บทที่ 23 - การเลือกรางวัลจากกล่องสมบัติความพึงพอใจ!

บทที่ 23 - การเลือกรางวัลจากกล่องสมบัติความพึงพอใจ!

หลังจากจัดกิจกรรมติดต่อกันสองครั้ง ปริมาณนักท่องเที่ยวของอุทยานภูเขาชิงเฟิงก็เริ่มดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

บวกกับการที่ฉีเยว่ได้สร้างโซนสวนสัตว์ลูบคลำขึ้นมาอย่างเหมาะสม จึงดึงดูดกลุ่มพ่อแม่ที่พาลูกหลานมาเที่ยวเล่นได้เป็นจำนวนมาก

เด็กๆ ต่างพากันชื่นชอบสวนสัตว์แห่งนี้เป็นพิเศษ

พวกเขามักจะรบเร้าให้พ่อแม่ซื้อผักสดมาป้อนสัตว์อยู่เสมอ

พวกลูกวัวลูกแกะต่างก็มีนิสัยที่อ่อนโยนมาก เมื่อเห็นใครถือผักเดินเข้ามา พวกมันจะเดินเข้าไปหาเพื่อรอรับอาหารด้วยตัวเอง

เหล่าผู้ปกครองเมื่อได้เห็นลูกๆ ยื่นมือออกไปป้อนผักให้ลูกวัวลูกแกะด้วยความไร้เดียงสา ต่างก็มีความสุขไปด้วย

ดังนั้น เมื่อผ่านพ้นช่วงสุดสัปดาห์ไปพร้อมกับนักท่องเที่ยวที่หนาตา ฉีเยว่จึงสะสมกล่องสมบัติความพึงพอใจมาได้ถึงสองกล่อง

"เงินของเด็กๆ นี่หาได้ง่ายที่สุดจริงๆ"

"พ่อแม่เพื่อลูกแล้ว ยอมควักกระเป๋าจ่ายเสมอ"

"แถมใบผักก็ราคาไม่แพง ยอดขายเลยดีมาก"

เมื่อสิ้นสุดวันหยุดสุดสัปดาห์ ฉีเยว่มองดูยอดขายจากโซนสวนสัตว์ลูบคลำด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง

สถานการณ์การบริหารจัดการในตอนนี้ดีกว่าเมื่อก่อนมากนัก

แม้จะไม่มีกิจกรรมใหญ่ แต่ปริมาณนักท่องเที่ยวในช่วงสุดสัปดาห์ก็สามารถทะลุ 400 คนได้ ซึ่งถือว่ายอดเยี่ยมมาก

ฉีเยว่มองไปที่กล่องสมบัติที่เก็บไว้ในระบบ แล้วกดเลือกใช้งานทันที

ถึงเวลาที่จะได้รับรางวัลอีกครั้งแล้ว

【โฮสต์เปิดกล่องสมบัติความพึงพอใจ ได้รับรางวัลแบบสุ่ม】

【โปรดเลือกรางวัลที่ต้องการ:】

【1. รถจักรยานยนต์สมรรถนะสูง 1 คัน】

【2. ฝูงแมลงกุดจี่ที่มีความสามารถในการจัดการมูลสัตว์อย่างดีเยี่ยม】

【3. คันเบ็ดราคาแพง 1 คัน】

เมื่อฉีเยว่เปิดกล่องสมบัติใบแรก รางวัลสามอย่างก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

อย่างไรก็ตาม เขาสามารถเลือกรางวัลได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น

"มีตั้งสามทางเลือก กล่องสมบัติความพึงพอใจนี่ดีจริงๆ!"

ฉีเยว่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาพิจารณาเพียงครู่เดียวโดยแทบไม่ต้องลังเล และเลือกรางวัลที่สองทันที:

ฝูงแมลงกุดจี่ที่มีความสามารถในการจัดการมูลสัตว์

เหตุผลไม่มีอะไรซับซ้อน เพราะแมลงกุดจี่มีความสำคัญต่อระบบนิเวศของสวนสัตว์ลูบคลำอย่างมาก

จะเรียกพวกมันว่าเป็นสุดยอดพนักงานทำความสะอาดมูลสัตว์ที่แข็งแกร่งที่สุดก็คงไม่เกินไปนัก

ส่วนรถจักรยานยนต์หรือคันเบ็ดนั้น เขาสามารถหาเงินซื้อเองได้ แต่แมลงกุดจี่ที่มีความสามารถระดับนี้นั้นหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

"รางวัลนี้ดีจริงๆ กำลังคิดอยู่เลยว่าจะจัดการเรื่องสุขอนามัยของสวนสัตว์ยังไง แมลงกุดจี่ก็มาพอดี"

"ขยะที่นักท่องเที่ยวสร้างขึ้นนั้นเก็บกวาดได้ง่าย"

"แต่พวกสัตว์ตัวน้อยผลิตมูลออกมาทุกวัน ซึ่งอาจทำให้ทุ่งหญ้าดูไม่สะอาดตา"

"ถ้าเด็กๆ หรือพ่อแม่มาเห็นเข้า ก็อาจจะส่งผลเสียต่อความประทับใจที่มีต่ออุทยานได้"

"ไม่นึกเลยว่ารางวัลนี้จะเข้าทีขนาดนี้"

ฉีเยว่หัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ

รางวัลนี้มาได้ทันเวลาพอดี

แมลงกุดจี่ในประเทศเรานั้นถือว่าเก่งมาก

อย่างในยุโรปที่มีฟาร์มปศุสัตว์ขนาดใหญ่และมีมูลสัตว์จำนวนมหาศาล พวกเขาเคยนำเข้าแมลงกุดจี่จากหลายประเทศเพื่อมาจัดการ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จนกระทั่งได้นำเข้าแมลงกุดจี่จากจีน ถึงได้พบว่าพวกมันมีความสามารถในการจัดการมูลสัตว์ที่ยอดเยี่ยมมาก นั่นเป็นเพราะพวกมันจะปั้นมูลให้เป็นทรงกลม ทำให้สามารถกลิ้งไปได้อย่างรวดเร็ว

ส่งผลให้การทำความสะอาดมูลสัตว์เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

และรางวัลที่ฉีเยว่ได้รับนั้น เป็นสายพันธุ์ใหม่ที่ถูกปรับปรุงให้ดีขึ้นไปอีกจากสายพันธุ์เดิม

มีความสามารถในการจัดการมูลสัตว์ที่แข็งแกร่งกว่าเดิมมาก

คาดว่ามูลที่ถูกผลิตออกมาในวันนี้ พอถึงพรุ่งนี้เช้าก็จะหายวับไปกับตา ราวกับว่าพวกมันแย่งกันทำงานเลยทีเดียว

ฉีเยว่รู้สึกยินดีมากที่สามารถแก้ปัญหาใหญ่ได้อีกเรื่องหนึ่ง

ด้วยเหตุนี้ สวนสัตว์ลูบคลำของเขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องกลิ่นหรือความสกปรกจากมูลสัตว์อีกต่อไป

จากนั้น ฉีเยว่ก็เปิดกล่องสมบัติใบที่สองต่อทันที

【โฮสต์เปิดกล่องสมบัติความพึงพอใจ ได้รับรางวัลแบบสุ่ม】

【โปรดเลือกรางวัลที่ต้องการ:】

【1. หมูสามชั้นเกรดพรีเมียมที่มีมันแทรกพอดี 5 ชั่ง】

【2. เหล้าหมักจากธัญพืชรสเลิศ 5 ชั่ง】

【3. ข้าวสารคุณภาพเยี่ยมที่มีกลิ่นหอมฟุ้ง 10 ชั่ง】

เป็นรางวัลสามอย่างอีกแล้ว

คราวนี้ฉีเยว่เริ่มลังเลอยู่พักหนึ่ง

หมูสามชั้นฟังก็น่ากิน แต่ข้าวสารก็เป็นทางเลือกที่ดี

รางวัลรอบนี้ทำให้เขาลำบากใจในการเลือกจริงๆ

แต่นี่ก็ถือว่าเป็นความลำบากใจที่มีความสุข

"เอาหมูสามชั้นแล้วกัน เรื่องกินเรื่องใหญ่"

"อยากจะลองชิมดูเหมือนกันว่าหมูสามชั้นเกรดพรีเมียมจะอร่อยขนาดไหน"

สุดท้ายฉีเยว่ก็เลือกหมูสามชั้น

ประจวบเหมาะกับที่เขาได้รับทักษะเชี่ยวชาญการประกอบอาหารมา ทำให้ความสามารถในการทำอาหารของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ในช่วงวันธรรมดาที่ไม่มีงานยุ่ง เขาก็เลยหันมาศึกษาวิจัยเมนูเด็ดๆ เสียหน่อย

เมื่อได้รับรางวัลมาแล้ว ในเย็นวันนั้น ฉีเยว่ก็เริ่มลงมือทำอาหารในห้องครัวที่เรือนเล็กของเขา

เขาหั่นหมูสามชั้นเป็นชิ้นๆ นำไปต้มเพื่อไล่ฟองเลือดออก จากนั้นก็นำลงไปผัดกับน้ำตาลกรวดจนได้สีสวยงาม แล้วจึงใส่เครื่องเทศลงไปผัดให้หอม

หลังจากผัดจนได้ที่แล้ว เขาก็เติมน้ำร้อนตามด้วยเครื่องปรุงรสต่างๆ แล้วเริ่มเคี่ยวด้วยไฟอ่อนอย่างช้าๆ

ต้องยอมรับว่าพอมีทักษะเชี่ยวชาญการประกอบอาหารแล้ว ทุกขั้นตอนดูจะคล่องแคล่วไปหมด จะใส่เครื่องปรุงเท่าไหร่ หรือต้องเคี่ยวนานแค่ไหน เขาก็สามารถตัดสินใจได้อย่างแม่นยำ

ไม่นานนัก หมูสามชั้นน้ำแดงที่มีสีสันน่ารับประทาน ราดด้วยน้ำซอสที่เข้มข้นก็เสร็จเรียบร้อย

เมื่อมองดูใกล้ๆ หมูแต่ละชิ้นเป็นมันเงาวาว ส่วนที่เป็นมันดูใสราวกับคริสตัล ส่วนเนื้อแดงก็ดูแน่นและเห็นลายเนื้อชัดเจน

หน้าตาน่ากินสุดๆ!

สมกับเป็นผลงานจากทักษะเชี่ยวชาญการประกอบอาหาร ฝีมือทำอาหารนี้ไม่มีที่ติเลยจริงๆ

หลังจากนั้น ฉีเยว่ก็ใช้ตะเกียบคีบหมูสามชั้นน้ำแดงขึ้นมาชิมหนึ่งชิ้น

เพียงคำเดียว ฉีเยว่ก็รู้สึกอิ่มเอมใจอย่างที่สุด

ทันทีที่เข้าปาก กลิ่นหอมของเนื้อก็อบอวลไปทั่วทั้งปาก เมื่อเคี้ยวเบาๆ เส้นใยของเนื้อก็ขาดออกจากกันอย่างง่ายดาย น้ำซอสที่เข้มข้นไหลซึมออกมาเต็มคำ

หมูสามชั้นน้ำแดงที่เพิ่งขึ้นจากเตานี้มีน้ำซอสที่ชุ่มฉ่ำมาก เมื่อเคี้ยวแล้วเนื้อก็นุ่มหอม รสชาติซึมลึกผสานกับความกลมกล่อมที่วนเวียนอยู่ในปาก

คำเดียวเท่านั้น ก็รู้สึกสดชื่นไปทั้งตัว

"อืม!"

"ยอดเยี่ยมไปเลย!"

ฉีเยว่รู้สึกพึงพอใจกับหมูสามชั้นน้ำแดงจานนี้เป็นพิเศษ

ในขณะนั้นเอง เจ้าเหลืองก็นั่งรออยู่ที่หน้าประตูห้องครัว มันชะโงกหัวมองเข้ามาข้างในด้วยสายตาละห้อย

สมกับเป็นสุนัขบ้านที่ได้รับการสั่งสอนมาดี มันรู้ดีว่าไม่ควรเข้าไปข้างในตัวบ้าน จึงทำได้เพียงรออยู่ข้างนอกอย่างเรียบร้อย

แถมถ้าเจ้าของคีบให้จากตะเกียบมันก็จะไม่กิน มันจะรอให้คนโยนให้หรือวางลงในจานของมันก่อนถึงจะยอมกิน

เจ้าตัวเล็กที่อยู่หน้าประตูได้กลิ่นหอมของเนื้อ หางของมันส่ายไปมาจนแทบจะบินได้!

มันจ้องมองด้วยความหวังอย่างเต็มเปี่ยม

เมื่อฉีเยว่เห็นเจ้าเหลือง เขาก็หาชามมาใบหนึ่ง คีบหมูสามชั้นน้ำแดงให้หลายชิ้น แล้วเดินออกไปเทลงในชามข้าวของมัน

"เจ้าเหลือง แกนี่โชคดีจริงๆ นะ"

ฉีเยว่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

สุนัขสีเหลืองตัวนี้ฉลาดและมีพลังงานล้นเหลือมาก

ถ้าเลี้ยงจนโตขึ้นมา ต้องเป็นสุนัขที่เก่งแน่นอน

จากนั้น ฉีเยว่ก็กลับเข้าไปในห้องครัวเพื่อดื่มด่ำกับอาหารเลิศรสที่เขาปรุงด้วยมือตัวเอง

ตั้งแต่มีระบบเข้ามา ความกดดันก็ลดลงไปมาก ชีวิตเริ่มมีความสุนทรีย์และผ่อนคลายมากขึ้น

แน่นอนว่างานที่ต้องทำก็ยังคงต้องทำต่อไป

เพราะระบบนี้เป็นประเภท "ยิ่งทำยิ่งได้" ไม่ใช่แบบที่นอนรอนับเงินเฉยๆ

ฉีเยว่เป็นคนที่มีความทะเยอทะยานในการทำงานสูง เขามีแรงผลักดันที่จะสร้างอุทยานแห่งนี้ให้ดีที่สุด

ในตอนแรกที่รัฐบาลบอกว่าจะมีการสนับสนุนนโยบายพร้อมกับมีเงินทุนจากภายนอกมาช่วย เขาคิดว่าแค่ครอบครัวออกเงินส่วนหนึ่งและกู้เงินอีกนิดหน่อยก็น่าจะสร้างอุทยานให้สำเร็จได้

ใครจะไปคิดว่าพอที่บ้านควักเงินซื้อภูเขาและที่ดินเสร็จ รัฐบาลก็เปลี่ยนชุด นโยบายก็เปลี่ยนตามกะทันหัน

ทั้งการลงทุนและนโยบายช่วยเหลือหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงพวกเขาที่ต้องดิ้นรนกันเอง

แต่อาจจะเป็นโชคในเคราะห์ หลังจากที่ฉีเยว่เข้ามารับช่วงต่อ ที่นี่กลับเริ่มมีความสดใสและมีชีวิตชีวาขึ้นมาจริงๆ

หลังจากอิ่มอร่อยกับหมูสามชั้นน้ำแดงแล้ว เขาก็ยังต้องไปปล่อยแมลงกุดจี่ที่สวนสัตว์ลูบคลำด้วย

พวกมันสำคัญต่อที่นี่มาก

เพียงแต่ด้วยรูปลักษณ์และสายพันธุ์ของพวกมัน ฉีเยว่เลยไม่ได้มีความคิดที่จะชื่นชอบพวกมันเป็นการส่วนตัว

เขาแค่หวังว่าพวกมันจะก้มหน้าก้มตาปั้นก้อนมูลไปเงียบๆ ก็พอแล้ว

(จบแล้ว)