บทที่ 131 เล่นเทนนิสต้องเล่นด้วยรอยยิ้ม

บทที่ 131 เล่นเทนนิสต้องเล่นด้วยรอยยิ้ม

ฟิลิปป์–ชาตริเยร์ คอร์ต

ในรอบรองชนะเลิศอีกคู่ที่เพิ่งจบลง โซเลอร์เอาชนะดริสติชผู้ทรหดได้แบบสามเซ็ตรวดด้วยความเหนือชั้นที่ไร้ข้อกังขา ก้าวเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศอย่างทรงพลัง

ในเวลานี้ ผู้เล่นระดับท็อปทุกคนที่พ่ายแพ้ให้กับหลินอี้และโซเลอร์มารวมตัวกันบนอัฒจันทร์

เฟเดอร์ไฮเมอร์, ดริสติช, มุลเลอร์, ครูเกอร์, โควาซิช... สายตาพวกเขาจับจ้องไปที่เซ็นเตอร์คอร์ต เต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้ การพินิจพิเคราะห์ และแม้แต่ความคาดหวังริบหรี่จางๆ

ถ้ามีใครสักคนในโลกนี้ที่ยังหยุดหลินอี้ได้ ก็มีแค่โซเลอร์ในฟอร์มพีคที่ โรลังด์ การ์รอส เท่านั้น! มีแค่ที่นี่ที่พลังและความเร็วของเขาจะไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุดอันน่าทึ่ง มอบโอกาสริบหรี่นั้นให้

หลังเสี่ยงทาย โซเลอร์ได้สิทธิ์เสิร์ฟก่อน

เขายืนที่เส้นเบสไลน์ ก้มมองอาณาเขตของเขาดั่งสิงโต กลิ่นอายของคอร์ตดินดูเหมือนจะผสมผสานเข้าไปในเลือดของเขา ทุกลมหายใจแฝงไว้ด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ที่ร้อนแรง

เขาต้องการใช้การเปิดเกมที่รุนแรงที่สุดเพื่อประกาศแก่ราชาองค์ใหม่ที่อยู่ตรงข้ามว่า นี่คือวิหารแห่งคอร์ตดิน รากฐานแห่งราชวงศ์ของเขา!

“ปัง...!”

ลูกเสิร์ฟปืนใหญ่หนักหน่วงซิกเนเจอร์ของโซเลอร์ ความเร็วแตะ 230 กิโลเมตรต่อชั่วโมง!

มุมใน เข้าโซน  ลึก ตกพื้นพร้อมท็อปสปินรุนแรงราวกับจะฉีกกระชากอากาศ!

นี่คือคำประกาศสงครามของเขา

ทว่า ปฏิกิริยาของหลินอี้เร็วสุดขีด!

ใช้ ย่นระยะรอบทิศทาง ไม้ที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วปะทะเข้ากับลูกที่พุ่งเข้ามา ข้อมือสะบัดกะทันหันในวิถีที่ลึกลับ!

“เอี๊ยดดดด...!!!”

เสียงเสียดสีบาดแก้วหูฉีกกระชากความจอแจในสนามทันที!

ลูกเทนนิสสีเหลืองลูกนั้น พร้อมสปินที่น่ากลัวซึ่งมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า พุ่งกระแทกเข้าใส่ โซน แบ็กแฮนด์ลึกของโซเลอร์!

พิทักษ์ร้อยอสูร !

ท่าไม้ตายตั้งแต่เริ่ม!

รูม่านตาโซเลอร์หดเกร็ง แรงกดดันจากสปินนั้นเกินกว่าคำบอกเล่าของเฟเดอร์ไฮเมอร์ไปไกล!

เขาสไลด์เข้าตำแหน่งทันที ความเร็วเกินระดับปกติของเขาไปมาก

เพียงแต่เมื่อเขาตีสวนกลับ ลูกกลับติดเน็ต!

“0–15!”

แม้จะรู้เรื่องท่านี้มาก่อน แต่การจะสร้างสปินที่เหนือกว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

สี่แต้มติดต่อกัน โซเลอร์ตีลูกข้ามเน็ตไม่ได้เลยแม้แต่ลูกเดียว

“เกม! หลินอี้ 1–0!”

เบรกเกมตั้งแต่เริ่ม!

ความเหนือชั้นของหลินอี้ถูกแสดงออกมาอย่างเต็มที่

เกมที่สอง เกมเสิร์ฟของหลินอี้

ตามปกติ เขาใช้ ทวิสต์เสิร์ฟ  เพื่อหยั่งเชิง

โซเลอร์เข้าตำแหน่งทันที ซูเปอร์ท็อปสปิน  อันเป็นเอกลักษณ์ระเบิดออก

แต่ทันทีที่ลูกข้ามเน็ต มันก็ถูกดึงเข้าหามือหลินอี้

ตามด้วย พิทักษ์ร้อยอสูร อีกครั้ง!

แม้โซเลอร์จะตีติดเน็ตมาก่อนหน้านี้

แต่เขาไม่กลัว! เขาคือเทพเจ้าแห่งคอร์ตดิน!

ที่นี่ เขามีศักดิ์ศรีของตัวเอง!

เขาคำรามต่ำ เทพลังทั้งหมดลงสู่ขา ระเบิดความเร็วต้นที่เหลือเชื่อขณะสไลด์เข้าตำแหน่งในพริบตา

ง้างไม้จนสุด เขาต้องการทำลายทักษะด้วยพลัง! บดขยี้ทุกอย่างด้วยสปินที่แรงกว่า!

“ย้าก...!”

ไม้ของโซเลอร์ปะทะกับลูกเทนนิสอย่างรุนแรง เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวทึบๆ!

กล้ามเนื้อแขนปูดโปน เส้นเลือดปูนขึ้น ขณะที่เขารีดเค้นพลังกายทั้งหมดออกมาอย่างไม่กั๊ก!

“ปัง!”

ลูก... บินกลับไปจริงๆ!

แม้วิถีจะแกว่งไปมาและระดับความสูงเกินกว่าที่โซเลอร์คาดไว้ แต่มันก็ข้ามเน็ตไปได้อย่างทุลักทุเลจริงๆ!

“โอ้...!!!” ทั้งสนามระเบิดเสียงอุทานสะเทือนฟ้า! โซเลอร์ทำได้! ด้วยพลังอันไร้เทียมทานบนคอร์ตดิน เขาต้านทาน พิทักษ์ร้อยอสูร อันลึกลับและคาดเดาไม่ได้นั้นได้สำเร็จ!

ทว่า ก่อนที่เสียงเชียร์จะจางหายไป ฉากประหลาดก็เกิดขึ้นอีกครั้ง!

ลูกเทนนิสที่โซเลอร์เพิ่งตีกลับไปวาดวิถีโค้งแปลกๆ กลางอากาศ ราวกับถูกดึงด้วยแรงที่มองไม่เห็น และจริงๆ แล้ว... มันบินตรงออกไปนอกเส้นข้าง!

“ออก!”

“0–15!”

สีหน้าโซเลอร์แข็งค้างทันที เขามองลูกเทนนิสที่ตกลงนอกสนามด้วยความไม่อยากเชื่อ แล้วหันขวับไปมองหลินอี้ที่ยืนสงบนิ่งอยู่อีกฝั่งของตาข่าย

แต้มที่สองแทบจะถอดแบบมาจากแต้มแรก โซเลอร์ระเบิดพลังทะลุขีดจำกัดอีกครั้ง คำรามขณะตี พิทักษ์ร้อยอสูร ของหลินอี้กลับข้ามเน็ต!

ทว่า หลังจากข้ามเน็ต ลูกเทนนิสก็วาดวิถีโค้งออกด้านนอกที่ชวนสิ้นหวังอีกครั้ง กระแทกคอร์ตดินนอกเส้นข้างอย่างแม่นยำ

“ออก!”

“0–30!”

แต้มที่สาม! โซเลอร์ไม่ยอมเชื่อ!

เขาดันพลังถึงจุดสูงสุด คอร์ตดินใต้เท้าแทบจะลุกไหม้!

คราวนี้ ลูกคืนของเขาทรงพลังกว่าเดิม และมุมคมกว่าเดิม!

ลูกเทนนิสพร้อมเสียงแหวกอากาศแหลมสูง ข้ามเน็ตได้สำเร็จ!

จากนั้น ภายใต้สายตาจ้องมองของทุกคน มันวาดวิถีโค้งออกด้านนอกอันประหลาดอีกครั้ง และตกลง... นอกเส้นข้าง!

“ออก!”

“0–40! สามเบรกพอยต์!”

“เกม! หลินอี้ 2–0!”

เงียบกริบ! ฟิลิปป์–ชาตริเยร์ คอร์ต ตกอยู่ในความเงียบสงัด!

โซเลอร์ตี พิทักษ์ร้อยอสูร กลับข้ามเน็ตได้สำเร็จสี่ครั้งติดต่อกัน!

ทว่า ผลลัพธ์กลับน่าสิ้นหวังยิ่งกว่าการตีติดเน็ตตรงๆ!

สี่ครั้ง! ออกหมด! ไม่มีตรรกะเอาซะเลย!

ถ้าเป็นผู้เล่นทั่วไป อาจมีความเป็นไปได้ว่าเป็นความผิดพลาดในการเล่น

แต่นี่คือโซเลอร์! ผู้ปกครองสัมบูรณ์ของเฟรนช์โอเพน เขาจะตีออกสี่ครั้งติดเหรอ?

โซเลอร์ยืนที่เส้นเบสไลน์ อกกระเพื่อมรุนแรง เหงื่อไหลลงข้างแก้ม

ดวงตาเขาเต็มไปด้วยความสับสน

เขาจ้องเขม็งไปที่หลินอี้และถามด้วยความงุนงง “หลิน! นี่มัน... นี่มันบ้าอะไรกัน?!”

หลินอี้สบตาเขาพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ราวกับคาดหวังปฏิกิริยานี้ไว้นานแล้ว

เขาไม่เลี่ยงคำถาม “โซน , การประยุกต์ใช้ย้อนกลับ ฉันเรียกว่า...แฟนธอม”

“แฟนธอม...” โซเลอร์เคี้ยวคำนั้น และเหมือนสายฟ้าแลบ ภาพลูกของเฟเดอร์ไฮเมอร์ที่ถูกดูดเข้าหา โซน  แวบเข้ามาในหัว

ทันใดนั้น เขาก็เข้าใจ! โซน ดูดลูกเข้าหามือ ดังนั้น แฟนธอม ก็คือ... แรงผลัก! มันมอบสนามพลังให้ลูกหมุนออกนอกสนาม!

“งั้น... ตราบใดที่ฉันตี ‘พิทักษ์ร้อยอสูร’ กลับไปได้สำเร็จ มันจะไปกระตุ้น ‘แฟนธอม’ อย่างเลี่ยงไม่ได้ และลูกจะออกแน่นอนงั้นเหรอ?”

เสียงโซเลอร์แฝงความไร้สาระที่ไม่อยากจะเชื่อ

เขามองออก แต่รู้สึกสิ้นหวังยิ่งกว่าเดิม การจะทำลาย พิทักษ์ร้อยอสูร ต้องใช้พลังและสปินมหาศาล ซึ่งไปเข้าเงื่อนไขให้ แฟนธอม ทำงานพอดีเป๊ะ! ลูกไร้สปิน  อาจหลบ แฟนธอม ได้ แต่ ลูกไร้สปิน ก็ไม่มีทางต้านทานสปินของ พิทักษ์ร้อยอสูร ได้เลย!

มันคือลูปนรกที่แก้ไม่ได้!

“ทางทฤษฎี ใช่” หลินอี้พยักหน้า “ตราบใดที่นายอยากตี พิทักษ์ร้อยอสูร กลับไปให้สำเร็จ สปินนั้นก็เพียงพอจะเข้าเงื่อนไขของ แฟนธอม ผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้แล้ว”

หน้าโซเลอร์มืดลง

แล้วจะให้เล่นยังไงวะเนี่ย?

ไม่ติดเน็ต! ก็ออก!

ก็แค่เลือกวิธีแพ้เท่านั้นเอง

เว้นแต่เขาจะสลายสปินทั้งหมดแล้วตีกลับไปตามใจชอบ

แต่จะเป็นไปได้ยังไง?

เฟยหยางหยาง (ทาเนะกะชิมะ ชูจิ): เป็นไปได้นะน้องชาย!

ทันทีที่ทุกคนคิดว่าหลินอี้จะใช้คอมโบ “พิทักษ์ร้อยอสูร + แฟนธอม” ที่แก้ไม่ได้นี้บดขยี้ต่อไปและรีบจบแมตช์ชิงนี้ หลินอี้กลับทำสิ่งที่ทำให้ทุกคนอ้าปากค้าง

“แต่ว่านะ... เล่นแบบนี้มันน่าเบื่อไปหน่อย”

เขาเงยหน้ามองโซเลอร์ แสงประหลาดวาบในดวงตา...แสงที่โซเลอร์เคยคุ้นเคยดี

แสงของผู้แข็งแกร่งสัมบูรณ์ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุด โหยหาที่จะเจอคู่ต่อสู้ที่แท้จริง หรือกระทั่งโหยหาที่จะ “สร้าง” คู่ต่อสู้ขึ้นมา

“ในที่สุดฉันก็เข้าใจนายหน่อยๆ แล้ว ราฟา”

จู่ๆ หลินอี้ก็ยิ้ม รอยยิ้มแฝงอารมณ์ความรู้สึก “ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมนายถึงอยากรีดเร้นขีดจำกัดของคู่ต่อสู้เสมอ ถึงขั้น ‘ออมมือ’ ระหว่างแข่ง ปรากฏว่าการยืนอยู่บนจุดสูงสุด มองดูคู่ต่อสู้ดิ้นรนเปล่าประโยชน์ที่จะแตะต้องแม้แต่ข้อเท้า... นานๆ เข้า มันทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวจริงๆ”

เขาหยุด สายตากวาดมองผู้เล่นระดับท็อปบนอัฒจันทร์ที่เขาเคยกวาดล้าง และสุดท้ายกลับมาที่โซเลอร์ น้ำเสียงเขากลายเป็นฮึกเหิมกะทันหัน

“เพราะงั้น เข้ามาเลย ราฟา! วาง ‘ของเล่น’ พวกนั้นลง แล้วมาดวลกันจริงๆ ดีกว่า! การปะทะกันของพลังและทักษะอันบริสุทธิ์ที่เป็นของเทนนิส! ให้ฉันดูหน่อยสิว่า บนคอร์ตดินแห่ง โรลังด์ การ์รอส นี้ นายในฐานะ ‘เทพเจ้าแห่งคอร์ตดิน’ จะระเบิดแสงสว่างเจิดจรัสได้แค่ไหน!”

เล่นเทนนิสต้องเล่นด้วยรอยยิ้มสิ!

“เทนนิสจริงๆ?” โซเลอร์อึ้ง นี่แกดูถูกฉันเหรอ?!

ความโกรธในใจกดทับความตกตะลึงและความไร้พลังลงไปทันที แทนที่ด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ที่รุนแรงยิ่งกว่า!

เขาไม่ต้องการความสงสาร ยิ่งไม่ต้องการคู่แข่งที่ “ออมมือ” เพื่อพิสูจน์ตัวเอง!

“ไอ้เด็กอวดดี!” โซเลอร์คำรามต่ำ ไฟที่ร้อนกว่าคอร์ตดินลุกโชนในดวงตา “แกคิดว่าแกเป็นใคร?! ที่นี่คือ โรลังด์ การ์รอส! นี่คือถิ่นข้า! ข้าจะใช้เทนนิสที่รุนแรงที่สุดบดขยี้ความภูมิใจงี่เง่านั่นของแกให้แหลก!”

“ต้องการอยู่พอดี!” หลินอี้หัวเราะลั่น ดวงตามีเพียงไฟแห่งการต่อสู้ “บุกเข้ามาให้เต็มที่เลย ราฟา! มา... เล่นเทนนิสให้สนุกกันเถอะ!”

สิ้นเสียง ออร่ารอบตัวหลินอี้เปลี่ยนไปกะทันหัน!

ออร่าที่ทำให้โซเลอร์รู้สึกหวาดกลัวปรากฏขึ้น

ในสายตาโซเลอร์ หลินอี้กำลังเปล่งแสงสว่างจ้าในขณะนี้!

ขีดสุดแห่งการหยั่งรู้ สุดยอดความพากเพียร ! ทำงาน!

ต่อไปขอเชิญพบกับ “ซูเปอร์” หลินอี้!

จบตอน