บทที่ 421 นัดชิงชนะเลิศลีกคัพ

บทที่ 421 นัดชิงชนะเลิศลีกคัพ

ท่ามกลางเสียงอึกทึกของแฟนบอลทั้งสองฝั่ง ศึกนอร์ทลอนดอนดาร์บีที่ทั่วโลกรอคอยก็จบลงในที่สุด

ท็อตแนม ฮอตสเปอร์ ที่เคยโวไว้ก่อนแข่งว่าจะขยี้อาร์เซนอล ทำตามสัญญาไม่สำเร็จ

แต่พวกเขาก็ไม่ได้กลับบ้านมือเปล่า

ผลคือ 4–4

ไม่มีทีมไหนในฤดูกาลนี้ยิงอาร์เซนอลได้ถึงสี่ลูกมาก่อน!

อีกด้านหนึ่ง พลพรรคปืนใหญ่ก็สู้ยิบตาเพื่อผลเสมอ

พวกเขาโดนนำสี่ครั้ง และตามตีเสมอได้ทั้งสี่ครั้ง

นี่ไม่ใช่สิ่งที่ทีมธรรมดาจะทำได้!

แต่นี่คือนอร์ทลอนดอนดาร์บี

เมื่อต้องเจอกับท็อตแนม "ตัวร้าย" ที่จ้องจะฉวยโอกาสซ้ำเติมยามพวกเขาเพลี่ยงพล้ำ เหล่าขุนพลปืนใหญ่ในสนามต่างทุ่มสุดตัว!

จนกระทั่งช่วงทดเวลาบาดเจ็บ แพร์ แมร์เทสอัคเกอร์ก็โขกตีเสมอ รักษาเสถียรภาพไร้พ่ายในลีกเอาไว้ได้

และศึกนอร์ทลอนดอนดาร์บีสกอร์ 4–4 นี้ก็พาดหัวข่าวหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ทุกฉบับในวันรุ่งขึ้น

แน่นอนว่าสิ่งที่แฟนบอลสนใจมากที่สุดไม่ใช่สกอร์ แต่เป็น "ศึกตบตี" ระหว่างสาวสองนางบนอัฒจันทร์

"หลังบ้านเล่ย ยู ไฟลุก! อาร์เซนอลกับท็อตแนมฟาดกันยับ!"

"บนอัฒจันทร์นอร์ทลอนดอนดาร์บี จู่ๆ ก็มี 'ดาร์บีฮาเร็มเล่ย ยู' โผล่มาเฉย!"

"โทษแบนเล่ย ยู มีเบื้องลึกเบื้องหลัง? ที่แท้ก็เพื่อเธอคนนี้!"

สื่อแท็บลอยด์พวกนี้ไร้จรรยาบรรณสิ้นดี

พากันแห่มาขุดคุ้ยข่าวซุบซิบของเล่ย ยู ไม่หยุดหย่อน

แต่ที่น่าขันคือ แฟนบอลดันเชื่อเป็นตุเป็นตะ

หลังจากสื่อประโคมข่าว แฟนปืนใหญ่บางส่วนก็ปักใจเชื่อว่า ที่เล่ย ยู ยอมโดนแบนยาว ก็เพราะอยากเอาเวลาไปเคลียร์ปัญหาฮาเร็มตัวเอง

คุณพระช่วย!

จินตนาการพวกนี้ล้ำเลิศจริงๆ!

กระทั่งวันต่อมา ที่หน้าโคลนีย์ (ศูนย์ฝึกซ้อมอาร์เซนอล) แฟนปืนใหญ่บางกลุ่มถึงขั้นชูป้ายเตือนสติเล่ย ยู ว่าอย่าหลงระเริงใน "แดนสนธยาแห่งความใคร่"

นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน?

เห็นข่าวและป้ายพวกนี้ แฟนคลับตัวจริงของเล่ย ยู เดือดดาลสุดขีด

ไม่ได้การ เล่ย ยู ต้องออกมาแถลงการณ์ด่วน!

ทว่า ไม่ว่าจะส่งข้อความหรืออีเมลไปกวนใจแค่ไหน ก็ไม่มีการตอบกลับจากเล่ย ยู

แหล่งข่าววงในระบุว่า เล่ย ยู ถึงขั้นปิดโทรศัพท์หนี

หลังจากดราม่าบนอัฒจันทร์ เล่ย ยู ก็หายตัวไปราวกับนินจา ไร้ร่องรอยโดยสิ้นเชิง

ขณะที่ปาปารัสซีกำลังพลิกแผ่นดินหาตัวเล่ย ยู ในที่สุดเขาก็ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับเอามือคลึงเอวที่ปวดร้าว

แฟนสาวของเขานอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ ใบหน้าเปี่ยมสุข

คุณพระช่วย!

ตอนยกเวต 200 กิโลฯ ในยิมยังไม่เหนื่อยขนาดนี้เลย!

ดูเหมือนคำโบราณจะศักดิ์สิทธิ์จริงๆ

มีแต่วัวเท่านั้นที่ตายคาคันไถ ไม่เคยมีผืนดินที่พังเพราะการไถหว่าน!

หลังจากรบราฆ่าฟันกันไปแปดรอบเมื่อคืน ต่อให้เป็นมนุษย์เหล็กก็ไม่ไหวเหมือนกัน!

"บ้าเอ๊ย ไอ้พวกท็อตแนม กล้ายิงตั้งสี่ลูกเชียวเรอะ?"

หลังอาบน้ำแต่งตัว เล่ย ยู ก็เข้าร่วมงานแถลงข่าวพิเศษที่อาร์เซนอลจัดให้เขาในช่วงบ่ายวันนั้น

"ข้อแรก ชั้นมีแฟนคนเดียว ไม่มีฮาเร็ม!"

"ข้อสอง ท็อตแนม ชั้นต้องยอมรับว่าพวกแกใจกล้ามาก กล้ายิงสี่ลูกตอนชั้นไม่อยู่! ได้! พวกแกมีของ! เจอกันฤดูกาลหน้า ถ้าชั้นไม่ถล่มพวกแกด้วยสกอร์สองหลัก ชั้นจะเขียนชื่อตัวเองกลับหลัง!"

สรุปสั้นๆ คือ เล่ย ยู เทความโกรธทั้งหมดไปลงที่ท็อตแนม

แต่นี่ยังไม่พอ เขาต้องการแมตช์ระบายความแค้นด่วนจี๋

ดังนั้น ในนัดชิงชนะเลิศลีกคัพสิ้นเดือนนี้ เล่ย ยู จึงออกสตาร์ตตัวจริงอย่างไม่ลังเล

แม้จะเป็นนัดชิง แต่คู่แข่งคือทีมกลางตารางอย่างสวอนซี และเวนเกอร์เองก็อยากให้เล่ย ยู ได้ลดโทษแบนไปอีกสักนัด

แต่ดูจากท่าทีของเล่ย ยู แล้ว ถ้าไม่ให้ลงสนาม เขาคงอาละวาดบ้านแตก ดีไม่ดีอาจหนีกลับไปเตะกระชับมิตรที่บ้านเกิด

เวนเกอร์จึงจำใจต้องจัดเล่ย ยู ลงตัวจริง

มีเล่ย ยู เป็นตัวจริง ถ้าไม่ได้แชมป์กลับมา ก็คงจะเสียของแย่!

คาร์ดิฟฟ์ มิลเลนเนียม สเตเดียม สังเวียนนัดชิงลีกคัพ และเจ้าภาพโอลิมปิกปีที่แล้ว

พอรู้ว่าเล่ย ยู จะลงตัวจริง นักเตะสวอนซีแทบจะร้องไห้!

เวนเกอร์ คุณหมายความว่าไง?

ฟอร์มทีมคุณปีนี้ก็เทพซ่าขนาดนั้น จะไม่ยอมปล่อยถ้วยลีกคัพเล็กๆ ให้คนอื่นบ้างเลยเหรอ?

ส่งเล่ย ยู ลงเนี่ยนะ?

แถมเป็นเล่ย ยู ที่กำลังเดือดจากนอร์ทลอนดอนดาร์บีด้วย

กะจะขยี้พวกเราให้จมดินเลยใช่ไหม!

ภายใต้การปั่นกระแสของสื่อ ไม่ใช่แค่แฟนบอลทั้งสองทีมและคนท้องถิ่นที่แห่มาเวลส์เพื่อดูเกม แต่ยังมีแฟนไก่เดือยทองจำนวนหนึ่งตามมาด้วย

พวกเขากังวลจริงๆ

ว่าเล่ย ยู ที่กำลังโกรธจัดจะสร้างหายนะอะไรให้พวกเขาในฤดูกาลหน้า?

...เนื่องจากแพ้การเสี่ยงทายเหรียญ สวอนซีจึงได้เขี่ยบอลเริ่มเล่นก่อน

ความคิดของสวอนซีนั้นเรียบง่าย

เมื่อต้องเจอกับเล่ย ยู ที่กำลังบ้าคลั่ง พวกเขาคงมีโอกาสครองบอลไม่มาก

ยิ่งได้สัมผัสบอลนานเท่าไหร่ยิ่งดี เผื่อจะมีปาฏิหาริย์อะไรเกิดขึ้น?

แต่พวกเขาก็ยังประมาทเกินไป

เมื่อเจอกับเล่ย ยู ที่พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง สวอนซีจึงส่งบอลคืนหลังไปเรื่อยๆ

เห็นเล่ย ยู ยังไล่กวดไม่เลิก เซ็นเตอร์แบ็กที่ตื่นตระหนกกลับตัวจ่ายคืนผู้รักษาประตูพลาด

มีหรือที่เล่ย ยู จะพลาดโอกาสงามหยดขนาดนี้?

เขาเร่งสปีดเต็มสูบไล่กวดบอลทันที

แกร์ฮาร์ด เทรมเมิล นายด่านสวอนซีแทบอยากจะร้องไห้

จะพลาดตอนไหนก็ได้ ทำไมต้องมาพลาดตอนนี้ ตอนที่เขาลื่นพอดี

แต่ในเมื่อมาถึงขั้นนี้ เทรมเมิลก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องพุ่งออกมา

เจอลูก 50–50 แบบนี้ เทรมเมิลไม่กล้าประมาทแม้แต่นิดเดียว

เขาพุ่งเข้าหาบอลและหวดเต็มข้อ เตะบอลสาดโด่งไปข้างหน้า

ปัง!

ตุ้บ!!!

เสียงทึบๆ ดังขึ้นสองครั้งติด

ลูกเตะยาวของเทรมเมิลดันไปอัดเข้ากับเท้าซ้ายที่ยืดมาสกัดของเล่ย ยู แล้วกระดอนกลับ

ในชั่วพริบตา มันก็ลอยข้ามหัวเทรมเมิล เข้าไปซุกก้นตาข่ายสวอนซี

ทั้งสนามคาร์ดิฟฟ์ มิลเลนเนียม สเตเดียม กลายเป็นทะเลแห่งความปีติยินดีในวินาทีนั้น

"เล่ย ยู เล่ย ยู เล่ย ยู เล่ย ยู!!!"

ผู้บรรยายในสนามก็อ้าปากค้าง

"คุณพระช่วย!"

"หกวินาที?"

"เล่ย ยู ยิงประตูได้ในเวลาแค่หกวินาที!"

"เล่ย ยู มาพร้อมออร่าเทพเจ้าจุติ กดดันจนแนวรับสวอนซีพลาดซ้ำซาก"

"สุดท้าย เขาบล็อกลูกเคลียร์ของเทรมเมิลและทำประตูได้"

"หกวินาที!"

"สถิติประตูที่เร็วที่สุดในลีกคัพถูกทำลายลงแล้ว!"

"สมกับเป็นเล่ย ยู!"

"เล่ย ยู ลงสนามเมื่อไหร่ ต้องมีเรื่องเหนือธรรมดาเสมอ!"

ผู้จัดการทีมสวอนซีในตอนนั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก ไมเคิล เลาดรู๊ป ตำนานแข้งเดนมาร์ก

ก่อนแข่ง เขาการันตีกับนักข่าวว่าลูกทีมจะไม่เสียประตูให้อาร์เซนอลเร็วเกินไป และจะไม่เสียขบวนง่ายๆ

แต่ตอนนี้ เล่ย ยู ทำให้เขาดูเป็นตัวตลกในเวลาแค่หกวินาที

กล้องตัดกลับมาที่เล่ย ยู

หลังทำประตูได้ เล่ย ยู วิ่งตรงไปที่ธงเตะมุมแล้วเตะมันกระเด็น

"โฮก โฮก โฮก โฮก โฮก!!!"

"ท็อตแนม เห็นหรือยัง?"

"นี่คือจุดจบของการทำให้ชั้นโกรธ!"

"โฮก!"

ต่อหน้ากล้อง เล่ย ยู ทำท่ากอริลลาคำราม

จากนั้นเขาก็หันหลังวิ่งกลับไปยังแดนตัวเอง

"เล่ย ยู ยินดีด้วย!"

"เล่ย ยู ลูกยิงสวยมาก!"

"เล่ย ยู..."

ก่อนที่เพื่อนร่วมทีมปืนใหญ่จะวิ่งมาฉลองด้วย เล่ย ยู ก็คว้าคอเสื้อพวกเขาลากกลับแดนตัวเอง

"เล่ย ยู นายจะ...?" อาร์เตตาชะงัก

"แค่ลูกเดียว จะไปพออะไร?" เล่ย ยู หักนิ้วดังกรอบแกรบ "วันนี้เราจะใช้สวอนซีวอร์มอัป แล้วปีหน้าเราจะไปเชือดท็อตแนม!"

มองคู่แข่งที่ยังตั้งสติไม่ได้ อาร์เตตาก็ถอนหายใจ

"โธ่ สวอนซีผู้น่าสงสาร!"