บทที่ 22 รางวัล: ของวิเศษกึ่งเซียน ระฆังกลืนวิญญาณเงาพราย

บทที่ 22 รางวัล: ของวิเศษกึ่งเซียน ระฆังกลืนวิญญาณเงาพราย

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สังหารผู้บำเพ็ญเพียรไป 3,500 คน มอบรางวัลให้โฮสต์เป็นค่าเทพสังหาร +60"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่บรรลุเงื่อนไขรางวัลของระบบเทพสังหาร มอบรางวัลให้โฮสต์เป็นของวิเศษกึ่งเซียนหนึ่งชิ้น"

หลินเช่อถอนหายใจขณะมองดูหน้าต่างระบบที่เด้งขึ้นมาเบื้องหน้า ดูเหมือนว่าผู้บำเพ็ญเพียรในขั้นแปลงวิญญาณและขั้นวิญญาณแรกกำเนิดจะไม่สามารถช่วยยกระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาได้โดยตรงอีกต่อไป

เพื่อทะลวงเข้าสู่ขั้นวิญญาณแรกกำเนิด เขาจำเป็นต้องสังหารยอดฝีมือขั้นเปลี่ยนวิญญาณโดยตรงเท่านั้น จึงจะสามารถยกระดับการบำเพ็ญเพียรของตนเองได้

"ชื่อระบบ: เทพสังหาร"

"ชื่อโฮสต์: หลินเช่อ"

"อายุ: 139 ปี"

"ระดับการบำเพ็ญเพียร: ขั้นเปลี่ยนวิญญาณ"

"ของวิเศษ: กระบี่คงหมิง, ธงจักรพรรดิมนุษย์, ระฆังกลืนวิญญาณเงาพราย"

"ยอดสังหารรวม: 200,069 คน"

"สัตว์อสูรที่สังหารรวม: 54,288 ตัว"

"ค่าสังหาร: 60/100"

หลินเช่อเพียงพยักหน้าเล็กน้อยขณะมองดูข้อมูลพื้นฐานของตัวละครที่ปรากฏขึ้น จากนั้นสายตาของเขาก็หยุดนิ่งอยู่ที่ของวิเศษกึ่งเซียน

ในต้นฉบับ ระดับของวิเศษแบ่งออกเป็น: ของวิเศษระดับจิตวิญญาณ, ของวิเศษระดับลี้ลับ, ของวิเศษกึ่งเซียน, ของวิเศษระดับเซียน, ของวิเศษระดับสวรรค์, ระดับกึ่งนิพพาน, ของวิเศษระดับนิพพาน, และระดับสวรรค์นิพพาน

ด้วยฐานการบำเพ็ญเพียรของหลินเช่อในปัจจุบัน การกระตุ้นการทำงานของของวิเศษกึ่งเซียนนั้นถือว่าเกินพอแล้ว หากเขาได้รับของวิเศษระดับเซียนมา เขาคงไม่อาจปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของมันออกมาได้ แต่ก็ยังสามารถใช้งานมันได้อยู่ดี

หลินเช่อเก็บหน้าต่างระบบ หันกลับไปเผชิญหน้ากับนักพรตหวงหลง และโค้งคำนับเล็กน้อยพลางกล่าวว่า "ท่านอาจารย์"

นักพรตหวงหลงลูบเคราและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เขาเดินเข้ามาหาหลินเช่อแล้วกล่าวว่า "ทำได้ดีมาก โลกของผู้บำเพ็ญเพียรก็เป็นเช่นนี้ หากเจ้าไม่สังหารพวกมัน พวกมันก็จะย้อนกลับมาแว้งกัดเจ้า เจ้าทำเรื่องนี้ได้ดีทีเดียว"

แม้ว่าตัวตนที่แท้จริงของนักพรตหวงหลงคือจูเชว่รุ่นที่ห้าแห่งสำนักสี่สัตว์เทวะศักดิ์สิทธิ์ แต่การที่สามารถอบรมสั่งสอนศิษย์ผู้เปี่ยมพรสวรรค์ได้ด้วยตนเองนั้นก็ถือเป็นความภาคภูมิใจประการหนึ่งเช่นกัน

เดิมที นักพรตหวงหลงคิดว่าบรรดาผู้บำเพ็ญเพียรบนดาวจูเชว่นั้นไร้ซึ่งหนทางที่จะสั่งสอนได้ ทว่าตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเขาคิดผิด หลินเช่อที่อยู่เบื้องหน้าเขานั้นมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ เป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากยิ่งในหมู่คนนับล้าน หากได้รับการฟูมฟักอย่างดี เขาอาจก้าวไปถึงจุดเดียวกับตัวเขาในปัจจุบันได้เลยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสถานะของเขา นักพรตหวงหลงจึงไม่มีเจตนาที่จะเปิดเผยตัวตนในอดีตให้หลินเช่อรับรู้ล่วงหน้า ในอนาคต หากเขาสามารถบรรลุถึงขั้นเทวะเสื่อมสลายทั้งห้าประการได้ เขาอาจจะแต่งตั้งให้เด็กหนุ่มผู้นี้เป็นจูเชว่คนต่อไปโดยตรง

ผู้อาวุโสหลิวเหวินจวี่เอ่ยถามด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่น "แคว้นชิงหลงสูญเสียอย่างหนักในครั้งนี้ ข้าเกรงว่าแคว้นชิงหลงคงจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ หลินเช่อ... พวกเราควรทำเช่นไรดี?"

หลินเช่อยืนเอามือไพล่หลัง หรี่ตาลงและกล่าวว่า "เช่นนั้นก็แค่กวาดล้างแคว้นชิงหลงไปเสียโดยตรงเลยสิ ด้วยวิธีนี้ เราก็จะสามารถจัดการกับปัญหาที่จะตามมาในอนาคตได้"

"กวาดล้างแคว้นบำเพ็ญเพียรระดับสี่งั้นหรือ?"

หลิวเหวินจวี่สูดหายใจเข้าลึก จากนั้นก็หันไปมองผู้อาวุโสคนอื่นๆ และตอบกลับด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "หลินเช่อ เจ้าอาจจะไม่รู้ แต่แคว้นบำเพ็ญเพียรต่างๆ นั้นล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของแคว้นบำเพ็ญเพียรระดับห้า หากเราสังหารล้างแคว้นชิงหลง มันอาจจะก่อให้เกิดปัญหาที่ไม่จำเป็นตามมาได้"

"แคว้นบำเพ็ญเพียรระดับห้า?"

เป็นที่ทราบกันดีว่าบนดาวจูเชว่มีแคว้นบำเพ็ญเพียรระดับห้าอยู่ทั้งหมดสิบแปดแคว้น และแต่ละแคว้นบำเพ็ญเพียรล้วนมียอดฝีมือขั้นเปลี่ยนวิญญาณคอยประจำการอยู่ภายในนั้น

แคว้นที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่แคว้นเหล่านั้นคือ แคว้นจูเชว่ ซึ่งมียอดฝีมือขั้นเปลี่ยนวิญญาณมากที่สุดบนดาวจูเชว่ทั้งดวง

ซ้ำยังมีจูเชว่จื่อในยุคปัจจุบัน ซึ่งระดับการบำเพ็ญเพียรได้บรรลุถึงขั้นถามมรรคามานานแล้ว ด้วยระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาในปัจจุบันนี้ เขาย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของยอดฝีมือขั้นถามมรรคาอย่างแน่นอน