บทที่ 230 - เกี่ยวกับการเตรียมกิจกรรม [การบุกรุกของพรรคมาร]!

บทที่ 230 - เกี่ยวกับการเตรียมกิจกรรม [การบุกรุกของพรรคมาร]!

อากาศเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ

ที่นี่อากาศร้อนเร็วมาก และสภาพอากาศก็เปลี่ยนแปลงได้ทุกเมื่อ

ตอนนี้ในอุทยาน ผู้คนจะคึกคักในช่วงก่อนเที่ยง และหลังจากห้าถึงหกโมงเย็นเป็นต้นไป

ในช่วงเที่ยงวันคนจะน้อยลงหน่อย

โชคดีที่ตามจุดต่อคิวต่างๆ มีซุ้มบังแดดเพื่อคลายร้อน

นี่ยังไม่ถึงช่วงปิดเทอมฤดูร้อน จำนวนคนในอุทยานก็ถือว่ามหาศาลแล้ว

หากถึงช่วงปิดเทอมที่ทำเงินได้มากที่สุด ภาพเหตุการณ์ในอุทยานคงจินตนาการไม่ออกเลยทีเดียว

วันนี้ประจวบเหมาะเป็นวันที่อุทยานปิดทำการ ภายในอุทยานจึงไม่มีนักท่องเที่ยว มีเพียงพนักงานที่กำลังออกตรวจและซ่อมบำรุงอุปกรณ์ต่างๆ

ท่ามกลางความสงบที่หาได้ยาก ฉีเยว่จึงไปเดินเล่นที่ทุ่งหญ้าเขียวขจี

เขาพาเจ้าเหลืองและเจ้าเหล็กไปเดินเล่นด้วยกัน

ในตอนนั้นเอง สุนัขพันธุ์บอร์เดอร์คอลลี่สองตัววิ่งตรงมาหาฉีเยว่อย่างรวดเร็ว เมื่อมาถึงตรงหน้ามันก็ส่ายก้นส่ายหางอย่างร่าเริง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และแสดงท่าทางประจบประแจงอย่างชัดเจน

“พวกแกก็มาด้วยเหรอ”

ฉีเยว่ค่อนข้างชอบสุนัขสองตัวนี้ เขาหยิบเนื้อวัวอบแห้งสองชิ้นออกมาจากกระเป๋าแล้วป้อนให้พวกมัน

เจ้าเหลืองและเจ้าเหล็กเห็นภาพนี้เข้าก็เริ่มไม่พอใจ วิ่งเข้าไปคลุกวงในกับพวกบอร์เดอร์คอลลี่ทันที

พวกมันมักจะหยอกล้อกันแบบนี้บ่อยๆ และโชคดีที่มันเป็นแค่การขู่กันเบาๆ ไม่ได้มีการทำร้ายกันจริงๆ

ฉีเยว่จึงไม่เคยเข้าไปก้าวก่าย

ที่บริเวณทุ่งหญ้าเขียวขจี จูคุนพาสัตวบาลสองสามคนพาสัตว์ต่างๆ ออกมาเดินเล่น

อย่างเช่น กวางดาว อัลปาก้า หมูแคระ และม้าแคระ

เมื่อไม่มีนักท่องเที่ยว พวกมันก็กลายเป็นเจ้าของทุ่งหญ้าอย่างเต็มตัว

อยากจะวิ่งเล่นอย่างไรก็ได้ตามใจชอบ

การได้ออกมาเดินเล่นรอบหนึ่งแบบนี้ก็เป็นผลดีต่อสัตว์เหล่านี้ด้วย

ฉีเยว่ชอบบรรยากาศแบบนี้มาก

สัตว์เลี้ยงแสนน่ารักพวกนี้ดูผ่อนคลายและเป็นอิสระ

วันนี้เขาไม่มีธุระอะไร จึงมาพักผ่อนที่นี่

หลินหร่านและจ้าวโหรวก็เดินมาทางนี้เช่นกัน พวกเธอเตรียมตัวจะไปดูเป็ดที่ริมทะเลสาบ

เมื่อเห็นฉีเยว่ ทั้งสองคนก็ยิ้มแล้วเดินเข้ามาหา

แม้ฉีเยว่จะไม่สามารถบังคับให้พนักงานพิเศษทำอะไรได้ แต่ถ้าพนักงานเป็นฝ่ายริเริ่มเอง ก็ย่อมไม่มีปัญหา

ดังนั้นในช่วงนี้ ฉีเยว่จึงใช้เวลาร่วมกับพวกเธอได้อย่างสบายใจ

พวกเธอเป็นเด็กสาวที่ร่าเริงและสวยงาม อยู่ในวัยที่สดใสที่สุด

“เจ้านาย ออกมาเดินเล่นเหมือนกันเหรอคะ”

“พวกเรากะว่าจะถามอยู่พอดีว่าช่วงบ่ายคุณว่างไหม อยากจะไปหาอยู่พอดีเลยค่ะ”

จ้าวโหรวโบกมือให้ฉีเยว่พลางยิ้มอย่างมีความสุข

เวลายิ้มตาของเธอจะหยีลงจนเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ดูสวยและมีเสน่ห์มาก

“ช่วงบ่ายไม่มีธุระอะไรหรอก มากันเถอะ จะดูหนังหรือเล่นเกมก็ได้ทั้งนั้น”

ฉีเยว่ตอบกลับ

ในบ้านสองชั้นของฉีเยว่ นอกจากห้องนอน ห้องนั่งเล่น และห้องน้ำแล้ว ยังมีห้องเกมและห้องโฮมเธียเตอร์ด้วย

ในเมื่อตอนนี้ไม่ขาดแคลนเงิน บ้านก็ย่อมต้องตกแต่งให้ดี

ห้องโฮมเธียเตอร์ตกแต่งไว้อย่างสวยงาม มีหน้าจอขนาดใหญ่ เพดานประดับด้วยดวงดาวจำลอง ในเวลาว่างการได้ดูหนังที่นี่ก็สบายไม่น้อย

“ตกลงค่ะ งั้นช่วงบ่ายพวกเราจะเข้าไปหานะคะ”

จ้าวโหรวตอบตกลง

“ได้เลย อยากดูหนังเรื่องไหนบอกไว้ล่วงหน้าได้นะ”

ฉีเยว่พยักหน้า

เขาองไปที่จ้าวโหรว แล้วแบ่งปันทักษะยอดนักถ่ายภาพให้กับเธอ

จ้าวโหรวชอบถ่ายรูป มีทักษะติดตัวไว้บ้างก็ดี

ทั้งสองคนโบกมือลาฉีเยว่ แล้วเดินไปให้อาหารเป็ดที่ริมทะเลสาบต่อ

ส่วนฉีเยว่ก็เดินเข้าไปในทุ่งหญ้า ถือโอกาสตอนที่อากาศดีๆ ช่วยแปรงขนให้เจ้าไป๋หลงของเขา

ในฐานะที่เป็นม้าแข่งระดับท็อป ย่อมต้องใช้แปรงเฉพาะทางในการดูแลเส้นขน

นิสัยของม้านั้นค่อนข้างแปลก มันจำเจ้าของ และบางครั้งก็ดื้อรั้น

ต้องดีกับมันหน่อย มันถึงจะยอมเชื่อฟังฉีเยว่

หานหู่ที่เป็นสัตวบาลก็เดินมาทางนี้เช่นกัน

เขาแบกรับหน้าที่ในการดูแลสัตว์ต่างๆ ดังนั้นในช่วงเวลานี้เขาจึงมักจะปรากฏตัวอยู่ที่ทุ่งหญ้าเพื่อเฝ้าดูเหล่าสัตว์

เพื่อไม่ให้พวกมันถูกนกอินทรีโฉบไป

ชายหนุ่มจากแผนกประชาสัมพันธ์กำลังถ่ายทำวิดีโอเพื่อเตรียมอัปเดตเนื้อหาใหม่ๆ

ในช่วงที่ปิดทำการ พื้นที่ฝั่งภูเขาชิงเฟิงจะคึกคักเป็นพิเศษ ส่วนฝั่งเขาบั้นท้ายน้อยนั้นจะค่อนข้างผ่อนคลาย พวกพนักงานแสดงต่างก็พักผ่อนและไม่เปิดให้บริการ

ชีวิตช่างเรียบง่ายและผ่อนคลาย

จนกระทั่งเวลาประมาณสิบโมงเช้า พนักงานใหม่นามว่าไท่ซานก็มาถึงอุทยาน

เพราะฉีเยว่ได้สั่งการหยวนฟางไว้ล่วงหน้า ไท่ซานจึงติดต่อหาหยวนฟางก่อน

เมื่อจัดการเรื่องที่พักเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็มาหาฉีเยว่เพื่อรายงานตัว

มองจากที่ไกลๆ จะเห็นชายร่างยักษ์คนหนึ่งกำลังเดินตรงมาทางนี้

หยวนฟางที่เดินอยู่ข้างๆ ดูตัวเล็กลงไปถนัดตา

ไท่ซานช่างดูบึกบึนอย่างแท้จริง

รูปร่างและพรสวรรค์แบบนี้ถือเป็นอันดับต้นๆ ในวงการเพาะกายเลยทีเดียว

“สวัสดีครับเจ้านาย ผมมารายงานตัวครับ”

ไท่ซานมาถึงข้างกายฉีเยว่แล้วหัวเราะออกมาอย่างร่าเริง

“สวัสดี ยินดีต้อนรับ”

ฉีเยว่กล่าวต้อนรับ

ไท่ซานตัวสูงและบึกบึนมาก

ฉีเยว่กำลังคำนวณว่าจะจัดตำแหน่งงานอะไรให้เขาดี

“คุณพอจะรู้จักอุทยานสำนักชิงอวิ๋นบ้างไหม รูปร่างแบบคุณเหมาะที่จะเป็นนักแสดงเฉพาะทางมากเลยนะ”

“ลองดูว่าอยากเป็นศิษย์เอกของสำนัก หรืออยากจะเป็นเจ้าลัทธิของพรรคมาร”

ฉีเยว่เอ่ยถาม

“ก็ต้องเป็นเจ้าลัทธิพรรคมารอยู่แล้วสิครับ เป็นศิษย์เอกมันจะไปสนุกอะไร!”

ไท่ซานตอบกลับทันที แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“แน่ใจนะ? ช่วงนี้ผมกำลังเตรียมจะเปิดโซนสิ่งก่อสร้างในธีมพรรคมารอยู่พอดี ถ้าคุณตกลง ผมก็จะจัดวางภาพลักษณ์ของคุณไปทางพรรคมารเลยนะ”

“ผมยังกะว่าจะจัดโชว์การต่อสู้ระหว่างสำนักด้วย”

“ให้ผมในฐานะเจ้าสำนักชิงอวิ๋น ต่อสู้กับเจ้าลัทธิพรรคมาร”

ฉีเยว่เห็นท่าทางของเขาจึงเสนอขึ้น

“ไม่มีปัญหาเลยครับเจ้านาย! แบบนั้นยิ่งดีเลย!”

“มันไม่เข้าทางพอดีเลยเหรอครับ?”

“ผมจะเป็นพรรคมารเอง!”

ไท่ซานตอบตกลงอย่างรวดเร็ว

“ดี งั้นไปหาจางก่วนที่เป็นหัวหน้าคนงานของสำนักชิงอวิ๋นก่อน ให้เขาสั่งตัดชุดให้คุณ ชุดเกราะโทนสีดำน่าจะดีที่สุด!”

“แล้วถ้ามีเวลาว่าง เราค่อยมาซ้อมคิวบู๊กัน”

“ตอนนั้นต้องมีการแสดงสดด้วย”

ฉีเยว่สั่งการ

“รับทราบครับ ฟังคำสั่งเจ้านาย!”

ไท่ซานหัวเราะออกมาอย่างเต็มที่

ทันทีที่ไท่ซานปรากฏตัว สัตว์ตัวเล็กตัวน้อยต่างก็พากันวิ่งหนีไปไกล ไม่กล้าเข้าใกล้

คงเป็นเพราะรูปร่างของเขาดูน่ากลัวเกินไป

หานหู่ที่เป็นสัตวบาลเห็นคนที่มีรูปร่างบึกบึนกว่าเขามากก็รู้สึกประหลาดใจ

เขารู้สึกว่านี่คือคนที่มีแววจะมาเป็นคนเลี้ยงเสือได้ดีมาก รูปร่างแบบนี้ต้องข่มเสือได้แน่นอน

วันนี้ช่างคึกคักและน่าสนใจจริงๆ

ไท่ซานเข้าทำงานสำเร็จ

แผนการขั้นต่อไปสำหรับกิจกรรม [การบุกรุกของพรรคมาร] ของฉีเยว่ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

ช่วงนี้กำลังบุกเบิกพื้นที่ใหม่เพื่อเตรียมกิจกรรมใหม่

นั่นคือการพัฒนาป่าหลังเขาทางฝั่งทิศตะวันออกของเขาบั้นท้ายน้อย ซึ่งมีโพรงถ้ำตามธรรมชาติอยู่

รอบๆ โพรงถ้ำมีการสร้างอาคารหอคอยในโทนสีดำ เพื่อใช้เป็นที่รวมตัวของพรรคมาร

สถานที่แห่งนี้ย่อมไม่ได้มีเพียงแค่อาคารไม่กี่หลังเท่านั้น แน่นอนว่าต้องมีการออกแบบสิ่งที่น่าสนุกไว้ด้วย

ความคิดของฉีเยว่คือการจัดโครงการถ่ายภาพในธีมสำรวจสุสาน

โครงการแบบนี้ที่อื่นเขาก็มีกันแล้ว

อธิบายง่ายๆ คือการสวมสายรัดนิรภัยแล้วโรยตัวลงมาจากพื้นดิน

ใต้ดินจะมีรูปปั้นพระพุทธรูปครึ่งตัวขนาดมหึมาอยู่

จากนั้นให้นักท่องเที่ยวลอยตัวอยู่กลางอากาศ เพื่อถ่ายรูปคู่กับรูปปั้นพระพุทธรูปใต้ดิน

ให้ความรู้สึกเหมือนในนิยายบันทึกจอมโจรแห่งสุสานที่ต้องลงไปในสุสานโบราณ

เพราะเป็นการถ่ายทำจากสถานที่จริง ภาพที่ได้จึงออกมาดูน่าทึ่งมาก

สามารถเอาไปโพสต์โชว์ในโซเชียลได้

สำหรับคนกลุ่มใหญ่แล้ว การท่องเที่ยวก็เพื่อเอาไปโพสต์โชว์นี่แหละ

ขอแค่โพสต์ออกมาดูดี พวกเขาก็มีความสุขแล้ว

ดังนั้นโครงการถ่ายภาพแบบนี้จึงมักจะได้รับความนิยมมาก

ขณะนี้พื้นที่ใต้ดินยังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง

รูปปั้นพระพุทธรูปยักษ์ยังอยู่ในขั้นตอนการแกะสลัก

ตามความคืบหน้าปัจจุบัน คาดว่าอีกประมาณครึ่งเดือนก็น่าจะเสร็จสมบูรณ์

ในช่วงเวลานี้ เขาตั้งใจจะซ้อมบทกับไท่ซาน

คนสองคนต้องผ่านการต่อสู้กัน และแน่นอนว่าสุดท้ายต้องเป็นเขาที่เป็นเจ้าสำนักชิงอวิ๋น จัดการกับเจ้าลัทธิพรรคมารลงได้

อาวุธที่ฉีเยว่เตรียมไว้ให้ไท่ซาน ก็คือ [ง้าววงเดือนฟางเทียน] ที่เขาจับฉลากได้ครั้งก่อน

ส่วนอาวุธที่เขาเลือกใช้เองก็คือ [กระบี่ยวนหง]

อาวุธเหล่านี้ไม่ได้เปิดคม แต่รูปลักษณ์นั้นงดงามและประณีตมาก

ถ้าได้ลองประลองกันดู ก็น่าจะเข้าท่าไม่น้อย

แน่นอนว่าคิวบู๊จะทำแบบขอไปทีไม่ได้ ไม่อย่างนั้นมันจะกลายเป็นการต่อสู้ที่ดูหลอกตาเกินไป ต้องมีการออกแบบให้ดีและมีเทคนิคประกอบการแสดง

อุทยานในปัจจุบันมีการพัฒนาที่ดีมาก กระแสความนิยมพุ่งสูงขึ้น ย่อมต้องเพิ่มความคิดสร้างสรรค์เข้าไปให้มากขึ้น

ในเมื่อเป็นอุทยานที่เติบโตมาจากการสร้างจุดชมวิวตามธีมต่างๆ การที่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับ 5A ได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย และหากต้องการยืนหยัดให้มั่นคง ก็ยังคงต้องเดินหน้าต่อไปอีกไกล

นอกจากนี้ การออกแบบของฉีเยว่คือ กิจกรรมนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่การแสดงเท่านั้น แต่จะเปิดโอกาสให้นักท่องเที่ยวได้มีส่วนร่วมด้วย

ถึงตอนนั้นจะมีการปล่อยภารกิจใหม่ๆ ออกมาอีก

อุทยานภูเขาชิงเฟิงกำลังจะเข้าสู่ความคึกคักครั้งใหม่ และในครั้งนี้ ย่อมจะได้รับการตอบรับที่ดีจากทุกคนอย่างแน่นอน

ชีวิตของฉีเยว่ยังคงดำเนินไปอย่างผ่อนคลาย

ช่วงบ่ายที่ไม่มีธุระอะไร เขาก็ใช้เวลาพักผ่อนอยู่ในบ้านสองชั้นของตัวเอง

สำหรับเขาในตอนนี้ ไม่ได้ขาดแคลนอะไรเลยจริงๆ เพียงแค่อยากจะทำให้ความฝันของเขาเดินไปให้ไกลกว่าเดิม

เพื่อสร้างอุทยานที่ดียิ่งขึ้นไปอีก

(จบแล้ว)