บทที่ 21 ผู้เล่นที่ ชนะทาง ฉู่ซิว

บทที่ 21 ผู้เล่นที่ "ชนะทาง" ฉู่ซิว

อีกด้านหนึ่ง ณ หน้าด่านหูเหลา ผู้เล่นที่ส่งสาส์นท้ารบฉู่ซิวผู้นั้น กำลังสนทนาอยู่กับลิยู กุนซือคนสนิทของตั๋งโต๊ะ

"ข้าไม่เข้าใจเลย ท่านเป็นผู้เสนอแผน 'จับครอบครัวเป็นตัวประกันเพื่อควบคุมลิโป้' ให้แก่ท่านสมุหนายกแท้ๆ แต่เหตุใดถึงต้องมาทำตัวเป็นพวกบ้าพลัง เอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายด้วยเล่า?" ลิยูถามด้วยความสงสัย "โบราณว่า 'วิญญูชนไม่ยืนใต้กำแพงที่จวนเจียนจะพัง' ต่อให้ท่านมั่นใจว่าจะจัดการฉู่ซิวผู้นั้นได้ ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องไปท้าดวลกับเขาเลย แค่ออกคำสั่งให้ท่านสมุหนายกส่งกองทัพไปกำจัดทิ้งก็สิ้นเรื่อง!"

ทว่าผู้เล่นที่ชื่อ "หลี่เทียนกัง" กลับส่ายหน้า

"เจ้าไม่เข้าใจหรอก! คนที่มี 'โปรมองแมพ' น่ะ ตราบใดที่เขาไม่รนหาที่ตายเอง เจ้าไม่มีทางฆ่าเขาได้ง่ายๆ หรอก หากไม่ฉวยโอกาสตอนที่มี 'ตราประทับสวรรค์' ชี้เป้าอยู่ รีบจัดการซะ พอมาร์กหายไปเมื่อไหร่ มังกรก็จะหนีลงมหาสมุทร ถึงตอนนั้นก็ไม่มีใครจัดการเขาได้อีก!"

พูดจบ เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ "ถ้าข้าแพ้ เขาจะได้ 'กินไก่' แน่นอน!"

"หืม? กินไก่?" ลิยูงุนงง

"อย่าไปใส่ใจรายละเอียดพวกนั้นเลย!" หลี่เทียนกังกล่าวต่อ "ขอแค่พวกเจ้ากันคนนอกออกไปให้หมด อย่าให้ใครเข้ามารบกวนการดวลของเรา ข้ามีความมั่นใจเต็มร้อยว่าจะชนะเขาได้!"

"เพราะว่า... ข้าชนะทางมัน!"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็มองไปที่พรสวรรค์ของตนเอง

พรสวรรค์ของเขามีชื่อว่า "กลับตาลปัตรฟ้าดิน" ผลของมันคือการสลับเงื่อนไขเลเวลระหว่างสกิลอัลติเมตกับสกิลพื้นฐาน ทำให้เขาสามารถใช้อัลติเมตได้ตั้งแต่เลเวล 1!

และอาชีพของเขาคือ "แม่ทัพไร้พ่าย" แห่งเสียงสาน!

ในการตะลุมบอนก่อนหน้านี้ เขาเก็บไปได้แล้ว 3 คิล ตอนนี้เลเวลตัวละครอัปเป็นเลเวล 2 และปลดล็อกอัลติเมตเรียบร้อยแล้ว

บวกกับ "พื้นฐาน" ที่ฝึกฝนมาจากดาวบลูสตาร์ ต่อให้ฝีมือจะไม่ถึงขั้นขุนพลยอดคนสู้หมื่นไพรี แต่ก็จัดอยู่ในระดับแถวหน้า

ด้วยความที่รู้อยู่ฝ่ายเดียว เขาจึงมั่นใจว่าจะสามารถทะลวงค่ายกลและหยุดสถิติฉู่ซิวได้!

"โดยเฉพาะลิโป้ เจ้าต้องจับตาดูเขาให้ดี โดยเฉพาะหลานสาวบุญธรรมคนใหม่ของเขานั่น อย่าเห็นว่าเป็นแค่สตรี แต่ทั้งฝีมือและสติปัญญาถือเป็นระดับท็อปในหมู่พวกเราเหล่า 'เทพ' ห้ามประมาทเด็ดขาด!"

หลี่เทียนกังกำชับ

เมื่อได้ยินดังนั้น ลิยูก็พยักหน้าและลุกขึ้นเพื่อไปหาลิโป้

ดูเหมือนเขาจะไปช่วยจัดการตามที่หลี่เทียนกังขอ

แต่ทว่า หลังจากเดินออกมา สีหน้าที่เคยเคารพและกังวลของลิยูกลับเปลี่ยนเป็นความดูแคลนทันที เขาคิดในใจว่า "ข้าไม่เข้าใจพวกเจ้าเหล่าเทพงั้นรึ? หากไม่ใช่เพราะแม่นางลิต้องการยืมมือเจ้าเพื่อทดสอบพรสวรรค์ของฉู่ซิว ข้าจะปล่อยให้เจ้าทำตามอำเภอใจแบบนี้หรือ?"

ความจริงแล้ว เบื้องหลังการที่หลี่เทียนกังท้าดวลฉู่ซิว มีแผนการซ่อนอยู่จริงๆ

เป็นหลี่เซิ่งหนานที่จงใจปล่อยข่าวเรื่องฉู่ซิวมี "โปรมองแมพ" เพื่อให้หลี่เทียนกังเกิดความหวาดระแวง และยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อล่อฉู่ซิวออกมาดวล

แต่เธอไม่ได้บอกเรื่องข้อสันนิษฐานของกัวเลี่ยงให้เขารู้

ดังนั้น หลี่เทียนกังจึงเข้าใจแค่ว่าฉู่ซิวมี "โปรมองแมพ" ที่สามารถมองเห็นผู้เล่นคนอื่นจากระยะไกลได้—ซึ่งแค่นั้นก็โกงมากพอที่จะทำให้หลี่เทียนกังมองว่าเป็นศัตรูตัวฉกาจที่ต้องรีบกำจัด แต่เมื่อเทียบกับข้อสันนิษฐานของกัวเลี่ยงที่ว่าฉู่ซิวมี "ตาทิพย์ + หูทิพย์ + ส่งเสียงพันลี้" แล้ว มันยังห่างชั้นกันมาก

นอกจากนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องฉู่ซิว แม้แต่การที่ลิยูมาหาเขาในครั้งนี้ ก็เป็นคำสั่งของหลี่เซิ่งหนานเช่นกัน

เธอจงใจให้ลิยูมาคุยกับหลี่เทียนกัง เพื่อล่อให้เขาพูดประโยคที่ว่า "ข้าชนะทางมัน" ออกมา เพื่อสังเกตปฏิกิริยาของฉู่ซิวว่าเขามี "ตาทิพย์ + หูทิพย์" จริงหรือไม่!

ถ้าพรสวรรค์ของฉู่ซิวโกงขนาดนั้นจริง และได้ยินสิ่งที่หลี่เทียนกังพูด...

เขาจะต้องเดาได้แน่นอนว่าอีกฝ่ายอัปสกิลอัลติเมตมาล่วงหน้า!

เพราะมีเพียงสกิลทะลวงค่ายอย่าง "เจ็ดเข้าเจ็ดออก" เท่านั้น ที่สามารถทำลายสกิล "รถม้าลวงตา" ที่อัปเกรดจนเต็มเลเวล 3 ได้! ในห่วงโซ่การแพ้ทางของเกมจูเทียน อาชีพ 'แม่ทัพไร้พ่าย' ชนะทาง 'จอมปราชญ์อู่โหว' ก็เพราะเหตุนี้

ส่วน 'จอมปราชญ์อู่โหว' ชนะทาง 'จอมทัพเวินโหว' (ลิโป้) เพราะเมื่อกาง "รถม้าลวงตา" สกิล "เกาทัณฑ์เสี่ยงทาย" ของเวินโหวก็จะกลายเป็นหมันทันที

มองไม่เห็นคน ก็ยิงไม่ได้

ในขณะที่ 'จอมทัพเวินโหว' ชนะทาง 'เทพกวนอู' เพราะทั้งสกิลติดตัวและอัลติเมตล้วนเพิ่มค่าสถานะ แถมยังมีสกิลดวลเดี่ยวที่แกร่งที่สุดอย่าง "เพลงทวนฟางเทียนต่อเนื่อง" ซึ่งสามารถรับมือดาเมจระเบิดพลังของเทพกวนอูได้สบายๆ ไม่มีทางโดนวันช็อตแน่นอน

ดังนั้น ในระดับเลเวลเดียวกัน เทพกวนอูแพ้ทางลิโป้แน่นอน

ส่วน 'เทพกวนอู' นั้น ชนะทางทุกสิ่งที่เลเวลต่ำกว่าตัวเอง เป็นอาชีพที่สังหารศัตรูได้ง่ายที่สุด แต่เมื่อเจอคู่ต่อสู้ระดับเดียวกันกลับเอาชนะได้ยาก

ด้วยเหตุนี้ ในบอร์ดสนทนาของดาวบลูสตาร์เกี่ยวกับ "ดันเจี้ยนสามก๊ก" จึงมีคำกล่าวว่า "แม่ทัพไร้พ่ายคือไร้พ่ายสมชื่อ ส่วนเทพกวนอูนั้นหมายังไม่เล่น ยกเว้นพวกที่มีพรสวรรค์เทพจริงๆ"!

นอกเรื่องไปไกล กลับมาที่ปัจจุบัน

หลี่เซิ่งหนานใช้หลี่เทียนกังไปหยั่งเชิงฉู่ซิว ถ้าฉู่ซิวไม่กล้ารับคำท้า หรือเตรียมวิธีรับมือไว้ล่วงหน้า ก็แทบจะฟันธงได้เลยว่าพรสวรรค์ของเขาเป็นไปตามที่กัวเลี่ยงคาดเดา

แต่ถ้าฉู่ซิวหลงกล และโดนหลี่เทียนกังเล่นงานเข้าจริงๆ

นั่นก็แปลว่าฉู่ซิวก็งั้นๆ

ไม่ว่าจะตายหรือไม่ ความน่ากลัวของสิ่งที่เรียกว่า "โปรมองแมพ" ก็จะลดลงไปโข

"น่าเสียดาย เสี่ยวเลี่ยงจำเป็นต้องใช้ดันเจี้ยนรอบนี้พิสูจน์ตัวเอง เขาต้องได้แชมป์เท่านั้น ในฐานะพี่สาว ฉันจะนิ่งดูดายไม่ได้ ไม่อย่างนั้นต่อให้ต้องยกที่หนึ่งให้ เพื่อผูกมิตรกับผู้เล่น 'โปรมองแมพ' ที่มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด ก็ถือว่าไม่ขาดทุน!"

หลี่เซิ่งหนานคิดในใจ

ที่แท้แล้ว "สหาย" ที่กัวเลี่ยงพูดถึง ก็คือพี่สาวแท้ๆ คนละพ่อของเขานั่นเอง!

มีเพียงสายเลือดเดียวกันเท่านั้นที่กัวเลี่ยงจะไว้ใจได้อย่างแท้จริง และเป้าหมายที่แท้จริงของสองพี่น้องคือ "การันตีที่สอง" เพื่อให้ทั้งคู่ได้เข้าสู่ "รอบตัดสิน"!

"หวังว่าหลี่เทียนกังคนนั้นจะมีน้ำยาพอนะ!"

...

อีกด้านหนึ่ง แม้แผนการจะไม่ทันความเปลี่ยนแปลง แต่ก็ยังดำเนินการต่อไปได้ สามพี่น้องเล่า-กวน-เตียว ยังคงนำทหารม้าหนึ่งพันนายบุกทะลวงเข้าใส่ลิโป้

ด้วยการเสริมพลังจากเทพวิชาของกัวเลี่ยง พวกเขาเปรียบเสมือนเทพสังหาร เทพขวางฆ่าเทพ พระขวางฆ่าพระ

แม้ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนับหมื่น ก็ไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย

ส่วนโจโฉและซุนเกี๋ยน นำทหารอ้อมไปด้านหลังเพื่อบุกค่ายพันธมิตรขุนศึก... ภาพรวมคือ ด่านหูเหลาและค่ายพันธมิตรตั้งอยู่ริมแม่น้ำฮวงโห โดยมีลิโป้นำทัพใหญ่อุดทั้งประตูหน้าและประตูหลังของค่าย

ตัวลิโป้เองคุมทัพอยู่ระหว่างด่านหูเหลากับค่ายพันธมิตร

ส่วนกองกำลังที่แบ่งออกไป ก็ปิดทางถอยของเหล่าขุนศึก ทำให้อ้วนเสี้ยวจะเดินหน้าก็ไม่ได้ จะถอยก็ไม่ดี

สำหรับหลี่เทียนกัง เขาเฝ้าอยู่ที่ประตูกลางของค่ายพันธมิตร ซึ่งเป็นทิศที่สี่นอกเหนือจากประตูหน้า ประตูหลัง และแม่น้ำฮวงโห—ทิศนี้หากฉู่ซิวตีแตกได้ ลิโป้จะพะว้าพะวงหน้าหลังไม่ถูก กองทัพที่ปิดประตูหลังอยู่น่าจะถูกโจโฉและซุนเกี๋ยนตีแตก จนบีบให้ลิโป้ต้องถอยกลับเข้าด่านหูเหลา

แต่ถ้าฉู่ซิวแพ้ และกองทัพเขาโสงยี่ที่เดิมทีประจันหน้ากับประตูกลาง อ้อมไปด้านหลัง...

หลี่เทียนกังก็จะสามารถทิ้งประตูกลาง แล้วอ้อมจากเขาโสงยี่ไปตุ๋ยหลังโจโฉกับซุนเกี๋ยนที่ประตูหลังค่ายได้ทันที ซึ่งจะทำให้กองทัพของทั้งสองแตกพ่ายในคราเดียว

ถึงตอนนั้น ความหวังสุดท้ายในการพลิกเกมของพันธมิตรขุนศึกก็จะสูญสิ้น

ดังนั้น ศึกระหว่างฉู่ซิวและหลี่เทียนกัง จึงส่งผลโดยตรงต่อผลแพ้ชนะของสมรภูมิทั้งหมด การเดิมพันครั้งนี้อาจเปลี่ยนโฉมหน้าของแผ่นดินไปเลยทีเดียว

หากพ่ายแพ้ ตั๋งโต๊ะอาจจะฝืนลิขิตสวรรค์และยึดครองภาคกลางได้อย่างเบ็ดเสร็จ!

"ข้าชื่อหลี่เทียนกัง เป็นเพื่อนร่วมทีมของ 'ราชาแห่งการคัดออก' ที่ถูกแกจัดการไปก่อนหน้านี้!" ที่หน้ากองทัพทั้งสองฝ่าย หลี่เทียนกังขี่ม้าขาวตัวสูงใหญ่สง่างาม มือถือทวนยาวตะโกนก้อง "แต่ที่ข้าล่อแกออกมา ไม่ใช่เพื่อแก้แค้นให้ไอ้สวะนั่นหรอกนะ แต่เพื่อกำจัดปัจจัยความไม่แน่นอนทิ้งไปล่วงหน้า เพราะถ้าปล่อยให้ 'จอมปราชญ์อู่โหว' ที่มีพรสวรรค์สุดโกงได้สโนว์บอลจนเกิดแล้วล่ะก็ พลังของมันจะน่ากลัวเกินไป ข้าประมาทไม่ได้!"

บนใบหน้าของเขาไม่มีความเคียดแค้นใดๆ

ต่างจากความสัมพันธ์ทางสายเลือดที่แน่นแฟ้นของสองพี่น้องกัวเลี่ยง เขาและราชาแห่งการคัดออก รวมถึงผู้เล่นหญิงใช้เข็มพิษคนนั้น เป็นเพียงพันธมิตรชั่วคราวเท่านั้น

ตอนที่พวกนั้นไปจัดการผู้เล่นกิลด์ซื่อไห่ หลี่เทียนกังไม่ได้ไปด้วยซ้ำ

ความไว้เนื้อเชื่อใจระหว่างกัน ไม่ได้ดีไปกว่ากลุ่มของฉู่ซิว กัวเลี่ยง และกาเซี่ยงสักเท่าไหร่ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมาโกรธแค้นฉู่ซิวเพราะเรื่องเพื่อนร่วมทีมตาย

ในทางกลับกัน เขากลับรู้สึกชื่นชมฉู่ซิวด้วยซ้ำ

"แกจะต้องถูกข้าคัดออก แต่อย่าได้ท้อใจไป เพราะคนที่คัดออกแกคือผู้ชนะคนสุดท้าย ในสายตาข้า แกคือที่สองตัวจริง!" หลี่เทียนกังกล่าวต่อ "หลังจากออกไปแล้ว แกมาหาข้าที่ 'กิลด์จูหวาง' ได้ ข้าจะดึงแกเข้ากิลด์ ให้เป็นสมาชิกวงนอก ให้แกได้ติดตามพวกเรา ร่วมกันเป็นราชาในเกมจูเทียนแห่งนี้!"

ฉู่ซิวได้ยินแล้วถึงกับพูดไม่ออก

เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะ 'เบียว' ได้ขนาดนี้ ถึงขั้นฝันจะ "เป็นราชาแห่งจูเทียน"

"มันจะมีความเป็นไปได้ไหม... ว่าจริงๆ แล้วผมฟาร์มจนเกิดแล้ว และคนที่จะถูกคัดออกในวันนี้ไม่ใช่ผม แต่เป็นนาย?"

(จบบทที่ 21)