บทที่ 635 เครื่องมือชั้นดี

บทที่ 635 เครื่องมือชั้นดี

วันรุ่งขึ้น หลิวตี้เดินทางมายังสถานที่ที่นัดหมายกับเจ้าสำนักมั่วอวี้เอาไว้ ซึ่งก็คือเขื่อนแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างจากนครไห่ไป 200 กิโลเมตร

สถานที่แห่งนี้ไม่ค่อยมีใครรู้จัก เขื่อนที่ทอดยาวกว่า 3 กิโลเมตรนี้ สามารถสกัดกั้นสาขาที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำเหิงเหอไว้ได้อย่างสำเร็จก่อนที่มันจะไหลลงสู่ทะเล หลิวตี้ยืนอยู่บนสันเขื่อน เสียงกระแสน้ำดังกึกก้อง ละอองน้ำลอยคลุ้งไปทั่ว ดูยิ่งใหญ่อลังการ

ภายในเขื่อนแห่งนี้ ซุกซ่อนโรงไฟฟ้าพลังน้ำขนาดใหญ่ที่มีกำลังผลิตถึง 300,000 กิโลวัตต์เอาไว้ ปริมาณไฟฟ้าที่ผลิตได้นั้น เพียงพอสำหรับหล่อเลี้ยงประชากรทั้งหมดในเขตเมืองเล็กๆ ของนครไห่ได้เลยทีเดียว แต่เขื่อนแห่งนี้กลับไม่ได้ถูกขึ้นทะเบียนไว้ และไม่ได้เชื่อมต่อกับโครงข่ายไฟฟ้าของฮว่าเซี่ย กระแสไฟฟ้ามหาศาลที่ผลิตได้ ไม่รู้ว่าถูกส่งไปที่ไหน

เด็กหนุ่มในชุดคลุมยาวโบราณสีขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ เดินเข้ามา สองมือของเขายังคงสอดไว้ในแขนเสื้อ เขามายืนเคียงข้างหลิวตี้ แล้วมองลงไปที่ด้านล่างของเขื่อนด้วยกัน

จู่ๆ เขาก็พูดขึ้นว่า "โคตรเจ๋งเลยใช่ไหมล่ะ?"

มุมปากของหลิวตี้กระตุกเล็กน้อย สำนักมั่วที่เป็นถึงสำนักวิชาเก่าแก่นับพันปี แต่ผู้นำคนปัจจุบันกลับเอ่ยปากพูดจาหยาบคายแบบนี้เนี่ยนะ แต่เมื่อตระหนักได้ว่าแถวนี้ไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย แถมอีกฝ่ายก็เป็นแค่เด็กอายุสิบแปด ก็เลยแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน ทนๆ เอาหน่อยก็แล้วกัน

มั่วอวี้พูดต่อ "ทั้งหมดนี่เป็นของสำนักมั่วของฉันเองแหละ"

หลิวตี้ย่อมรู้ดีว่าไอ้เด็กนี่กำลังจะทำอะไรต่อไป คงจะเริ่มอวดอ้างทางอ้อมแล้วสิเนี่ย!

หลิวตี้หันไปขึงตาใส่ "ไม่ต้องพูดอะไรไร้สาระแม้แต่คำเดียว พาฉันไปดูของเดี๋ยวนี้"

"หึหึ" มั่วอวี้หัวเราะเบาๆ "นายอิจฉาฉันล่ะสิ"

จากนั้นมั่วอวี้ก็หลุดมาด น้ำเสียงเจือความลุกลี้ลุกลน "อ๊ะ? วิญญูชนใช้ปากไม่ใช้กำลังนะ! ฉันพานายไปก็สิ้นเรื่องไม่ใช่เหรอ?"

หลิวตี้ถึงได้ยอมวางเท้าที่เตรียมจะถีบมั่วอวี้ลงจากเขื่อน

ภายในเขื่อน ลึกลงไปใต้ดิน 50 เมตร ในห้องใต้ดินอันกว้างใหญ่ มีเครื่องจักรขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบๆ สิ่งนี้ดูคล้ายกับแคปซูลอวกาศแบบโปร่งโล่ง มีขนาดเท่ากับห้องสามห้องเชื่อมติดกัน ทำจากโลหะทั้งชิ้น ด้านบนมีบางอย่างที่ดูเหมือนหัวสว่าน 5 อัน ปลายแหลมชี้ลงพื้น

และด้านหลังของ 'แคปซูลอวกาศ' นี้ ก็คือ 'ตู้ควบคุมไฟ' ที่เชื่อมต่อกันด้วยสายไฟ กินพื้นที่อย่างน้อยเป็นร้อยตารางเมตร จากการประเมินเบื้องต้น หากมีคนไปยืนอยู่ในแคปซูลอวกาศ เครื่องส่งสัญญาณด้านบนก็จะปล่อยพลังงานบางอย่างลงมาปกคลุมตัวคนคนนั้นเอาไว้

หลิวตี้ถามด้วยความสงสัย "นี่คือของที่พ่อผมทิ้งไว้เหรอ?"

มั่วอวี้เบ้ปาก "อุปกรณ์ที่พ่อของนายทิ้งไว้ ถูกไฟไหม้ไปแล้วตั้ง 80% นู่น นี่เป็นสิ่งที่ฉันใช้สติปัญญาอันเฉียบแหลมสร้างมันขึ้นมาใหม่ต่างหาก"

หลิวตี้พยักหน้ารับ ศักยภาพด้านเทคโนโลยีของสำนักมั่วก้าวล้ำนำหน้าโลกไปไกล สิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นมาใหม่ ย่อมต้องใกล้เคียงกับของเดิมอย่างแน่นอน

หลิวตี้พิจารณาเครื่องจักรตรงหน้าอย่างละเอียด "ทดสอบหรือยัง ผลเป็นยังไงบ้าง?"

มั่วอวี้เชิดหน้าขึ้นด้วยความเย่อหยิ่ง "น่าเสียดายนะ ที่การออกแบบของคุณพ่อนายมันมีข้อบกพร่อง ตอนนี้อุปกรณ์เครื่องนี้ไม่สามารถเปิดใช้งานได้เลย"

"ข้อบกพร่องงั้นเหรอ?" หลิวตี้ละสายตาไปที่ด้านบนของอุปกรณ์ ตรงเครื่องส่งสัญญาณรูปร่างคล้ายหัวสว่าน 5 อันนั้น เขาใช้ความคิด "โครงสร้างของอุปกรณ์ทั้งชุดนี้ เป็นแบบสมมาตรทั้งหมด มีแค่เครื่องส่งสัญญาณที่เป็นหัวใจสำคัญนี่แหละที่เป็นเลขคี่ เหมือนกับว่ามันหายไปอันนึงเลย"

"จุดบอดที่เห็นได้ชัดขนาดนี้ ทำไมสำนักมั่วของนายถึงหาไม่เจอได้ล่ะ" หลิวตี้เอียงคอ "มั่วอวี้ ฉันว่านายสร้างมันออกมาไม่ได้มากกว่ามั้ง?"

"พูดจาเหลวไหล" มุมปากของมั่วอวี้กระตุก ใบหน้าเริ่มแดงก่ำ

ผ่านไปพักใหญ่ มั่วอวี้ที่อัดอั้นมานานก็ยอมรับออกมาในที่สุด "ก็ได้ ฉันสร้างมันออกมาไม่ได้แล้วจะทำไมล่ะ? เพื่อจะฟื้นฟูเครื่องจักรนี่ ฉันต้องระดมทีมเทคโนโลยีของสำนักมั่วถึง 300 คน มาค้นคว้าวิจัยตั้งเกือบ 8 ปีเชียวนะ"

"อย่าบอกนะว่านายจะมาเล่นบทฮีโร่ในหนังน่ะ? ไอ้หนุ่มหน้าโง่คนหนึ่งโผล่มา แล้วก็ไขปริศนาหาทางออกได้ในพริบตางั้นเหรอ?"

"ฉันจะบอกให้รู้ไว้ ว่าเรื่องแบบนั้นมันมีแค่ในหนังเท่านั้นแหละ เทคโนโลยีที่บรรจุอยู่ในเครื่องจักรนี้ ถ้าไม่ผ่านการศึกษาค้นคว้ามาสักสามถึงห้าปีล่ะก็ แค่จะทำความเข้าใจให้ทะลุปรุโปร่งยังเป็นไปไม่ได้เลย"

หลิวตี้แค่นยิ้มอย่างเหยียดหยาม แต่ว่า สิ่งที่มั่วอวี้พูดก็ถูก อุปกรณ์ตรงหน้านี้มีความซับซ้อนมากจริงๆ แถมยังไม่รู้เลยว่าหน้าที่ของมันคืออะไร การจะสืบสาวกลับไปหาต้นตอจึงเป็นเรื่องที่ยุ่งยากมาก

แต่ถึงอย่างนั้น จู่ๆ หลิวตี้ก็ตระหนักอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ทำไมรอยสลักตรงช่องว่างที่ 6 บนอุปกรณ์ ถึงได้ดูเข้ากันได้พอดีกับโครงสร้างภายในของปากกาลูกลื่นโลหะเลยล่ะ?

หลิวตี้ยิ้มอย่างมีเลศนัย "ใครๆ ก็บอกว่าแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์มาจากชีวิตประจำวัน มั่วอวี้ วันนี้ฉันจะสอนบทเรียนให้นายสักบทก็แล้วกัน"

หลิวตี้กดปุ่มบนนาฬิกาเทียนมู่ ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ภายในของซวงจื่อบนข้อมือ ภาพโฮโลแกรม 3 มิติสีฟ้าปรากฏขึ้นกลางอากาศ มันฉายภาพโครงสร้างภายในของปากกาลูกลื่นโลหะออกมา

หลิวตี้ใช้มือข้างเดียวปรับเปลี่ยนกลไกชิ้นส่วนกลางอากาศ จากนั้นก็ค่อยๆ เดินเข้าไปในเครื่องจักร แล้วชูข้อมือขึ้นเหนือหัว โครงสร้างชิ้นส่วนในภาพ 3 มิติ กลับสวมเข้ากับช่องว่างที่ 6 ของเครื่องจักรได้อย่างพอดิบพอดี ไม่มีผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย

มั่วอวี้มีสีหน้าเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับมีตัวเองเวอร์ชันย่อส่วน กำลังทึ้งหัวตัวเองอย่างบ้าคลั่ง หมอนี่ทำได้จริงๆ ด้วย! บ้าเอ๊ย!

แบบนี้ก็หมายความว่า ทีมงาน 300 คนของสำนักมั่วที่ใช้เวลาวิจัยตั้ง 8 ปี ยังสู้หมอนี่สังเกตแค่ 5 นาทีไม่ได้งั้นเหรอ? จะให้ฉันยอมรับว่านายเก่งกว่าฉันน่ะ ฝันไปเถอะ!

เห็นเพียงมั่วอวี้เอ่ยขึ้นว่า "อย่าคิดนะว่าฉันไม่เคยดูหนัง เทคโนโลยีของนายจะต้องมาจากของบางอย่างที่พ่อนายทิ้งไว้ให้แน่ๆ นายมันก็แค่ได้เปรียบเพราะของมันอยู่ใกล้ตัวต่างหาก"

หลิวตี้ถอนหายใจ จากนั้นก็สะบัดแขน ชิ้นส่วนในภาพโฮโลแกรม 3 มิติก็ขยายขนาดขึ้นทันที แล้วลอยอยู่ตรงหน้ามั่วอวี้ "ไปสั่งให้คนผลิตชิ้นส่วนที่มีความแม่นยำสูงพวกนี้ออกมาซะ"

มั่วอวี้พยักหน้าอย่างพึงพอใจ "เห็นไหมล่ะ ถ้าไม่มีฉัน นายก็ทำอะไรไม่ได้หรอก"

ช่วงเวลาหลังจากนั้น หลิวตี้ก็เริ่มวิเคราะห์เครื่องจักรตรงหน้าอย่างละเอียด อุปกรณ์ชิ้นนี้อย่างน้อย 50% คล้ายคลึงกับผลงานสิทธิบัตรการทดลองของพ่อ มีความเป็นไปได้สูงมากว่ามันจะมีหน้าที่ในการควบคุมอนุภาคจิตสำนึก และชิ้นส่วนที่ 6 ที่ขาดหายไปนั้น น่าจะเป็นอุปกรณ์สตาร์ทที่เป็นกุญแจสำคัญ

ซึ่งก็หมายความว่า ปากกาลูกลื่นโลหะ มีฟังก์ชันในการกระตุ้นการทำงานของอนุภาคจิตสำนึกอยู่ และนี่ก็น่าจะเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมมันถึงสามารถสร้างภาพหลอนได้ ถ้าเครื่องจักรนี้สามารถเปิดใช้งานได้อย่างราบรื่น ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะค้นพบว่าอนุภาคจิตสำนึกนั้นหายไปไหน ซึ่งก็คือสิ่งที่เรียกว่ามิติอื่นนั่นเอง

เวลาผ่านไปเพียง 2 ชั่วโมง ศิษย์สำนักมั่วหลายคนก็ถือกระเป๋าเอกสารเดินเข้ามาในฐานทัพใต้ดิน วินาทีที่กระเป๋าถูกเปิดออก ภายในนั้นก็เผยให้เห็นชิ้นส่วนโลหะผสมที่ส่องประกายแวววาว

หลิวตี้ตรวจสอบดูทีละชิ้น ในใจรู้สึกทึ่งเล็กน้อย ชิ้นส่วนโลหะผสมเหล่านี้ถูกขยายสัดส่วนมาจากโครงสร้างภายในของปากกาลูกลื่นโลหะได้อย่างสมบูรณ์แบบ มีความแม่นยำสูงมาก เรียกได้ว่าไม่มีความคลาดเคลื่อนเลยแม้แต่น้อย

มั่วอวี้ยืนทำหน้าภาคภูมิใจอยู่ข้างๆ หลิวตี้พยักหน้ารับ สมกับเป็นสำนักมั่วจริงๆ เอามาใช้งานเป็นเครื่องมือได้เหลือเฟือจริงๆ