บทที่ 9 ขุมกำลังผู้เล่น กิลด์ซื่อไห่!

บทที่ 9 ขุมกำลังผู้เล่น กิลด์ซื่อไห่!

"ต้องระวังให้จงหนัก ห้ามประมาทเด็ดขาด!" ฉู่ซิวเอ่ยขึ้นโดยสัญชาตญาณ

คำพูดนั้นทำให้โจโฉที่อยู่ข้างๆ แสดงสีหน้าสงสัยและเอ่ยถาม "ระวังอะไรหรือ?"

"ลิโป้! เขาจะเปิดฉากลอบโจมตีค่ายพันธมิตรในเช้าวันมะรืนนี้ และมาพร้อมกับการเตรียมตัวอย่างดี หากเหล่าขุนศึกไม่ร่วมมือกันและระมัดระวังตัวให้ดี งานนี้ต้องเจ็บหนักแน่นอน!"

ช่วงเวลาไหนที่ลิโป้อยู่ในจุดพีคที่สุด?

แน่นอนว่าต้องเป็นลิโป้ในศึกด่านหูเหลา!

ในด้านอายุ เขาเพิ่งจะสามสิบต้นๆ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ร่างกายของขุนพลแข็งแกร่งที่สุด! ในด้านกำลังทหาร เขามีกองทหารม้าเป๊งจิ๋วของตัวเอง บวกกับกองทัพซีเหลียงที่เชี่ยวชาญการรบ

รวมกับจิตใจที่หยิ่งผยองมองใต้หล้าไร้คู่ต่อสู้ และสถานะขุนพลของราชสำนักที่มีความชอบธรรมในการปราบกบฏ

ทุกด้านล้วนอยู่ในจุดสูงสุด

ในสถานการณ์เช่นนี้ ยังมีกุนซืออย่างลิยู และกลุ่มผู้เล่นจำนวนหนึ่งที่ไม่ทราบแน่ชัดคอยช่วยเหลือ ข่าววงในยังลือกันว่าฝั่งตั๋งโต๊ะได้กักขังเตียวเสี้ยนเอาไว้แล้ว

หากลิโป้รบชนะ นั่นย่อมเป็นรางวัลของเขา

บัฟแทบจะล้นทะลัก!

"ไม่ใช่แค่เจ็บหนัก หากรับมือไม่ดีจนกองทัพพันธมิตรถูกลิโป้ตีแตกพ่าย ชะตากรรมของตั๋งโต๊ะก็จะเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ และขุนศึกทั้งสิบแปดหัวเมืองก็จะถูกไล่คิดบัญชีทีละคน!" ฉู่ซิวกล่าวเสริม

ตั๋งโต๊ะนั้นโง่เขลาเบาปัญญา เรื่องที่เขาจะถูกลิโป้สังหารในอนาคตย่อมส่งผลต่อความสัมพันธ์ของทั้งคู่

แต่ผู้เล่นไม่ได้โง่ และกุนซือใต้บังคับบัญชาของเขาก็ไม่ได้โง่

ขอแค่จับตัวเตียวเสี้ยนไว้ และควบคุม 'เหยียนซื่อ' ภรรยาเอกของลิโป้เอาไว้ ลิโป้ก็จะยังคงเป็นกระบี่คมกล้าที่ช่วยกำจัดศัตรูให้ตั๋งโต๊ะได้ต่อไป!

ผู้เล่นในฝั่งราชสำนักมีจำนวนมากกว่าฝั่งขุนศึกพันธมิตรมาก

พวกเขาไม่รังเกียจที่จะซ้ำเติมคนตกทุกข์ได้ยาก โดยการกวาดล้างเหล่าขุนศึกและผู้เล่นฝั่งนี้ออกไปก่อน!

"ต้องระวังให้จงหนัก ต้องระวังจริงๆ!" โจโฉฟังความจากฉู่ซิวจบก็คว้ามือเขาแล้วกล่าวว่า "ตอนนี้เจ้ารีบไปที่กระโจมบัญชาการกับข้า ไปอธิบายผลดีผลเสียให้อ้วนเสี้ยวฟัง ให้เขาวางความแค้นส่วนตัวลงแล้วร่วมมือกันรับมือข้าศึก!"

ไม่นานนัก เหล่าขุนศึกก็ได้มาประชุมกันอีกครั้งเพื่อหารือเรื่องการรับมือลิโป้

เพียงแต่ครั้งนี้ รอยร้าวระหว่างทุกคนดูจะขยายกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ขงหยงมองโจโฉด้วยสายตาแทบจะกินเลือดกินเนื้อ กองซุนจ้านก็มองอ้วนเสี้ยวด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรนัก

ส่วนอ้วนเสี้ยวเองก็แสดงท่าทีห่างเหินกับโจโฉอย่างชัดเจน

น้องชายที่ดูภายนอกเหมือนจะเคารพเขาคนนี้ ในวันข้างหน้าคือคนที่จะคิดการใหญ่พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน และเป็นคนที่จะทำลายสกุลอ้วนของเขา!

อย่างไรก็ตาม ต่อให้ขุนศึกจะบาดหมางกันเพียงใด เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูร่วมกัน พวกเขาก็ยังยินดีที่จะเจรจา อ้วนเสี้ยวแม้จะอยากฉีกอกโจโฉ แต่ก็ยังเอ่ยถาม "เมิ่งเต๋อ เจ้าคิดว่าเราควรรับมือกับลิโป้อย่างไร?"

เมื่อได้ยินดังนั้น โจโฉกำลังจะเสนอให้รวมกำลังพลเพื่อซุ่มโจมตีลิโป้

แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ก็มีผู้เล่นคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นมาว่า "ก็แค่ลิโป้คนเดียวไม่ใช่หรือ? ถ้ามันกล้าโผล่หัวมา ก็อย่าหวังว่าจะได้กลับไป!"

ทันใดนั้น ผู้เล่นคนอื่นก็พูดเสริมขึ้นมา

"ถูกต้อง ลิโป้กระจอกๆ ไม่เห็นจะมีค่าให้พูดถึง!"

"ข้าไม่ใช่พวกมือใหม่นะโว้ย ข้าลงอินสแตนซ์มาแล้วสามรอบ ถึงจะไม่ถึงขั้นฆ่าล้างบาง แต่ก็ไม่กลัวพวกชาวพื้นเมืองหน้าไหนทั้งนั้น รอบนี้พาเด็กใหม่มาลงอินสแตนซ์ เป้าหมายคือการบดขยี้ให้ราบคาบ!"

สิ้นเสียงนั้น กลุ่มผู้เล่นกลุ่มหนึ่งก็ก้าวออกมา

มีทั้งหมดแปดคน

ห้าคนดูเหมือนลูกสมุน ยืนเงียบๆ อยู่ด้านหลัง ส่วนอีกสามคนวางมาดเหมือนลูกพี่ ยืนเรียงหน้ากระดานอยู่ด้านหน้า

คนที่ยืนอยู่ตรงกลางตำแหน่งเซ็นเตอร์ คือผู้เล่นเก่าที่อ้างว่าผ่านอินสแตนซ์มาแล้วสามรอบ

"พวกนี้คือคนของขุมกำลังผู้เล่นจากโลกหลัก 'จงเหิงซื่อไห่' (ท่องทั่วสี่คาบสมุทร) เวลาอยู่ข้างนอกจะเรียกตัวเองว่า 'กิลด์ซื่อไห่' พฤติกรรมกร่างและวางก้ามมาก!" เจี่ยถ่งแอบขยับมาข้างกายฉู่ซิวแล้วกระซิบเสียงเบา "รอบนี้พวกมันตั้งปาร์ตี้มาลงอินสแตนซ์ เห็นได้ชัดว่าจะกวาดรางวัลไปให้หมด ไม่เหลือเศษเนื้อให้คนอื่นกินเลย!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของฉู่ซิวก็ฉายแววเคร่งเครียด

กิลด์ซื่อไห่ เขาเองก็เคยได้ยินชื่อ เป็นขุมกำลังผู้เล่นขนาดใหญ่ในเขตตะวันออกของโลกหลัก ว่ากันว่าหัวหน้ากิลด์ไปถึงระดับ 'ขั้น 5' แล้ว เป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้าของเขตตะวันออก

กิลด์นี้ขึ้นชื่อเรื่องจำนวนสมาชิกที่เยอะและร้อยพ่อพันแม่

แม้ในโลกหลักจะไม่กล้าทำผิดกฎระเบียบที่ผู้เล่นระดับสูงกว่ากำหนดไว้ แต่ในอินสแตนซ์ พวกนี้มักจะทำตัวเป็นขาใหญ่เสมอ

เหมือนอย่างครั้งนี้ กิลด์เดียวส่งมาถึงแปดคน

ระบบพี่เลี้ยงพาเด็กใหม่มาฟาร์ม

เป้าหมายชัดเจนมาก คือให้ผู้เล่นเก่าสามคนเหมาสามอันดับแรก ส่วนผู้เล่นใหม่ห้าคน ให้สองคนในนั้นยึดอันดับสี่และห้า เพื่อกวาดรางวัลที่มี 'แต้มคะแนนพิเศษ' สำหรับผู้ชนะไปให้หมด

ส่วนอีกสามคนที่เหลือก็ให้ติดหนึ่งในสิบ

ถ้าเป็นแบบนั้น ผู้เล่นคนอื่นๆ ในเกมรอบนี้อีกร้อยยี่สิบคน ก็ต้องไปแย่งชิงโควตาหนึ่งในสิบที่เหลืออยู่แค่สองที่นั่ง!

ส่วนอันดับที่หลุดจากสิบอันดับแรกไป จะไม่มีแต้มคะแนนรางวัล

สัดส่วนค่าสถานะที่นำออกไปได้ก็จะต่ำกว่าสิบเปอร์เซ็นต์ สกิลก็เอาออกไปไม่ได้สักอย่าง—นั่นเท่ากับว่าลงอินสแตนซ์รอบนี้เสียเที่ยวเปล่า!

"ตั้งปาร์ตี้ลงอินสแตนซ์ ต้องใช้คนละหนึ่งแต้มคะแนน กิลด์ซื่อไห่รอบนี้ลงทุนไปไม่น้อยเลย!"

กัวเลี่ยงเดินเข้ามาสมทบ แล้วเอ่ยขึ้น

แต้มคะแนนในเกมจูเทียน ก็เหมือนกับสกุลเงิน จะว่าหายง่ายก็ง่าย อันดับสามของอินสแตนซ์ระดับขั้น 8 รอบเดียวก็ได้ถึงร้อยล้านแต้ม อันดับหนึ่งสูงถึงสามร้อยล้าน

แต่จะว่าหายาก ก็ยาก

หลุดจากสิบอันดับแรกคือไม่ได้เลย

ในอินสแตนซ์ระดับขั้น 1 อันดับหกถึงสิบได้แค่หนึ่งแต้ม อันดับห้าได้สามแต้ม อันดับสี่ได้ห้าแต้ม อันดับสามได้สิบแต้ม อันดับสองสิบห้าแต้ม และอันดับหนึ่งได้สามสิบแต้ม

กิลด์ซื่อไห่ทุ่มทุนมาแปดคนรวดเดียว ถ้าสามารถผูกขาดอินสแตนซ์ได้ ย่อมกำไรมหาศาล

แต่ถ้าไม่ติดสี่อันดับแรก ต่อให้เหมาอันดับห้าถึงสิบ ก็เท่ากับเหนื่อยฟรี รางวัลค่าสถานะแม้จะดี แต่โลกอินสแตนซ์มี 'ขีดจำกัดสูงสุด' อย่างมากก็แค่ช่วยให้รอบหน้าฟาร์มเร็วขึ้น แต่ไม่ได้มีความได้เปรียบอื่นใด

อีกอย่าง ค่าสถานะของผู้เล่นก็มีเพดานเช่นกัน

ผู้เล่นขั้น 1 ค่าสถานะของตัวเองไม่สามารถเกินขีดจำกัดของอินสแตนซ์ขั้น 1 ได้!

"แถมยังมีผู้เล่นเก่าตั้งสามคนคอยนำทีม น่ากลัวจังเลยน้า!"

ตอนที่เจี่ยถ่งพูด สีหน้าของเขากลับไม่ได้ดูหวาดกลัว แต่กลับแฝงแววเย้ยหยัน—ผู้เล่นเก่าที่ผ่านอินสแตนซ์มาสามรอบ ฟังดูเหมือนจะเก่ง

แต่ปัญหาก็คือ ลงมาตั้งสามรอบแล้ว ยังไม่เลื่อนขั้นอีกเหรอ

ไม่เคยติดสามอันดับแรกเลยสักครั้ง!

มันเก่งตรงไหน?

"คนที่ไม่เคยติดสามอันดับแรก ส่วนใหญ่ก็คงไม่เคยสัมผัสว่าสถานะ 'เลเวลตัน' มันเป็นยังไง และคงไม่เข้าใจว่าตัวละครระดับ 'เพดานสวรรค์' ที่เป็นแม่แบบอาชีพนั้น แท้จริงแล้วน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน!"

กัวเลี่ยงพูดถึงตรงนี้ก็ส่ายหน้า

และไม่พูดอะไรอีก

ทว่าเบื้องหน้า ท่าทีของผู้เล่นส่งผลต่อท่าทีของขุนศึก โดยเฉพาะหลังจากที่ 'เทพสวรรค์' ทั้งแปดคนรวมกลุ่มกันอย่างเป็นระบบ ท่าทีของอ้วนเสี้ยวก็เปลี่ยนไปทันที

"ก็แค่ลิโป้ ไม่ต้องรบกวนเมิ่งเต๋อให้ลำบากใจหรอก!"

คนที่หัวหน้าทีมกิลด์ซื่อไห่เลือกจะร่วมมือด้วย ก็คืออ้วนเสี้ยว

ขุนศึกที่ใหญ่ที่สุด จับมือกับกลุ่มเทพสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุด

ยังต้องกลัวลิโป้อีกหรือ?

"เจ้ากับซุนเหวินไถ (ซุนเกี๋ยน) นำทหารไปประจำการแถวเขาโสงยี่และต้นน้ำกิสุยเถอะ!" อ้วนเสี้ยวสั่งการ "อยู่ห่างจากค่ายหลักของพันธมิตรหน่อย ดีต่อพวกเราทั้งสองฝ่าย!"

ถึงตรงนี้ แม้จะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ชัดเจนว่าพันธมิตรได้แตกหักลงแล้ว

ต่างฝ่ายต่างไม่ไว้ใจกันอีกต่อไป

"ก็ได้!"

โจโฉหน้าทะมึน ไม่พูดอะไรมากความอีก

ถ้าเป็นแค่อ้วนเสี้ยวกล้าทำแบบนี้ เขาคงด่ากราดว่าอีกฝ่ายโง่เขลา และประกาศลั่นว่าอีกฝ่ายต้องเสียใจภายหลังแน่ แต่การที่เทพสวรรค์แปดคนรวมกลุ่มกัน จะรับมือลิโป้ได้หรือไม่ โจโฉเองก็ไม่รู้

แม้ลิโป้จะเก่งกล้าสามารถ แต่คู่ต่อสู้คือเทพสวรรค์ แถมมีตั้งแปดคน

แค่ฉู่ซิวคนเดียว เวลาพูดถึงลิโป้ยังไม่มีความเกรงกลัว แล้วคนแบบฉู่ซิวแปดคนร่วมมือกัน...

"สถานการณ์... เริ่มจะเหนือการควบคุมแล้ว" โจโฉเอ่ยขึ้น

แต่ฉู่ซิวเมื่อได้ยินกลับยิ้มและส่ายหน้า กล่าวว่า "ก็ไม่แน่เสมอไปขอรับ! เขาโสงยี่ห่างจากด่านหูเหลาแค่สามสิบลี้ ห่างจากค่ายพันธมิตรก็พอๆ กัน ไม่ว่าอ้วนเสี้ยวหรือลิโป้ ทั้งหมดยังอยู่ใน 'การควบคุม' ขอข้า!"

(จบบทที่ 9)