บทที่ 17 - แปดพันปีอันยาวนาน จินเซียนขั้นกลาง

บทที่ 17 - แปดพันปีอันยาวนาน จินเซียนขั้นกลาง

แสงสีทองแห่งบุญกุศลสาดส่องลงมาราวกับเสาหลัก นำพาความอบอุ่นและกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์เข้าปกคลุมเผ่าอู๋ทั้งแปดรวมถึงซวนเทียนจนมิด

ความรู้สึกสบายอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ แผ่ซ่านมาจากแขนขาและกระดูกทุกส่วน ซึมลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งของสายเลือดและจิตวิญญาณของพวกเขา

ซวนเทียนรู้สึกได้เพียงว่าความเชื่อมโยงระหว่างเขากับฟ้าดินผืนนี้ แน่นแฟ้นยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา

พลังใจที่สูญเสียไปจากการต่อสู้และการรู้แจ้งก่อนหน้านี้ ฟื้นคืนกลับสู่จุดสูงสุดในชั่วพริบตา

"นี่... นี่คือบุญกุศลแห่งมหาเต๋า!"

เฟิงปั๋วสัมผัสได้ถึงปราณเสวียนฮวงอันแสนบริสุทธิ์ในร่างกาย ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"พวก... พวกเราถึงกับได้รับบุญกุศลแห่งมหาเต๋าเชียวหรือ?"

น้ำเสียงของอวี่ซือสั่นเครือ เขาใช้ชีวิตมานับยุคสมัยไม่ถ้วน เคยได้ยินแต่เรื่องเล่าขานถึงรางวัลอันสูงสุดที่มาจากต้นกำเนิดของมหาเต๋าเช่นนี้เท่านั้น

ตรงข้ามกับชือโหยวที่เบ้ปาก เขาสัมผัสระดับพลังในตัวที่แทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แล้วอดบ่นไม่ได้

"บุญกุศลแห่งมหาเต๋ามันก็ดีอยู่หรอก! แต่ปริมาณแค่นี้มันน้อยเกินไปหรือเปล่า? ยังไม่พอให้ข้ายาไส้เลย!"

คำพูดนี้ของเขาไม่ได้อวดดีแต่อย่างใด

ในฐานะต้าอู๋ระดับแนวหน้า ซึ่งเป็นตัวตนระดับไท่อี่จินเซียนไปแล้ว การจะยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองนั้น

บุญกุศลเพียงแค่นี้ก็ไม่ต่างอะไรกับเอาน้ำถ้วยเดียวไปดับไฟกองโต

จิ่วเฟิ่งมีสีหน้าอ่อนใจ นางถลึงตาใส่เขาอย่างแรง "เจ้าคนบ้าบิ่น รู้จักพอเสียบ้าง!"

"พวกเราก็แค่ซ่อมแซมดินแดนมรณะเล็กๆ แค่นี้ การที่มีบุญกุศลตกลงมาได้ ก็ต้องเป็นเพราะพระบิดาคอยคุ้มครองพวกเราอยู่แน่ๆ"

"หงฮวงกว้างใหญ่ไพศาลนัก พื้นที่ที่แตกสลายแบบนี้ ไม่รู้ว่ามีอีกตั้งเท่าไหร่"

"แค่พวกเราเดินทางให้มากขึ้น ดูให้มากขึ้น เดี๋ยวก็มีเองแหละ! แค่นี้ก็ดีถมไปแล้ว"

"น้องจิ่วเฟิ่งพูดถูก!"

ซิงเทียนในฐานะผู้นำกลุ่ม ก็เอ่ยปากขึ้นในเวลานี้

"บุญกุศลแห่งมหาเต๋านี้ เป็นสุดยอดของวิเศษ พวกเจ้าอย่าได้นำมาใช้อย่างส่งเดชเชียวล่ะ"

เขากวาดสายตามองทุกคน พร้อมสั่งกำชับอย่างจริงจัง

"ทุกคนเก็บสะสมบุญกุศลเอาไว้ก่อน!"

"รอจนกว่าวันข้างหน้า สะสมได้มากพอ ไม่ว่าจะเอาไปใช้เพื่อทะลวงคอขวด หรือเอาไปแลกกับโอกาสรอดชีวิต ล้วนเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!"

คำพูดของซิงเทียน ทำให้ทุกคนใจเย็นลง

แน่นอนว่าพวกเขารู้ดีถึงความล้ำค่าของบุญกุศลแห่งมหาเต๋า

มันไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มระดับพลัง รากฐาน และใช้ทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ได้เท่านั้น แต่มันยังสามารถใช้ขัดเกลาร่างกายที่พวกเขาให้ความสำคัญที่สุดได้โดยตรงอีกด้วย มันคือยาสารพัดนึกที่ทำได้ทุกอย่างจริงๆ

ที่สำคัญกว่านั้น เมื่อมีบุญกุศลคุ้มครอง ก็จะสามารถต้านทานการกัดกร่อนจากปราณแห่งมหันตภัยของฟ้าดินได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ในโลกหงฮวงที่เต็มไปด้วยจิตสังหารซ่อนเร้นแห่งนี้ นี่คือเครื่องรางคุ้มภัยที่ทรงพลังที่สุด!

ในอนาคตต่อให้ไปล่วงเกินยอดฝีมือแห่งหงฮวงคนไหนเข้า ก่อนที่อีกฝ่ายจะลงมือ ก็ต้องชั่งน้ำหนักดูให้ดี ว่าตัวเองจะรับผิดชอบผลกรรมอันหนักอึ้งนี้ไหวหรือไม่!

เมื่อคิดได้ดังนี้ ต้าอู๋ทุกคนก็พยักหน้า และเก็บซ่อนความยินดีและความตื่นเต้นนั้นไว้ในส่วนลึกของหัวใจ

"ท่านพี่ซิงเทียนพูดถูก! ใช่แล้ว! สะสมทีละน้อย เป้าหมายของพวกเราคือทะเลดวงดาวอันกว้างใหญ่!"

"ฮ่าๆๆ! ถ้างั้นจะรออะไรอยู่ล่ะ? รีบออกเดินทาง ไปที่ต่อไปกันเถอะ!"

ทุกคนรั้งกลิ่นอายของตน ดึงพลังบุญกุศลมาวนเวียนอยู่รอบกาย กลายเป็นลำแสงหลายสายและเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง

…………

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

สำหรับยอดฝีมือแห่งหงฮวงที่มักจะเก็บตัวฝึกฝนทีละหลายๆ ยุคสมัย แปดพันปีก็เป็นแค่ช่วงเวลาที่ใช้เผลอหลับไปงีบหนึ่งเท่านั้น

แต่สำหรับกลุ่ม "ทีมพิทักษ์สิ่งแวดล้อมแห่งหงฮวง" ชุดพิเศษของซวนเทียน แปดพันปีนี้กลับเป็นการพลิกโฉมอย่างมหาศาล

รอยเท้าของพวกเขา เริ่มตั้งแต่ชายฝั่งทะเลบูรพา ไปจนถึงยอดเขาคุนหลุนตะวันตก จากภูเขาไฟหนานหมิง ไปจนถึงหุบเหวเป่ยหมิง

แทบจะเหยียบย่ำไปทั่วทุกซอกทุกมุมของแผ่นดินหงฮวง

ดินแดนมรณะที่แตกสลายซึ่งพวกเขาซ่อมแซมไป มีกี่พันกี่หมื่นแห่งก็ไม่อาจนับได้

เทือกเขาที่ถูกฉีกขาดเพราะสงคราม ถูกพวกเขาเชื่อมต่อใหม่

แม่น้ำที่เปลี่ยนเส้นทางเพราะพลังเวท ถูกพวกเขาขุดลอกใหม่

ผืนดินที่ตายซากเพราะปราณความแค้น กลับมามีชีวิตอีกครั้งด้วยความพยายามของพวกเขา

ตลอดทาง สัตว์ร้ายแห่งหงฮวงและเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงซึ่งถูกพวกเขาฟันร่วงไป ยิ่งมีจำนวนนับไม่ถ้วน

หากมีใครกล้ามาทำลายล้างฟ้าดินหงฮวงตามใจชอบต่อหน้าพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นลูกหลานมังกร เฟิ่งหวง หรือเชื้อสายเทพปีศาจ

สิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญ ล้วนเป็นวิธีการอันเด็ดขาดเลือดเย็นของต้าอู๋

นานวันเข้า...

ในหงฮวงก็เริ่มมีข่าวลือแพร่สะพัด

ว่ามีกลุ่มเผ่าอู๋ลึกลับกลุ่มหนึ่ง พวกเขาเป็นเหมือนเทพผู้พิทักษ์ผืนดิน เดินทางไปทั่วทุกแห่งหนในหงฮวง

พวกเขาลงโทษคนชั่ว ช่วยเหลือคนดี และซ่อมแซมฟ้าดิน

ทุกที่ที่พวกเขาไปเยือน ภูเขาและแม่น้ำที่แตกสลายจะได้รับการฟื้นฟู ดินแดนมรณะที่ตายซากจะกลับมามีชีวิต

เป็นครั้งแรกที่เผ่าอู๋ได้ทิ้งภาพลักษณ์อันศักดิ์สิทธิ์และเจิดจรัสไว้ในใจของสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนในหงฮวง

และผลเก็บเกี่ยวที่พวกซวนเทียนได้รับจากการวิ่งเต้นตลอดแปดพันปีนี้ ยิ่งประเมินค่าไม่ได้

บุญกุศลแห่งมหาเต๋าที่มหาศาลราวกับภูเขาและทะเล ไหลเข้าสู่ร่างกายของพวกเขาอย่างไม่ขาดสาย

แม้ต้าอู๋ทั้งเจ็ดอย่างซิงเทียนและโฮ่วอี้ จะยึดมั่นในการตัดสินใจก่อนหน้านี้ โดยไม่ยอมใช้บุญกุศลมาเพิ่มระดับพลังง่ายๆ

แต่ปราณแห่งบุญกุศลที่คอยชำระล้างร่างกายทั้งวันทั้งคืน ค่อยเป็นค่อยไป ก็ทำให้ความแข็งแกร่งของพวกเขาก้าวหน้าขึ้นอย่างมากอยู่ดี

ระดับพลังของทุกคน ก้าวเข้าสู่ระดับไท่อี่จินเซียนขั้นปลายอย่างมั่นคง

โดยเฉพาะซิงเทียน ควาฟู่ และโฮ่วอี้ ต้าอู๋สามคนที่มีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้สูงที่สุด

กลิ่นอายทั่วร่างยิ่งลึกล้ำราวกับมหาสมุทร ห่างจากระดับต้าหลัวจินเซียนในตำนานเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

พวกเขาถึงกับรู้สึกว่า ขอแค่มีจุดเปลี่ยนสักนิด ขอแค่มีการต่อสู้ที่ดุเดือดสักครั้ง ก็สามารถทะลวงระดับได้ทันที

นอกจากนี้ ของวิเศษฟ้าดิน และรากวิญญาณก่อนกำเนิด ก็ถูกพวกเขาปล้นชิงมาได้นับไม่ถ้วน

มีครั้งหนึ่ง พวกเขาพบสมบัติวิเศษก่อนกำเนิดระดับต่ำถึงสามชิ้นในถ้ำสวรรค์ขนาดเล็กแห่งหนึ่ง

เป็นตราประทับหนึ่งชิ้น เจดีย์หนึ่งองค์ และลูกแก้ววิเศษหนึ่งลูก

แม้ระดับจะไม่สูง แต่นั่นก็คือสมบัติวิเศษก่อนกำเนิดเชียวนะ!

เป็นสุดยอดสมบัติที่แฝงไปด้วยแสงวิญญาณก่อนกำเนิดที่ไม่มีวันดับสลาย!

เรื่องนี้ทำให้ชือโหยว เฟิงปั๋ว และคนอื่นๆ ดีใจจนเนื้อเต้น

พวกเขาใช้สมบัติวิเศษก่อนกำเนิดไม่ได้ แต่ขอแค่มีซวนเทียนอยู่ นั่นก็หมายความว่าอีกไม่นาน จะมีสมบัติอู๋แต่กำเนิดถือกำเนิดขึ้นมาสามชิ้น

ส่วนผลเก็บเกี่ยวของซวนเทียนนั้น ยิ่งน่าสะพรึงกลัวกว่ามาก

เวลาแปดพันปี ง้าวกลืนฟ้าหมื่นวิบัติในมือเขา ไม่เคยหยุดกลืนกินเลย

สัตว์ร้ายหงฮวงและยอดฝีมือจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่ถูกเขากลืนเข้าไป ถ้าไม่มีสักพันก็ต้องมีแปดร้อย

พลังงานต้นกำเนิดมหาศาล ซัดกระหน่ำร่างกายและสายเลือดของเขาอย่างบ้าคลั่ง

รากฐานของเขา วิวัฒนาการจากขุนพลอู๋ระดับสูง กลายเป็น "เสี่ยวอู๋ระดับสูง" ไปนานแล้ว

ระดับพลังยิ่งพุ่งทะยานจากเทียนเซียนขั้นสูงสุด ข้ามผ่านระดับเจินเซียนและเสวียนเซียน มาถึงระดับจินเซียนขั้นกลาง!

ความเร็วในการฝึกฝนระดับนี้ หากแพร่งพรายออกไป คงมากพอที่จะทำให้เผ่าพันธุ์นับหมื่นในหงฮวงต้องอับอายจนเหงื่อตก

ต้องรู้ว่าการฝึกฝนวิถีเซียน ยิ่งระดับสูงก็ยิ่งยากลำบาก

เซียนทั่วไป จากระดับเทียนเซียนไปจนถึงจินเซียน หากไม่ใช้เวลาเก็บตัวฝึกฝนอย่างหนักหน่วงสักสิบกว่ายุคสมัย ก็ไม่มีทางทำได้เลย

แต่ซวนเทียน ใช้เวลาแค่แปดพันปี!

ที่สำคัญกว่านั้น จากการกลืนกินสายเลือดที่แข็งแกร่งต่างๆ เขายังปลุกพลังศักดิ์สิทธิ์แปลกประหลาดขึ้นมาได้อีกนับไม่ถ้วน

เช่น หลังจากกลืนกินเสือดำมารเร้นเงา เขาก็ได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์ "เร้นเงาไร้ร่องรอย" ซึ่งเป็นสุดยอดวิชาซ่อนเร้นกาย

หลังจากกลืนกินวิหคเทพวายุอัสนี เขาก็ได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์ "ปีกวายุอัสนี" ที่มีความเร็วสูงลิบ แม้แต่ระดับไท่อี่จินเซียนทั่วไปก็ตามไม่ทัน

หลังจากกลืนกินวานรมารยุคโบราณ เขาก็ได้รับสุดยอดมหาพลังศักดิ์สิทธิ์อย่าง "จำแลงฟ้าดิน"!

แม้จะเพิ่งเรียนรู้แค่ผิวเผิน แต่เมื่อใช้แล้ว ร่างกายจะขยายใหญ่ขึ้นถึงหมื่นจั้ง มีพละกำลังมหาศาล แค่ขยับมือขยับเท้าก็มีอานุภาพมากพอที่จะถล่มภูเขาและแยกแผ่นดินได้

(จบแล้ว)