บทที่ 250 - ฉีเกอช่างมากความสามารถ และมากด้วยทรัพย์สินจริงๆ!

บทที่ 250 - ฉีเกอช่างมากความสามารถ และมากด้วยทรัพย์สินจริงๆ!

หลังจากที่ฉีเยว่ปรากฏตัวในซานย่า จำนวนคนในห้องไลฟ์ก็เริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แฟนคลับรุ่นเก่าต่างแห่กันเข้ามาดูเมื่อได้รับแจ้งเตือน

วันต่อมา เขาขับรถไปยังอ่าวริวเย่ว์ที่ว่านหนิงเพื่อไปโต้คลื่น โดรนลอยตัวขึ้นตามปกติ และการถ่ายทอดสดก็เปิดทิ้งไว้

อ่าวริวเย่ว์คือสวรรค์ของนักโต้คลื่น ที่นี่ถูกจัดสรรพื้นที่ออกมาได้สวยงามมาก ฝั่งหนึ่งเป็นป่ามะพร้าวที่หนาแน่น เมื่อลมพัดผ่าน ป่ามะพร้าวจะส่งเสียงซ่าๆ ดูมีชีวิตชีวาเป็นอย่างยิ่ง

อีกฝั่งหนึ่งคือมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ไพศาล กลางทะเลที่อยู่ไกลออกไป มีเกาะรูปทรงกลมและเกาะรูปพระจันทร์เสี้ยวซึ่งเต็มไปด้วยตึกสูงระฟ้า ซึ่งล้วนเป็นเกาะที่มนุษย์สร้างขึ้น เป็นเมืองกลางทะเล

บนชายหาดยิ่งดูคึกคัก บางคนนอนอาบแดดอยู่บนพื้นทราย บางคนเล่นวอลเลย์บอลชายหาด และอีกหลายคนเดินเก็บเปลือกหอยหลังจากที่น้ำลดลงไปแล้ว

ไกลออกไปมีบางคนใช้ห่วงยางที่ทำจากยางในรถยนต์ว่ายน้ำเล่นอยู่ และถ้ามองออกไปไกลกว่านั้น ก็จะเห็นเหล่านักโต้คลื่น คนเหล่านี้พุ่งทะยานไปตามระลอกคลื่นบนผิวน้ำ สาดกระเซ็นเป็นละอองน้ำเป็นระลอกๆ ภาพที่เห็นนั้นช่างยิ่งใหญ่ตระการตา

"ที่นี่ที่ไหน สวยจังเลย!"

"บนชายหาดคนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ทำไมทุกคนถึงได้ดูมีอิสระกันขนาดนี้!"

"อิจฉาชีวิตคนอื่นทุกวันเลย!"

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์เริ่มคึกคักขึ้นมาแล้ว

รอบกายของฉีเยว่มีคนอยู่ไม่น้อย ทั้งหลินหร่านและจ้าวโหรวก็อยู่ด้วย จ้าวโหรวเปลี่ยนมาสวมชุดเดรสยาวสีขาวซึ่งยังคงดูเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณ เผยให้เห็นข้อเท้าเรียวสวย ดูงดงามยิ่งนัก

ส่วนหลินหร่านสวมกางเกงยีนส์รัดรูป เสื้อครอปแขนสั้นโชว์เอว ทำให้เธอดูมีสง่าราศีมาก ข้างๆ กันยังมีจางเซียวส่าที่อุ้มกระดานโต้คลื่นไว้สองแผ่น ผิวพรรณของเขาดูเข้มขึ้นจากการกรำแดด

ตอนนี้เขาเพิ่งจะเริ่มมีชื่อเสียงในวงการกีฬาเอ็กซ์ตรีม หากสะสมประสบการณ์ไปอีกสักสองสามปี บางทีเขาอาจจะกลายเป็นนักกีฬาเอ็กซ์ตรีมระดับโลกได้เลย

"เถ้าแก่ครับ ทางนี้ กระดานโต้คลื่นแผ่นนี้เป็นรุ่นลิมิเต็ดเลยนะ หาซื้อไม่ได้ง่ายๆ เลยครับ" จางเซียวส่ายื่นกระดานโต้คลื่นแผ่นหนึ่งให้ฉีเยว่

กระดานโต้คลื่นแผ่นนี้มีสีขาวดำสลับกัน ดูคล้ายกับรูปทรงของกระบี่ ดูแล้วสวยงามมาก ซึ่งฉีเยว่เองก็พอใจกับกระดานแผ่นนี้มากเช่นกัน

"ไปเถอะ ไปเล่นกันสักพัก"

ฉีเยว่เดินมุ่งหน้าไปทางริมทะเลทันที

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ชาวเน็ตต่างพากันประหลาดใจเล็กน้อย

"ฉีเกอ คุณโต้คลื่นเป็นด้วยเหรอ? ทำไมทำเป็นทุกอย่างเลย?"

"จะโชว์ฝีมืออีกแล้วเหรอ?"

"ไม่มั้ง ทักษะการโต้คลื่นก็มีด้วยเหรอ? ถ้าไม่เรียนสักสามเดือนนี่ยังยืนบนบอร์ดไม่ได้เลยนะ!"

"เขายังเหินเวหากระบี่บินได้เลยนะ พวกคุณยังจะสงสัยเรื่องโต้คลื่นอีกเหรอ?"

"เออจริงด้วย ลืมไปเลยว่าเขาเหินเวหากระบี่บินได้!"

ทัศนียภาพที่อ่าวริวเย่ว์นั้นงดงามมาก แต่ลมและคลื่นก็รุนแรงเช่นกัน บนท้องทะเลไกลออกไป ระลอกคลื่นชั้นแล้วชั้นเล่าโหมกระหน่ำเข้ามา

"ที่นี่คือสวรรค์ของนักโต้คลื่นครับ คนรักการโต้คลื่นหลายคนเลือกมาพักผ่อนที่นี่เป็นเวลานาน บางคนถึงกับย้ายมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่เลย"

"สมาชิกทีมโต้คลื่นทีมชาติก็ฝึกซ้อมกันอยู่ที่นี่เหมือนกัน"

"วันนี้คลื่นกำลังดีเลย ไปเล่นกันสักรอบ!" ฉีเยว่เริ่มมีอารมณ์สนุกขึ้นมา

เขาถอดเสื้อส่งให้จ้าวโหรวช่วยดูแล ส่วนเขานั้นอุ้มกระดานโต้คลื่นลงทะเลไป แล้วว่ายน้ำมุ่งหน้าไปตามระลอกคลื่น จางเซียวส่าเองก็ว่ายตามไปเช่นกัน

ทักษะการโต้คลื่นนี้ ฉีเยว่เคยสุ่มได้มาก่อน แต่ยังไม่เคยนำมาใช้จริง ครั้งนี้จึงเป็นโอกาสดีที่จะได้ใช้งาน ในเมื่อเขาบังคับกระบี่บินได้ดีขนาดนั้น การโต้คลื่นย่อมไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

ไม่นานนัก ฉีเยว่ก็ว่ายออกไปไกลจากชายฝั่งมากขึ้นเรื่อยๆ

จ้าวโหรวและหลินหร่านที่อยู่ริมฝั่งได้แต่มองดูอยู่ไกลๆ โดรนถ่ายภาพจากมุมสูง ทำให้มองเห็นภาพในมุมกว้าง ซึ่งชาวเน็ตต่างก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน ท้องทะเลสีครามและฝูงคนที่ลอยคอเล่นน้ำกันอยู่

ภาพนั้นดูสวยงามและผ่อนคลายยิ่งนัก

แต่หลังจากว่ายไปได้สักพัก คลื่นทะเลก็เริ่มรุนแรงขึ้น ฉีเยว่อุ้มกระดานโต้คลื่นไว้ ร่างกายของเขาขยับขึ้นลงตามระลอกคลื่น

รอบๆ ยังมีนักโต้คลื่นอีกหลายคน ทุกคนต่างเฝ้ารอคอยอยู่ในเกลียวคลื่น เพื่อรอให้คลื่นยักษ์โถมเข้ามา

ในตอนนั้นเอง ระลอกคลื่นขนาดใหญ่ก็พุ่งตรงมาจากที่ไกลๆ ราวกับกำแพงยักษ์ที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง

"มาแล้ว! มาแล้ว!"

"เช็ด! ทำไมครั้งนี้มันใหญ่ขนาดนี้!"

"ช่วยถ่ายรูปให้ที! ต้องถ่ายรูปนี้ไว้ให้ได้นะ!"

เหล่านักโต้คลื่นต่างพากันตะโกนด้วยความตื่นเต้น ฉีเยว่เองก็เริ่มตื่นเต้นเช่นกัน ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความยินดี

ชาวเน็ตที่เห็นภาพนี้ต่างพากันรู้สึกกังวลอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมองลงมาจากมุมสูง คลื่นยักษ์ลูกนี้ดูน่ากลัวจริงๆ ราวกับฝ่ามือขนาดยักษ์ที่กำลังฟาดลงมา

ทุกคนยังไม่ทันได้ตั้งตัว ระลอกคลื่นก็มาถึงตรงหน้าของฉีเยว่แล้ว ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่เขา

เห็นเพียงฉีเยว่หมอบอยู่บนกระดานโต้คลื่นแล้วใช้มือพายน้ำไปข้างหน้า เมื่อถึงตำแหน่งประมาณสองในสามของคลื่น เขาก็ลุกขึ้นยืนทันที

เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย สองเท้าเหยียบแน่นอยู่บนกระดานราวกับรากไม้ที่หยั่งลึก จากนั้นเขาก็เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วไปพร้อมกับกระดานตามแรงส่งของคลื่น

ทันใดนั้น ฉีเยว่ก็เชิดส่วนหน้าของกระดานขึ้น ใช้เอวและขาควบคุมให้ส่วนท้ายสะบัดไปมาติดต่อกันหลายครั้ง ในพริบตานั้น ละอองน้ำสีขาวก็กระจายออกมาจากใต้กระดานโต้คลื่น ราวกับดอกไม้ไฟที่กำลังเบ่งบาน นี่คือท่าทางลีลาที่เขาสร้างสรรค์ขึ้นมาเอง

"เช็ด เขาเริ่มเล่นท่ายากแล้ว!"

"โต้คลื่นเป็นจริงๆ ด้วย ผมบอกแล้วว่าเขาทำเป็นทุกอย่าง!"

"หล่อชะมัดเลย!"

"เท่ระเบิดไปเลย!"

ฉีเยว่ร่ายรำอยู่บนเกลียวคลื่น ท่วงท่าของเขาช่างคล่องแคล่วว่องไว เขาเคลื่อนที่ขึ้นลงอย่างชำนาญ ดูสง่างามและพริ้วไหว

นักโต้คลื่นหลายคนถูกคลื่นซัดจนตกลงไปในทะเลแล้ว พวกเขาต่างอุ้มกระดานโต้คลื่นลอยคอพลางมองดูฉีเยว่ที่กำลังโลดแล่นอยู่ในเกลียวคลื่น

"คนนี้ยอดฝีมือชัดๆ!"

"เล่นท่ายากขนาดนี้ได้เลยเหรอ มืออาชีพหรือเปล่าเนี่ย?"

"โครตโหด!"

ทุกคนต่างพากันอึ้ง ในตอนนั้นเอง ฉีเยว่เลือกจังหวะที่คลื่นกำลังพุ่งขึ้นสูง เมื่อถึงยอดคลื่น เขาก็กระโดดขึ้นพร้อมกับกระดานโต้คลื่น หมุนตัวกลางอากาศ 360 องศา ก่อนจะตกลงบนเกลียวคลื่นได้อย่างมั่นคง

นี่คือเทคนิคการโต้คลื่นขั้นสูง การหมุนตัว 360 องศากลางอากาศ!

คราวนี้เหล่านักโต้คลื่นรอบๆ ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ท่านี้ถ้าไม่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนาน ไม่มีทางทำออกมาได้แน่นอน

"เช็ด แอร์-360!"

"สุดยอดจริงๆ!"

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว มืออาชีพของจริง!"

"เท่เป็นบ้าเลย!"

สายตาของทุกคนต่างมารวมอยู่ที่ฉีเยว่ เหมือนกับที่ลานสเก็ตน้ำแข็งซึ่งมีคนมาเล่นกันเยอะแยะ แต่จู่ๆ ก็มีนักกีฬาสเก็ตลีลามืออาชีพปรากฏตัวออกมา เพียงแค่เห็นท่าทางก็รู้ว่าแตกต่างจากคนอื่นอย่างสิ้นเชิง

มันช่างน่ารื่นรมย์และแฝงไปด้วยความงามที่ทรงพลัง สวยงามจริงๆ!

ไม่นานนัก ระลอกคลื่นก็เริ่มเบาบางลง กระดานโต้คลื่นเริ่มขาดแรงส่งจนเริ่มทรงตัวได้ยาก ฉีเยว่จึงกระโดดลงน้ำอย่างนุ่มนวลก่อนจะโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมา

เขารู้สึกได้ถึงความเย็นสบายจากละอองน้ำ ในขณะนี้เขารู้สึกตื่นเต้นและสดชื่นเป็นที่สุด การโต้คลื่นมันให้ความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมจริงๆ มิน่าล่ะคนถึงได้ชอบกันนัก

ในขณะเดียวกันในห้องไลฟ์สด คอมเมนต์ไหลลื่นอย่างต่อเนื่อง ชาวเน็ตต่างพากันตะลึงในทักษะการโต้คลื่นของฉีเยว่ จนคอมเมนต์คำว่า 666 (สุดยอด) เต็มหน้าจอไปหมด

ใครจะไปคิดว่าเถ้าแก่ฉีจะมีทักษะแบบนี้ด้วย นอกจากจะโต้คลื่นเป็นแล้ว ยังเล่นเก่งขนาดนี้อีก สมแล้วที่เป็นคนมากความสามารถ และมากด้วยทรัพย์สินจริงๆ!

ฉีเยว่มองไปทางระลอกคลื่น ระลอกคลื่นเล็กๆ เขาไม่ค่อยสนใจนัก แต่ถ้าเจอคลื่นใหญ่เมื่อไหร่เขาจะพุ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

ในตอนนี้คลื่นที่ลูกใหญ่กว่าเดิมโถมเข้ามา นักโต้คลื่นคนอื่นต่างไม่กล้าเข้าไปท้าทาย แต่ฉีเยว่กลับพุ่งเข้าหาคลื่นยักษ์นั้นโดยตรง ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของทุกคน เขาถูกคลื่นยักษ์กลืนหายไป

หนึ่งวินาที สองวินาที...

"มองไม่เห็นฉีเกอแล้ว!"

"เขาถูกคลื่นกลืนไปแล้วเหรอ!"

"คลื่นใหญ่ขนาดนี้อันตรายนะ!"

ทันใดนั้น ร่างของเขาก็พุ่งออกมาจากคลื่นยักษ์พร้อมกับละอองน้ำสีขาวที่แตกกระจาย เสียงดังสนั่นราวกับเสียงระเบิดในหัวของผู้คน ทุกคนต่างพากันเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

ภาพนี้ช่างน่าทึ่งจริงๆ ทักษะการโต้คลื่นของฉีเยว่เหนือความคาดหมายไปไกลมาก! ห้องไลฟ์สดระเบิดอารมณ์กันออกมาทันที!

"โหดมาก! สุดยอด!"

"นี่ไม่ใช่แค่พอเป็นแล้วนะเนี่ย!"

"ระดับแนวหน้าแน่นอน แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"

"มากความสามารถ มากด้วยทรัพย์สินจริงๆ!"

เหล่านักท่องเที่ยวรอบข้างต่างพากันร้องอุทานไม่ขาดสาย ทุกคนต่างจ้องมองไปที่เกลียวคลื่น ราวกับกำลังชมการแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุด

ในวินาทีนี้ ฉีเยว่ดึงดูดสายตาของทุกคนไว้ได้อย่างสมบูรณ์ จนกระทั่งระลอกคลื่นสลายไป ฉีเยว่เล่นจนหนำใจแล้ว เขาก็ว่ายน้ำกลับเข้าฝั่งและลอยตัวอยู่อย่างเงียบๆ บนผิวน้ำ

เขาเปิดปุ่มเสียงบนนาฬิกาข้อมือ เพื่อให้โดรนเข้าสู่โหมดติดตามในระยะใกล้ "อ่าวริวเย่ว์สมกับเป็นสวรรค์ของนักโต้คลื่นจริงๆ ครับ คลื่นที่นี่ดีมาก"

"ถึงแม้ที่นี่จะเทียบกับซานย่าไม่ได้ แต่ถ้าใครชอบโต้คลื่นล่ะก็ ที่นี่คือที่ที่พลาดไม่ได้เลยครับ" เขายังไม่ลืมที่จะให้ความรู้แก่ทุกคน

ภายใต้แสงแดด ลายเส้นที่แผ่นหลังและท่อนแขนของฉีเยว่ดูสวยงามมาก มีกล้ามเนื้อที่ดูแข็งแรงแต่ไม่ดูหนาจนเกินไป ดูสมส่วนเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งผิวของเขายังค่อนข้างขาว ซึ่งแตกต่างจากคนที่มาเล่นริมทะเลเป็นประจำคนอื่นๆ

แฟนคลับสาวๆ ต่างพากันดูด้วยความสุขใจ นี่มันคือช่วงคืนกำไรให้คนดูชัดๆ! หลังจากโต้คลื่นเสร็จ จางเซียวส่ายังคงท้าทายคลื่นยักษ์อยู่ที่นั่นต่อไป เขาก็เก่งมากเช่นกัน และสร้างความทึ่งให้กับคนรักการโต้คลื่นรอบๆ ไม่น้อย

จ้าวโหรวและหลินหร่านนั่งอยู่ที่ร้านขายน้ำผลไม้ริมชายหาดพลางจิบน้ำมะนาวแช่เย็น มีผู้ชายใจกล้าสองสามคนเดินเข้ามาขอวีแชทอย่างสุภาพ หลินหร่านไม่สนใจแม้แต่น้อย ส่วนจ้าวโหรวก็ยิ้มและปฏิเสธอย่างมีมารยาท

การมาทะเลนี่มันสนุกจริงๆ

(จบแล้ว)