บทที่ 67 - บุกโจมตี (4)

บทที่ 67 - บุกโจมตี (4)

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"กรี๊ด!"

"น่ารักจังเลย!"

"พี่มีเนื้อวัวอบแห้งด้วยนะ อยากกินไหม"

เหมียวหล่อขั้นเทพยิ้มเยาะอย่างได้ใจ "เห็นไหมล่ะ แค่ทำแบบนี้พวกมนุษย์ก็จะยอมประเคนของกินให้จนหมดตัวแล้ว มนุษย์น่ะเป็นสิ่งมีชีวิตที่โง่เขลาแบบนี้แหละ"

เมื่อเห็นเหมียวหล่อขั้นเทพถูกหญิงสาวสองคนรุมล้อมเอาอกเอาใจ เทพเหนือเทพก็แค่นเสียงเหยียดหยาม "เหอะ ทำแบบนี้มันต่างอะไรกับการขายเรือนร่างกันล่ะ ฉันอยากกินอะไรก็แค่ลงมือแย่งมาจากมนุษย์พวกนี้ก็จบเรื่องแล้ว"

"นายเห็นด้วยไหมล่ะ" มันหันไปถามเจ้าเสือดาว ทว่ากลับพบว่าอีกฝ่ายลงไปนอนหงายท้องแอ้งแม้งอยู่แทบเท้าของหญิงสาวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ปากก็เคี้ยวเนื้อวัวอบแห้งที่หญิงสาวป้อนให้อย่างเอร็ดอร่อย

"พวกแกสองคนนี่มัน!" เทพเหนือเทพโกรธจนควันออกหู "หัดมีศักดิ์ศรีกันบ้างได้ไหมฮะ"

"ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้สักหน่อย" หัวหน้าเสือดาวที่กำลังฟินกับการถูกหญิงสาวลูบพุงไปมาตอบกลับด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม

หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเทพเหนือเทพ เธอเอื้อมมือไปลูบหัวมันแล้วหันไปบอกเพื่อนว่า "เธอแกดูสิ ตัวนี้ทำหน้าเหมือนกำลังโกรธอยู่เลย"

โดยธรรมชาติแล้วแมวการ์ฟิลด์จะมีโครงหน้าแบน หากจมูกกับหน้าผากอยู่ชิดกันมากเกินไปและหางตาตกเล็กน้อย ในสายตาของมนุษย์ก็มักจะมองว่าพวกมันกำลังทำหน้าบูดบึ้งหรืออารมณ์เสียอยู่เสมอ

ซึ่งแน่นอนว่าในสายตาของหญิงสาวทั้งสองคน ตอนนี้เทพเหนือเทพกำลังทำหน้าโกรธจัดอยู่จริงๆ

"มามะ มากินเนื้อวัวอบแห้งด้วยกันนะ"

หลังจากถูกรุมฟัดรุมขยำอยู่นานสองสามนาที แมวทั้งสามตัวก็ฉวยจังหวะที่หญิงสาวเหล่านั้นกำลังเดินเข้าลิฟต์ แอบมุดเข้าไปในช่องบันไดหนีไฟและวิ่งมุ่งหน้าขึ้นไปยังชั้นสิบเจ็ดทันที

เทพเหนือเทพบ่นกระปอดกระแปด "ขนฉันยุ่งไปหมดแล้วเนี่ย ถ้าพวกแกไม่ห้ามไว้ล่ะก็ ฉันคงขย้ำพวกหล่อนตายคาที่ไปแล้ว"

หัวหน้าเสือดาวสวนกลับ "แกกินเนื้อวัวอบแห้งไปเยอะกว่าพวกฉันรวมกันซะอีกนะ"

"ถ้าฉันไม่รีบกินให้เสร็จไวๆ ป่านนี้พวกแกก็คงโดนลวนลามไม่เลิกนั่นแหละ"

"เอาล่ะๆ รีบไปช่วยแมวกันก่อนเถอะ" ระหว่างที่พูด ร่างของเหมียวหล่อขั้นเทพก็ลอยละลิ่วขึ้นไปในอากาศ มันบินทะยานขึ้นไปตามขั้นบันไดมุ่งสู่ชั้นสิบเจ็ดอย่างรวดเร็ว พลังวิเศษของมันก็คือการบินนั่นเอง

[จบแล้ว]