ตอนที่ 161 รากฐานมรรคาน้ำพุชีวิต สำเร็จลุล่วง!

นักพรตเฮ่อหลิงไม่ได้เอาความเรื่องนี้ต่อ เขาสะบัดมือเบาๆ พลังอาคมก็กวาดผ่านทั่วร่าง ปัดเป่าฝุ่นละอองและสิ่งสกปรกออกไปจนหมดจด แม้แต่รอยแผลก็สมานตัวจนหายสนิท

เขากระแอมไอเบาๆ ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย

"ที่อาจารย์มาวันนี้ ก็เพื่อจะมาบอกเจ้าว่า อีกหนึ่งเดือนข้างหน้า จะมีศิษย์ร่วมสำนักเดินทางมาสมทบ หากถึงตอนนั้นมีใครมาหาเรื่องเจ้า ก็ถือเป็นเรื่องปกติ เจ้าต้องเตรียมตัวรับมือกับการถูกกลั่นแกล้งและมุ่งเป้าโจมตีไว้ล่วงหน้าด้วย"

"ศิษย์เข้าใจขอรับ"

กู้หย่วนพยักหน้ารับ

ด้วยพรสวรรค์ของเขา หลังจากกราบเป็นศิษย์ของนักพรตเฮ่อหลิงแล้ว สถานการณ์ก็ค่อนข้างจะน่าอึดอัดอยู่สักหน่อย

ภายในสำนักยอดเขาโอสถ ขั้วอำนาจสายตระกูลนั้นแข็งแกร่งกว่าสายเลือดสำนักมาก

กู้หย่วนมีพรสวรรค์โดดเด่น เมื่อกราบเป็นศิษย์ของนักพรตเฮ่อหลิง ก็ถูกคาดหวังให้เป็นเสาหลักที่จะแบกรับภาระของสายเลือดสำนักในอนาคตไปแล้ว

ภายภาคหน้า ย่อมต้องได้รับการสนับสนุนและฟูมฟักจากสายเลือดสำนักอย่างเต็มที่แน่นอน

ทว่าเมื่อเป็นเช่นนี้ กู้หย่วนก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะไปขัดผลประโยชน์ของใครบางคน กลายเป็นเป้าสายตาและหนามยอกอกของพวกเขา

เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง เอาแค่ตำแหน่งศิษย์สืบทอด ที่เดิมทีก็เป็นที่หมายปองของใครหลายคนอยู่แล้ว การปรากฏตัวของศิษย์ที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศอย่างกู้หย่วน คงทำให้ใครหลายคนรู้สึกถูกคุกคามแล้วเป็นแน่

ตำแหน่งศิษย์สืบทอดของสำนักยอดเขาโอสถนั้นมีจำกัด มีเพียงสิบสองที่นั่งเท่านั้น

และโควตาศิษย์สืบทอดของสายเลือดสำนัก ก็มีเพียงแค่สามที่ ซึ่งสองในสามก็ถูกคนอื่นจับจองไปแล้ว

โควตาที่เหลือเพียงหนึ่งเดียว จึงเป็นที่จับจ้องของใครหลายคนอย่างไม่วางตา

ตำแหน่งศิษย์สืบทอดของสำนักยอดเขาโอสถนั้น มีความสำคัญและล้ำค่ายิ่งนัก

ไม่เพียงแต่จะหมายถึงสถานะที่เทียบเท่ากับผู้อาวุโสของสำนัก แต่ในแต่ละปี ยังจะได้รับทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรมากมายมหาศาล ชนิดที่ผู้บำเพ็ญเพียรไร้สังกัดทั่วไปเห็นแล้วต้องตาลุกวาวด้วยความอิจฉา!

เรียกได้ว่า หากได้เป็นศิษย์สืบทอดแล้ว โอกาสที่จะควบแน่นจินตานได้ในอนาคตก็มีสูงมาก และจะได้ครอบครองอายุขัยที่ยืนยาวถึงห้าร้อยถึงหนึ่งพันปี

นี่มันวาสนาที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน?!

และผลประโยชน์มหาศาลที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังนี้ล่ะ?! ใครจะยอมสละผลประโยชน์ระดับนี้ให้คนอื่นง่ายๆ?

ดังนั้น การลงเขามาของศิษย์สำนักยอดเขาโอสถหลายคนในครั้งนี้ จะต้องมีบางคนที่ไม่ยอมอยู่นิ่งเฉยแน่ๆ

เหตุผลที่นักพรตเฮ่อหลิงตั้งใจมาเตือนกู้หย่วน ก็เพราะคนพวกนี้มีสถานะพิเศษ ล้วนเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนัก หากเป็นเพียงการประลองฝีมือตามปกติ ในฐานะผู้อาวุโสของสำนัก เขาก็ไม่อาจเข้าไปขัดขวางได้ เว้นเสียแต่ว่าคนพวกนั้นจะทำเกินกว่าเหตุ

เพราะยังไงเสีย กู้หย่วนก็ยังไม่ได้เลื่อนขั้นสู่ขอบเขตเทียนเหริน หากโดนรุมกินโต๊ะเข้าจริงๆ ก็คงเสียเปรียบเป็นแน่

"ในเมื่อเจ้ารู้ตัวดี อาจารย์ก็เบาใจ"

นักพรตเฮ่อหลิงพยักหน้า อันที่จริงหลังจากรู้ว่าเทพธิดาดอกท้อเพิ่งมาเยือน เขาก็เลิกกังวลเรื่องนี้ไปแล้ว

ลูกศิษย์ของเขาย่อมมีความลับซ่อนอยู่ไม่น้อย และคงมีแผนการในใจอยู่แล้ว

เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรให้มากความแล้ว

"ท่านอาจารย์ ศิษย์ทำให้ท่านต้องลำบากแล้วขอรับ"

กู้หย่วนค้อมกายประสานมือทำความเคารพ

ทั้งสองคนต่างก็จงใจมองข้ามเรื่องที่เทพธิดาดอกท้อเพิ่งมาเยือนเมื่อครู่นี้ไป สำหรับตัวตนระดับนี้ รู้อยู่แก่ใจก็พอ ไม่จำเป็นต้องพูดถึงให้มากความ

อีกอย่าง ใครจะรู้ล่ะว่าท่านผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ ตอนนี้ยังจับตาดูอยู่ที่นี่หรือเปล่า?

"วิญญาณไท่อินก้อนนี้ คงต้องรบกวนท่านอาจารย์ช่วยหลอมเป็นกระจกวิเศษให้ข้าสักบาน ไม่ต้องทำลวดลายซับซ้อนอะไรหรอกนะขอรับ เอาแค่รูปแบบกระจกวิเศษธรรมดาๆ ก็พอแล้ว"

กู้หย่วนหยิบวิญญาณไท่อินที่ได้มาเมื่อครู่นี้ออกมา

"ได้สิ แม้อาจารย์จะไม่ใช่ยอดปรมาจารย์ด้านการหลอมอุปกรณ์ แต่แค่หลอมอุปกรณ์เวททั่วไป ไม่มีทางคณามืออาจารย์หรอก"

นักพรตเฮ่อหลิงยื่นมือไปรับมา แล้วรับปากอย่างตรงไปตรงมา ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยต่อ

"พูดไปแล้ว ผู้บำเพ็ญเพียรอย่างพวกเรามักจะศึกษาศาสตร์แขนงอื่นๆ ควบคู่ไปด้วย อย่างเช่น วิชามองปราณ การหลอมโอสถ การฝึกสัตว์ การหลอมอุปกรณ์ ค่ายกล การปลูกสมุนไพรวิญญาณ วิชาเครื่องหอม วิชายันต์ หุ่นเชิด หรือการหลอมศพ เป็นต้น ศาสตร์เหล่านี้ล้วนเกี่ยวข้องและเชื่อมโยงกับการบำเพ็ญเพียรอย่างใกล้ชิด"

"หรือกระทั่งการหลอมโอสถ การหลอมอุปกรณ์ ค่ายกล วิชายันต์ การหลอมศพ ฯลฯ ในตัวมันเองก็ถือเป็นเส้นทางการบำเพ็ญเพียรอีกแขนงหนึ่งที่มีระบบของตัวเอง เกี่ยวข้องกับความลี้ลับและกฎเกณฑ์ของฟ้าดิน หากสามารถทำความเข้าใจได้บ้าง ก็จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อการบำเพ็ญเพียร"

"ยกตัวอย่างเช่น วิชาการหลอมโอสถ หากเป็นยอดปรมาจารย์ด้านการหลอมโอสถ โอกาสที่จะควบแน่นจินตานระดับสูงได้สำเร็จ ก็มักจะสูงกว่าผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นๆ มาก เพราะวิชาการหลอมโอสถนั้นแท้จริงแล้วก็คือวิชาโอสถภายนอก ซึ่งมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับวิชาโอสถภายในของวิถีจินตาน ทั้งสองศาสตร์นี้มีส่วนที่สอดคล้องกันอยู่ไม่น้อย"

"วิชาการหลอมอุปกรณ์ ก็มีสายสืบทอดของผู้บำเพ็ญวิถีอุปกรณ์เช่นกัน อย่างเช่นผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่อย่างพวกเรา ก็เน้นการหลอมกระบี่บินหรือเม็ดกระบี่ประจำกาย ให้จิตวิญญาณหลอมรวมเป็นหนึ่งกับมัน จนบรรลุกายาของวิเศษระดับวิญญาณ หรือครอบครองพลังเทวะอันน่าสะพรึงกลัวของของวิเศษระดับวิญญาณ ซึ่งมันก็เป็นความลึกล้ำที่มุ่งตรงสู่มรรคาอมตะเช่นเดียวกัน"

ขณะที่พูด นักพรตเฮ่อหลิงก็เอ่ยต่อ

"สำนักยอดเขาโอสถของเรา เชี่ยวชาญศาสตร์แขนงนอกสองแขนง คือการปลูกสมุนไพรวิญญาณและการหลอมโอสถ หากเจ้าสนใจ รอให้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเทียนเหรินแล้ว ก็ลองเลือกศึกษาดูสักแขนงก็ได้ โดยต้องไม่ให้กระทบกับการบำเพ็ญเพียรหลักของเจ้าล่ะ"

"ศิษย์เข้าใจแล้วขอรับ"

กู้หย่วนพยักหน้า เข้าใจความหมายของนักพรตเฮ่อหลิงดี

เห็นได้ชัดว่าอาจารย์กำลังเตือนเขาว่า ในขณะที่ระดับการบำเพ็ญเพียรยังไม่สูงพอ ทางที่ดีอย่าเพิ่งไปยุ่งกับศาสตร์แขนงอื่นๆ มิฉะนั้นจะส่งผลกระทบต่อการบำเพ็ญเพียรของตัวเองได้

รอให้เขาเลื่อนขั้นสู่ขอบเขตเทียนเหริน มีรากฐานที่มั่นคงและมีเวลาว่างพอแล้ว ค่อยไปลองศึกษาดูก็ยังไม่สาย

...

หนึ่งเดือนต่อมา

ริมทะเลสาบขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในเทือกเขาอวิ๋นเมิ่ง

ผิวน้ำสีเขียวมรกต ทอประกายระยิบระยับ

กู้หย่วนนั่งขัดสมาธิอยู่บนเรือลำเล็กกลางทะเลสาบ เรือลำน้อยราวกับตะปูที่ตอกตรึงอยู่บนผิวน้ำ ต่อให้เกลียวคลื่นจะซัดสาด หรือสายลมจะพัดพา มันก็ยังคงแน่นิ่งไม่ไหวติง

เบื้องหน้าของเขา มีของวิเศษธาตุน้ำที่ส่องประกายแวววาวอยู่หลายชิ้น รวมถึงไข่มุกหอยมุกพันปีเม็ดนั้นด้วย แก่นแท้แห่งน้ำกุ่ย ปราณบริสุทธิ์แห่งน้ำ และพลังแห่งแสงจันทร์ที่อยู่ภายในล้วนถูกสูบดึงออกมาจนหมดสิ้น กลายเป็นกระแสพลังปราณอันบริสุทธิ์และมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา และถูกแปรเปลี่ยนเป็นยันต์เวทไท่หยวนทีละแผ่นอย่างรวดเร็ว

ยันต์เวทไท่หยวนเหล่านี้ประกอบเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว กลายเป็นยันต์คาถาไท่หยวนที่ใสกระจ่างดุจแม่น้ำสายเล็กๆ ไหลลงสู่จุดตันเถียนของกู้หย่วน

และหลังจากที่แก่นแท้แห่งน้ำกุ่ยและปราณบริสุทธิ์แห่งน้ำถูกสูบดึงออกไปจนหมด ไม่ว่าจะเป็นไข่มุกหอยมุกพันปี หรือของวิเศษธาตุน้ำล้ำค่าชิ้นอื่นๆ ต่างก็สลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปอย่างเงียบงัน

ยันต์คาถาไท่หยวนหลายสายที่เพิ่งควบแน่นสำเร็จ ได้ไปรวมตัวกับยันต์คาถาไท่หยวนอีกกว่าร้อยสายที่มีอยู่เดิมในร่างของกู้หย่วน รวมเป็นยันต์คาถาไท่หยวนทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดสาย แล้วหลอมรวมกันเป็นหยดน้ำใสกระจ่างหยดหนึ่ง

หยดน้ำนี้มีขนาดประมาณลูกปิงปอง ภายในมีแสงสว่างไหลเวียน ราวกับมียันต์เวทไท่หยวนนับไม่ถ้วนกำลังหมุนวนและแปรเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ราวกับแฝงไว้ด้วยความเปลี่ยนแปลงอันไร้ที่สิ้นสุด

แปะ!

ทันใดนั้น หยดน้ำก็พองตัวขึ้นอย่างฉับพลัน ก่อนจะระเบิดออก

ทว่าการระเบิดนี้ไม่ได้รุนแรงแต่อย่างใด กลับกลายเป็นพลังน้ำที่อ่อนโยนและเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต ไหลไปหล่อเลี้ยงจุดตันเถียนในทุกซอกทุกมุม

และที่บริเวณใจกลางจุดตันเถียนของกู้หย่วน ก็ได้ปรากฏตาน้ำพุขึ้นมาแห่งหนึ่ง

ตาน้ำพุนี้ดูราวกับบ่อน้ำหยกสีเขียวมรกตที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ บนนั้นมีลวดลายลึกลับสลักอยู่ เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งเต๋า ดูเก่าแก่และเป็นธรรมชาติ ซ้ำยังมีหมอกบางๆ ลอยอวลอยู่เหนือปากบ่อ

บุ๋ง บุ๋ง! บุ๋ง บุ๋ง!

ภายในบ่อน้ำหยก มีเสียงความเคลื่อนไหวดังขึ้น จู่ๆ ก็มีสายน้ำที่ใสสะอาดและบริสุทธิ์ไหลรินออกมา ส่งเสียงดังจ๊อกๆ อย่างมีชีวิตชีวา

รากฐานมรรคาน้ำพุชีวิตของกู้หย่วน ในที่สุดก็สร้างสำเร็จแล้วในวันนี้!