ขุ่นมัวนี้—จงรักษาความไร้เดียงสานี้ไว้นะ"

"กะมาดูความโรแมนติกหวานแหวว แต่ดันได้สัจธรรมความรักกลับไปแทน"

วันรุ่งขึ้น รายการได้ประกาศภารกิจใหม่

เนื่องจากภารกิจก่อนหน้านี้ส่วนใหญ่เสร็จสิ้นไปแล้ว พีดีจ้าวเลยเปิดตัวกิจกรรมใหม่: ทริปเที่ยวทะเลหนึ่งวัน

ห่างจากหมู่บ้านออกไปห้าสิบกิโลเมตร แขกรับเชิญทั้งแปดคนมารวมตัวกันที่ริมชายหาด

วันนี้เป็นวันสำหรับกระชับความสัมพันธ์ล้วนๆ—ปล่อยให้ทุกคนได้มีเวลาอิสระ

สาวๆ สวมบิกินี่ตัวที่เซ็กซี่ที่สุด ในขณะที่หนุ่มๆ สวมเสื้อเชิ้ตพิมพ์ลายสีสันสดใส ดูหล่อเหลาและเจิดจ้า

หลี่ชิงเล่นเซิร์ฟเป็น เขาเลยไปยืมกระดานโต้คลื่นมาโชว์ลีลา

เหอเฉินกวงกับซูจิงป้วนเปี้ยนอยู่รอบๆ เหยาอีอี แข่งกันเรียกร้องความสนใจจากเธอ

ลู่ชิงอวี่เช่าอุปกรณ์ดำน้ำและเตรียมตัวลงไปใต้น้ำ

พอเห็นเขา ไป๋ถิงซินก็รีบเดินเข้าไปหา "ชิงอวี่ เธอจะไปดำน้ำเหรอ?"

เขาชะงักไปเล็กน้อย "ครับ"

"ฉันขอไปด้วยได้ไหม?"

"คุณดำน้ำเป็นเหรอครับ?"

"ฉันดำไม่เป็นหรอก แต่ก็อยากเรียนมาตลอดเลยนะ"

ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น คงมองว่าเป็นโอกาสทองในการสานสัมพันธ์—และลู่ชิงอวี่ก็ต้องตกลงแน่ๆ แต่เขากลับพูดว่า "ตรงนั้นมีครูฝึกมืออาชีพอยู่นะครับ"

ครูฝึกที่อยู่แถวนั้นพุ่งพรวดเข้ามาทันที: "สวัสดีครับคุณผู้หญิง ผมครูฝึกมืออาชีพมีใบรับรอง—สอนแบบตัวต่อตัว ซื้อสิบคอร์สแถมฟรีหนึ่งคอร์สครับ!"

ไป๋ถิงซินถึงกับชะงักค้าง ได้แต่มองลู่ชิงอวี่เดินจากไป

ผู้ชายคนนี้มันท่อนไม้ชัดๆ

ตากล้องว่ายน้ำเป็นแต่ดำน้ำไม่เป็น ลู่ชิงอวี่จึงนำอุปกรณ์กันน้ำติดตัวไปและดำดิ่งลงไปเพียงลำพัง

ผู้ชมตามเขาลงไปใต้น้ำ ตื่นตาตื่นใจกับความงดงาม—และขยะที่ร่วงหล่นอยู่

"หอยเม่นสวยจังเลย—เอามากินได้ไหมเนี่ย?"

"ปะการังสวยมาก—ทักษะการดำน้ำของเขาก็ระดับเทพเลย"

"เฮ้ย นั่นตีนกบเหรอ? ช่วยกันรักษามหาสมุทรหน่อยสิ อย่าทิ้งขยะ!"

หลังจากนั้นไม่นาน ลู่ชิงอวี่ก็ตัดสินใจว่ายกลับขึ้นสู่ผิวน้ำ—แต่แล้วจู่ๆ ก็มีร่างๆ หนึ่งร่วงดิ่งลงมาทับเขาจากเบื้องบน