บทที่ 10 ลนลานจนทำอะไรไม่ถูก

บทที่ 10 ลนลานจนทำอะไรไม่ถูก

ลู่เฉินตื่นขึ้นมา ก็เป็นเวลาเก้าโมงเช้าแล้ว

"บ้าเอ๊ย อุตส่าห์บอกว่าจะตื่นมาปั๊มเลเวลตอนเจ็ดโมงเช้า ดันตื่นสายขนาดนี้ซะได้" ลู่เฉินรีบลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเวลาสิบเอ็ดชั่วโมงที่ผ่านไปนี้ ผู้เล่นคนอื่นจะไล่ตามมาทันหรือเปล่า

หาอะไรกินรองท้องลวกๆ เสร็จ ลู่เฉินก็รีบสวมหมวกเล่นเกม แล้วเข้าสู่เกมอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก เขาก็มองเห็นตัวหนังสือบรรทัดนั้นลอยอยู่เหนือหัวของตนเอง "มนุษย์หมาในผู้แข็งแกร่งเป็นพิเศษปราดเปรียวล่ำสัน"

"อืม ค่อยยังชั่วหน่อย ฉันยังเป็นมอนสเตอร์ป่าอยู่" ลู่เฉินพรูลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก

[ติ๊ดติ๊ด, ติ๊ดติ๊ด, ติ๊ดติ๊ด...]

ลู่เฉินเกือบจะลืมไปเลยว่าตัวเองยังได้ลงขายอุปกรณ์เอาไว้ เขาจึงรีบเปิดตู้จดหมายขึ้นมา

อุปกรณ์ทั้ง 11 ชิ้น รวมถึงอุปกรณ์ประมูลอีก 2 ชิ้น ถูกขายออกไปจนเกลี้ยงแล้ว

"ถูกขายออกไปตอนสี่ทุ่มกว่าๆ ของเมื่อวานทั้งหมดเลย นั่นก็หมายความว่า พอฉันวางขายปุ๊บก็โดนสอยไปปั๊บทันทีเลยสินะ"

ลู่เฉินตรวจสอบข้อความในโทรศัพท์มือถือ ช่วงสี่ทุ่มมีเงินโอนเข้ามา 11 รายการ รวมเป็นเงิน 3,915 หยวน

"ให้ตายสิ สะใจชะมัด เมื่อวานแค่วันเดียวก็ทำเงินไปได้ตั้งเจ็ดพันกว่าหยวน! เท่ากับเงินเดือนเมื่อก่อนของฉันตั้งสองเดือนเลยนะเนี่ย!"

เพิ่งจะล็อกอินเข้ามาก็ถูกเงินหยวนฉีดสารกระตุ้นเข้าให้ ลู่เฉินจึงรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาในพริบตา

"จริงสิ ไปดูสถานการณ์ของผู้เล่นคนอื่นๆ หน่อยดีกว่า" ลู่เฉินเปิดหน้าเว็บไซต์สตรีมสดทางการขึ้นมา และค้นหาสตรีมเมอร์สาวสวยที่ได้รับความนิยมสูงสุด "เฟิงหลิงจื่อ"

ในเวลานี้เฟิงหลิงจื่อกำลังยืนอยู่ตรงหน้าหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ดูเหมือนว่าเธอกำลังรอเพื่อนร่วมทีมอยู่

สิ่งที่ทำให้ลู่เฉินรู้สึกประหลาดใจก็คือ ภายในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ยังคงมีผู้คนมืดฟ้ามัวดินเบียดเสียดกันอยู่

"บัดซบเอ๊ย เมื่อวานฉันยืนดูวิวมาทั้งวันแล้วนะ ตอนกลางคืนก็ยืนดูมาทั้งคืนอีก! โต้รุ่งมาทั้งคืน ฉันต้องมายืนโง่ๆ อยู่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่มาทั้งคืนเลยเนี่ยนะ!... เกมนี้มันยังเล่นได้อยู่ไหมวะ?"

"ชั่วโมงที่ 22 กับอีก 18 นาที 43 วินาที ที่ติดแหง็กอยู่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ฉันโหยหาอิสรภาพเหลือเกิน..."

"ทำไมคนถึงได้ยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้ล่ะ ฉันคงไม่ได้ตายแหงแก๋อยู่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่หรอกใช่ไหม... เทียนสิง พวกแกช่วยจัดการอะไรหน่อยไม่ได้หรือไง!"

เฟิงหลิงจื่อยังถือว่าพอมีของอยู่บ้าง อย่างน้อยเธอก็ออกมาจากหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ได้แล้ว แถมในมือยังถือกระบองไม้อยู่อีกต่างหาก!

"เฮ้อ พวกเขาน่าสงสารจังเลย" ภายในหน้าจอการสตรีมสด เด็กสาวหน้าตาสะสวยผมยาวถอนหายใจออกมา

หน้าตาของเฟิงหลิงจื่อจัดว่าโดดเด่นเอามากๆ เครื่องหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรา นอกเหนือจากรอยเลือดฝาดเล็กน้อยในดวงตาแล้ว ก็นับว่ามีดวงตาที่กลมโตและสวยงาม รูปหน้าดูอ่อนโยน ไม่เหมือนกับพวกสตรีมเมอร์หน้าเรียวแหลมเป็นรูปกรวย

เส้นผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย ทว่ากลับไม่ได้ดูซอมซ่อ ตรงกันข้ามกลับดูเซ็กซี่นิดๆ ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่สามารถปกปิดรอยคล้ำใต้ตาได้มิด ไม่รู้เหมือนกันว่ายัยนี่เล่นเกมลากยาวไปจนถึงกี่โมงเมื่อคืน

เฟอร์นิเจอร์ภายในวิดีโอก็ไม่ได้บิดเบี้ยวจนผิดสังเกต อธิบายได้ว่าต่อให้เธอจะเปิดฟิลเตอร์แต่งหน้า ก็ไม่ได้ปรับจนเวอร์เกินไปนัก

บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมเธอถึงสามารถผงาดขึ้นมาเป็นสตรีมเมอร์ยอดนิยมอันดับหนึ่ง ท่ามกลางบรรดาสตรีมเมอร์สาวสวยจำนวนมากได้กระมัง

สวยแต่กำเนิด ก็เลยเอาแต่ใจได้แบบนี้แหละ

"อิอิ โชคดีนะที่ฉันเข้าเกมมาเร็ว ก็เลยออกมาได้แล้ว" เฟิงหลิงจื่อเปลี่ยนบรรยากาศ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงซุกซน

"เฮ้อ เกมนี้อัปเลเวลยากจังเลย เมื่อวานปั๊มเลเวลลากยาวไปจนถึงตีสี่ เพิ่งจะได้เลเวล 3 กว่าๆ เอง" เฟิงหลิงจื่อกล่าวด้วยความหงุดหงิดใจ "แถมอุปกรณ์ก็ยังดรอปยากแบบสุดๆ ไปเลยด้วย"

"จริงสิ พวกนายรู้จักเหวยหว่อตู๋ขวงไหม? หมอนั่นไปปั๊มอุปกรณ์มาตั้งเยอะแยะได้ยังไงกันนะ?"

ลู่เฉินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย สตรีมเมอร์ยอดนิยมบนเว็บไซต์ทางการของเก้าชั้นฟ้า ถึงกับเอ่ยชื่อของเขาออกมาเนี่ยนะ...

"ไม่รู้จริงๆ ว่าเป็นตัวประหลาดมาจากไหน"

เมื่อเห็นว่าเทพธิดาของตนเองกำลังเอ่ยปากชมผู้ชายคนอื่น ข้อความคอมเมนต์ก็เริ่มอยู่ไม่สุขขึ้นมาในทันที

"เทพธิดา คุณคิดมากไปแล้ว หมอนั่นก็แค่พ่อค้าคนกลางเท่านั้นแหละ"

"ใช่แล้ว ฉันมาจากกิลด์มืออาชีพ ขนาดพวกเรายังปั๊มอุปกรณ์มาไม่ได้เยอะขนาดนั้นเลย แล้วเขาจะไปปั๊มมาเยอะขนาดนั้นได้ยังไงกัน"

"คาดว่าคงจะไปหลอกพวกมือใหม่ที่ไม่ค่อยได้เล่นเกม กว้านซื้อมาในราคาถูก แล้วปล่อยออกไปในราคาสูงนั่นแหละ"

"ไม่ผิด ตอนนี้ยอดผู้เล่นออนไลน์ของเก้าชั้นฟ้าพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง คนที่ไม่เล่นเกมจำนวนมากก็ถูกดึงดูดให้เข้ามาเล่นเกมนี้ พวกเขาดรอปอุปกรณ์มาได้ก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีความหมายยังไง ก็เลยกลายเป็นช่องโหว่ให้หมอนั่นฉวยโอกาสเอาได้พอดี"

"ลุงหวังข้างบ้านฉัน อายุ 40 กว่า ไม่มีลูกไม่มีเมีย แถมขาทั้งสองข้างก็ยังพิการ เมื่อก่อนไม่เคยเล่นเกมเลย แต่ตอนนี้แกลงทุนซื้อหมวกเล่นเกมมาโดยเฉพาะ ก็เพราะว่าในเกมแกสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของการกลับมายืนได้อีกครั้ง! พวกนายลองคิดดูสิว่าถ้าคนแบบนี้ดรอปอุปกรณ์ได้ จะไม่โดนหลอกได้ยังไง?"

"พอพูดถึงเรื่องนี้ ได้ยินมาว่าคนตาบอดก็สามารถเล่นเก้าชั้นฟ้าได้เหมือนกัน หมวกควอนตัมสามารถช่วยให้พวกเขากลับมามองเห็นได้ในเกม นี่เป็นเรื่องจริงหรอ?"

ลู่เฉินรู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย มีผู้เล่นมือใหม่เยอะขนาดนั้นเลยหรอ?

มีน่ะมันมีแน่ๆ อยู่แล้ว

แม้กระทั่งคนที่ไม่เคยแตะเกมมาก่อนเลย คนพิการ หรือคนที่มีอายุมาก ก็ล้วนมีโอกาสถูกเกมที่สมจริงเกินบรรยายเกมนี้ดึงดูดเข้ามา พวกเขาสามารถได้รับความรู้สึกที่แตกต่างออกไปภายในเกม

แต่ทว่า ผู้เล่นมือใหม่ส่วนใหญ่นั้น สามารถทำได้เพียงอยู่ที่เดียวเท่านั้น—ติดแหง็กอยู่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่!

ต่อให้พวกเขาจะเข้าเกมมาเร็ว แต่ก็ตั้งปาร์ตี้ไม่เป็น ตีมอนสเตอร์ไม่เป็น ทันทีที่ตาย ก็ต้องกลับไปเกิดที่หมู่บ้านผู้เล่นใหม่อยู่ดี...

เฟิงหลิงจื่อเห็นคนจำนวนมากกำลังพูดถึงเหวยหว่อตู๋ขวง เธอก็ขมวดคิ้ว แล้วทำปากยื่นพลางกล่าวว่า "แต่ต่อให้จะเป็นพ่อค้าคนกลาง ฉันก็คิดว่าเขาน่าจะพอมีของอยู่บ้างนะ พวกนายเคยเห็นพ่อค้าคนกลางคนอื่นหาอุปกรณ์มาได้เยอะขนาดนี้ไหมล่ะ?"

เมื่อถูกถามแบบนี้ คนอื่นๆ ก็ถึงกับอึ้งจนตอบไม่ถูก

ลู่เฉินยิ้มบางๆ ยัยหนูคนนี้ก็ถือว่าไม่โง่จนเกินไปนัก

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศในห้องสตรีมสดดูแปลกๆ เฟิงหลิงจื่อก็ไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก "ฮ่าๆ ในที่สุดเสี่ยวหมิงก็ออนไลน์สักที เอาล่ะ วันนี้ต้องตั้งใจปั๊มเลเวลให้ดี! พยายามอัปเป็นเลเวล 4 ให้ได้!"

คอมเมนต์มีคนแสดงความเป็นห่วงเทพธิดาขึ้นมาในทันที

"ตอนนี้คนที่อัปเป็นเลเวล 3 เลเวล 4 ได้ก็มีแต่พวกผู้เล่นมืออาชีพทั้งนั้นแหละ เธอจะไปแย่งสู้พวกเขาได้หรอ?"

"ฉันได้ยินมาว่ามีคนอัปเป็นเลเวล 5 แล้วด้วยนะ"

"เลเวล 5 นี่ไม่ต้องพูดถึงเลย พวกนั้นคือระดับท็อปของท็อป เศรษฐีในหมู่เศรษฐี เกรงว่าในเซิร์ฟเวอร์ประเทศคงหาคนแบบนี้ได้ไม่ถึง 3 คนด้วยซ้ำ"

"เลเวล 5 อัปเป็นเลเวล 6 ต้องใช้ค่าประสบการณ์ตั้ง 10,000 แต้ม เรื่องจริงหรอเนี่ย นั่นมันตัวเลขมหาศาลเลยไม่ใช่หรอ?"

เฟิงหลิงจื่อเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดด้วยท่าทางหยิ่งทะนงว่า "หมู่บ้านผู้เล่นใหม่ของพวกเราไม่มีใครถึงเลเวล 5 หรอก ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องใช้ค่าประสบการณ์เท่าไหร่ ส่วนคนอื่นๆ น่ะหรอ ฉันก็ถือว่าเป็นผู้เล่นมืออาชีพเหมือนกันนะ ฉันไม่กลัวพวกผู้เล่นมืออาชีพหรอก เลเวลฉันก็ไม่ได้ต่ำกว่าพวกเขา แถมปาร์ตี้ของพวกเรายังมีอาวุธตั้งสองอัน ยังไงก็ต้องแย่งทันแน่นอน"

ลู่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย โต้รุ่งมาเกือบจะทั้งคืนแท้ๆ แต่กลับยังไม่ถึงเลเวล 4 ด้วยซ้ำ... นี่มันประสิทธิภาพแบบไหนกันเนี่ย

แต่ว่าตอนนี้มีผู้เล่นอัปเป็นเลเวล 5 แล้วหรอ? ห่างจากเขาแค่เลเวลเดียวเองนะ!

ความจริงแล้วลู่เฉินไม่รู้เลยว่า ที่สตรีมสดของเฟิงหลิงจื่อได้รับความนิยมสูง นอกเหนือจากความสวยและความเป็นกันเองแล้ว ก็ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งที่สำคัญมาก

เธอถือว่าเป็นผู้เล่นระดับท็อปอย่างแท้จริง!

ใครมันจะอยากทนดูคนอื่นถูกขวางอยู่ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ หรือไปแย่งมอนสเตอร์กับคนอื่นตอนเลเวล 1 เลเวล 2 กันล่ะ แน่นอนว่าต้องดูสตรีมสดของผู้เล่นระดับท็อปถึงจะน่าสนใจสิ

เฟิงหลิงจื่อไม่เพียงแต่มีเลเวลค่อนข้างสูงเท่านั้น แต่ปาร์ตี้ของเธอก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน ปาร์ตี้เดียวกลับมีอาวุธในครอบครองถึงสองอัน เมื่อดูจากปริมาณการซื้อขายบนอินเทอร์เน็ตในปัจจุบัน ต่อให้จะเป็นปาร์ตี้ของกิลด์มืออาชีพ ก็ยังไม่แน่ว่าจะมีไอเทมระดับนี้เลยด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้จะมีคนไปถึงเลเวล 5 แล้ว ทว่าหากเทียบกับลู่เฉินที่อยู่เลเวล 6 ก็ยังคงมีช่องว่างที่ห่างชั้นกันมากอยู่ดี

ถึงแม้ว่าเลเวล 5 จะห่างจากเลเวล 6 เพียงแค่เลเวลเดียว ทว่าค่าประสบการณ์ที่ต้องการกลับเพิ่มขึ้นถึงสามเท่า โดยต้องการถึง 10,000 แต้ม! อีกทั้งการที่มีคนในปาร์ตี้อัปเป็นเลเวล 5 เพียงคนเดียวนั้นก็เปล่าประโยชน์ เพราะก็ยังไม่สามารถไปปั๊มมนุษย์หมาในเลเวลสูงๆ ได้อยู่ดี

สรุปก็คือ การจะอัปจาก 5 เป็น 6 นั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!

หลังจากได้รับข้อมูลข่าวสารมาจากเฟิงหลิงจื่อ ลู่เฉินก็รู้สึกกดดันขึ้นมาบ้างเล็กน้อย

ก่อนที่จะปิดสตรีมสด ลู่เฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจทำเรื่องแปลกประหลาดอย่างการเปย์ของขวัญชิ้นเล็กๆ มูลค่า 10 หยวน เป็นช็อกโกแลต 10 ชิ้น รวมทั้งหมด 10 หยวน

ไม่ใช่ว่าเขาขี้เหนียว แต่เป็นเพราะเขาไม่มีนิสัยชอบเปย์ให้สตรีมเมอร์อยู่แล้ว ที่เปย์ให้ 10 หยวน ก็เป็นเพราะในตอนที่เฟิงหลิงจื่อกำลังสตรีมสดอยู่นั้น เธอได้พูดแก้ต่างให้เขาประโยคหนึ่งนั่นเอง

การเปย์ด้วยยอดเงินเล็กน้อยเพียงเท่านี้ สตรีมเมอร์ระดับเฟิงหลิงจื่อย่อมไม่เก็บมาใส่ใจอยู่แล้ว แต่เงิน 10 หยวนของเขากลับดันไปปรากฏขึ้นบนหน้าจอเล็กน้อย อยากจะทำเป็นมองไม่เห็นก็ยังยากเลย

เฟิงหลิงจื่อมองเห็นยอดเงินเปย์ ก็ชะงักไปชั่วครู่

สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเธอ ไม่ใช่จำนวนเงินเปย์ แต่เป็น... ไอดี!

เหวยหว่อตู๋ขวง!

เหวยหว่อตู๋ขวงหรอ? คงไม่ใช่ว่าจะเป็นพ่อค้าคนกลางคนนั้นหรอกใช่ไหม?

"หลิงหลิง มัวเหม่ออะไรอยู่น่ะ ถ้ายังไม่ไปเดี๋ยวมอนสเตอร์ก็โดนแย่งหมดหรอก!" เสี่ยวหมิงผู้เป็นเพื่อนร่วมทีมดึงสติของเฟิงหลิงจื่อให้กลับเข้าสู่เกม

เฟิงหลิงจื่อขานรับอย่างงงๆ แล้วเดินตามไปพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งในใจ

...

ในเวลาเดียวกัน ลู่เฉินก็ล็อกเอาต์ออกจากเว็บไซต์ทางการ แล้วกลับเข้าสู่เกม

"มีคนเลเวล 5 แล้วหรอเนี่ย ฉันต้องพยายามให้มากกว่านี้แล้ว!" ลู่เฉินลนลานจนทำอะไรไม่ถูก...