บทที่ 60 กวาดล้างสิ้นซาก

หัวหน้าทีมหญิงและพรรคพวกทั้งสี่ดูเหมือนถูกแรงฉุดกระชากที่มองไม่เห็นดึงขึ้นไปบนเวที

"ย่าห์! รับนี่ไป!"

วิญญาณตัวโกงฝ่ายบู๊หน้าดำคำรามลั่นพลางตวัดง้าวในมือเข้าใส่

ทั้งสี่คนรีบหลบพัลวัน

ทว่าเมื่ออยู่ในรัศมีของเวทีงิ้วการเคลื่อนไหวของพวกเขากลับช้าลงอย่างมากเด็กหนุ่มคนหนึ่งหลบไม่พ้นถูกฟันจนแขนขาดกระเด็น

"เช็ดเข้! เพิ่มบทอีก! จัดหนักๆ!"

หลินโม่ที่นั่งอยู่บนม้านั่งข้างล่างตะโกนเชียร์อย่างตื่นเต้น "ซัดกันเลย! ใส่กันให้ยับ!"

"ทำไมมันไม่โดนดึงขึ้นมาบนเวทีวะ!"

หัวหน้าทีมหญิงจ้องหลินโม่ที่กำลังดูงิ้วอย่างสนุกสนานด้วยความโกรธแค้น

ทันใดนั้นเธอก็สังเกตเห็นว่าทั้งสามคนเอาทิชชู่เปียกอุดหูไว้จนมิด

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับแต้มทำลายการป้องกัน 40 แต้ม!]

"บ้าเอ๊ย! ไอ้สามคนนั้นไม่ได้โดนวิญญาณป่าพรรณพฤกษ์บงการพวกเราโดนหลอก!"

หัวหน้าทีมหญิงเดือดจัด

พอมองหลินโม่ที่กำลังดูพวกเธอเป็นตัวตลกเธอก็อยากจะพุ่งลงไปฉีกร่างหมอนั่นให้เป็นชิ้นๆเสียเดี๋ยวนี้!

"อย่ามัวแต่ยืนบื้อ! อัญเชิญวิญญาณออกมาแล้วหาทางหนีออกจากเวทีนี่ซะ!"

หัวหน้าทีมหญิงออกคำสั่ง

เธออัญเชิญวิญญาณหัวขาดออกมาเป็นตนแรก

พลางสั่งการวิญญาณหิวโซและวิญญาณป่าพรรณพฤกษ์ให้พุ่งเข้าใส่ตัวโกงฝ่ายบู๊

ฮั่วคุนและสมาชิกชายอีกสองคนก็อัญเชิญออกมาพร้อมกันทั้งวิญญาณพยาบาทวิญญาณพันผ้าพันแผลวิญญาณหิวโซแม้แต่วิญญาณหมอที่เป็นสายฮีลก็ยังถูกเรียกออกมาเพื่อหาทางรอด

พริบตานั้นวิญญาณหกตนรุมล้อมตัวโกงฝ่ายบู๊และระเบิดทักษะเข้าใส่อย่างไม่ยั้ง

แม้บนเวทีวิญญาณในสัญญาจะเคลื่อนไหวช้าลงแต่ด้วยจำนวนที่มากกว่าทำให้ตัวโกงฝ่ายบู๊เริ่มเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

"รุมนี่หว่า! ขี้โกงชัดๆ!"

"แน่จริงก็สู้กันตัวต่อตัวดิ!"

หลินโม่ที่ดูอยู่ข้างล่างตะโกนประท้วงอย่างออกรส

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับแต้มทำลายการป้องกัน 80 แต้ม!]

คนบนเวทีทั้งสี่ที่กำลังประคองสติบงการวิญญาณต่างพากันถลึงตาใส่หลินโม่

แกน่ะเป็นแค่คนดูงิ้วไม่ใช่หรือไง?!

"ยัยผีตัวเอกหญิงนั่นน่ะทำอะไรอยู่! ไปช่วยพวกรถถังนั่นสิ!"

หลินโม่โบกไม้โบกมือสั่งการมั่วซั่ว

จังหวะนั้นวิญญาณตัวเอกหญิงที่ร้องงิ้วอยู่จู่ๆก็เปลี่ยนโทนเสียงไอวิญญาณมหาศาลพุ่งเข้าสู่ร่างของตัวโกงฝ่ายบู๊ไม่ขาดสาย

ตัวโกงฝ่ายบู๊ที่กำลังจะต้านไม่ไหวพลันฮึดสู้ขึ้นมาควงง้าวฟันด้วยพลังที่เหนือกว่าเดิมหลายเท่า

วิญญาณในสัญญาทั้งหกตนถูกตีจนถอยร่น

ต่อให้หัวหน้าทีมหญิงและพรรคพวกจะพยายามสลับกันใช้ทักษะแค่ไหนก็ไม่อาจกดดันตัวโกงฝ่ายบู๊ได้โดยสิ้นเชิง

ถึงแม้ตัวโกงฝ่ายบู๊จะเสียท่าไปชั่วครู่แต่เขาก็จะกลับมาแข็งแกร่งใหม่ได้ด้วยการบัฟของวิญญาณตัวเอกหญิงดุจแมลงสาบที่ฆ่าไม่ตาย

"วิญญาณตัวเอกหญิงนี่เป็นสายบงการและสนับสนุนชัดๆพลังการซัพพอร์ตสุดยอดมาก!"

ดวงตาหลินโม่เป็นประกาย

นอกจากท่าดูดวิญญาณและท่าสโลว์จากการร้องงิ้วแล้วแค่การบัฟให้ตัวโกงฝ่ายบู๊ก็ถือว่าเป็นสุดยอดตัวซัพพอร์ตแล้ว!

คิดได้ดังนั้นหลินโม่ก็เริ่มวางแผนจะจับผีสองตนนี้มาเป็นวิญญาณในสัญญาของตนเอง

เพราะในตอนนี้เขายังไม่มีวิญญาณสายสนับสนุนหรือสายฮีลเลยสักตนเดียว!

แถมโควตาสัญญาที่เขาแลกมาคราวก่อนยังว่างอยู่สองที่พอดีจะมัวรออะไรอยู่ล่ะ!

ในตอนนั้นตัวโกงฝ่ายบู๊บนเวทียิ่งสู้ยิ่งแกร่งเขาใช้ท่า "ผีน้อยเข็นโม่" ตวัดง้าวตัดเอวตัดหัววิญญาณพยาบาทไปตนหนึ่ง

ปัง!

วิญญาณป่าพรรณพฤกษ์พุ่งกระแทกเข้าหาตัวโกงฝ่ายบู๊อย่างบ้าคลั่ง

ตัวโกงฝ่ายบู๊เก็บง้าวเข้าฝักอย่างว่องไวและในจังหวะที่วิญญาณป่าพรรณพฤกษ์จะถึงตัวเขาก็ใช้ท่า "นางนวลตีลังกา" กระโดดหลบไปได้อย่างง่ายดาย

วิญญาณป่าพรรณพฤกษ์เบรกไม่ทันพุ่งชนวิญญาณพันผ้าพันแผลจนล้มระเนระนาด

"ท่าสวย! เทคนิคยอดเยี่ยม!"

หลินโม่ตะโกนตบมืออย่างกระตือรือร้น

เสียดายที่นี่ไม่มีเมล็ดแตงโมไม่อย่างนั้นการดูงิ้วไปแทะไปคงจะฟินกว่านี้เยอะ

"เลิกตีไอ้หน้าดำนั่นได้แล้ว! รุมโจมตีตัวเอกหญิงนั่นสิ! ฆ่ายัยนั่นได้เราถึงจะหลุดจากการบงการ!"

หัวหน้าทีมหญิงหอบหายใจอย่างหนัก

"ตกลง!" ฮั่วคุนรับคำ

เขาบงการวิญญาณหิวโซให้เลี่ยงตัวโกงฝ่ายบู๊แล้วพุ่งเข้าหาตัวเอกหญิงโดยตรง

"จะหนีไปไหน!"

ตัวโกงฝ่ายบู๊เร็วกว่านั้นเขาโผล่มาดักหน้าตัวเอกหญิงในชั่วพริบตา

เขาใช้มีดสั้นแทงทะลุคอหอยของวิญญาณหิวโซ

จากนั้นตัวโกงฝ่ายบู๊ก็หมุนตัวอย่างรวดเร็วมีดในมือหมุนวนดุจพายุ

ชายผ้าชุดงิ้วสะบัดพริ้วงดงามในขณะที่คมมีดจ้วงใส่ร่างวิญญาณหิวโซอย่างหนักหน่วงสามครั้งซ้อน

วิญญาณหิวโซสลายกลายเป็นลูกปัดวิญญาณไปทันที

เมื่อวิญญาณในสัญญาดับสูญฮั่วคุนก็โดนสะท้อนกลับเขากุมหน้าอกด้วยความเจ็บปวดเจียนตาย

สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหวทรุดตัวลง

ใบหน้าของเขากระแทกพื้นอย่างแรงทำให้เขามองเห็นหลินโม่ที่กำลังเชียร์อยู่ข้างล่างเวทีพอดี

ในใจของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง!

เขาเคยคิดจะให้พวกหลินโม่เป็นหน่วยกล้าตายแต่หลินโม่กลับซ้อนแผนทำให้พวกเขากลายเป็นตัวตายตัวแทนเสียเอง

ความแค้นและความขมขื่นแล่นริ้วขึ้นมาก่อนที่คมง้าวของตัวโกงฝ่ายบู๊จะฟันฉับจนหัวเขาหลุดออกจากบ่า

ตอนนี้บนเวทีเหลือเพียงหัวหน้าทีมหญิงคนเดียวเท่านั้น

สมาชิกคนอื่นไม่ตายก็ปางตายวิญญาณในสัญญาของพวกเขานอนระเนระนาดอยู่บนพื้นบ้างก็โชกเลือดบ้างก็สลายเป็นลูกปัดไปแล้ว

"หึหึหึ!"

ตัวโกงฝ่ายบู๊แสยะยิ้มอำมหิตค่อยๆเดินลากง้าวที่โชกเลือดเข้าไปหาช้าๆ

"วิญญาณป่าพรรณพฤกษ์! วิญญาณหัวขาด!"

หัวหน้าทีมหญิงสติแตกพยายามใช้พลังจิตสั่งการวิญญาณทั้งสองตน

แต่พวกมันสะบักสะบอมจนลุกไม่ขึ้นนอนพะงาบๆอยู่บนพื้น

ยังไงเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงในวินาทีนี้เธอหวาดกลัวจนน้ำตาไหลพรากน้ำมูกไหลย้อย

"ไม่นะ ไม่!"

เธอมองตัวโกงฝ่ายบู๊พลางถอยหนีไปเรื่อยๆ

สุดท้ายเธอก็ถอยไปจนถึงขอบเวทีแต่เพราะแรงดึงดูดจากการร้องงิ้วของตัวเอกหญิงทำให้เธอโดดหนีลงไปไม่ได้

"ช่วยด้วย! ช่วยหนูด้วย!"

หัวหน้าทีมหญิงนอนแหมะอยู่ที่ขอบเวทีอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากหลินโม่ที่อยู่ตรงหน้า

เธอโขกหัวอ้อนวอนขอขมาและขอให้ช่วยชีวิตเธอไม่สนศักดิ์ศรีอะไรอีกแล้วขอแค่มีชีวิตรอดก็พอ

"อะไรนะ? พูดว่าอะไรนะ?"

"ไม่ได้ยินเลย!"

หลินโม่ชี้ไปที่ก้อนทิชชู่เปียกโชกที่อุดอยู่ในหู

"หนูรู้ซึ้งถึงความผิดแล้วขอแค่ช่วยหนูหนูจะยอมทำทุกอย่างที่พี่บอกเลย!"

เธอยังคงโขกหัวอ้อนวอนอย่างบ้าคลั่ง

แต่หลินโม่ยังคงส่ายหัวโบกมือไปมาทำท่าว่าไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

[ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับแต้มทำลายการป้องกัน 100 แต้ม!]

สุดท้ายท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนเลือดสายหนึ่งก็พุ่งกระฉูดออกมา

หัวของหัวหน้าทีมหญิงปลิวว่อนกลางอากาศในวินาทีสุดท้ายก่อนสติจะดับวูบเธอเห็นมุมปากของหลินโม่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

"ยอดเยี่ยม!"

การแสดงจบลงหลินโม่ตบมืออีกครั้ง

วิญญาณตัวเอกหญิงและตัวโกงฝ่ายบู๊บนเวทีสบตากันแล้วหันมาจ้องหลินโม่ด้วยสายตาอาฆาต

หลินโม่ดึงทิชชู่ออกจากหูแล้วสะบัดหัวเบาๆ

ตัวเอกหญิงชะงักไปการที่เขากล้าดึงที่อุดหูออกก็เท่ากับฆ่าตัวตายชัดๆ!

จังหวะที่เธอจะเริ่มร้องงิ้วเพื่อดึงหลินโม่ขึ้นไปเธอก็ได้ยินเขาตะโกนว่า "ไม่ต้องร้องแล้ว เดี๋ยวขึ้นไปหาเอง!"

พูดจบเขาก็โดดขึ้นไปบนเวที

"พวกเธอร้องให้ฟังมาทั้งคืนแล้วเดี๋ยวผมจะโชว์อะไรให้ดูบ้าง!"

หลินโม่ยิ้มอย่างซื่อๆ

เขาสะบัดแขนซ้ายทันที!

วูบ!

วิญญาณหน้าอกโตที่ถือพิณและปีศาจเลื่อยไฟฟ้าปรากฏตัวออกมาพร้อมกัน

ตัวเอกหญิงและตัวโกงฝ่ายบู๊พลันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่น่าขนลุก

พวกมันรู้ดีว่าวิญญาณสองตนนี้ไม่ใช่เล่นๆ

"ข้ารับใช้ผู้น่าสงสาร หัวใจข้าเต้นระรัว น้ำตาไหลริน เลือดโชกชุดงิ้ว..."

วิญญาณตัวเอกหญิงเริ่มบทร้องทันที

"เพลงเศร้ากินใจดีนี่ ไม่เลว!"

หลินโม่เอ่ยชม

ขณะที่ฟังงิ้วเขารู้สึกว่าร่างกายเริ่มหนักอึ้งแต่ละก้าวที่เดินทำได้ยากลำบากเหลือเกิน

ช่างเป็นทักษะบงการที่ร้ายกาจจริงๆ!